II SA/Kr 1287/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Niecikowski Sędziowie : WSA Krystyna Daniel (spr.) WSA Agnieszka Nawara-Dubiel Protokolant : Małgorzata Piwowar po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 sierpnia 2012 r. sprawy ze skargi M.P. i A.P. na decyzję Wojewody z dnia 10 czerwca 2011 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę skargę oddala Prezydent Miasta N. decyzją z [...] listopada 2010 r. na podstawie art. art. 28 , art. 33. ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 ustawy z 7. 07. 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2000 r. Nr 106, póz. 1126, ze zm.) zatwierdził projekt budowlany i udzielił inwestorowi A. Sp. j. J.I. W.M. M.S. z siedzibą w N. pozwolenia na budowę dwóch budynków wielorodzinnych mieszkalnych (47 mieszkań) z garażem podziemnym (51 miejsc parkingowych) - kategoria budynku XIII - wraz z zagospodarowaniem l infrastrukturą techniczną - instalacjami wewn. (elektryczne, wód.-kań., c.o., wentylacji), przyłączami zewnętrznymi (wod.-kań., ciepłowniczą, odprowadzeniem wód opadowych), śmietnikiem w odległości 7 m od granicy z sąsiednią działką i usytuowania budynku stacji trafo , z drogami i parkingami - na działkach [...] ,[...] [...] [...] w obr. [...] przy ulicy [...] w N. W uzasadnieniu organ wskazał, że zgodnie z obowiązującym miejscowym planem ogólnym zagospodarowania przestrzennego miasta N. dla obszaru "[...]" zatwierdzonego Uchwałą Rady Miasta N. Nr [...] z 15. 06. 2009 r. (Dz. Urz. Woj. [...] ) działki nr [...] ,[...] ,[...] [...] znajdują się w terenie o symbolu [...] obejmującym teren zabudowy usługowej i mieszkaniowej. Proponowana inwestycja jest zgodna z ustaleniami planu. Przedłożony do zatwierdzenia projekt budowlany został wykonany przez osoby posiadające stosowne uprawnienia, jest zgodny z przepisami techniczno- budowlanymi, w tym z § 13 ust. 1 i 2 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki ich usytuowanie oraz posiada wymagane opinie i uzgodnienia. Do wniosku zostało dołączone oświadczenie inwestora o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, a teren planowanej inwestycji nie podlega ochronie prawnej na podstawie przepisów ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych. Odwołanie od ww. decyzji wnieśli - osobnymi pismami – A. i K.F. i M. i A.P. . A. i K.F. podnieśli, że sprzeciwiają się lokalizacji stacji trafo w zbyt bliskiej odległości w stosunku do ich działki i żądają odsunięcia jej od granicy jak w przypadku śmietnika. M.P. i A.P. zarzucili naruszenie § 13, 60, 309 rozporządzenia w sprawie warunków jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie z uwagi na wysokość budynku, który ogranicza dostęp światła dziennego do budynku na działce nr [...] stanowiącego ich własność. Podali, że na ww. działce wybudowali zespół garażowy a następnie "rozpoczęli rozbudowę zespołu garażowego na budynek mieszkalny jednorodzinny o dwóch mieszkaniach". W trakcie budowy pozwolenie na budowę zostało unieważnione. Obecnie prowadzone jest postępowanie, w toku którego przedłożyli projekt zamienny. Wojewoda decyzją z [...] czerwca 2011 r., znak: [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu organ wskazał, że przeprowadził postępowanie uzupełniające, które wykazało, że Wojewoda decyzją z [...] maja 2004 r. znak: [...] stwierdził nieważność: 1) decyzji Prezydenta Miasta N. z [...] grudnia 2001 r. znak: [...] w sprawie częściowej zmiany decyzji Nr [...] z [...] października 2001 r. znak: [...] udzielającej M. i A.P. pozwolenia na budowę zespołu 5-ciu garaży murowanych, oraz budowę boksu garażowego z wiatą na działce nr [...]obr. [...]przy ulicy [...] i udzielającej pozwolenia na zmianę funkcji obiektu na budynek mieszkalny, oraz 2) związanej z ww. decyzją - decyzji z [...] czerwca 2002 r. znak: [...] w sprawie częściowej zmiany decyzji Nr [...] z [...] października 2001 r., zmienionej decyzją z [...] grudnia 2001 r. Po stwierdzeniu przez Wojewodę nieważności ww. decyzji o pozwoleniu na budowę, w PINB było prowadzone stosowne postępowanie, po zakończeniu którego M. i A.P. mogli kontynuować budowę na podstawie pozostającej w obrocie prawnym decyzji Prezydenta Miasta N. z [...] października 2001 r. znak: [...]udzielającej wyżej wymienionym' pozwolenia na budowę zespołu 5-ciu garaży murowanych oraz budowę boksu garażowego z wiatą na działce nr[...]w obr. [...] w N. W przypadku zamiaru kontynuowania budowy jako budynku mieszkalnego z garażami, M. i A.P. winni wcześniej uzyskać stosowne pozwolenie na budowę. Na żądanie organu inwestor uzupełnił również przedłożony materiał dowodowy o brakujące wymiary na projekcie zagospodarowania terenu, w szczególności odnośnie odległości pomiędzy budynkiem projektowanym a budynkami na działkach sąsiednich, a także przedłożył kolejną analizę nasłonecznienia i przesłaniania, oraz aktualne odpisy z KRS, w związku z przekształceniem spółki [...] - Spółka Jawna w spółkę [...] N. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością - Spółka Komandytowa, oraz dodatkowe oświadczenia o dysponowaniu nieruchomością na cele budowlane w związku ze zmianą profilu Spółki. Organ odwoławczy stwierdził, że projekt budowlany po uzupełnieniu spełnia kryteria określone w obowiązujących przepisach, w szczególności w art. 35 ust. 1 pkt 1, a także art. 34 ust. 1, 2, 3 ustawy Prawo budowlane. Projekt budowlany jest zgodny z ustaleniami prawomocnego Miejscowego Planu Ogólnego Zagospodarowania Przestrzennego Miasta N. , dla obszaru "[...] ". Nieruchomość objęta inwestycją położona jest w terenie o symbolu - C.21.U/M, obejmującym "Teren zabudowy usługowej i mieszkaniowej", oraz częściowo w terenie o symbolu - 99.KDw, obejmującym "Teren komunikacji". Zgodnie z ww. planem Rozdział II § 8 - projekt budowlany został pozytywnie uzgodniony z Wojewódzkim Konserwatorem Zabytków, w związku z położeniem terenu inwestycji w strefie ochrony konserwatorskiej zespołu staromiejskiego. Wysokość projektowanych budynków wynosząca 14,73 m jest zgodna z pkt 4 lit. b) który stanowi, że w C.21.U/M: wysokość budynków w drugi linii zabudowy ulicy [...] winna wynosić do 15 m. Przedmiotowa inwestycja zgodna jest również z § 4 pkt 16 ww. planu w zakresie ilości miejsc parkingowych. Inwestycja nie narusza przepisów o ochronie środowiska. Nadto projekt zagospodarowania działki 1:500, będący częścią projektu budowlanego, został wykonany zgodnie z obowiązującymi przepisami, w tym techniczno-budowlanymi, na mapie do celów projektowych, jako kopii mapy zasadniczej, przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Na mapie tej uwidoczniony jest na działce nr [...] obr. [...] -budynek garażowy, co do którego istnieje i pozostaje w obrocie prawnym decyzja o pozwoleniu na budowę. Organ powtórzył, że na działce nr [...] obr. [...] , będącej własnością M. i A.P. , istnieje, w odległości ok. 7 m od granicy z działką Nr [...] obr. [...] - budynek garażowy, co do którego pozostaje w obiegu prawnym decyzja z [...] października 2001 r. znak:[...] udzielająca M. i A.P. pozwolenia na budowę zespołu 5-ciu garaży murowanych oraz budowę boksu garażowego z wiatą na działce nr [...] . Wskazał, że budynek garażowy nie jest budynkiem z pomieszczeniami przeznaczonymi na pobyt ludzi. Kwestia dostępu do światła naturalnego, czy nasłonecznienia ma znaczenie jedynie dla budynku z pomieszczeniami przeznaczonymi na pobyt ludzi, nie zaś dla sąsiedniej działki czy też zlokalizowanych na niej budynków innego rodzaju np. budynków garażowych. W opisanych okolicznościach, nie ma więc do nich odniesienia przepis § 13 i § 60 ww. rozporządzenia. Z powyższego wynika, że odwołujący M. i A.P. , współwłaściciele działki sąsiedniej nr [...] obr. [...] , nie mogą skutecznie podnosić zarzutu przesłaniania czy braku dostępu światła dziennego do pomieszczeń, nie przeznaczonych na pobyt łudzi. Organ odwoławczy podał, że dla przedmiotowego projektu budowlanego, inwestor oraz M.P. przedstawili w sumie dziewięć analiz linijki słońca i przesłaniania, opracowanych przez uprawnione osoby. Analizy przedłożone w trakcie postępowania prowadzonego przed l instancją nie mogły zdaniem organu odwoławczego stanowić wiarygodnego dowodu w sprawie, gdyż były niekompletne, fragmentaryczne, niejednokrotnie nie określające skali w jakiej zostały wykonane oraz bez przekroi pionowych. W trakcie postępowania odwoławczego przedstawiono kolejne cztery analizy. M.P. ,. w nawiązaniu do swojego odwołania, złożyła w dniu 5 stycznia 2011 r. "Analizę wzajemnego oddziaływania budynków projektowanych, oraz istniejących w sąsiedztwie w zakresie przesłaniania i nasłonecznienia", sporządzoną przez rzeczoznawcę budowlanego mgr inż. A.F. , która - jej zdaniem- potwierdziła nierzetelności projektu budowlanego. W ocenie organu odwoławczego analiza ta jest niewiarygodna, w szczególności w zakresie linijki słońca jest ogólnikowa, nie określa skali w jakiej została wykonana. To że wg wykresu obrazującego linijkę słońca - na rzucie poziomym, projektowany budynek rzuca cień, na inny budynek nie oznacza jeszcze, że cała elewacja tego budynku pozbawiona jest nasłonecznienia. To może zobrazować stosowny przekrój pionowy, pokazujący, w którym miejscu, na jakiej wysokości pada cień na elewacji budynku w danej godzinie, a przekroi pionowych omawiana analiza nie zawiera. Organ zakwestionował również wartość dowodową analizy nasłonecznienia i przesłaniania przedstawionej przez Inwestorów przy piśmie z 10 marca 2011 r., w szczególności z uwagi na wykres linijki słońca na rzucie poziomym. Organ odwoławczy podał, że rozpoznając przedmiotową sprawę w zakresie spełnienia wymagań określonych w § 13 ust. 1, § 57 i § 60 ww. rozporządzenia, oparł się na analizie NR II z kwietnia 2011 r., przedstawionej przez Inwestorów pn. "Analiza wzajemnego oddziaływania budynków mieszkalnych na działkach [...] ,[...] [...] [...] [...] w obr. [...] - linijka słońca i analiza przesłaniania", przedstawiającej cień rzucany przez projektowane budynki na otoczenie, w godzinach od 7.00 do 17.00 w dniach równonocy (21 marca i 21 września), na rzucie w skali 1:500 i zawierającej odpowiednie przekroje pionowe. Dodatkowo na tym wykresie pokazano wykres cienia rzucanego przez projektowany budynek oznaczony Nr 3, na projektowany usytuowany równolegle budynek Nr 4, w godzinach od 11.45 do 14.45, wraz z przekrojem pionowym. Z analizy tej wynika, że w godzinach od 11.45 do 14.45 lokale mieszkalne od strony zachodniej w projektowanym budynku oznaczonym Nr 4 (w projekcie budowlanym jako budynek B) mają zapewniony czas nasłonecznienia w godzinach od 11.45 do*14.45, tzn. nie mniej niż trzy godziny dziennie - zgodnie z przepisem § 60 ww. rozporządzenia. Także pomieszczenia mieszkalne od strony wschodniej w budynku Nr 3 (w projekcie budowlanym jako budynek A) posiadają normatywny czas nasłonecznienia. Projektowane balkony o szerokości 1,60 m, rzucają cień tylko na niektóre okna pomieszczeń mieszkalnych. Jak wynika z przepisu § 60 ust. 2, w mieszkaniu wielopokojowym dopuszcza się ograniczenie wymagania normatywnego nasłonecznienia - co najmniej do jednego pokoju. Wystarczy zatem, że jeden z pokoi w mieszkaniu posiada nasłonecznienie przez nie mniej niż 3 godziny dziennie, a spełnione są wymogi określone w przytoczonych wyżej przepisach. W ocenie organu odwoławczego, cień rzucany przez projektowane balkony jest cieniem własnym budynku i nie powinien być uwzględniony w analizie dotyczącej wymaganego czasu nasłonecznienia pomieszczeń mieszkalnych w tym budynku. Organ konkludował, że ww. analiza wykazała, że zatwierdzony decyzją l instancji projekt budowlany jest zgodny z przepisami § 12, § 13, § 60, § 271 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Dalej organ wskazał, że projektowane budynki mieszkalne wielorodzinne, zgodnie z § 8 warunków technicznych, jako posiadające 4 kondygnacje nadziemne włącznie, należą do grupy wysokości N, czyli niskie. Od strony wschodniej zostały usytuowane w odległości 5,38 m - 6,16 m od granicy działki nr [...] (bazar), od strony zachodniej w odległości 4,06 m - 5,76 m od granicy działki nr [...]i działki nr [...] (własność F. ). Budynek K. i A.F. , usytuowany w granicy, posiada na odcinku zaznaczonym kolorem czerwonym na projekcie zagospodarowania działki - ścianę oddzielenia przeciwpożarowego. Pozostałe odległości między budynkami projektowanymi a istniejącymi na działkach sąsiednich są większe niż 8,0 m. Pozwala to na stwierdzenie zgodności z § 271 ww. rozporządzenia, dotyczącego wymaganych odległości między budynkami ze względu na przepisy przeciwpożarowe. Z kolei od strony północnej budynki graniczą z terenem, który w miejscowym planie przeznaczony jest pod komunikację wewnętrzną.. Od strony południowej projektowane obiekty znajdują się w odległości powyżej 4,0 m od granicy działek sąsiednich, z zabudową w pierwszej linii ulicy [...]. Takie usytuowanie projektowanych budynków nie narusza § 12 ww. warunków technicznych. Także odległość od granicy z sąsiednimi działkami do balkonu czy daszku na wejściem jest większa niż 1,50 m - zgodnie z § 12 ust. 5 ww. rozporządzenia. Ponadto organ wskazał, że inwestorzy przedstawili stosowne oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Projekt budowlany jest kompletny i został wykonany i sprawdzony przez osoby posiadające wymagane uprawnienia budowlane, jest zgodny z rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z 3 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz. U. Nr 120, póz. 1133 ze zm. ). Inwestor posiada stosowne uzgodnienia i opinie, oraz zapewnienia przyłączenia do sieci i zapewnienia dostaw energii elektrycznej, ciepła, wody 5 odprowadzenia ścieków i deszczówki. Przedmiotowy projekt budowlany w tym projekt zagospodarowania działki został pozytywnie uzgodniony z rzeczoznawcą do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych. Ponadto, zgodnie z art. 20 ust. 4 ustawy Prawo budowlane projektant oraz sprawdzający do projektu budowlanego dołączyli oświadczenie o sporządzeniu projektu budowlanego zgodnie z obowiązującymi przepisami i zasadami wiedzy technicznej. Odnosząc się do zarzutów odwołania organ II instancji cytując orzecznictwo sądów administracyjnych podał, że § 13 rozporządzenia będzie miał zastosowanie zarówno do projektowanych obiektów przeznaczonych do realizacji, a nawet wówczas gdy właściciel nie ma sprecyzowanych planów inwestycyjnych, jak też do obiektów już istniejących. M. i A.P. , w przypadku zamiaru kontynuowania budowy na działce nr [...] w obr. [...] przy ulicy [...] w N. , jako budynku mieszkalnego z garażami, winni wcześniej uzyskać stosowne pozwolenie na budowę. Wbrew twierdzeniu odwołujących, przepisy § 12, § 13, oraz § 60 cyt. rozporządzenia nie dają podstawy do stwierdzenia, że realizowana przez Spółkę A. inwestycja oddziałuje na nieruchomość odwołujących, powodując ograniczenia w zagospodarowaniu ich nieruchomości. Jak wynika z akt, Inwestorzy podczas postępowania o wydanie pozwolenia na budowę powadzonego przed organem l instancji, w dniu 28 października 2010 r., przedłożyli w uzupełnieniu zmieniony projekt budowlany, dostosowując się do sytuacji, że na sąsiedniej działce mógłby powstać budynek z pomieszczeniami przeznaczonymi na pobyt ludzi w odległości 4,0 m od granicy. Z kolei analiza przyszłych zamiarów inwestycyjnych M. i A.P. pozwala na stwierdzenie, że w przypadku zaprojektowania pomieszczeń mieszkalnych na parterze zgodnie z § 57 warunków technicznych, problem normatywnego nasłonecznienia przynajmniej jednego pokoju w tym mieszkaniu zostanie rozwiązany. Ściana wypełniona .luksferami nie jest traktowana jako ściana z otworami okiennymi, a jako ściana pełna (wyrok NSA z 8 grudnia 2008 r. sygn. II OSK 1544/07). Nie jest zatem możliwe zaprojektowanie pomieszczeń przeznaczonych na stały pobyt ludzi, bez okien. Elewacja południowa budynku (obecnie garażu) Państwa P. ma zapewnione nasłonecznienie ok. 7 godzin, dodatkowo wobec faktu, że część budynku na działce nr [...] obr. [...] o wysokości jedynie 3,0 m, usytuowana w granicy, nie zacienia budynku na działce nr [...] obr. [...] Odnosząc się do zarzutów podniesionych w odwołaniu K. i A.F. , Wojewoda wyjaśnił, że w sprawie pozwolenia na budowę stacji transformatorowej na działce nr [...] obr. [...] , było prowadzone odrębne postępowanie przed organem l instancji zakończone wydaniem decyzji Prezydenta Miasta N. Nr [...] z [...] września 2010 r. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na decyzję Wojewody złożyli M. i A.P. podnosząc, że do dnia unieważnienia decyzji z [...] grudnia 2001 r. wykonali zgodnie z dokumentacją budowlaną następujące prace: ławy fundamentowe i ściany parteru budynku mieszkalnego bez ścian działowych, płytę żelbetową nad parterem wraz ze schodami na pierwsze piętro, oraz budynek garażowy z wiatą gospodarczą w granicy z działką [...]. Aby kontynuować budowę rozpoczętego budynku mieszkalnego (decyzja nr [...] jest w obrocie prawnym), opracowali nowy projekt budowlany zamienny i złożyli go do organu 3 września 2010 r. Zdaniem skarżących budynek [...] w drastyczny sposób pogarsza warunki bytowe i zdrowotne. Działka [...] od strony południowo wschodniej zostanie pozbawiona słońca, a jedno z dwóch mieszkań usytuowanych na paterze nie będzie miało normatywnego dostępu do światła słonecznego. Zdaniem skarżących przedłożona przez nich analiza przesłaniania autorstwa mgr inż. A.F. potwierdziła ich zarzuty, a organ II instancji niewłaściwie ją ocenił. Nadmienili także, że projektowany budynek posiada klasę odporności C i klasę odporności ogniowej REI 120, natomiast ściana paniczna budynku p. F. jak i ściana paniczna ich budynku garażowego nie posiada takiej odporności, co jest sprzeczne z rozporządzeniem Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. W odpowiedzi na skargę Wojewoda i wniósł o jej oddalenie i potrzymał swoje stanowisko przedstawione w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 ze zm.), w dalszej części w skrócie p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują w zakresie swojej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej. Analogiczne unormowanie zawiera art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, póz. 1269 ), który stanowi, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi przez kontrolę działalności administracji publicznej. Oznacza to, iż sąd - nie przejmując sprawy do jej końcowego załatwienia - bada legalność zaskarżonej decyzji pod kątem jej zgodności z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. W następstwie rozpoznania skargi wniesionej w niniejszej sprawie, nie będąc ograniczonym zarzutami i wnioskami skargi oraz przywołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie nie dopatrzył się w zaskarżonej decyzji opisanych powyżej uchybień, a tym samym uznał skargę za niezasadną. W niniejszej sprawie przedmiotem sądowej weryfikacji podana została decyzja Wojewody z [...] czerwca 2011 r., utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta Miasta N. z [...] listopada 2010 r. zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę dwóch budynków wielorodzinnych mieszkalnych (47 mieszkań) z garażem podziemnym (51 miejsc parkingowych) -kategoria budynku XIII - wraz z zagospodarowaniem i infrastrukturą techniczną -instalacjami wewn. przyłączami zewnętrznymi (wod.-kan., ciepłowniczą, odprowadzeniem wód opadowych), śmietnikiem w odległości 7 m -od granicy z sąsiednią działką i usytuowania budynku stacji trafo , z drogami i parkingami - na działkach [...] ,[...],[...] , ...] w obr. [...] przy ulicy [...] , wydaną inwestorowi tj* [...] Sp. j. J. I. , W. M. , M. S. z siedzibą w N. Zgodnie z art. 32 ust. 4 ustawy z 7.07. 1994 r. - Prawo budowlane pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu kto: 1) złożył wniosek w tej sprawie w okresie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu terenu; 2) złożył oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Zgodnie z art. 34 ust 1 i 3 cyt. ustawy projekt budowlany powinien spełniać wymagania określone w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Projekt budowlany powinien zawierać 1) projekt zagospodarowania działki lub terenu, sporządzony na aktualnej mapie, obejmujący: określenie granic działki lub terenu, usytuowanie, obrys i układy istniejących i projektowanych obiektów budowlanych, sieci uzbrojenia terenu, sposób odprowadzania lub oczyszczania ścieków, układ komunikacyjny i układ zieleni ze wskazaniem charakterystycznych elementów, wymiarów, rzędnych i wzajemnych odległości obiektów, w nawiązaniu do istniejącej i projektowanej zabudowy terenów sąsiednich; 2) projekt architektoniczno-budowlany, określający funkcję, formę i konstrukcję obiektu budowlanego, jego charakterystykę energetyczną i ekologiczną, proponowane niezbędne rozwiązania techniczne, a także materiałowe, ukazujące zasady nawiązania do otoczenia, a w stosunku do obiektów budowlanych, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4 - również opis dostępności dla osób niepełnosprawnych; 3) stosownie do potrzeb: oświadczenia jednostek organizacyjnych o zapewnieniu dostaw energii, wody, ciepła i gazu, odbioru ścieków oraz warunkach przyłączenia obiektu do sieci wodociągowych, kanalizacyjnych, cieplnych, gazowych, elektroenergetycznych, telekomunikacyjnych oraz dróg lądowych; Oświadczenie właściwego zarządcy drogi o możliwości połączenia działki z drogą publiczną zgodnie z przepisami o drogach publicznych; 4) w zależności od potrzeb, wyniki badań geologiczno-inżynierskich oraz geotechniczne warunki posadowienia obiektów budowlanych. Zgodnie z art. 34 ust. 4 projekt budowlany podlega zatwierdzeniu w decyzji o pozwoleniu na budowę. Zgodnie z art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego, w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania zaskarżonej decyzji, przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza: 1) zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia, o której mowa w ustawie z 27.04. 2001 r. - Prawo ochrony środowiska; 2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi; 3) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, a także zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7; 4) wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia -zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7. Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że organ I instancji przed wydaniem decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej "pozwolenia na budowę inwestorowi [...] Sp. j. J. I. , W. M. , M. S. z siedzibą w N. ww. inwestycji na działkach nr [...] ,[...] [...] [...] obr. [...] w N. wykonał prawidłowo wszystkie obowiązki nałożone na niego ww. przepisami. Przedłożony do zatwierdzenia projekt budowlany został wykonany przez osoby posiadające wymagane uprawnienia, jest zgodny jest zgodny z obowiązującym miejscowy planem zagospodarowania przestrzennego dla obszaru: "[...]" zatwierdzonego Uchwałą Rady Miasta N. Nr [...] z 15. 06. 2009 r. ([...] ), a działki obejmujące teren przedmiotowej inwestycji znajdują się w terenie o symbolu C.21.U/M tj. teren zabudowy usługowej i mieszkaniowej, projekt posiada wymagane opinie i uzgodnienia jak również nie narusza przepisów techniczno-budowlanych rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12. 04. 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, póz. 690 ze zm.),zwanej dalej w skrócie rozporządzeniem w tym §§ 12, 13, 60 i 271. Do wniosku zostało dołączone oświadczenie inwestora o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, a teren planowanej inwestycji nie podlega ochronie prawnej na podstawie przepisów ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych. Podstawową kwestią sporną w sprawie jest sytuowanie dwóch projektowanych budynków mieszkalnych wielorodzinnych w odległości od obiektów znajdujących się na działce Skarżących nr [...] oraz na działce nr [...] stanowiącej własność K. i A.F. Zgodnie z zarzutami M. i A.P., lokalizacja nowej zabudowy narusza dyspozycję § 13 i § 60 rozporządzenia, ponieważ w ocenie Skarżących, wysokość przesłaniania jest większa niż odległość pomiędzy projektowanym budynkiem, a budynkiem realizowanym na działce [...] a zatem lokalizacja przewidziana w przedmiotowym projekcie nie zapewnia normatywnego naturalnego oświetlenie i nasłonecznienia budynku, który skarżący zamierzają zrealizować na sąsiedniej działce nr [...] . . Nadto w ich ocenie nie zostanie zachowany także normatywny czas nasłonecznienia w budynku na działce nr [...] , a także w budynkach inwestora, ze względu na zbyt bliską lokalizacje obu budynków względem siebie. Skarżący kwestionują również zbyt bliską, nienormatywną lokalizację projektowanego budynku na działce inwestora nr [...] w stosunku do granicy z działką nr [...] i nr [...] ze względu na dyspozycję z § 271 ust. 2, zgodnie z którą jeżeli jedna ze ścian zewnętrznych usytuowana od strony sąsiedniego budynku lub przekrycie1 dachu jednego z budynków jest rozprzestrzeniające ogień, wówczas odległość określoną w 'ustępie 1 należy zwiększyć o 50%, a jeżeli dotyczy to obu ścian zewnętrznych lub przekrycia dachu obu budynków - o 100 %. Przy czym zgodnie z ust. 1 odległość ta między ścianami zewnętrznymi budynków nie będących ścianami oddzielenia przeciwpożarowego, a mającymi na pow. większej niż 65% klasę odporności ogniowej E, określoną w § 216 ust. 1 koi. 5 w tabeli , nie powinna być mniejsza , z zastrzeżeniem ust. 2 i 3 niż odległość co najmniej 8 metrów. W ocenie organów obu instancji projektowana zabudowa nie narusza przepisów ustawy - Prawo budowlane, ani ww. rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12. 04. 2002 r. także w zakresie zarzucanym w skardze. Odnosząc powyższe do okoliczności przedmiotowej sprawy należy wskazać, że zgodnie z zatwierdzonym projektem budowlanym projektowane dwa budynki wielorodzinne na dz. nr [...] ,[...] mają po 5 kondygnacji (w tym w kondygnacja najniższa tj. parking jest kondygnacją podziemną ) i należą do budynków niskich (N). Stosownie bowiem do treści § 8 pkt. 1 rozporządzenia kategorią tą objęte są budynki do 12 m włącznie nad poziomem morza lub mieszkalne o wysokości do 4 kondygnacji naziemnych włącznie. Jak wynika z projektu odległości od granicy przy usytuowaniu granicy zewnętrznej ściany z otworami okiennym i równoległe do granicy w najwęższym punkcie wynoszą dla przedmiotowych budynków wynoszą: od strony południowej -27, 24 m, od strony północnej - 4.12 m, od strony wschodniej - 4,92 m i od strony zachodniej 4. 06 m, co nie narusza dyspozycji z § 12 rozporządzenia. Ustosunkowując się do zarzutu Skarżących podnoszących, że projektowany budynek na działce nr [...] w sposób drastyczny pozbawi wymaganego przepisami nasłonecznienia jedno z mieszkań usytuowane na parterze budynku na dz. [...] trzeba zauważyć, że dla stosunków sąsiedzkich usytuowanie obiektów budowlanych ze względu na naturalne oświetlenie i nasłonecznienie pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi ma istotne znaczenie. Wskazuje na to- uregulowanie ustawowe tj. przepisy art. 5 ust. 1 pkt 8 i 9 Prawa budowlanego nakazujące projektować i budować obiekty budowlane wraz ze związanymi z nimi urządzeniami biorąc pod uwagę odpowiednie usytuowanie na działce (pkt 8) oraz poszanowanie , występujących w obszarze oddziaływania obiektu , uzasadnionych interesów osób trzecich (pkt 9 ab initio), jak również przepisy techniczne w tym § 13 i § 60 rozporządzenia. Zgodnie z przepisem § 13 ust. 1 rozporządzenia odległość budynku z pomieszczeniami przeznaczonymi na pobyt ludzi od innych obiektów powinna umożliwiać naturalne oświetlenie tych pomieszczeń - co uznaje się za spełnione, jeżeli między ramionami kąta 60°, wyznaczonego w płaszczyźnie poziomej, z wierzchołkiem usytuowanym w wewnętrznym licu ściany na osi okna pomieszczenia przesłanianego, nie znajduje się przesłaniająca część tego samego budynku lub inny obiekt przesłaniający w odległości mniejszej niż: wysokość przesłaniania - dla obiektów przesłaniających o wysokości do -35 m, 35 m - dla obiektów przesłaniających o wysokości ponad 35 m. Wysokość przesłaniania, o której mowa w ust. 1 pkt 1, mierzy się od poziomu dolnej krawędzi najniżej położonych okien budynku przesłanianego do poziomu najwyższej zacieniającej krawędzi obiektu przesłaniającego lub jego przesłaniającej części. Zgodnie z § 60 ust. 1 in fine pokoje powinny mieć zapewniony czas nasłonecznienia co najmniej 3 godziny w dniach równonocy (21 marca i 21 września) w godzinach 7.00 -17.00. Zgodnie z ust. 2 w mieszkaniu wielopokojowym dopuszcza się ograniczenie wymagania określonego w punkcie 1 co najmniej do jednego pokoju, przy czym w śródmiejskiej zabudowie uzupełniającej dopuszcza się ograniczenie wymaganego czasu nasłonecznienia do 1,5 godz., a w odniesieniu do mieszkania jednopokojowego w takiej zabudowie nie określa się wymaganego czasu nasłonecznienia. Zarazem jednak mając na uwadze cytowane przepisy należy podkreślić, że Sąd w składzie orzekającym w niniejszej sprawie stoi na stanowisku, że przepis § 13 rozporządzenia reguluje ustalenie odległości budynku od innych obiektów tylko wówczas, gdy jedna z nieruchomości jest już zabudowana. Wskazuje na to wprost treść cyt. ust. 1 nakazująca tak sytuować projektowany obiekt w stosunku do innych obiektów aby umożliwić naturalne oświetlenie tych pomieszczeń, (por. wyrok WSA w Gdańsku z 29. 10. 2009 r, sygn. akt II SA/Gd 22/09, lex 573681). Odnosząc się natomiast do odmiennej wykładni cyt. § 13 dokonanej w przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 25. 06. 2009 r. (sygn. akt II OSK 1277/08) trzeba wskazać, że dokonana w nim wykładnia była przeprowadzona na tle znacząco odmiennego stanu faktycznego, niż ma to miejsce w przedmiotowej sprawie, ponieważ dotyczyła planowanej zabudowy o wysokości powyżej 35 m, co nie zachodzi w przedmiotowej sprawie. W ocenie Sądu istnieje zasadnicza różnica pomiędzy sytuacją, gdy projektowany budynek należy do obiektów niskich (4 kondygnacyjny budynek mieszkalny) od sytuacji, w której projektowany budynek jest budynkiem zaliczonym w § 8 do grupy budynków wysokich (W) lub nawet średniowysokich (SW). Nie bez znaczenia jest również to, że działka nr [...] (jak wynika z planu zagospodarowania działki stanowiącego część zatwierdzonego projektu budowlanego) nie należy do działek wąskich oraz, że zabudowana obiektami budowlanymi oddalonymi od granicy z działką inwestora nr [...] o ok. 11,75 m. Przede wszystkim jednak odnosząc powyższe do przedmiotowej sprawy trzeba wskazać, że w dacie wydania zaskarżonej decyzji działka nr [...] skarżących, granicząca z terenem inwestycji nie była zabudowana budynkiem mieszkalnym lub innym z pomieszczeniami przeznaczonymi na pobyt ludzi. Na ww. działce są natomiast sytuowane garaże. Co więcej strona skarżąca nie dysponuje żadną decyzją zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą jej pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego na dz. nr [...]. jak bowiem prawidłowo ustaliły organy obu instancji K. i A.P. dysponują jedynie decyzją z [...]. 10. 2001 r. znak: [...] o pozwoleniu na budowę na działce nr [...] pięciu garaży murowanych i jednego boksu garażowego z wiatą. Nadto organy prawidłowo ustaliły, że Wojewoda decyzją z [...] maja 2004 r. znak: [...] stwierdził nieważność: 1) decyzji Prezydenta Miasta N. z [...] grudnia 2001 r. znak: [...] w sprawie częściowej zmiany decyzji Nr [...] z [...] października 2001 r. znak: [...] udzielającej M. i A. P. pozwolenia na budowę zespołu 5-ciu garaży murowanych, oraz budowę boksu garażowego z wiatą na działce nr [...] obr. [...] i udzielającej pozwolenia na zmianę funkcji obiektu na budynek mieszkalny, oraz 2) związanej z ww. decyzją - decyzji z [...] czerwca 2002 r. znak: [...] w sprawie częściowej zmiany decyzji Nr [...] z [...] października 2001 r., zmienionej decyzją z [...] grudnia 2001 r. Prawidłowe jest zatem przyjęcie przez organy , że w przypadku zamiaru kontynuowania budowy jako budynku mieszkalnego z garażami, M. i A.P. winni wcześniej uzyskać stosowne pozwolenie na budowę. Tym samym zarzut skarżących dotyczący zacieniania budynku mieszkalnego na działce nr [...] jest niezasadny przede wszystkim ze względu na fakt, iż taki obiekt na działce inwestora dopiero może być zrealizowany po uzyskaniu przez niego decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającego pozwolenia na budowę. Niezależnie jednak od powyższego, odnosząc się do przedłożonych przez Skarżących w toku postępowania dowodowego analiz (tzw. linijki słońca) dotyczących wzajemnego oddziaływania planowanego budynku na działce nr [...] na działkę nr [...] (z rozpoczętą budowa budynku mieszkalnego) w zakresie oświetlenia naturalnego i nasłonecznienia należy podzielić stanowisko organów kwestionujących ich przydatność. Przedłożone do akt sprawy analizy są bowiem niedokładne, niekompletne, a przede wszystkim i nie zawierają przekroi poziomych niezbędnych do wykazania czy w stosunku do niższego ( niewybudowanego) budynku zachodzi ewentualne przesłanianie ograniczające dostęp światła, o którym mowa w ww. § 13 rozporządzenia. Także analiza wzajemnego oddziaływania budynków projektowanych oraz istniejących w sąsiedztwie w zakresie przesłaniania i nasłonecznienia wykonana przez uprawnionego rzeczoznawcę budowlanego A.F. z 29. 11. 2010 r. i przedłożona do administracyjnych akt sprawy nie pozwała na uzasadnienie zarzutów skarżących o braku normatywnego nasłonecznienia wschodniej strony rozpoczętej budowy na działce nr [...] oraz części wschodniej projektowanego budynku na działce nr [...] i zachodniej ściany budynku na działce nr [...] . Trzeba zauważyć, że w ramach postępowania uzupełniającego inwestor przedłożył w dniu 10 . 03. 2011 r. "analizę nasłonecznienia" opracowaną przez arch. J.P. przedstawiającą w załączniku nr 3 przekroje poziome analizowanych budynków na dz. nr [...] ,[...] [...] z których wynika, że projektowany budynek na dz. nr [...] nie przesłania i nie ogranicza normatywnego dostępu słońca do budynków na działkach nr [...] ,[...] a także oba projektowane budynki na działkach inwestora nie będą się w wzajemnie zacieniać w sposób naruszający dyspozycję z § 60 rozporządzenia, co obrazuje załącznik nr 1. Odnosząc się do natomiast do zarzutu nieprawidłowego usytuowania projektowanego budynku na działce nr [...] w stosunku do dz. nr [...] nr [...] ze względu na dyspozycją z § 271 w zw. z § 216 rozporządzenia należy uznać, iż nie zasługuje on na uwzględnienie. Kwestionowane w tym zakresie usytuowanie budynku inwestora nie narusza ustaleń obowiązującego planu miejscowego miasta N. dla obszaru "[...] " zatwierdzonego Uchwałą Rady Miasta N. Nr [...] z 15. 06. 2009 r. (Dz. Urz. Woj. [...] ), nie narusza odległości przewidzianych w § 12 rozporządzenia, a nadto plan zagospodarowania działki inwestora z lokalizacją projektowanego budynku na dz. nr [....] - stanowiący część projektu budowlanego został zatwierdzony przez rzeczoznawcę ds. zabezpieczeń przeciwpożarowych mgr inż. K.M. , który stwierdził w dniu 26 września 2010 r. "zgodność projektu z wymaganiami ochrony przeciwpożarowymi bez uwag." Na powyższym planie sporządzonym na mapie sytuacyjno-wysokościowej w skali 1:500 , przyjętej do zasobu powiatowego w dniu 3. 03. 2010 r. do nr [...], co potwierdził Starosta N. - budynek lokowany na dz. nr [...] posiada ścianę oddzielenia p.poż na całej długości ściany od strony północnej oraz na części ściany wschodniej na odcinku stykającym się ze ścianą północną budynku. W ocenie Sądu nie ma żadnych powodów aby kwestionować powyższe ustalenia. Oznacza to zatem, że w ocenie Sądu zarzuty strony skarżącej nie zasługują na uwzględnienie. W tej sytuacji, na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi - orzeczono jak w sentencji.