II SA/Kr 1315/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Kazimierz Bandarzewski po rozpoznaniu w dniu 25 lutego 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. z siedzibą w K. na uchwałę Rady Miasta Krakowa z dnia 5 grudnia 2007 r. Nr XXX/365/07 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "Kobierzyn-Zalesie" w Krakowie postanawia: skargę odrzucić W dniu 17 listopada 2008 r. A. z siedzibą w K. wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę uchwałę Rady Miasta Krakowa z dnia 5 grudnia 2007 r. w zakresie uchwalenia planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "Kobierzyn-Zalesie" w Krakowie, domagając się jego unieważnienia w całości jako niezgodnego z ustawą o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, niezgodnego ze studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Miasta Krakowa, opartego na sfałszowanych mapach oraz łamiącego unijna dyrektywę o ochronie przyrody (II załącznik dyrektywy "siedliskowej") W odpowiedzi na skargę Rada Miasta Krakowa wniosła o jej odrzucenie względnie o oddalenie podnosząc, że wniesienie skargi w trybie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym winno być poprzedzone wezwaniem do naruszenia prawa, a w tej sprawie takiego wezwania nie było. Skarga jest ponadto, w ocenie Rady Miasta Krakowa niezasadna, ponieważ przy sporządzaniu i uchwalaniu zaskarżonego planu miejscowego przestrzegano procedury jego uchwalenia i spełniono wszystkie wymogi stawiane przepisami prawa. W trakcie procedury planistycznej uzyskano wszystkie wymagane uzgodnienia i opinie. Uchwała ta była nadzorowana przez Wojewodę , który nie stwierdził jej nieważności. W trakcie uchwalania planu miejscowego naniesiono poprawki, ale były one nieistotne i nie wymagały ponawiania czynności podjętych przed ich wprowadzeniem. Dokumenty, na podstawie których sporządzono plan nie są fałszywe. Treść planu wpisuje się w funkcje ustalone w studium i nie naruszono przepisów dyrektywy "siedliskowej". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Wojewódzki Sąd Administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości w zakresie kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem (art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych, Dz. U. Nr 153, poz. 1269). Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje, między innymi, orzekanie w sprawach skarg na uchwały organów jednostek samorządu terytorialnego w sprawach z zakresu administracji publicznej (art. 3 § 2 pkt 5 i 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a.", sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Rozstrzygając Sąd uwzględnia stan faktyczny i prawny istniejący w dacie podjęcia zaskarżonej uchwały. W niniejszej sprawie skarga wniesiona przez skarżącego podlega odrzuceniu, w tym samym niedopuszczalnym jest merytoryczna ocena zarzutów zawartych w samej skardze. Strona skarżąca wniosła skargę na uchwałę Rady Miasta Krakowa z dnia 5 grudnia 2007 r. Nr XXX/365/07 w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "Kobierzyn-Zalesie" w Krakowie. Skargę tę wniesiono w trybie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 z późn.), zgodnie z którym każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Warunkiem skutecznego wniesienia skargi było uprzednie wezwanie właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa. Z akt sprawy wynika, że A. pismem z dnia [...] marca 2008 r. zwróciło się do Biura Planowania Przestrzennego (data wpływu: 11 marca 2008 r.) z treści którego wynika, że wnioskodawca wzywa do usunięcia niezgodnych ze studium zapisów planu miejscowego w zakresie braku wyszczególnienia traktów końskich, dostosowania zagospodarowania łąk przy ul. Lubostroń zgodnie z inwentaryzacją przyrodniczą oraz załącznikiem dyrektywy siedliskowej. Pismem z dnia [...] marca 2006 r. (data wpływu 11 marca 2007 r.) A. zwróciło się do Rady Miasta Krakowa wnosząc o zmianę § 33 ww. planu miejscowego. Odrębne pismo z dnia [...] marca 2008 r. skierowano również do Wojewody . Skuteczne wniesienie skargi w trybie art. 101 ustawy o samorządzie gminnym wymaga spełnienia następujących przesłanek: a) podjęcia uchwały lub zarządzenia przez organ gminy, b) naruszenia interesu prawnego bądź obowiązku skarżącego w drodze uchwały (zarządzenia) organu gminy, c) objęcia treścią uchwały lub zarządzenia organu gminy sprawy z zakresu administracji publicznej, d) bezskutecznego wezwanie organu gminy do usunięcia naruszenia prawa e) wniesienia skargi nie później niż po upływie 60 dni od daty wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa w przypadku jego bezczynności lub 30 dni od daty otrzymania odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. W akt wynika, że na pismo strony skarżącej kierowane do Rady Miasta Krakowa z dnia [...] marca 2006 r. (data wpływu 23 marca 2007 r.), A., nie otrzymało odpowiedzi. Tym samym Rada Miasta Krakowa pozostawała w bezczynności i strona skarżąca skutecznie mogła wnieść skargę w terminie do 60 dni od daty skutecznego wezwania (czyli od daty 23 marca 2007 r.). Skarga zaś została wniesiona w dniu 17 listopada 2008 r., a wiec prawie 20 miesięcy po wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa. Sąd wezwał stronę skarżącą do wykazania, czy i kiedy wezwała Radę Miasta Krakowa do usunięcia naruszenia prawa w zakresie objętym skargą w tej sprawie i w odpowiedzi na to wezwanie podano, że były wcześniej wysyłane liczne pisma bez precyzowania jakie pisma i z jakiej daty. Do skargi zaś dołączono szereg kopii pism i informacji prasowych, wśród których znajdują się pisma z dnia [...] marca 2008 r. kierowane do Biura Planowania Przestrzennego (data wpływu: 11 marca 2008 r.), z dnia [...] marca 2006 r. (data wpływu 23 marca 2007 r.) kierowane do Rady Miasta Krakowa i kierowane do Wojewody Małopolskiego. Innych pism, w szczególności wniesionych po tych datach nie ma i nie powołuje się na nie strona skarżąca. Sama strona skarżąca podaje, że kierowała wezwania do różnych organów, a one powinny przestrzegać swojej właściwości i przekazywać pisma organowi właściwemu. Taki pogląd nie jest trafny. Powołany art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym wyraźnie stanowi, że wniesienie skargi winno być poprzedzone wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa skierowanym do właściwego organu - co oznacza, że wezwanie to powinno być skierowane do tego organu, który podjął zaskarżony akt. Tylko bowiem ten organ, który uchwalił zaskarżony akt prawny może go zmienić lub uchylić i tym samym uwzględnić wezwanie danego podmiotu. Skuteczne wezwanie musi być więc skierowane do właściwego organu, a nie jakiegokolwiek organu. Wprawdzie w tzw. jurysdykcyjnym postępowaniu administracyjnym organy administracji załatwiając indywidualne sprawy administracyjne kierują się zasadą właściwości swoich kompetencji i przekazują sprawy do tych organów, które są właściwe, jeżeli one same nie są właściwe do załatwienia danej sprawy, ale dotyczy te postępowań kończących się wydaniem decyzji administracyjnych (sprawy indywidualne). Postępowanie zaś uregulowane w art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym nie jest jurysdykcyjnym postępowaniem administracyjnym i nigdy nie może skończyć się wydaniem decyzji administracyjnej. To jest wprawdzie postępowanie administracyjne, ale jest ono innego charakteru niż postępowania regulowane art. 61-163 K.p.a. Ponadto należy zauważyć, że Biuro Planowania Przestrzennego Urzędu Miasta Krakowa jest wewnętrzną jednostką organizacyjną podległą Prezydentowi Miasta Krakowa, a nie Radzie Miasta Krakowa, stąd skierowanie wezwania do usunięcia naruszenia prawa do Biura mogłoby być traktowane co najwyżej jako wezwanie Prezydenta Miasta Krakowa, a nie Rady Miasta Krakowa. Prezydent Miasta i Rada Miasta to są dwa odrębne organy, między którymi kompetencje nie mogą być przenoszone. Wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa było pismo skierowane do Rady Miasta Krakowa z dnia 23 marca 2007 r. (data wpływu). Tym samym należy uznać, że skargę w tej sprawie wniesiono z uchybieniem terminu, który kończył się dla strony skarżącej (przy założeniu, że skutecznie wezwano Radę Miasta Krakowa do usunięcia naruszenia prawa w dniu 23 marca 2007 r.) z dniem 23 maja 2007 r. w środę (60 dni od dnia wezwania w przypadku bezczynności Rady Miasta Krakowa). Skargę zaś wniesiono w dniu 17 listopada 2008 r. bez wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Wniesienie skargi po terminie wynoszącym 60 dni w przypadku bezczynności organu lub 30 dni w przypadku, gdy dany organ udzielił w terminie do 60 dni od dnia wezwania do usunięcia naruszenia prawa odpowiedzi, musi skutkować odrzuceniem skargi. Taki wniosek wynika wprost z art. 53 § 2 P.p.s.a., zgodnie z którym "(...) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa". Zgodnie z uchwałą Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2.04.2007 r., sygn. akt II OPS 2/07, opub. w ONSAiWSA 2007/3/60: "1. Przepis art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) ma zastosowanie do skargi wnoszonej do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy-z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.). 2. Skarga na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym jest wniesiona po bezskutecznym wezwaniu organu do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia, także wówczas, gdy skargę wniesiono w terminie 60 dni od dnia wezwania przed upływem terminu załatwienia wezwania (art. 35 § 3 K.p.a. w związku z art. 101 ust. 3 ustawy o samorządzie gminnym), jeżeli organ nie uwzględnił wezwą nią". Sąd związany jest treścią art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym i art. 53 § 2 P.p.s.a., a także wykładnią prawa zawartą w ww. uchwale i zobowiązany jest stwierdzić w tej sprawie nie dochowanie terminu do skutecznego wniesienia skargi przez stronę skarżącą. Tak ustalona przesłanka stanowi przyczynę odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. W związku z istnieniem przyczyny odrzucenia skargi Sąd nie może skontrolować od strony merytorycznej legalności podjętej uchwały i odnieść się do zarzutów merytorycznych skargi. W związku z tym należało orzec jak w sentencji postanowienia.