II SA/Kr 1346/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Kazimierz Bandarzewski po rozpoznaniu w dniu 30 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.G. , reprezentowanego przez pełnomocnika, radcę prawnego J.S. na decyzję Wojewody [....] z dnia 5 czerwca 2009 r., znak [....] w przedmiocie ustalenia lokalizacji drogi publicznej postanawia: 1. skargę odrzucić 2. zwrócić skarżącemu M.G. wpis w kwocie 200 zł (dwieście złotych) W dniu [....] lipca 2009 r. (data nadania w Urzędzie Pocztowym nr ... w K. ) M.G. , reprezentowany przez pełnomocnika radcę prawnego J.S. , wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Wojewody [....] z dnia 5 czerwca 2009 r., znak: [....] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta K. z dnia 27 lutego 2009 r. znak: [....] o ustaleniu lokalizacji drogi dla inwestycji pod nazwą budowa ciągu drogowego ulic [....] oraz budowa linii tramwajowej do [....] w K. z terminalem autobusowym wraz z drogami zbiorczymi, chodnikami, ścieżkami rowerowymi, obiektami inżynierskimi, infrastrukturą techniczną. W dniu [....] lipca 2009 r. w kasie tut. Sądu została uiszczona opłata sądowa od skargi w kwocie 200 zł (nr kwitu kasowego......). Do dnia 30 września 2009 r. nie uiszczono dodatkowej kwoty wpisu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a.", od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Art. 230 § 2 P.p.s.a. wprost stanowi, iż pismem wszczynającym postępowanie jest - między innymi - skarga. Jak wynika z powołanego art. 220 § 1 P.p.s.a. Sąd ma obowiązek pobrania należnej opłaty sądowej (obejmującej również wpis), ponieważ bez uiszczenia takiej opłaty nie ma podstaw prawnych do podjęcia czynności wynikającej z wniesionego pisma (skargi). W niniejszej sprawie profesjonalny pełnomocnik skarżącego nie dołączył do skargi dowodu uiszczenia wymaganego wpisu. Zgodnie z § 2 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2003 r. Nr 221, poz. 2193 z późn. zm.), wpis stały (w sprawach nie objętych wpisem, stosunkowym) wynosi 500 zł w sprawach skarg z zakresu zagospodarowania przestrzennego. W tej sprawie kwota wpisu wynosiła więc nie 200 zł, ale 500 zł i był to wpis stały, ponieważ skarga dotyczyła właśnie aktu administracyjnego podjętego w zakresie zagospodarowania przestrzennego (decyzji o ustaleniu lokalizacji drogi publicznej). Zgodnie z art. 221 P.p.s.a. pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. Takie stanowisko reprezentowane jest również w orzecznictwie sadowym (np. w postanowieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 19 marca 2007 r., sygn. akt II SA/Ol 376/07, opub. w LEX nr 276985). Nie ulega wątpliwości, że w niniejszej sprawie skarżący reprezentowany przez radcę prawnego nie uiścił należnego wpisu, wynoszącego 500 zł. W przypadku, gdy skargę składa profesjonalny pełnomocnik będący radcą prawnym, na takim pełnomocniku ciąży obowiązek dołączenia do wnoszonej skargi dowodu uiszczenia wpisu w wymaganej wysokości. W przypadku, gdy skargę nieopłaconą wymaganym wpisem wnosi radca prawny, sąd nie wzywa takiego pełnomocnika do uiszczenia wpisu lub przedłożenia dowodu uiszczenia wpisu. Gdyby bowiem przyjąć, że również w sprawie, w której od skarg uiszczany jest wpis stały i takie skargi wnosi radca prawny, a sąd powinien przed odrzuceniem skargi z powodu nie uiszczenia wpisu wezwać takiego pełnomocnika do uiszczenia wpisu (doręczenia dowodu uiszczenia wpisu), wówczas nie byłoby żadnej różnicy między skargą wnoszoną bez uiszczenia wpisu przez radcę prawnego lub adwokata, a taką samą skargą wnoszoną przez innego pełnomocnika lub samą stronę. Tak jednak nie jest i ustawodawca dokonał precyzyjnego rozróżnienia sytuacji uchybienia w uiszczeniu opłaty dokonanej przez samą stronę oraz przez radcę prawnego. Tylko bowiem w przypadku, gdy skarga jest wnoszone przez radcę prawnego i nie jest ona należycie opłacona, następuje odrzucenie skargi bez wzywania o uiszczenie wpisu, jeżeli skarga ta podlega opłacie stałej (art. 221 w związku z art. 220 § 3 P.p.s.a.). Ustawodawca dokonał zróżnicowania obowiązków nakładanych w zakresie uiszczania wpisu stałego od skarg na radców prawnych (i adwokatów), niewątpliwie podwyższając w tym zakresie wymagania skierowane do tych pełnomocników. Jest to jednak uzasadnione wykonywanym przez nich zawodem. Zgodnie z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 7 marca 2006 r. od dnia 17 marca 2006 r. nie obowiązuje już § 5 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2003 r. Nr 221, poz. 2193 z późn. zm.), który dopuszczał wzywanie radcę prawnego reprezentującego stronę do uiszczenia wpisu stałego od skarg. Tym samym skoro skarga została wniesiona przez radcę prawnego i nie został od niej uiszczony wpis stały we właściwej wysokości wraz z wniesieniem środka zaskarżenia, dlatego należało ją odrzucić na podstawie art. 221 P.p.s.a. - por. uchwała SN z dnia 25 września 1970 r., III CZP 85/70, OSNCP 1971, nr 9, poz. 146; post. SN z dnia 14 listopada 2002 r., III RN 73/02, niepubl. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę na podstawie art. 220 § 3 w związku z art. 221 P.p.s.a który stanowi, że sąd odrzuca skargę, jeżeli od tego pisma nie został uiszczony należny wpis, a w tej sprawie pod pojęciem braku uiszczenia należnego wpisu należy również rozumieć nie uiszczenie go w dacie wniesienia skargi. Działając na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a., zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego, jeżeli odrzucenie lub cofnięcie nastąpiło przed wysłaniem odpisu skargi - organowi, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, orzeczono o zwrocie skarżącemu M.G. uiszczonego wpisu w wysokości 200 zł, albowiem w rozpatrywanej sprawie jego skargę odrzucono, a przepisy o wysłaniu odpisu skargi organowi, którego działanie lub bezczynność zaskarżono nie mają w przedmiotowej sprawie zastosowania, gdyż obowiązuje pośredni tryb wnoszenia skargi, a zatem nie nastąpiło wysłanie jej odpisu. Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji.