II SA/Kr 1352/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Fronc po rozpoznaniu w dniu 4 grudnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym skargi Burmistrza Miasta i Gminy Uzdrowiskowej Muszyna na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Nowym Sączu z dnia 17 sierpnia 2023 r. znak: SKO-OŚ-4170-60/23 w przedmiocie odstąpienia od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej za usunięcie drzewa postanawia 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić stronie skarżącej uiszczony wpis w wysokości 141 (słownie: sto czterdzieści jeden) złotych. Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło w całości decyzję Burmistrza Miasta i Gminy Uzdrowiskowej Muszyna z dnia 12 czerwca 2023 r. i orzekło o odstąpieniu od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej za usunięcie drzewa bez wymaganego zgłoszenia. Ta decyzja Kolegium stała się przedmiotem skargi wniesionej w niniejszej sprawie przez Wójta do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Rozpatrywana skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna z uwagi na brak legitymacji Wójta do jej wniesienia. Podmiot kompetentny do rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej jest bowiem pozbawiony możności zaskarżenia do sądu administracyjnego aktu wydanego w postępowaniu jej dotyczącym (por. m. in. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 grudnia 2010 r., sygn. akt II FSK 2404/10 albo postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 15 czerwca 2010 r., sygn. akt II SA/Lu 363/10 – obydwa orzeczenia dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). O słuszności tego poglądu przesądza podział ról procesowych w postępowaniu przed sądem administracyjnym. Otóż zgodnie z art. 32 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. - Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), w postępowaniu w sprawie sądowoadministracyjnej stronami są skarżący oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Co prawda przesłanka dopuszczalności skargi określona w art. 52 p.p.s.a. (wymóg wyczerpania środków zaskarżenia przysługujących w administracyjnym toku instancji) sprawia, że zwykle w charakterze organu w postępowaniu przed sądem administracyjnym występuje organ drugiej instancji. Nie zmienia to jednak faktu, że jego rozstrzygnięcie jest wynikiem zaskarżenia kwalifikacji podjętej przez organ pierwszej instancji. Bezspornie zaś ocena legalności aktu zaskarżonego do sądu administracyjnego nie jest możliwa bez uwzględnienia okoliczności, które legły u podstaw jego wydania. Za niedopuszczalne uznać zatem należy, by podmiot, którego działalność może stanowić przedmiot sądowoadministracyjnej kontroli, inicjował postępowanie zmierzające do jej przeprowadzenia: skutkowałoby to wszak jednoczesnym jego występowaniem w takim postępowaniu w roli skarżącego i po stronie organów administracji publicznej. Tymczasem sytuacja taka zachodzi w rozpatrywanym przypadku, gdyż skarga została wniesiona przez organ, który wydał rozstrzygnięcie w pierwszej instancji. Wobec powyższego Sąd orzekł jak w pkt 1 postanowienia, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. O zwrocie opłaty uiszczonej tytułem wpisu sądowego od skargi (punkt 2 sentencji postanowienia) Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.