II SA/Kr 1311/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Czeluśniak Sędziowie : Sędzia WSA Krystyna Daniel Sędzia WSA Mariusz Kotulski (spr.) Protokolant : Justyna Owczarek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 listopada 2012 r. sprawy ze skargi H. M. na postanowienie Wojewody [...] z dnia 23 lipca 2010 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania postanawia umorzyć postępowanie sądowe. H.M. (zwana dalej skarżącą) pismem z dnia 30 sierpnia 2010r. wniosła skargę na postanowienie Wojewody z dnia [...] lipca 2010r., znak: [...] w przedmiocie uchylenia swojego postanowienia z dnia [...] czerwca 2010r., znak: [...] oraz poprzedzającego go postanowienia organu I instancji z dnia [...] marca 2010r., znak: [...] , z powodu stwierdzenia braku podstaw do zawieszenia postępowania z urzędu. W ramach autokontroli, na podstawie art. 54 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.), w związku ze skargą I.B. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na postanowienie Wojewody z dn. [...].06.2010r., znak: [...] , w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego z wniosku o pozwolenie na budowę budynku przedszkola z infrastrukturą techniczną na działkach nr [...] ,[...] ,[...] w Z. , Wojewoda dokonał ponownej analizy akt sprawy I instancji, w świetle dokumentów sądowych dołączonych do tej skargi. Analiza ta wykazała, że postępowanie o rozgraniczenie toczące się przed Sądem Rejonowym [...] w K. Wydział I Cywilny: sygn. akt [...] i sygn. akt [...] nie mają charakteru kwestii prejudycjalnej, w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., w stosunku do postępowania toczącego się w przedmiocie pozwolenia na budowę. Oznacza to, iż nie istniały podstawy prawne do zawieszenia postępowania administracyjnego z wniosku o pozwolenie na budowę. Skarżąca nie zgodziła się z podjętym rozstrzygnięciem, uważając je za krzywdzące i niezgodne z prawem i wniosła o jego uchylenie. W odpowiedzi na skargę pełnomocnik organu wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w postanowieniu Wojewody z dnia [...] lipca 2010r., znak [...] . Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: Z przepisu art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. wynika, że Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych niż wskazane w punkcie 1 i 2 przyczyn stało się bezprzedmiotowe. W przepisie art. 161 § 1 pkt 1 i 2 ustawodawca jako przesłanki obligatoryjnego umorzenia postępowania uwzględnił skuteczne cofnięcie skargi przez skarżącego /pkt 1/ oraz śmierć strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba, że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania /pkt 2/. Natomiast wskazane w punkcie 3 omawianego przepisu inne przyczyny bezprzedmiotowości, skutkujące umorzeniem postępowania sądowo-administracyjnego, obejmują takie przypadki, kiedy w toku postępowania sądowego, a przed wydaniem wyroku przestanie istnieć przedmiot postępowania. Może to wynikać w szczególności z pozbawienia bytu prawnego zaskarżonego aktu poprzez skuteczne przeprowadzenie nadzwyczajnego postępowania weryfikacyjnego czy kontrolnego przez właściwy organ lub sąd. (zob. np. T. Woś, H. Krzysiak-Molczyk, M. Romańska: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Warszawa 2005; postanowienie WSA w Bydgoszczy z dnia 8 lipca 2004r. sygn. akt II SA/Bd 249/04, nie publ.; postanowienie SN z 3 września 1998r.; sygn. akt I CKN 820/97, OSNC 1999, Nr 2, poz. 40). W niniejszej sprawie przedmiotem postępowania sądowoadministracyjnego jest incydentalne postanowienie wojewody w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego (uchylające jego wcześniejsze postanowienie utrzymujące w mocy postanowienie organu I instancji o zawieszeniu postępowania). Postanowienie to ma jedynie charakter wpadkowy dla rozstrzygnięcia sprawy co do istoty, gdyż dotyczy zagadnienia procesowego związanego z prowadzeniem (kontynuacją) postępowania administracyjnego. Nie dotyczy ono samego załatwienia sprawy co do istoty lub jej zakończenia w inny sposób. W tym kontekście podkreślić należy, że postępowanie administracyjne w przedmiocie wydania pozwolenia na budowę budynku oświatowego pod nazwą "Uniwersytet malucha – edukacja przedszkolna i wczesnoszkolna" z instalacjami wewnętrznymi zmierzające do rozstrzygnięcia sprawy co do istoty zakończyło się już wydaniem decyzji administracyjnej. Otóż decyzją z 8.09.2010r. Starosta zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę dla inwestycji: "Budynek oświatowy pod nazwą "Uniwersytet malucha - edukacja przedszkolna i wczesnoszkolna " z instalacjami wewnętrznymi (...)", która następnie została uchylona przez Wojewodę z dnia 27 lipca 2011r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. Zatem ten etap postępowania administracyjnego zakończył się już wydaniem decyzji ostatecznej a nawet prawomocnej, gdyż wskutek skargi decyzja Wojewody z dnia [...] lipca 2011r. była przedmiotem kontroli WSA w Krakowie, który wyrokiem z dnia 13.01.2012r. skargę oddalił. Tym samym prowadzenie postępowania sądowoadministracyjnego w przedmiocie incydentalnego orzeczenia administracyjnego (a taki charakter ma zaskarżone w przedmiotowej sprawie postanowienie) w sytuacji, kiedy samo podstawowe postępowanie administracyjne już się zakończyło i to wydaniem decyzji ostatecznej oraz prawomocnej jest bezprzedmiotowe. Zwrócić także należy uwagę, że zaskarżone postanowienie umożliwiało właśnie doprowadzenie przez organy administracyjne do szybkiego załatwienia sprawy zgodnie z zasada wyrażoną w art.12 k.p.a. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny - uznając, że nie istnieje przedmiot zaskarżenia, a postępowanie w sprawie stało się bezprzedmiotowe - zgodnie z przepisem art. 161 § 1 pkt 3 powołanej wcześniej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia