II SA/Kr 1331/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Magda Froncisz Sędziowie: WSA Mirosław Bator (spr.) NSA Anna Szkodzińska po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi Towarzystwa [...] w K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy dopuszczenia do udziału w charakterze podmiotu na prawach strony w postępowaniu w sprawie ustalenia warunków zabudowy uchyla zaskarżone postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 22 sierpnia 2017 r. oraz poprzedzające je postanowienie organu l instancji Prezydent Miasta K. postanowieniem z dnia 12 lipca 2017 r. nr [...] działając na podstawie art. 31 § 1 i 2 w związku z art. 123 K.p.a. orzekł o odmowie dopuszczenia Towarzystwa [...] do udziału na prawach strony w postępowaniu w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji pn.: "Przebudowa, nadbudowa i rozbudowa budynku usługowego na działkach nr [...], [...], [...], [...] obr.[...] na budynek usługowo - biurowy wraz z infrastrukturą techniczną oraz budową garażu podziemnego przy ul. [...]/ [...] w K.". W uzasadnieniu organ I instancji przytoczył treść art. 31 § 1 K.p.a. oraz wskazał na argumentację Towarzystwa zawartą w treści wniosku o dopuszczenie do udziału w postępowaniu. Następnie organ przeanalizował przedmiot postępowania, w tym opisał skalę przedsięwzięcia objętego wnioskiem. W oparciu o tą analizę stwierdził, że przedmiot inwestycji nie przemawia za dopuszczeniem organizacji społecznej do udziału w postępowaniu, gdyż brak jest związku tego konkretnego zakresu sprawy z celami statutowymi Towarzystwa, nie przemawia za tym także interes społeczny. Za niewystarczające w tym zakresie uznano ogólnikowe wyjaśnienia złożone przez organizację, wedle których cele statutowe Towarzystwa pozostają w bardzo ścisłym związku z przedmiotem postępowania, co wskazywałoby że istnieje interes społeczny. Zażalenie na powyższe postanowienie wniosło Towarzystwo [...] zarzucając naruszenie art. 31 § 1 pkt. 2 K.p.a. poprzez błędną jego wykładnię w szczególności odnoszącą się do pojęcia interesu społecznego i niewłaściwe zastosowanie art. 31 § 2 K.p.a. w sytuacji, gdy zachodzą przesłanki określone w art. 31 § 1 pkt. 2 K.p.a. Ze względu na postawione zarzuty Towarzystwo wniosło o uchylenie skarżonego postanowienia. W uzasadnieniu Towarzystwo podniosło, że we wniosku o dopuszczenie do udziału w niniejszym postępowaniu wskazało na przesłanki interesu społecznego uzasadniające udział organizacji w postępowaniu administracyjnym na prawach strony. Wskazało, że warunki realizacji inwestycji będą miały wpływ na środowisko oraz, że w interesie społecznym jest wydanie decyzji w oparciu o jak najpełniejszą dokumentację i rozpatrzenie argumentów wszystkich zainteresowanych wydawaną decyzją. W interesie społecznym jest niedopuszczenie do sytuacji, w których wskutek nieprawidłowego zabudowania tego terenu dojdzie do powstania nieodwracalnych zmian w otoczeniu, środowisku. Ochrona środowiska, ochrona przyrody leży w interesie społecznym. W przedmiotowej sprawie dotyczy to gęsto zadrzewionych nieruchomości (terenów opuszczonych ogrodów działkowych, w naturalny sposób przekształcanych w kierunku łęgu), będących miejscem lęgowym ptaków, położonych w korytarzu ekologicznym, w obszarze wymiany powietrza. Ze względu na społeczną rolę drzew w oczyszczaniu powietrza i kształtowaniu mikroklimatu w interesie społecznym jest niedopuszczenie do sytuacji usunięcia istniejącego zadrzewienia i pogorszenia tym samym warunków środowiskowych w mieście klęski ekologicznej. Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia 22 sierpnia 2017 r. nr [...] utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie organu I instancji. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że wedle art. 31 § 1 K.p.a. organizacja społeczna może w sprawie dotyczącej innej osoby występować z żądaniem: 1/ wszczęcia postępowania, 2/ dopuszczenia jej do udziału w postępowaniu, jeżeli jest to uzasadnione celami statutowymi tej organizacji i gdy przemawia za tym interes społeczny. Za bezsporne należy uznać także, że Towarzystwo nie jest stroną postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla zamierzenia inwestycyjnego pn.: Przebudowa, nadbudowa i rozbudowa budynku usługowego na działce nr [...], [...], [...], [...] obr.[...] na budynek usługowo - biurowy wraz z infrastrukturą techniczną oraz budową garażu podziemnego przy ul. [...]/ [...] w K.". Pozostaje zatem do ustalenia, czy w sprawie zaistniały pozostałe przesłanki przepisu art. 31 § 1 K.p.a., a więc: czy dopuszczenie ww. organizacji do udziału na prawach strony w niniejszym postępowaniu jest uzasadnione jej celami statutowymi oraz czy za dopuszczeniem jej do tego konkretnego postępowania przemawia interes społeczny. Podkreślenia wymaga, że ww. przesłanki muszą być spełnione kumulatywnie tzn. niespełnienie którejkolwiek z nich wyklucza możliwość podjęcia przez organ pozytywnego rozstrzygnięcia w przedmiocie dopuszczenia organizacji społecznej do udziału w postępowaniu. Dla dopuszczenia organizacji społecznej do udziału w toczącym się postępowaniu administracyjnym nie jest wystarczającym powołanie się tylko na cele statutowe takiej organizacji społecznej, lecz niezbędnym jest również wykazanie związku pomiędzy przedmiotem tego konkretnego postępowania, a celami statutowymi oraz obszarem działania organizacji społecznej. Do wykazania takiego dochodzi, gdy wskazane zostaną konkretne potencjalnie negatywne skutki, jakie to postępowanie ze względu na swój przedmiot (treść wniosku) oraz wydana w jego wyniku decyzja, mogą wywołać dla dziedzin objętych celem i zakresem działania określonej organizacji społecznej. Ponadto niezbędne jest wykazanie, że za udziałem takiej organizacji przemawiać będzie interes społeczny. Należy zauważyć, że jakkolwiek wyżej wymienione cele Towarzystwa mogą, co do samej zasady, uzasadniać jego udział w określonych postępowaniach administracyjnych, to jednak nie oznacza to, iż organizacja ta, niejako automatycznie, winna być dopuszczona do udziału w każdym postępowaniu w sprawie ustalenia warunków zabudowy, na terenach porośniętych roślinnością o pewnych walorach środowiskowych, jeżeli tylko zgłosi wolę przystąpienia. Kolegium stwierdziło, że analiza akt nie wskazuje, by w wyniku powstania zawnioskowanej inwestycji mogło dojść do znaczącej ingerencji w dotychczasowe walory terenów objętych wnioskiem jak i stanowiących otoczenie terenu inwestycji tj. działek położonych u zbiegu ul. [...] i [...], a która to ingerencja ze względu na swe rozmiary, uzasadniałaby udział ww. organizacji w niniejszym postępowaniu i sprawowania dodatkowej kontroli społecznej. Po pierwsze uwzględnić należy położenie terenu inwestycji tj. fakt, że jest on częścią Dzielnicy [...], leżącej w centralnej części K., podlegającej sukcesywnym przekształceniom urbanistycznym. Wprawdzie działki objęte wnioskiem obecnie zarośnięte pozostają wysoką roślinnością- (w tym drzewami) i należą do enklawy terenów zielonych będących pozostałością po ogródkach działkowych, na którym występuje luźna zabudowa generująca wysokie wskaźniki powierzchni biologicznie czynnej i pas tej zieleni spełnia funkcję przewietrzania miasta. Jednakże uwzględniać należy, że w niedalekim sąsiedztwie terenu inwestycji występuje już zabudowa o podobnym przeznaczeniu jak ta wnioskowana. Tu wskazać należy na nieodległe sąsiedztwo budynku usługowego - hotelowego na działce nr [...], jak i sąsiedztwo drobnej zabudowy usługowej na działkach nr [...], [...], [...], [...]. Nie tracąc z pola uwagi znaczenia przyrodniczego i środowiskowego ww. pąsu terenów zielonych o niskiej intensywności zabudowy, wskazać należy, że zawnioskowane zamierzenie, nie jest przedsięwzięciem obcym przestrzennie na otaczającym go obszarze, którego lokalizacja wymagałaby podwyższonej ochrony tychże obszarów, przed nieuzasadnionymi, szkodliwymi zmianami w ich zagospodarowaniu, sprowadzającej się do udziału w postępowaniu czynnika społecznego tj. organizacji społecznej zajmującej się ochroną dóbr przyrodniczych i środowiskowych. Po drugie należy uwzględniać program planowanej inwestycji. Jak wynika z akt sprawy, Inwestor ubiega się o ustalenie warunków zabudowy dla przebudowy, nadbudowy i rozbudowy istniejącego już budynku usługowego na budynek usługowo - biurowy z budową garażu podziemnego. W ramach tego programu Inwestor przewiduje rozbudowę istniejącego budynku do wysokości 16 m i szerokości elewacji frontowej 15 m oraz powierzchni całkowitej zabudowy 400 m2. Planowane gabaryty tego budynku, nie wskazują na zamiar realizacji obiektu generującego oddziaływanie o stopniu i skali nieznanym dotychczas na tych obszarach. Tu wskazać należy, że w bliskim sąsiedztwie terenu inwestycji, na działce nr [...] istnieje budynek o podobnych parametrach wysokościowych. Brak jest też podstaw do wysuwania wniosków, że w związku z planowanymi rozmiarami nadbudowy i rozbudowy istnieje duże prawdopodobieństwo wywołania przez inwestycję uszczerbku dla środowiska naturalnego ukształtowanego obecnie na tych terenach, uzasadniające udział wnioskującej organizacji w tym konkretnym postępowaniu. Samo zaś Towarzystwo nie wykazało, ze względu na jakie cechy planowanej inwestycji, zachodzi przywoływane we wniosku niebezpieczeństwo nadmiernego, negatywnego jej wpływu na uformowaną na tych obszarach roślinność i żyjące tam gatunki zwierząt. Towarzystwo zaś, poza ogólnym powołaniem się na konieczność ochrony działek objętych terenem inwestycji (jako terenów zielonych) przed planowaną zabudową oraz przed ewentualną beztroską wycinką drzew, nie podało, w jaki sposób jego udział w niniejszym postępowaniu przyczyniłby się do zapewnienia lub zwiększenia skuteczności działania organu w ramach niniejszego postępowania, ewentualnie nie wskazało przyczyn, dla których przewidziane w stosowanych przez organ I instancji przepisach, gwarancje uznaje za niewystarczające i w konsekwencji upatruje za koniecznych swój udział w postępowaniu. Reasumując organ stwierdził, że Towarzystwo nie zdołało wykazać istnienia związku materialnoprawnego między przedmiotem niniejszego postępowania, a wynikającymi ze statutu, celami jego działania. W ocenie Kolegium żalące się Towarzystwo nie wykazało również drugiej przesłanki, o której mowa w art. 31 § 1 K.p.a. tj., że za dopuszczeniem jej do udziału w postępowaniu przemawia interes społeczny (publiczny). Na powyższe postanowienie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniosło Towarzystwo na [...] zrzucając naruszenie art. 31 § 1 pkt 2 K.p.a. poprzez błędną jego wykładnię w szczególności odnoszącą się do pojęcia "interesu społecznego" i niewłaściwe zastosowanie art. 31 § 2 K.p.a. w sytuacji, gdy zachodzą przesłanki przewidziane w art. 31 § 1 pkt 2 K.p.a. W uzasadnieniu podniesiono, że inwestycja realizowana ma być w obszarze wymiany powietrza oraz w strefie kształtowania systemu przyrodniczego. Wniosek o ustalenie warunków zabudowy dotyczy nieruchomości gęsto zadrzewionych nieruchomości (tereny opuszczonych ogrodów działkowych, w naturalny sposób przekształcane w kierunku łęgu) będących miejscem lęgowym ptaków, położonych w korytarzu ekologicznym, w strefie kształtowania systemu przyrodniczego oraz obszarze wymiany powietrza, w części nieruchomości gminne. Realizacja inwestycji spowoduje zmniejszenie terenu zieleni zadrzewionej, likwidację miejsca lęgowego ptaków oraz przerwanie korytarza ekologicznego. Towarzystwo [...] wskazało we wniosku przesłanki interesu społecznego uzasadniające udział organizacji w postępowaniu administracyjnym na prawach strony. Warunki realizacji inwestycji będą miały wpływ na środowisko. W interesie społecznym jest wydanie decyzji w oparciu o jak najpełniejszą dokumentację i rozpatrzenie argumentów wszystkich zainteresowanych wydawana decyzją. W interesie społecznym jest bowiem niedopuszczenie do sytuacji, w której wskutek nieprawidłowego zabudowania tego terenu dojdzie do powstania nieodwracalnych zmian w otoczeniu. W przedmiotowej sprawie dotyczy to gęsto zadrzewionych nieruchomości (tereny opuszczonych ogrodów działkowych, w naturalny sposób przekształcane w kierunku łęgu) będących miejscem lęgowym ptaków, położonych w korytarzu ekologicznym, w strefie kształtowania systemu przyrodniczego oraz obszarze wymiany powietrza, w części nieruchomości gminne. Ze względu na społeczną rolę drzew w oczyszczaniu powietrza i kształtowaniu mikroklimatu, w interesie społecznym jest niedopuszczenie do sytuacji usunięcia istniejącego zadrzewienia co powoduje pogorszenie warunków środowiskowych w mieście klęski ekologicznej, w jednym z najbardziej zanieczyszczonych miast Europy gdzie powinnością powinno być dbałość o zachowanie każdego terenu zielonego oraz każdego drzewa. Towarzystwo zgłosiło wniosek o dopuszczenie do udziału w przedmiotowym postępowaniu, gdyż ochrona przyrody, środowiska leży w interesie społecznym. W interesie społecznym jest bowiem niedopuszczenie do sytuacji, w której wskutek wadliwego ustalenia warunków zabudowy dla realizacji inwestycji, a w konsekwencji nieprawidłowej realizacji inwestycji dojdzie do niekorzystnych zmian w środowisku. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując przy tym argumentację użytą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1066), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (legalności), jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sądy administracyjne, kierując się wspomnianym kryterium legalności, dokonują oceny zgodności treści zaskarżonego aktu oraz procesu jego wydania z normami prawnymi – ustrojowymi, proceduralnymi i materialnymi – przy czym ocena ta jest dokonywana według stanu prawnego i zasadniczo na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. W świetle art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.; dalej w skrócie: "P.p.s.a.") kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie. Stosownie do art. 134 § 1 P.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Oznacza to, że bierze pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, a także wszystkie przepisy, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, niezależnie od żądań i wniosków podniesionych w skardze – w granicach sprawy, wyznaczonych przede wszystkim rodzajem i treścią zaskarżonego aktu. Dokonując tak rozumianej kontroli zaskarżonego postanowienia SKO oraz poprzedzającego je postanowienia Prezydenta Miasta K. w przedmiocie odmowy dopuszczenia Towarzystwa [...] do udziału w toczącym się postępowaniu w sprawie ustalenia warunków zabudowy Sąd w niniejszym składzie doszedł do przekonania, że skarga Towarzystwa zasługuje na uwzględnienie. Podstawę materialnoprawną kontrolowanego postanowienia stanowi art. 31 § 1 i § 2 K.p.a. Organizacja społeczna może w sprawie dotyczącej innej osoby występować z żądaniem: 1) wszczęcia postępowania, 2) dopuszczenia jej do udziału w postępowaniu, jeżeli jest to uzasadnione celami statutowymi tej organizacji i gdy przemawia za tym interes społeczny (art. 31 § 1 K.p.a.). W sytuacji, kiedy organ administracji publicznej uzna żądanie organizacji społecznej za uzasadnione, postanawia o wszczęciu postępowania z urzędu lub o dopuszczeniu organizacji do udziału w postępowaniu (art. 31 § 2 zdanie 1 K.p.a.). Ustalenie czy zakres działalności statutowej danej organizacji uzasadnia jej udział w postępowaniu administracyjnym polega na porównaniu zakresu tej działalności z przedmiotem danej sprawy. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym wyrażany jest pogląd, że każdy cel działania określony w statucie może uzasadniać wystąpienie z żądaniem dopuszczenia do postępowania, jeżeli przedmiot postępowania wkracza w zakres działań organizacji społecznej ze względu na czynności postępowania lub z uwagi na jego wynik (por. wyrok NSA z dnia 22 grudnia 2010 r., sygn. akt II OSK 1965/09, publ. LEX nr 746857). Jak wynika ze Statutu Towarzystwa [...], do jego celów należy m.in.: ochrona przyrody, ochrona środowiska, pobudzanie aktywności lokalnej oraz zwiększanie społecznego udziału w podejmowaniu decyzji oraz ochrona ładu urbanistycznego. Stosownie zaś do zapisów rozdziału II statutu Towarzystwo swoje cele realizuje m. in. poprzez podejmowanie działań interwencyjnych na rzecz ochrony przyrody, popularyzowanie zasad ochrony środowiska, prowadzenie we własnym zakresie badań skażenia środowiska, współpracę z organizacjami, stowarzyszeniami społecznymi i służbami zawodowymi działającymi w zakresie ochrony przyrody. Mając na uwadze, że organizacja społeczna wnioskowała o dopuszczenie jej do postępowania do udziału na prawach strony w postępowaniu w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji pn.: "Przebudowa, nadbudowa i rozbudowa budynku usługowego na działkach nr [...], [...], [...], [...] obr.[...] na budynek usługowo - biurowy wraz z infrastrukturą techniczną oraz budową garażu podziemnego przy [...] w K.", to nie ulega wątpliwości, że spełniła przesłankę dopuszczenia do udziału w postępowaniu na prawach strony uzasadnionego celami statutowymi Towarzystwa (ochrona ładu urbanistycznego, ochrona środowiska, ochrona krajobrazu). W tym miejscu należy rozważyć drugą przesłankę dopuszczenia Towarzystwa do udziału w postępowaniu, a mianowicie, aby przemawiał za tym interes społeczny. Pojęcie interesu społecznego należy do kategorii pojęć niedookreślonych, którym organ administracji nadaje treść w procesie stosowania norm prawa materialnego w konkretnym wypadku. Należy przy tym zauważyć, że przy stosowaniu przepisów zawierających zwroty niedookreślone nie występuje uznanie administracyjne, pomimo ograniczonego luzu decyzyjnego, gdyż ich znaczenie zostaje ustalone w wyniku wykładni (por. wyrok NSA z dnia 20 stycznia 2010 r., sygn. akt II OSK 139/09, publ. Lex nr 597243). Sąd zgadza się ze stanowiskiem Kolegium, że ocena wystąpienia przesłanki interesu społecznego dopuszczenia organizacji społecznej do udziału w postępowaniu należy do organu administracji. Jednak ta ocena powinna być wszechstronna, rzetelna, a nie dowolna, oparta na cytowaniu tez z wyroków sądów administracyjnych w innych sprawach, a dotyczących omawianej instytucji procesowej. Potrzeba ochrony interesu społecznego w postępowaniu administracyjnym zachodzi zasadniczo w każdym przypadku, gdy skutki wnioskowanej decyzji wydanej w danej sprawie mogą wpływać na sytuację nie tylko stron postępowania, ale także na inne podmioty i otoczenie. Zarazem nie ulega wątpliwości, że kategoria "interesu społecznego" jest pojęciem niedookreślonym, które na gruncie art. 31 § 1 K.p.a. wymaga każdorazowo doprecyzowania i skonkretyzowania w kontekście danej sprawy administracyjnej. Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, że przy rozważaniu kwestii zasadności dopuszczenia Towarzyszenia do udziału w przedmiotowym postępowaniu z perspektywy interesu społecznego, organu obu instancji nie rozważyły w należyty sposób wszystkich istotnych z tej perspektywy okoliczności sprawy, o których mowa niżej, a które wzięte łącznie przemawiały jednak – w ocenie Sądu – za dopuszczeniem Stowarzyszenia do udziału w przedmiotowym postępowaniu. Przede wszystkim należy odnieść się do samego wniosku Towarzystwa z dnia 5 lipca 2017 r., z którego wynika, że dysponuje ono odpowiednią i niezbędną wiedzą merytoryczną w zakresie ochrony środowiska i ochrony ładu urbanistycznego. Ponadto należy mieć na uwadze, że niniejsze postępowanie administracyjne dotyczy wydania decyzji w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji pn.: "Przebudowa, nadbudowa i rozbudowa budynku usługowego na działkach nr [...] [...], [...], [...] obr.[...] na budynek usługowo - biurowy wraz z infrastrukturą techniczną oraz budową garażu podziemnego przy ul. [...]/ [...] w K.". Decyzja taka niewątpliwe wpłynie na ład architektoniczny i urbanistyczny okolicy, a także na ilość drzew w otoczeniu, które być może będą musiały zostać wycięte. Towarzystwo wskazało, że inwestycja ma być wybudowana na terenach gęsto zadrzewionych będących miejscem lęgowym ptaków, położonych w korytarzu ekologicznym, w strefie kształtowania systemu przyrodniczego oraz obszarze wymiany powietrza. Organ odwoławczy w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia zarzucił skarżącemu, że nie określił skonkretyzowanego interesu społecznego w danej sprawie indywidualnie, jednakże w orzecznictwie sądów administracyjnych podnosi się, że jeżeli organizacja społeczna uznaję, że w wyniku realizacji inwestycji zostaną naruszone zasady ochrony środowiska bądź też wpłynie to na jakość powietrza, to wywody, które przedstawia nie muszą już prowadzić do wniosku, że tak faktycznie się stanie, ale organizacja ta winna wskazać takie okoliczności, które świadczą o tym, że tak może się stać i okoliczności te powinny zostać wnikliwie sprowadzone w postępowaniu administracyjnym (por. wyrok NSA z dnia 28 czerwca 2016 r., sygn. akt II OSK 2635/14). Zdaniem Sądu, Kolegium w przedmiotowej sprawie nie zbadało wiarygodnie i wszechstronnie wniosku Towarzystwa pod kątem spełnienia merytorycznej przesłanki interesu społecznego. We wniosku o dopuszczenie do udziału w sprawie, Towarzystwo [...] wyraźnie wskazywało, że okoliczności, w jaki sposób zagospodarowany zostanie obszar na którym planowana jest inwestycja mają znaczenie dla społeczności całej dzielnicy. Ponieważ inwestycja ta może mieć negatywny wpływ na stan środowiska w rejonie o wyjątkowych walorach przyrodniczych. Jeszcze raz wyartykułować należy, że z niedookreślonego charakteru pojęcia interesu społecznego wynika bowiem, że nie jest właściwe domaganie się od organizacji udowodnienia tej przesłanki co do zasadności żądania, o ile z przytoczonych w żądaniu twierdzeń może wynikać istnienie uogólnionego interesu społecznego (por. wyrok NSA z dnia 20 stycznia 2010 r., sygn. akt II OSK 139/09, publ. Lex nr 597243 oraz wyrok z dnia 16 marca 2010 r., sygn. akt II OSK 540/09, publ. Lex nr 597678). Sąd, badając legalność zaskarżonego w rozpoznawanej sprawie postanowienia, doszedł do wniosku, że zostało ono wydane z naruszeniem przepisów postępowania administracyjnego mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 7 K.p.a., art. 77 § 1 K.p.a., art. 80 K.p.a., art. 31 § 1 pkt 2 K.p.a. oraz art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. Skarga zasługuje więc na uwzględnienie o tyle, że skutkowała uchyleniem zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego je postanowienia organu I instancji. Mając powyższe wywody na uwadze Sąd, działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.