II SA/Kr 1303/25

Kraków, dnia 21 października 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Tuszyńska po rozpoznaniu w dniu 21 października 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze sprzeciwu A. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 11 sierpnia 2025 r. nr SKO.ZP/415/260/2025 w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy postanawia: 1 / odrzucić sprzeciw; 2/ zwrócić skarżącej A. S. kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną jako wpis sądowy od sprzeciwu Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie postanowieniem z dnia 11 sierpnia 2025 r. nr SKO.ZP/415/260/2025 działając na podstawie art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz art. 138 § 2 K.p.a. w związku z art. 17 pkt 1, art. 123 i art. 144 K.p.a. uchyliło w całości postanowienie Prezydenta Miasta Krakowa z dnia 23 czerwca 2025 r. i przekazało sprawę zawieszenia postępowania o ustalenie warunków zabudowy organowi l instancji. W treści przedmiotowego postanowienia zawarto pouczenie, że przysługuje od niego skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, w terminie 30 dni od dnia doręczenia. Z potwierdzenia otrzymania "H. " wynika, że postanowienie zostało doręczone A. S. w dniu 19 sierpnia 2025 r. Pismem z dnia 8 września 2025 r. (data stempla pocztowego) A. S. wniosła skargę do WSA w Krakowie na niniejsze postanowienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Na wstępie wymaga podkreślenia, że postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 11 sierpnia 2025 r. nr SKO.ZP/415/260/2025 stanowi rozstrzygniecie o charakterze kasacyjnym i zostało wydane na podstawie art. 138 § 2 K.p.a. w związku z art. 123 i art. 144 K.p.a. W myśl art. 64f ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. póz. 935 ze zm.; w skrócie "P.p.s.a.") - dodanego z dniem 13 lipca 2025 r. - od postanowienia, do którego odpowiednie zastosowanie ma przepis art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, skarga nie przysługuje, jednakże strona niezadowolona z treści postanowienia może wnieść od niego sprzeciw, zwany dalej "sprzeciwem od postanowienia". Przepisy art. 64b-64e stosuje się odpowiednio. Jak stanowi art. 64c § 1-3 P.p.s.a., sprzeciw od decyzji wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia skarżącemu decyzji (§ 1). Sprzeciw od decyzji wnosi się za pośrednictwem organu, którego decyzja jest przedmiotem sprzeciwu od decyzji (§ 2). Termin, o którym mowa w § 1, uważa się za zachowany także wtedy, gdy przed jego upływem strona wniosła sprzeciw od decyzji wprost do sądu administracyjnego. W takim przypadku sąd niezwłocznie wzywa organ, który wydał Sygn. akt II SA/Kr 1303/25 zaskarżoną decyzję, do przekazania sądowi kompletnych i uporządkowanych akt sprawy (§ 3). Ponadto, zgodnie z art. 64b § 1 P.p.s.a., do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. W myśl art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. skarga wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia podlega odrzuceniu. W niniejszej sprawie zaskarżone sprzeciwem postanowienie zostało doręczone skarżącej w dniu 19 sierpnia 2025 r., a zatem czternastodniowy termin przewidziany na wniesienie sprzeciwu upłynął w dniu 2 września 2025 r. A. S. wniosła zaś sprzeciw w dniu 8 września 2025 r., czyli z uchybieniem terminu. Okoliczność ta uniemożliwia nadanie sprawie prawidłowego biegu i obliguje Sąd do odrzucenia sprzeciwu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 w zw. z art. 64b § 1 i art. 64 f P.p.s.a. Sąd dostrzega, że w niniejszej sprawie skarżąca zastosowała się do błędnego pouczenia zawartego w postanowieniu Kolegium, niemniej okoliczność ta nie mogła zmienić oceny dotrzymania terminu do wniesienia środka zaskarżenia. Treść tego pouczenia nie uchyla skutków spóźnionego złożenia sprzeciwu, ponieważ tryb, termin oraz sposób wniesienia środka zaskarżenia, wiążąco określają przepisy P.p.s.a. W orzecznictwie zgodnie przyjmuje się, że pouczenie nie może kreować ł terminu do wniesienia środka zaskarżenia (zob. wyrok NSA z dnia 14 lutego 2017, sygn. akt II OSK 1363/15, z dnia 9 grudnia 2016 r., sygn. akt II OSK 702/15, publ. CBOSA). Fakt błędnego pouczenia strony może natomiast stanowić przesłankę do przywrócenia terminu do wniesienia sprzeciwu przez Sąd. Wymaga to jednak wystąpienia przez stronę ze stosownym wnioskiem do Sądu, czyli wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu. Wniosek taki należy złożyć w terminie 7 dni od ustania przyczyny uchybienia terminowi (w tym przypadku w terminie 7 dni od otrzymania odpisu niniejszego postanowienia). We wniosku należy uprawdopodobnić przyczynę braku uchybienia terminowi do wniesienia sprzeciwu. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 64f w zw. z art. 64b § 1, art. 64c § 1-3 i art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., orzekł jak w punkcie 1 sentencji postanowienia, tj. sprzeciw odrzucił. Odrzucenie sprzeciwu implikuje zwrot uiszczonego wpisu, przez co na podstawie art. 232 § 1 P.p.s.a. postanowiono, jak w punkcie 2.