II SA/Kr 1340/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Wojciech Jakimowicz po rozpoznaniu w dniu 30 października 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. K. na uchwałę Rady Gminy [...] nr [...] z dnia 27 września 2005 r. w przedmiocie wyrażenia zgody na wydzierżawienie działki nr [...] położonej w [...] S. P postanawia odrzucić skargę. W dniu [...] listopada 2005 r. Z. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie za pośrednictwem Rady Gminy [...] skargę na uchwałę Rady Gminy [...] nr [...] z dnia 27 września 2005 r. Zaskarżoną uchwałą Rada Gminy [...] wyraziła zgodę na wydzierżawienie działki nr [...] położonej w [...] o pow. 3,4807 ha stanowiącej własność Gminy [...] S. P. na okres 5 lat. Niniejsza skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r., nr 153, poz. 1270), z uwagi na to, iż sprawa, której dotyczy nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Ustawodawca postanowił, że na podstawie art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (jedn. tekst: Dz. U. Z 2001 r, nr 142, poz. 1591 z późn. zm.) można zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie organu podjęte wyłącznie w sprawie z zakresu administracji publicznej. Nie stanowi natomiast uchwały lub zarządzenia z zakresu administracji publicznej oświadczenie woli gminy jako podmiotu prawa cywilnego, wyrażone również w formie uchwały organu kolegialnego gminy, skierowane do oznaczonego podmiotu i w konkretnej sprawie (tak: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 listopada 1996 r., SA/Rz 920/96, Prok. i Pr. Z 1997 r., nr 9, str. 48). Strony stosunków cywilnoprawnych, których stroną jest gmina, nie mogą dochodzić wobec niej roszczeń, wykorzystując w tym celu skargę w trybie art. 101 cytowanej ustawy o samorządzie gminnym, dlatego na uchwałę w sprawie sprzedaży lub dzierżawy określonej osobie oznaczonych praw majątkowych gminy wywierającą skutki w sferze prawa cywilnego, nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego (tak: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 września 1990 r, SA/Wr 952/90, ONSA 1990, nr 4, póz. 4; wyrok Sądu Najwyższego z dnia 26 listopada 1992 r, III ARN 74/92, OSNCP 1993, nr 10, poz. 182; wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 sierpnia 1991 r., SA/Wr 553/91, Wspólnota z 1992 r., nr 18, str. 17; T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, str. 70-71; Komentarz do ustawy o samorządzie gminnym, praca zbiorowa pod red. P. Chmielnickiego, Warszawa 2004, str. 582-586). Wszystkie powyższe uwagi należy odnieść także do uchwał rady gminy odnoszących się do spraw majątkowych, które stanowią upoważnienie dla organu wykonawczego gminy do złożenia cywilnoprawnego oświadczenia woli, albowiem ich efekt jest taki sam, co samych oświadczeń woli -nawiązanie stosunku cywilnoprawnego (tak: Komentarz do ustawy o samorządzie gminnym, praca zbiorowa pod red. P. Chmielnickiego, Warszawa 2004, str. 540-541). Skoro więc przedmiotowa uchwała nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego, gdyż nie dotyczy spraw z zakresu administracji publicznej, a jedynie odnosi się do spraw majątkowych gminy, przez co wywiera skutki w sferze prawa cywilnego, to należało skargę Z. K. odrzucić jako niedopuszczalną na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 cytowanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowiącego, iż sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Powyższa skarga podlega również odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz.1270). Z uwagi na to, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie niezaskarżonym przez stronę postanowieniem z dnia 8 lutego 2006 r. oddalił wniosek skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych, przeto pismem z dnia 29 marca 2006 r. wezwano Z. K. do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 300 zł w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało prawidłowo doręczone w dniu 3 kwietnia 2006 r. (dowód doręczenia w aktach sprawy). Termin do wniesienia opłaty upłynął skarżącemu w dniu 10 kwietnia 2006 r. (poniedziałek). Pomimo wezwania skarżący nie uiścił wpisu, nie wystąpił także z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia opłaty od skargi. Stąd należało skargę odrzucić na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz.1270), który stanowi, iż skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.