II SA/Kr 135/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Kazimierz Bandarzewski (spr.) Sędziowie : WSA Krystyna Daniel WSA Piotr Głowacki Protokolant : Małgorzata Piwowar po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 października 2008 r. sprawy ze skargi J. F. na decyzję Wojewody z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie zgłoszenia sprzeciwu realizacji ogrodzenia I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji; II. określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana. Pismem z dnia [...] (data nadania w urzędzie pocztowym) J.F. zgłosił w dniu [....] . zamiar budowy ogrodzenia drewnianego bez podmurówki betonowej wokół działek nr nr .......położonych w Z. We wniosku tym podano, że adres korespondencyjny wnioskodawcy to ul.......w ......., a termin rozpoczęcia prac nastąpi [....]. Postanowieniem z dnia [....] Starosta K. z uwagi na niekompletność wniosku nałożył na inwestora obowiązek usunięcia nieprawidłowości występujących w przedłożonym projekcie dotyczącym budowy ogrodzenia drewnianego bez podmurówki betonowej wokół działek nr nr .......położonych w Z. w terminie do [....] poprzez: - wskazanie dokumentu, z którego wynika prawo inwestora do dysponowania nieruchomością, podanie numeru osobistego lub innego dokumentu wraz z organem wydającym; - sprecyzowanie we wniosku od strony jakich miejsc publicznych (np. dróg, ulic, placów, torów) będzie zlokalizowane ogrodzenie; - załączenie uzgodnienia właściwego zarządcy drogi dla działki nr.......; - podanie długości ogrodzenia na mapie; - podanie czy w ogrodzeniu planowana jest brama oraz furtka i podanie szerokości oraz sposobu ich otwierania. Postanowienie to wysłano na adres ul. ......w K. i po dwukrotnym awizowaniu w dniu ...... sierpnia 2007 r. i ....... września 2007 r., przesyłkę zwrócono nadawcy w dniu .......września 2007 r. W tym stanie sprawy Starosta .......decyzją z dnia [....] zgłosił sprzeciw na realizację ogrodzenia drewnianego bez podmurówki betonowej wokół działek nr nr ..........położonych w Z. zgłoszonego przez J.F. . Powodem wydania decyzji tej treści był fakt nie usunięcia przez inwestora braków wniosku zgłaszającego zamiar inwestycyjny, do usunięcia których był zobowiązany na mocy postanowienia z dnia [....] w terminie do [....]. Dodatkowo postanowieniem z dnia [....] . Starosta K. , na wniosek inwestora, wyjaśnił treść decyzji w ten sposób, że zgłoszony sprzeciw dotyczy wykonania ogrodzenia od strony dróg, ulic, placów, l Sygn. akt 11 SA/Kr 135/08 torów kolejowych i innych miejsc publicznych znajdujących się wokół działki nr nr .......w Z. Decyzja ta została doręczona J.F. w dniu ........2007 r. Od powyższej decyzji skarżący w dniu ...........2007 r. wniósł odwołanie, zarzucając organowi administracji obrazę art. 30 ust. 5 zdanie 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane oraz przepisów art. 64 § 2 i art. 105 K.p.a. W uzasadnieniu odwołujący wywodził, że decyzja o sprzeciwie została mu doręczona .......2007 r., co w zestawieniu z datą złożenia wniosku zgłaszającego zamiar inwestycyjny ........2007 r. (data nadania) powoduje przekroczenie przez organ trzydziestodniowego terminu do zgłoszenia sprzeciwu. Nadto J.F. podał, iż zawiadomienie o zamierzeniu budowy jest podaniem w rozumieniu art. 64 § 2 k.p.a. i w tym trybie powinny być uzupełnione jego braki. Termin wynikający z art. 30 ust. 5 Prawa budowlanego ma charakter materialnoprawny i nie mają do niego zastosowania przepisy K.p.a., w tym art. 57 § 5 K.p.a. Niedopuszczalnym jest również argumentacja, że dniem wniesienia sprzeciwu jest dzień wysłania decyzji listem poleconym do strony. Skuteczne zgłoszenie sprzeciwu następuje z momentem doręczenia go stronie. Swoje twierdzenia odwołujący poparł stanowiskiem doktryny i przytoczonym orzecznictwem. Wojewoda ....... w dniu [....] . po rozpatrzeniu odwołania J.F. od decyzji Starosty K. z dnia [....] wydał decyzję znak......., którą utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu l instancji. Na uzasadnienie swojego stanowiska organ przytoczył treść art. 30 ust. 2 ustawy Prawo budowlane podając, iż właśnie ten artykuł, a nie art. 64 § 2 K.p.a., stanowi podstawę prawą nakładania obowiązku co do uzupełnienia braków formalnych zgłoszenia w drodze postanowienia. Organ odwoławczy podniósł, iż wobec nie uzupełnienia braków zgłoszenia Starosta K. był zobligowany na mocy tego przepisu do zgłoszenia sprzeciwu. Nadto organ wywodził, iż zgodnie z art. 61 § 3 K.p.a. datą wszczęcia postępowania na żądanie strony jest data doręczenia żądania organowi administracji publicznej, a nie data jej nadania w placówce pocztowej. Zaś termin trzydziestodniowy do zgłoszenia przez organ sprzeciwu wobec zamierzenia inwestycyjnego jest liczony od dnia zgłoszenia wniosku, ale w przypadku nie Sygn. akt II SA/Kr 135/08 Uzupełnienia braków wniosku termin ten liczony jest od terminu wyznaczonego w postanowieniu zobowiązującym do uzupełnienia braków. Organ odwoławczy nie znalazł podstaw do zmiany lub uchylenia zaskarżonej decyzji uznając, iż żądania określone w postanowieniu Starosty były zasadne, a decyzja o sprzeciwie jest prawidłowa. Decyzję tą doręczono skarżącemu w dniu......2007 r. i dnia ........2007 r. wniósł on na nią skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, zarzucając jej naruszenie przepisów prawa materialnego, art. 30 ust. 5 Prawa budowlanego, art. art. 64 § 2 i art. 105 K.p.a. oraz wniósł o uchylenie kwestionowanej decyzji oraz decyzji organu l instancji. W uzasadnieniu skarżący podał, iż nie można podzielić argumentacji zawartej w decyzji organu II instancji co do sposobu liczenia terminów. Zdaniem skarżącego, co do naruszenia art. 30 ust. 5 ustawy Prawo budowlane, w ustawowym terminie 30 dni od dnia zgłoszenia zamiaru budowy nie zostało mu doręczone wezwanie do usunięcia braków zgłoszenia. Skarżący otrzymał je dopiero w dniu ........2007 r. Natomiast wniosek zgłosił .........2007 r., o czym decyduje data nadania w urzędzie pocztowym. Skarżący wywodził, iż w związku z tym na skutek tzw. milczenia administracyjnego dokonany został akt konkludentny, który stanowi zgodę organu administracyjnego na zgłoszony zamiar inwestycyjny. Skarżący podkreślił, iż wezwanie do usunięcia braków zgłoszenia zostało doręczone mu .........2007 r, natomiast termin do ich usunięcia upłynął ........2007 r. W związku z tym Starosta nie powinien był wydawać decyzji o sprzeciwie. Skarżący podał, iż wniesienie sprzeciwu wiąże organ dopiero od doręczenia tej decyzji stronie, a nie od chwili nadania decyzji listem poleconym. Zgodnie z art. 110 K.p.a. chwila doręczenia stronie decyzji jest istotna dla określenia skutków decyzji. Na poparcie swoich twierdzeń skarżący przytoczył szerokie orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego oraz stanowisko doktryny. W odpowiedzi na skargę Wojewoda .........wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu kwestionowanej decyzji. Na rozprawie pełnomocnik skarżącego podtrzymał zarzuty i argumentacje zawartą w skardze. Sygn. akt 11 SA/Kr 135/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: Skarżący J.F. w dniu .........2007 r. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję Wojewody .......z dnia [....] doręczoną skarżącemu w dniu [....] . Skarga została zatem wniesiona z zachowaniem ustawowego 30-dniowego terminu. Właściwym rzeczowo do rozpoznania niniejszej skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, który w ramach kontroli działalności administracji publicznej, przewidzianej w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, póz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., uprawniony jest do badania, czy przy wydaniu zaskarżonej decyzji nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 P.p.s.a.). Właściwość miejscowa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie w tej sprawie wynika stąd, że Wojewoda ........., którego decyzja została zaskarżona, ma siedzibę w ......... Z art. 13 § 2 P.p.s.a. wynika, że do rozpoznania sprawy właściwym miejscowo jest ten wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Zgodnie z § 1 pkt 5 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz.U. z 2003 r. Nr 72, póz. 652 z późn. zm.) obszar właściwości Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie obejmuje obszar Województwa .......... Skarga jest zasadna i zasługuje na uwzględnienie. Jak wynika z analizy akt postanowienie Starosty ...... z dnia [....] wzywające do usunięcia braków zawiadomienia można uznać za doręczone stronie w dniu [....] Skarżący nie podjął w terminie przesyłki, ale zgodnie z zasadą podwójnego awizowania pism wysyłanych w postępowaniu administracyjnym termin doręczenia wynosi 14 dni i doręczenie uważa się za skuteczne albo z upływem ostatniego 14- dniowego terminu, albo w dniu faktycznego odebrania przesyłki. Sygn. akt II SA/Kr 135/08 Należy również zauważyć, że postanowienie to skierowano na nieprawidłowy adres. Skarżący w swoim wniosku z [....] podał adres do korespondencji, ale organy obu instancji kierowały swoje pisma na inny adres (adres zamieszkania skarżącego). W swoim postanowieniu z [....] Starosta K. ustalił termin do usunięcia nieprawidłowości na dzień [....] . Zdaniem Sądu termin wyznaczony skarżącemu do usunięcia nieprawidłowości w zgłoszeniu o zamierzeniu budowy ogrodzenia był zbyt krótki i w związku z nieprawidłowym zaadresowaniem listu zawierającego to postanowienie zostało ono doręczone dopiero w dniu [....]. Wysyłając w dniu [....] list organ winien liczyć się z tym, że od tego dnia wnioskodawca ma tylko 12 dni na usunięcie braków swojego zgłoszenia. Jak okazało się, w tej sprawie był to termin stanowczo za krótki. Termin do uzupełnienia zgłoszenia winien być realny (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 30 października 2007 r, sygn. akt II SA/Ol 833/2007). Powołane postanowienie Starosty zawierało wykaz pięciu nieprawidłowości, które powinien usunąć skarżący, w tym przekazanie organowi uzgodnienie właściwego zarządcy drogi sąsiadującej z działką skarżącego. Postanowienie zostało wydane w dniu [....] a termin zakreślono na [....]. Nawet jeśli skarżący zdołałby podjąć przesyłkę w tym terminie, to i tak czas pozostały do wykonania nałożonego na niego zobowiązania był zbyt krótki, by tego dokonać. W ocenie Sądu takie postępowanie organu jest nie do pogodzenia ze standardami państwa praworządnego, a także ogólnymi zasadami postępowania administracyjnego. Wyznaczanie terminu niemożliwego do dotrzymania stoi w sprzeczności z art. 7 i 8 K.p.a wyznaczającymi standardy postępowania organów administracji publicznej, a to pogłębiania zaufania obywateli do organów Państwa czy też załatwiania sprawy mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Nadto organ naruszył w tej sytuacji art. 30 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (D.U. z 2006 r. Nr 156, póz. 1118 z póżn. zm.). Nie sposób bowiem w takiej sytuacji przyjąć, by Starosta mógł skutecznie wydać decyzję o sprzeciwie wobec zamierzenia inwestycyjnego skarżącego, jeśli wyznaczony stronie termin upłynął przed odebraniem postanowienia o uzupełnieniu zgłoszenia. Postanowienie o uzupełnieniu zgłoszenia i sprzeciw skarżący otrzymał w tym samym dniu. Sygn. akt II SA/Kr 135/08 Nie ma przy tym wątpliwości, że od dnia wpłynięcia zgłoszenia do dnia doręczenia decyzji wyrażającej sprzeciw co do tego zgłoszenia upłynęło w tej sprawie 31 dni. W ocenie Sądu w istocie spór w tej sprawie między stronami dotyczy sposobu wykładni art. 30 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U.z 2006 r. Nr 156, póz. 1118 z późn. zm.). W dacie wydania decyzji przez organ odwoławczy treść ww. artykułu była następująca: Art. 30. 1. Zgłoszenia właściwemu organowi wymaga: 1)budowa, o której mowa w art. 29 ust. 1 pkt 1-3, pkt5-19 i pkt 21; 1a) budowa, o której mowa w art. 29 ust. 1 pkt 20- z zastrzeżeniem art. 29a; 2)wykonywanie robót budowlanych, o których mowa w art. 29 ust. 2 pkt 1, 4-6 oraz 9-13; 3)budowa ogrodzeń od strony dróg, ulic, placów, torów kolejowych i innych miejsc publicznych oraz ogrodzeń o wysokości powyżej 2,20 m i wykonywanie robót budowlanych polegających na instalowaniu: a) krat na budynkach mieszkalnych wielorodzinnych, użyteczności publicznej i zamieszkania zbiorowego oraz obiektach wpisanych do rejestru zabytków, b) urządzeń o wysokości powyżej 3 m na obiektach budowlanych, c) na obiektach budowlanych - urządzeń emitujących pola elektromagnetyczne, będących instalacjami w rozumieniu ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska, zaliczanych do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko w rozumieniu tej ustawy; 4) budowa obiektów małej architektury w miejscach publicznych. 2. W zgłoszeniu należy określić rodzaj, zakres i sposób wykonywania robót budowlanych oraz termin ich rozpoczęcia. Do zgłoszenia należy dołączyć oświadczenie, o którym mowa w art. 32 ust. 4 pkt 2, oraz, w zależności od potrzeb, odpowiednie szkice lub rysunki, a także pozwolenia, uzgodnienia i opinie wymagane odrębnymi przepisami. W razie konieczności uzupełnienia zgłoszenia właściwy organ nakłada, w drodze postanowienia, na zgłaszającego obowiązek uzupełnienia, w określonym terminie, brakujących dokumentów, a w przypadku ich nieuzupełnienia - wnosi sprzeciw, w drodze decyzji. 3. Do zgłoszenia budowy, o której mowa w art. 29 ust. 1 pkt 19 i 20, należy ponadto dołączyć projekt zagospodarowania działki lub terenu wraz z opisem technicznym instalacji, wykonany przez projektanta posiadającego odpowiednie uprawnienia budowlane. Projekt zagospodarowania działki lub terenu, w przypadku budowy instalacji gazowej, o której mowa w art. 29 ust. 1 pkt 19, powinien być uzgodniony z podmiotem właściwym do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych. 4. W zgłoszeniu budowy, o której mowa w ust. 1 pkt 4, należy ponadto przedstawić projekt zagospodarowania działki lub terenu, wykonany przez projektanta posiadającego wymagane uprawnienia budowlane. 5. Zgłoszenia, o którym mowa w ust. 1, należy dokonać przed terminem zamierzonego rozpoczęcia robót budowlanych. Do wykonywania robót budowlanych można przystąpić, jeżeli w terminie 30 dni od dnia doręczenia zgłoszenia właściwy organ nie wniesie, w drodze decyzji, sprzeciwu i nie później niż po upływie 2 lat od określonego w zgłoszeniu terminu ich rozpoczęcia. 5a. Jeżeli zostało wydane, w trybie art. 46b ust. 1a ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. -Prawo ochrony środowiska, postanowienie o konieczności uzyskania przez zgłaszającego decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, bieg terminu, o którym mowa w ust. 5, rozpoczyna się od dnia uzupełnienia sprawy o wydaną decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach. 6. Właściwy organ wnosi sprzeciw, jeżeli: Sygn. akt II SA/Kr 135/08 1) zgłoszenie dotyczy budowy lub wykonywania robót budowlanych objętych obowiązkiem uzyskania pozwolenia na budowę; 2) budowa lub wykonywanie robót budowlanych objętych zgłoszeniem narusza ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego lub inne przepisy; 3) zgłoszenie dotyczy budowy tymczasowego obiektu budowlanego, o którym mowa w art. 29 ust. 1 pkt 12, w miejscu, w którym taki obiekt istnieje. 7. Właściwy organ może nałożyć, w drodze decyzji, o której mowa w ust. 5, obowiązek uzyskania pozwolenia na wykonanie określonego obiektu lub robót budowlanych objętych obowiązkiem zgłoszenia, o którym mowa w ust. 1, jeżeli ich realizacja może naruszać ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego lub spowodować: 1) zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia; 2) pogorszenie stanu środowiska lub stanu zachowania zabytków; 3) pogorszenie warunków zdrowotno-sanitarnych; 4) wprowadzenie, utrwalenie bądź zwiększenie ograniczeń lub uciążliwości dla terenów sąsiednich. W tym składzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie stanął na stanowisku, że żądanie uzupełnienia dokumentów w trybie art. 30 ust. 2 Prawa budowlanego ma taki skutek, że po upływie wyznaczonego terminu do uzupełnienia dokumentów, na nowo biegnie 30-dniowy termin do wniesienia sprzeciwu. Także w orzecznictwie (np. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 17 maja 1999 r. sygn. akt IV SA 747/97) przyjmuje się, że termin po wezwaniu do uzupełnienia biegnie od nowa. Bardzo ważnym jest jednak to, że żądanie uzupełnienia dokumentów musi dotrzeć do strony przed upływem 30 dni od daty dokonania zgłoszenia. Ponadto wyznaczony przez organ termin na uzupełnienie dokumentów powinien być realny w zależności od tego, jakich dokumentów dotyczy i w jakim zakresie żądanie jest określone. Natomiast po uzupełnieniu dokumentów w wyznaczonym przez organ terminie organ ma trzydzieści dni na wniesienie ewentualnego sprzeciwu. Wprawdzie termin ten nie wynika wprost z art. 30 ust. 2 Prawa budowlanego, ale nielogiczne byłoby uznanie, że organ nie jest już związany żadnym terminem. Ograniczenie organu do 30-dniowego terminu należy wyprowadzić z normy art. 30 ust. 5 powołanej ustawy. Po tym terminie jednak w ciągu trzydziestu dni organ powinien wydać decyzję o sprzeciwie albo, nie wydając decyzji w tym terminie, milcząco godzić się ze skutkami zgłoszenia. Takie stanowisko zajęto w orzecznictwie sądowym (Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 lipca 2006 r., sygn. akt II OSK 956/05, opub. w ONSAiWSA 2007/1/12). Sygn. akt II SA/Kr 135/08 Reasumując ten fragment rozważań należy stwierdzić, że przepis art. 30 ust. 2 Prawa budowlanego zezwala organowi administracji na nałożenie na zgłaszającego w drodze postanowienia obowiązku uzupełnienia brakujących dokumentów w wyznaczonym przez organ terminie. W sytuacji, o której mowa, termin wniesienia sprzeciwu w drodze decyzji, rozpoczyna bieg po zakończeniu wyznaczonego przez organ terminu do uzupełnienia dokumentów i wynosi 30 dni. Nie wniesienie sprzeciwu w terminie 30 dni w tej sytuacji powoduje, że organ dopuszcza do upływu ustawowego terminu bez podejmowania zewnętrznych czynności procesowych. Istotny jest jednak i to, że w ciągu 30 dni od daty otrzymania zgłoszenia właściwy organ albo wnosi sprzeciw w trybie art. 30 ust. 5 Prawa budowanego, albo wzywa do uzupełnienia zgłoszenia w trybie art. 30 ust. 2 Prawa budowlanego. Strona jest zaś związana wydanym sprzeciwem lub postanowieniem od chwili jego otrzymania (doręczenia). Jeżeli więc w ciągu 30 dni od daty dokonania zgłoszenia organ administracji nie podejmie żadnej skutecznej czynności, wówczas doręczenie sprzeciwu po upływie tego terminu jest nieskuteczne i nie wywołuje zamierzonych skutków prawnych. Odnosząc te rozważania do sprawy należy uznać, że skarżący nie otrzymał wezwania do usunięcia braków zgłoszenia w ciągu 30 dni. W związku z tym jedyną podstawą do wniesienia sprzeciwu mógł być art. 30 ust. 5 Prawa budowlanego, a więc wniesienie sprzeciwu było dopuszczalnym tylko w terminie 30 dniowym liczonym od daty zgłoszenia. W tej zaś sprawie uwzględniając brak doręczenia w terminie 30 dni postanowienia nakładającego na zgłaszającego obowiązki, sprzeciw również został wniesiony po upływie 30 dni. Uznając, iż organ nieprawidłowo ustalił termin do usunięcia braków zgłoszenia zamierzenia inwestycyjnego w postanowieniu Sąd musiał w konsekwencji uznać, iż decyzja Starosty o zgłoszeniu sprzeciwu jest również nieprawidłowa, co z kolei pociąga za sobą nieprawidłowość decyzji organu II instancji utrzymującej decyzję o sprzeciwie. Zatem problem czy upłynął termin trzydziestodniowy z art. 30 ust. 2 Prawa budowlanego i jak należy go obliczać nie podlega już badaniu Sądu. W związku z tym, działając na podstawie art. 145 § 1 pkt a P.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji wyroku, ponieważ stwierdzono naruszenie przepisów prawa materialnego mające istotny wpływ na wynik sprawy (art. 30 ust. 2 i 5 Prawa budowlanego). Sygn. akt II SA/Kr 135/08 W związku ze specyfiką postępowania administracyjnego uregulowaną w art. 30 Prawa budowlanego, która polega na przyznaniu kompetencji organowi administracji do wydawania decyzji tylko w razie negatywnego stanowiska organu co do możliwości realizowania inwestycji na podstawi zgłoszenia lub braku uzupełnienia zgłoszenia i to zawsze w terminie 30 dni (termin prawa materialnego), upływ tego terminu uniemożliwia organowi administracji wydania jakiejkolwiek decyzji. Tym samym mając na uwadze art. 141 § 4 P.p.s.a. Sąd w tej sprawie nie zawarł wskazania co do dalszego postępowania, ponieważ w tej sprawie minął już termin jego prowadzenia. O wstrzymaniu wykonania decyzji orzeczono na podstawie art. 152 P.p.s.a. Mając powyższe na względzie, orzeczono jak w sentencji wyroku.