II SA/Kr 1348/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Irla po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 23 grudnia 2016 r. sprawy ze skargi "[...]" Stowarzyszenia z siedzibą w K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 12 września 2016 r.; znak: [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia odrzucić skargę. "[...]" Stowarzyszenie z siedzibą w K. wniosło w dniu 5.10.2016 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 12 września 2016 r. (znak: [...]). Decyzją tą odmówiono stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia 18.07.2014 r. ustalającej warunki zabudowy dla inwestycji o nazwie "Budowa zespołu budynków mieszkalnych – wielorodzinnych z usługami wraz z garażem podziemnym oraz wewnętrznego układu komunikacyjnego na działce nr [...], części działki nr [...] i [...] obr. [...] , budowa zjazdów z działki drogowej nr [...] obr. [...] przy ul. [...] w K. ." Zarządzeniem z dnia 23 listopada 2016 r. wezwano stronę skarżącą do złożenia - w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi - regulaminu stowarzyszenia wraz z danymi członków oraz podpisanie skargi przez wszystkich członków stowarzyszenia, względnie nadesłanie dokumentu określającego umocowanie przedstawiciela do reprezentowania strony skarżącej. W odpowiedzi na to wezwanie, "[...]" Stowarzyszenie z siedzibą w K. przedłożyło pismo z dnia 3.12.2016 r. w którym powołało się na wydane w sprawie tego podmiotu wyroki: NSA z dnia 19 kwietnia 2016 r. sygn. akt II OSK 2009/14 oraz wyrok WSA w Krakowie z dnia 12 marca 2014 r. sygn. akt II SA/Kr 1376/13. Strona skarżąca podała, że sprawa objęta skargą stanowi kontynuację tej samej sprawy, której dotyczyły wskazane wyżej wyroki. Nie wymagano wówczas od Stowarzyszenia obecności (podpisów) wszystkich jego członków. Z przesłanych przez organ administracji akt sprawy wynika, że od opisanego wyżej rozstrzygnięcia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 12 września 2016 r., nie został złożony wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy oraz, że strona skarżąca uczyniła przedmiotem skargi do sądu administracyjnego decyzję wydaną w trybie nadzorczym. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.jedn.: Dz. U. z 2016 r., poz. 718; ustawa powoływana dalej jako p.p.s.a.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Z przepisu powyższego wynika, że zaskarżeniu do sądu administracyjnego podlega jedynie decyzja ostateczna, tj. w realiach tej sprawy taka, która zapadłaby po rozpatrzeniu przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze uprzednio złożonego wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy, w której wydana została już decyzja tego organu z dnia 12.09.2016 r. Uczynienie zaś przedmiotem skargi do sądu administracyjnego decyzji, która wydana została przez SKO pierwszy raz w danej sprawie, powoduje, że taka skarga jest niedopuszczalna. Zwrócić należy także uwagę, że obowiązek wyczerpania wskazanego wyżej trybu (złożenia wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy) jest również przesłanką warunkującą dopuszczalność skargi do sądu administracyjnego. Należy bowiem zauważyć, że art. 127 par. 3 K.p.a. przewiduje, że od decyzji wydanej w pierwszej instancji przez samorządowe kolegium odwoławcze nie służy odwołanie, jednakże strona niezadowolona z decyzji może zwrócić się do tego organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. Brak wyczerpania powyższego trybu, świadczy o naruszeniu art. 52 § 2 p.p.s.a. Reasumując, wskazane powyżej okoliczności powodują, że skarga "[...]" Stowarzyszenia z siedzibą w K. jest niedopuszczalna albowiem strona skarżąca nie wyczerpała służących jej środków zaskarżenia w postępowaniu przez Samorządowym Kolegium Odwoławczym w K. Nadto, przedmiotem zaskarżenia uczyniono decyzję po raz pierwszy wydaną w sprawie. Powyższe przesłanki obligują sąd administracyjny do odrzucenia ocenianej skargi. Podstawą prawną rozstrzygnięcia jest art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. w zw. z art. 52 § 2 p.p.s.a. Podkreślenia także wymaga, że strona skarżąca nie wykonała zarządzenia wzywającego do usunięcia braków formalnych skargi w postaci przedłożenia regulaminu Stowarzyszenia wraz z danymi jego członków. Celem tego wezwania było wykazanie umocowania osoby podpisanej pod skargą do reprezentacji stowarzyszenia, czego wymaga przepis art. 29 p.p.s.a. Nieusunięcie braku formalnego skargi stanowi dodatkową przesłankę jej odrzucenia (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.).