II SA/Kr 1302/02

WyrokWSA w Krakowie2006-03-22

Skład orzekający: Aldona Gąsecka – Duda, Andrzej Niecikowski, Krystyna Daniel

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy pismo Wójta Gminy zawierające informację o braku możliwości zaskarżenia uchwały Rady Gminy na podstawie przepisów KPA, może być traktowane jako decyzja administracyjna, od której przysługuje odwołanie?
Ratio decidendi
Pismo Wójta Gminy informujące o braku możliwości zaskarżenia uchwały Rady Gminy na podstawie przepisów KPA nie jest decyzją administracyjną, od której przysługuje odwołanie. Jest to jedynie informacja. W przypadku uznania, że wniosek strony powinien być załatwiony w formie decyzji, strona może złożyć skargę na bezczynność organu.
Stan faktyczny
J. K. domagał się wznowienia postępowania i unieważnienia uchwały Rady Gminy, powołując się na przepisy KPA. Wójt Gminy poinformował go, że uchwały Rady mogą być zaskarżane tylko na podstawie ustawy o samorządzie gminnym, a przepisy KPA nie mają zastosowania. J. K. potraktował to pismo jako decyzję i złożył odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego (SKO). SKO stwierdziło niedopuszczalność odwołania, uznając pismo Wójta za informację, a nie decyzję administracyjną. J. K. złożył skargę do sądu administracyjnego na postanowienie SKO.
Rozstrzygnięcie
Skargę oddala.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt II SA/ Kr 1302/ 02 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 22 marca 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aldona Gąsecka – Duda Sędziowie: NSA Andrzej Niecikowski (spr.) WSA Krystyna Daniel Protokolant: Karina Lutyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 marca 2006 r. sprawy ze skargi J. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia [...] kwietnia 2002 r., Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania - skargę oddala - Wyrokiem z dnia [...].05.2000r. (sygn. akt II SA/Kr 412/00) Naczelny Sąd Administracyjny-Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie oddalił skargę J.K. na uchwalę Rady Gminy D. z dnia [...] czerwca 1999r. Nr [...] w przedmiocie udziału właścicieli nieruchomości w kosztach budowy urządzeń infrastruktury technicznej. Pismem z dnia 19.02.2002r. J.K. domagał się wznowienia postępowania zakończonego wyżej opisanym wyrokiem i w oparciu o przepis art. 156 § 1 pkt. 2,5,7 kpa domagał się unieważnienia wspomnianej wyżej uchwały. Pismem z dnia 11.03.2002 r. Wójt Gminy D. poinformował wnioskodawcę, że uchwały Rady mogą być zaskarżane tylko na podstawie przepisów ustawy z dnia 08.03.1990 o samorządzie gminnym (tekst jednolity Dz.U. z 2001r. Nr 142 poz.1591), która w art. 101 określa tryb zaskarżania uchwał rad gmin. Z tego też względu do zaskarżenia uchwały rady gminy nie stosuje się przepisów kodeksu postępowania administracyjnego, a więc także przepisów o wznowieniu postępowania lub o stwierdzeniu nieważności uchwał. Traktując powyższe pismo jako decyzję J.K. złożył od niej odwołanie, wskazując szereg formalnych nieprawidłowości zawartych w tym piśmie. Podniósł, że "na podstawie art. 145 par. l pkt 5,6 kpa oraz art. 156 par l pkt 2,5, 7 kpa" domaga się wznowienia postępowania i unieważnienia przedmiotowej uchwały a jego żądanie zasadza się "na konkretnej normie prawnej - wyroki NSA w Warszawie...". Postanowieniem z dnia [...].04.2002r. znak: [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w T., działając na podstawie art. 134 kpa stwierdziło niedopuszczalność odwołania, podnosząc w uzasadnieniu co następuje: l/ niedopuszczalność odwołania o której mowa w art. 134 kpa wynikać może z przyczyn o charakterze przedmiotowym jak i podmiotowym, z przyczyn przedmiotowych obejmuje przypadki braku przedmiotu zaskarżenia oraz przypadki wyłączenia przez przepisy prawne możliwości zaskarżenia decyzji w toku instancji. Odwołanie przysługuje od decyzji. Jest ono zatem niedopuszczalne jeżeli decyzja nie weszła do obrotu prawnego, albo gdy czynność organu administracji państwowej nie jest decyzją administracyjną, a stanowi np. czynność materialne-techniczną, 2/ przedmiotem odwołania strony nie jest decyzja administracyjna ponieważ za taką w żadnym wypadku nie można uznać pisma Wójta Gminy D. z dnia 11 marca 2002r., w którym to Wójt informuje stronę, iż do zaskarżenia uchwały Rady Gminy nie stosuje się przepisów Kpa. Jest więc klasyczny przypadek niedopuszczalności odwołania z przyczyn przedmiotowych tj. braku przedmiotu zaskarżenia, 3/ podniesiono także, iż wznowienia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności Uchwały Rady Gminy D. zakończonej wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego - Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie sygn. akt SA Kr/412/00 jest niedopuszczalne. Uchwały Rady Gminy mogą być zaskarżane jedynie na podstawie przepisów ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym. Skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję złożył J.K. i wnosząc o : 1. unieważnienie postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. jako sporządzanego bez podstawy prawnej, 2. wznowienie postępowania i unieważnienie uchwały Rady Gminy D. z dnia [...] czerwca 1999 r. w sprawie udziału właścicieli nieruchomości w kosztach budowy urządzeń infrastruktury technicznej w części dotyczącej kanalizacji wsi Wola D. W uzasadnieniu skarżący podniósł, że Kolegium jako organ odwoławczy stwierdził niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do jego wniesienia. Skarżący podnosi, że odwołanie wniósł w 7 dniu od daty otrzymania decyzji Wójta Gminy. Twierdzenie Kolegium, że decyzja nie weszła w życie jest "niezwykle enigmatyczne". Podniósł skarżący, że o istocie akty administracyjnego przesądza nie jego forma a treść, a skoro treść pisma Wójta Gminy zawiera wszelkie przesłanki decyzji administracyjnej, jego pismo winno być potraktowane jako decyzja. W dalszej części skargi skarżący skoncentrował się na trafności jego wniosku o wznowienie postępowania w sprawie unieważnienia uchwały Rady Gminy z dnia [...].06.1999r. Wprawdzie Naczelny Sąd Administracyjny - Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie wyrokiem z dnia 16.05.2000r. (Sygn. akt II SA/Kr 412/00) odrzucił skargę, to w późniejszym terminie Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 16.05.2001 r., zajął inne stanowisko potwierdzające zarzuty skarżącego do uchwały. Skarga uzupełniona została pismem z dnia 6.05.2005 r., głównie koncentrującym się na kwestii prawidłowości uchwały w przedmiocie udziału właścicieli nieruchomości w kosztach budowy urządzeń infrastruktury technicznej. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w T. wniosło o jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko zawarte w uzasadnieniu dodatkowo podnosząc, że zaskarżone postanowienie dotyczy niedopuszczalności odwołania, a nie uchybienia terminu do jego złożenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Skarga w sprawie niniejszej została złożona przed dniem 1.01.2004 r. Zgodnie jednak z art. 97 § l ustawy z dnia 30.08.2002 r., Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz.1271), sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem l stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1270 - w skrócie p.o.p.s.a.). Skargę należy uznać za nieuzasadnioną. Dokonana w trybie art. 1 § 2 ustawy z dnia 25.07.2002 r., Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153 póz. 1269), kontrola sądowa, nie stwierdziła aby zaskarżone postanowienie naruszało prawo. Pomijając kwestie dopuszczalności wznowienia postępowania w sprawie zakończonej uchwałą Rady Gminy, rozważyć należy, czy pismo Wójta Gminy D. z dnia 11.03.2002 r., informujące skarżącego, że uchwały Rady mogą być zaskarżane tylko na podstawie przepisów ustawy z dnia 08.03.1990 o samorządzie gminnym może być traktowane jako decyzja administracyjna. Prawdą jest, że o tym, czy dane pismo może być decyzją czy nie, nie decyduje jego forma a treść, to nie mniej jednak w niniejszym przypadku należy podzielić stanowisko Kolegium, że pismo to nie jest aktem od którego służyłby jakiś środek odwoławczy (odwołanie czy zażalenie). Jest to pismo zawierające informacje. Nie można z powyższego stanowiska wyprowadzić wniosku, że skarżący pozbawiony został możliwości kontroli instancyjnej zajętego przez organ stanowiska. Gdyby uznał, że jego wniosek powinien być załatwiony w formie decyzji mógłby złożyć skargę na bezczynność organu i wtedy w ramach kontroli instancyjnej mógłby kwestionować formę załatwienia jego wniosku. W tym stanie rzeczy skoro dokonana kontrola nie wykazała aby zaskarżone postanowienie, naruszało prawo, na podstawie art. 151 p.o.p.s.a. należało orzec jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło