II SA/Kr 1339/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Rynczak Sędziowie: WSA Kazimierz Bandarzewski WSA Wojciech Jakimowicz (spr.) Protokolant: Maciej Żelazny na rozprawie w dniu 25 stycznia 2011 r. sprawy ze skargi M. D., J. D., S. D., Z. U., J. U. oraz J. P. na uchwałę Rady Gminy Wiśniowa z dnia 15 marca 2010 r. nr XXIX/187/10 w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miejscowości Wiśniowa postanawia I. skargę odrzucić, II. zwrócić skarżącym M. D. i J. D. kwotę 300 zł (trzysta złotych), S. D. 300 zł (trzysta złotych), Z. U. i J. U. 300 zł (trzysta złotych) i J. P. 300 zł (trzysta złotych) tytułem zwrotu uiszczonych wpisów. W dniu 15 marca 2010 r. Rada Gminy Wiśniowa podjęła uchwałę Nr XXIX/187/10 w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miejscowości Wiśniowa. Pismem z dnia [...] 2010 r. M.D. , J.D. , M.D. , S.D. , Z.U. i J.U. oraz J.P. , które wpłynęło do organu w dniu [...] 2010 r., skierowali do Rady Gminy Wiśniowa wezwanie do usunięcia naruszenia ich interesu prawnego przedmiotową uchwałą. Rada Gminy odniosła się do powyższego wezwania, podejmując w dniu 27 września 2010 r. uchwałę Nr XXXIII/209/10 sprawie odmowy uwzględnienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. W dniu [...] 2010 r. M.D. , J.D. , Z.U. , J.U. oraz J.P. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na powołaną wyżej uchwałę wnosząc o jej uchylenie oraz zasądzenie kosztów postępowania. W skardze zarzucono, iż Rada Gminy Wiśniowa objęła planem zagospodarowania przestrzennego prywatną drogę skarżących stanowiącą działkę nr [...] na której wyznaczono ciąg pieszo-jezdny, co jest sprzeczne z ich interesem prawnym. Zarzucili, iż powyższy plan został uchwalony jedynie w interesie ich sąsiada M.K. , który złożył wniosek o objęcie tej drogi planem, a nie w interesie społecznym. Zdaniem skarżących przedmiotowa uchwała wkracza w konstytucyjnie chronione prawo własności nieruchomości. Skarżący wskazali, że Rada nie uzasadniła, jaki interes społeczny stoi za powyższym rozstrzygnięciem. Skarżący podali, iż M.K. ma zapewniony ciąg komunikacyjny w inny sposób, a droga ta służy wyłącznie skarżącym jako współwłaścicielom tej działki. Podnieśli, że w sąsiedztwie tej działki nie ma pól ani żadnej instytucji o charakterze publicznym. W odpowiedzi na skargę Rada Gminy Wiśniowa wniosła o jej oddalenie. Podano, iż w dniu 16 czerwca 2008 r. Rada Gminy Wiśniowa podjęła uchwałę Nr XIV/89/08 w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miejscowości Wiśniowa, której nieważność stwierdzono wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 30 kwietnia 2009 r. sygn. II SA/Kr 319/09. Wobec powyższego Rada Gminy Wiśniowa podjęła procedurę w celu uchwalenia nowego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla miejscowości Wiśniowa. Zdaniem Rady Gminy Wiśniowa skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Rada wyjaśniła, iż zgodnie z art. 3 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, kształtowanie i prowadzenie polityki przestrzennej na terenie Gminy, w tym miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego gminy należy do zadań własnych gminy. Nadany Gminom szeroki zakres władztwa planistycznego stanowi niezbędny środek legalizacji zadań gminy w dziedzinie zagospodarowania przestrzennego. Gminy, wyznaczając kierunek rozwoju ładu przestrzennego, mają swobodę w decydowaniu o przeznaczeniu poszczególnych terenów. Podkreślono, iż w projekcie planu zagospodarowania przestrzennego dla miejscowości Wiśniowa, po rozpatrzeniu uwag z dnia [...] 2010 r. nie nastąpiła żadna zmiana do projektu planu, który został przyjęty przez Radę Gminy Wiśniowa w dniu 15 marca 2010 r. Wyjaśniono, że M.K. wnioskiem z dnia [...] 2008 r. zwrócił się o uwzględnienie działki nr [...] jako ciągu komunikacyjnego, zgodnie z istniejącym stanem, natomiast projektanci, kierując się względami bezpieczeństwa pieszych na istniejącej drodze dojazdowej, która pełni rolę drogi wewnętrznej, w projekcie planu zaprojektowali ciąg pieszo-jezdny, który w założeniach przewiduje korzystniejszą sytuację pieszych niż w przypadku drogi wewnętrznej. Podniesiono, iż powodem wprowadzenia do planu ciągu pieszego działki nr [...] był nie tylko wniosek M.K. , ale przede wszystkim wymóg ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (rozporządzenia w sprawie sposobu opracowywania projektów planów miejscowych, które nakładają na projektantów obowiązek pokazania w planie sposobu obsługi komunikacyjnej). Oznaczenie w planie drogi wewnętrznej nie wprowadza zmiany dla dotychczasowych właścicieli. Ponadto wskazano, iż procedura uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla wsi Wiśniowa odbywała się z dołożeniem wszelkiej staranności. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Skarga została złożona z przekroczeniem terminu do jej wniesienia. Oceny zachowania terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego należy dokonać uwzględniając treść art. 53 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) oraz uchwałę siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 kwietnia 2007 (sygn. akt: II OPS 2/07) wyjaśniającą powyższy przepis, w związku z rozbieżnościami orzecznictwa w zakresie jego stosowania. Zgodnie z brzmieniem tej uchwały, do skargi wnoszonej do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. jedn.: Dz. U. z 2001 r., nr 142, poz. 1591 z późn. zm.) ma zastosowanie przepis art. 53 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz.1270). Wniosek taki wynika a contrario z art. 102a ustawy o samorządzie gminnym, który wyłącza jedynie zastosowanie w tych sprawach art. 52 § 3 i 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wyłączenie to oznacza, że pozostałe przepisy tej ustawy dotyczące wnoszenia skargi do sądu administracyjnego będą miały zastosowanie, o ile ustawa o samorządzie gminnym nie stanowi inaczej. Z art. 53 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynika termin trzydziestodniowy do wnoszenia skargi i ma on zastosowanie w sytuacji, gdy organ udzieli odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa i biegnie od dnia doręczenia skarżącemu odpowiedzi. Zaś art. 53 § 2 cytowanej ustawy odnoszący się do sytuacji, gdy organ nie udzieli odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, statuuje sześćdziesięciodniowy termin dla wniesienia skargi i biegnie od dnia wniesienia tego wezwania do organu. Jedynym warunkiem wniesienia skargi na uchwałę lub zarządzenie organu gminy jest uprzednie bezskuteczne wezwanie do usunięcia naruszenia, przy czym w sprawie wezwania stosuje się przepisy o terminach załatwienia spraw w postępowaniu administracyjnym (art. 101 ust. 3 ustawy o samorządzie gminnym w zw. z art. 35 k.p.a.). Przepis art. 35 k.p.a. przewiduje natomiast, że organy administracji mają obowiązek załatwiać sprawę bez zbędnej zwłoki, sprawa wymagająca postępowania wyjaśniającego powinna być załatwiona nie później, niż w ciągu miesiąca, a szczególnie skomplikowana nie później niż w ciągi dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym – w ciągu miesiąca. Z tak sformułowanych przepisów wynika, że organ gminy powinien załatwić wezwanie bezzwłocznie, ewentualnie nie później niż w terminie określonym w art. 35 k.p.a., przy czym ustawa o samorządzie gminnym nie wiąże wniesienia skargi z terminem do załatwienia wezwania. Oznacza to, że skarżący nie musi wyczekiwać na odpowiedź właściwego organu, tzn. ma prawo wezwać organ do usunięcia naruszenia i wkrótce potem wnieść skargę do sądu, a skarga taka nie będzie skargą przedwczesną. Istotne jest jedynie to, by przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego skarżący wezwał organ do usunięcia naruszenia, a wezwanie to ma być bezskuteczne. O bezskuteczności wezwania natomiast można mówić zarówno wówczas, gdy właściwy organ nie uwzględni wezwania i to stanowisko przedstawi w odpowiedzi na wezwanie, jak i wtedy, gdy właściwy organ gminy nie zajmie stanowiska w sprawie wezwania i nie udzieli odpowiedzi skarżącemu. W każdym z tych przypadków jednak będzie miał zastosowanie inny termin dla wniesienia skargi – bądź trzydziestodniowy, bądź też sześćdziesięciodniowy. Jeśli skarżący po wniesieniu wezwania do usunięcia naruszenia otrzyma odpowiedź na wezwanie i stwierdzi, że nie jest ono skuteczne, to wówczas może wnieść skargę do sądu administracyjnego w terminie 30 dni od dnia otrzymania odpowiedzi na wezwanie. Ów termin trzydziestodniowy do wniesienia skargi zaczyna biec tylko wówczas, gdy doręczenie odpowiedzi na wezwanie nastąpi przed upływem sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania, chyba że skarżący już wcześniej nie czekając na odpowiedź złoży skargę. Jeśli natomiast organ nie udzieli odpowiedzi na wezwanie, a skarżący wyczekuje na stanowisko organu, to powinien wnieść skargę w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania. Z akt sprawy wynika, że skarżący pismem z dnia [...] 2010 r. (które wpłynęło do organu w dniu 8 lipca 2010 r.) wezwali Radę Gminy Wiśniowa do usunięcia naruszenia ich interesu prawnego zaskarżoną uchwałą w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miejscowości Wiśniowa. Rada Gminy Wiśniowa podjęła uchwałę Nr XXXIII/209/10 zawierającą odpowiedź na wezwania w dniu 27 września 2010 r., tj. po upływie 60 dni od dnia wpłynięcia wezwania na dziennik podawczy organu. Oznacza to, że Rada Gminy Wiśniowa nie udzieliła w ustawowym terminie odpowiedzi na wezwanie, a tym samym termin do złożenia skargi na z dnia 15 marca 2010 r., Nr XXIX/187/10 w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miejscowości Wiśniowa, mijał z upływem sześćdziesiątego dnia od dnia wniesienia wezwania, tj. z dniem 6 września 2010 r. Tymczasem skarga do WSA w Krakowie datowana na dzień 23 października 2010 r. została złożona dopiero w dniu 25 października 2010 r. W tym stanie rzeczy skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz.1270), zgodnie z którym sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Sąd z urzędu zwrócił skarżącym uiszczony przez niech wpis od skargi w kwocie po 300 zł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 cyt. ustawy, zgodnie z którym Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego.