II SA/Kr 1338/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Waldemar Michaldo po rozpoznaniu w dniu 13 listopada 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 25 czerwca 2014 r. znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 25 czerwca 2014 r. znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia obowiązku oceny oddziaływania na środowisko skarżący S. K. reprezentowany przez pełnomocnika D. B. wniósł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Rozpoznając przedmiotowy wniosek Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) dalej jako p.p.s.a po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Rozstrzygając w oparciu o powyższy przepis sąd jest związany wyżej wymienionymi przesłankami. Podstawowym warunkiem wstrzymania wykonania aktu jest wiec wykazanie przez skarżącego istnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, które powinny mieć charakter konkretny i zindywidualizowany, co pozwalałoby tym samym ustalić, iż wstrzymanie aktu lub czynności jest zasadne w realiach konkretnej sprawy. Jak trafnie przyjmuje się w orzecznictwie sadowoadministracyjnym, to w interesie strony leży takie sformułowanie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności by powołane w nim okoliczności wskazywały na zachodzenie przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. ( por. np. postanowienie NSA z dnia 29 maja 2009 r. sygn akt I FZ 148/09) . W skardze poza zarzutami dotyczącymi zaskarżonego aktu administracyjnego, brak jest sporządzenia jakiegokolwiek uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Podobnie skarżący nie uzasadnił swojego wniosku w kontekście wystąpienia przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. w swoim piśmie procesowym z dnia 22.10.2014r. zatytułowanym "Rozszerzenie skargi". Jak zauważył Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 18 maja 2004 r. sygn. akt FZ 65/04 brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania aktu uniemożliwia jego merytoryczną ocenę. Z uwagi na fakt, że skarżący nie uzasadnił swojego wniosku i nie przedstawił żadnego argumentu wskazującego na konieczność wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia, Sąd działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a orzekł jak w sentencji postanowienia. Należy wskazać, że Sąd na etapie rozpoznawania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu nie bada zasadności skargi. Postępowanie w przedmiocie wstrzymania wykonania aktu stanowi jedynie postępowanie o charakterze wpadkowym, które jest prowadzone w ściśle określonych granicach wyznaczonych treścią art. 61 § 3 p.p.s.a. Zaskarżone postanowienie będzie podlegać kontroli Sądu, pod względem jej zgodności z prawem, dopiero w toku merytorycznego rozpoznania sprawy. Odniesienie się zatem do zarzutów stawianych zaskarżonemu postanowieniu na etapie rozpoznawania przedmiotowego wniosku jest niedopuszczalne.