II SA/Kr 1355/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Czeluśniak (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Kazimierz Bandarzewski Sędzia WSA Iwona Niżnik-Dobosz Protokolant: Katarzyna Paszko-Fajfer po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 stycznia 2014 r. sprawy ze skargi M. B. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 14 sierpnia 2013 r. nr [...] znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego oddala skargę. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w W. decyzją nr [...] z dnia 19 lutego 2013 r. znak: [...], wydaną na podstawie art. 80 ust. 2 pkt 1, art. 81 ust. 1 pkt 2 i art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r. nr 243, poz. 1623 ze zm.) oraz art. 105 kpa, umorzył postępowanie w sprawie robót budowlanych wykonywanych przy obiekcie garażowym zlokalizowanym na działce nr [...] w miejscowości S.. W uzasadnieniu organ I instancji podał, że postępowanie w sprawie zostało wszczęte z urzędu w reakcji na wniosek M. B., który wpłynął w dniu 30 sierpnia 2012 r., a w którym M. B. domagała się niezwłocznego przeprowadzenia kontroli na działce nr [...] w S. nr [...] na okoliczność wykonywanych przez T. i J. S. prac w środku garażu polegających na stawianiu słupów betonowych w środku garażu. Wniosek ten został uzupełniony w dniu 11 września 2012 r. poprzez wskazanie, że na przedmiotowym garażu bez stosownego zgłoszenia została wykonana wymiana pokrycia dachowego z azbestowego na blachę. PINB wskazał, że przeprowadził czynności w trybie art. 81c Prawa budowlanego i podczas kontroli przeprowadzonej w dniu 8 października 2012 r. ustalił, że w środku garażu istnieją słupy nośne drewniane, zaś garaż posiada dach z blachy i ścianę od strony sąsiada również z blachy. PINB nie stwierdził w środku garażu słupów stalowych zalanych betonem. Ponadto ustalono, że na obiekcie dokonano wymiany azbestu na blachę, a roboty te zostały wykonane na podstawie decyzji PINB w M. znak [...] z dnia 14 września 2011 r. oraz decyzji WINB w K. nr [...] z dnia 20 marca 2012 r. znak [...]. Organ I instancji wskazał, że w zakresie informacji o nieprawidłowym składowaniu odpadów przekazano kopię pisma M. B. do Burmistrza Miast i Gminy N. jako organu właściwego. Organ I instancji wyjaśnił też, że wyłączono z postępowania prowadzonego pod sygn. [...] do nowej zarejestrowanej sprawy pod sygn. [...] następujące pisma: – wniosek M. B. z dnia 29 sierpnia 2012 r. (k. 194), – zawiadomienie z dnia 5 września 2012 r. (k. 195), – wniosek M. B. z dnia 10 września 2012 r. (k. 205), – zawiadomienie z dnia 17 września 2012 r. (k. 206), – protokół z kontroli z dnia 8 października 2012 r. (k. 207-209), – oświadczenie z dnia 11 października 2012 r. (k. 210), – wniosek M. B. z dnia 11 października 2012 r. (k. 211), – wniosek M. B. o prowadzenie sprawy przez PINB w W. w zakresie wniosku M. B. z dnia 29 sierpnia 2012 r. i uzupełnienia z dnia 10 września 2012 r. (k. 212). Nadto pismem z dnia 19 listopada 2012 r. poinformowano M. B., że postępowanie administracyjne w sprawie stanu technicznego przedmiotowego obiektu garażowego jest prowadzone pod oddzielną sygnaturą, tj. [...], a obecnie jest prowadzone postępowanie egzekucyjne w zakresie nałożonego na właścicieli obowiązku przedłożenia ekspertyzy stanu technicznego przedmiotowego obiektu garażowego z wyłączeniem azbestu wbudowanego w obiekt. W ocenie PINB w W. dokonane w toku postępowania ustalenia dawały podstawę do umorzenia postępowania administracyjnego, ponieważ nie stwierdzono naruszenia przepisów Prawa budowlanego w zakresie wskazanym w pismach M. B. Odwołanie od decyzji PINB w W. złożyła M. B., która zarzuciła, że organ I instancji nie rozpoznał istoty sprawy i bezpodstawnie zastosował art. 105 kpa. Zdaniem odwołującej się naruszone zostały również art. 80 ust. 2 pkt 1, art. 81 ust. 1 pkt 2 i art. 83 ust. 1. Prawa budowlanego, art. 7 i 77 kpa oraz rozporządzenie Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 2 kwietnia 2004 r. w sprawie sposobów i warunków bezpiecznego użytkowania i usuwania wyrobów zawierających azbest. Zdaniem odwołującej się T. i J. S. dokonali wymiany eternitu na blachę falistą oraz wzmocnili słupy betonem od środka garażu, a następnie obili je deskami, żeby ukryć prace betonowe. Odwołująca się zarzuciła, że inwestorzy nie dokonali stosownego zgłoszenia, ani nie przedstawili oświadczenia o prawie do dysponowania nieruchomością wspólną nr [...] na cele budowlane. Ponadto odwołująca się zarzuciła, że organ I instancji całkowicie pominął jej zarzuty zawarte w piśmie z dnia 10 października 2012 r., wniosku z dnia 29 sierpnia 2012 r., a także w uzupełnieniu wniosku z dnia 10 września 2012 r. oraz dołączył je do innego postępowania znak [...]. Zdaniem odwołującej się decyzja WINB w K. z dnia 20 marca 2012 r. znak: [...] dotyczy całkiem innej kwestii, a mianowicie nałożonego obowiązku, zaś obecne postępowanie dotyczy samowolnie wykonanych robót budowlanych bez wymaganego prawem zgłoszenia. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. decyzją nr [...] z dnia 14 sierpnia 2013 r. znak: [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 104 i art. 105 kpa oraz 80 ust. 2 i art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu organ odwoławczy stwierdził, że analiza zebranego materiału dowodowego sprawy, w szczególności dokumentacji fotograficznej dołączonej do protokołu z kontroli przedmiotowego garażu na działce nr [...] w S. przeprowadzonej 8 października 2012 r. potwierdza prawidłowość wniosków organu I instancji. Zdaniem WINB kontrola ta wykazała, że w przedmiotowym garażu brak jest stalowych słupów zalanych betonem, zaś na podstawie załączonych zdjęć można jednoznacznie określić, iż w garażu znajdują się drewniane słupy nośne, do których za pomocą metalowych kątowników połączone zostały drewniane łaty stanowiące konstrukcję wsporczą dla poszycia ścian i pokrycia dachu z blachy stalowej trapezowej. Dlatego WINB uznał, że nie znajdują uzasadnienia zarzuty podnoszone przez M. B. w piśmie z dnia 5 listopada 2011 r. W ocenie WINB takie ustalenia dawały podstawę do umorzenia postępowania administracyjnego. W odpowiedzi na zarzuty odwołania WINB wskazał na treść obowiązków nałożonych w decyzji PINB w M. z dnia 14 września 2011 r. znak: M. B. oraz decyzji WINB w K. nr [...] z dnia 20 marca 2012 r. znak: [...]. WINB wyjaśnił, że wykonane na podstawie art. 66 Prawa budowlanego roboty budowlane nie wymagają wydania pozwolenia na budowę lub zgłoszenia, lecz mają charakter naprawczy. Zdaniem WINB skoro inwestorzy wykonywali obowiązek nałożony na nich przez organy nadzoru budowlanego, to nie można im postawić zarzutu wykonania robót budowlanych związanych z wymianą dachu przedmiotowego garażu bez stosownego zgłoszenia. Dlatego T. i J. S. nie dopuścili się w tym zakresie samowoli budowlanej. Skargę na decyzję WINB w K. złożyła M. B., zarzucając naruszenie: 1) art. 138 § 1 pkt 1 kpa w związku z art. 104 kpa oraz art. 80 ust. 2 i art. 83 ust. 2 Prawa budowlanego; 2) art. 7, art. 77 kpa oraz art. 80 kpa poprzez brak przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego oraz brak oceny całokształtu materiału dowodowego zgodnie z wnioskiem z dnia 30 sierpnia 2012 r. i z dnia 10 września 2012 r.; 3) art. 105 kpa poprzez brak sprecyzowania, czy w sprawie zastosowanie miał art. 105 § 1 kpa czy też art. 105 § 2 kpa; 4) rozporządzenia Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 2 kwietnia 2004 r. w sprawie sposobów i warunków bezpiecznego użytkowania i usuwania wyrobów zawierających azbest; 5) art. 71 ust. 1 Prawa budowlanego. Skarżąca wniosła o uchylenie decyzji organów obu instancji, zasądzenie kosztów postępowania oraz przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. W uzasadnieniu skargi podniosła, że w środku budynku garażu, który był obiektem tymczasowym, były tylko cienkie słupki drewniane, które zostały całkowicie przebudowane poprzez wstawienie metalowych prętów i zalanie ich betonem. Skarżąca podkreśliła, że osobiście widziała prace wykonywane przez J. S., który wstawił metalowe kątowniki i obił je deskami. Skarżąca podkreśliła, że jej żądania powołania biegłego specjalisty w zakresie budownictwa zostały przez organy zignorowane. Skarżąca zarzuciła, że wykonane w toku postępowania zdjęcia nie obrazują, jak zostały przebudowane w środku słupy nośne. Ponadto skarżąca zarzuciła, że w aktach sprawy brak jest dokumentów wymaganych przez rozporządzenie Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 2 kwietnia 2004 r. w sprawie sposobów i warunków bezpiecznego użytkowania i usuwania wyrobów zawierających azbest na okoliczność wykonanych robót, czyli wymiany eternitu na blachę. Skarżąca podkreśliła, że T. i J. S. wykonali prace samowolnie, azbest ściągnął sam J. S., przez tydzień azbest leżał na wspólnej posesji bez żadnego zabezpieczenia, a następnie azbest został owinięty w folię przezroczystą i wystawiony na ulicę. Zdaniem skarżącej, T. i J. S. przed rozpoczęciem prac mieli obowiązek zgłoszenia tych prac staroście. W odpowiedzi na skargę WINB w K. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując w całości stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Referendarz sądowy WSA w Krakowie postanowieniem z dnia 6 listopada 2013 r. zwolnił skarżącą od kosztów sądowych i ustanowił dla niej radcę prawnego z urzędu. Uczestnicy T. S. i J. S. wnieśli o oddalenie skargi. Wskazali, że roboty, o których mowa w skardze, zostały zrealizowane na podstawie prawomocnych decyzji organów nadzoru budowlanego wydanych na mocy art. 66 Prawa budowlanego i kontrola realizacji ich wykonania należała do PINB w M., a nie w W., co wynika z wyroku WSA w Krakowie z dnia 14 sierpnia 2012 r. sygn. akt II SA/Kr 678/12. Podkreślono, że odpad azbestowy został odebrany przez koncesjonowaną firmę mającą umowę z organem gminnym, co potwierdza karta przekazania odpadu. Uczestnicy wskazali, że zgodnie ze stanowiskiem Burmistrza Urzędu Miasta i Gminy N. usunięcie odpadów azbestowych zostało wykonane w sposób prawidłowy, co wynika z treści pism kierowanych do M. B. znak [...] z dnia 15 kwietnia 2013 r. i z dnia 23 maja 2013 r. Ponadto uczestnicy podali, że 8 września 2012 r. sporządzony został protokół z okresowej kontroli stanu technicznego przedmiotowego garażu (ocena pozytywna i bez zastrzeżeń), zaś oryginał protokołu wraz z kserokopią decyzji o stwierdzeniu przygotowania zawodowego i kserokopią zaświadczenia o przynależności do Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa zostały przesłane w dniu 10 września 2012 r. do PINB w W. do postępowania o znaku [...], zaś kserokopie dokumentów zostały przesłane w dniu 8 września 2012 r. do PINB w M. do postępowania o znaku [...]. Uczestnicy wskazali, że sprawdzenie prawidłowości wykonanych robót przez inspektorów nadzoru budowlanego w M. w obecności rzeczoznawcy R. S., odbyło się w dniu 14 grudnia 2012 r. i do protokołu z kontroli nie wniesiono żadnych zastrzeżeń. Prawidłowość wykonania utrwalono sporządzeniem dziesięciu fotografii ze wszystkich jego stron i w jego wnętrzu. Uczestnicy podkreślili, że do przedmiotowego garażu nie mieli zastrzeżeń PINB w W., PINB w M., WINB w K., GINB w W., WSA w Warszawie (wyrok w sprawie o sygn. akt VII SA/Wa 622/13 z dnia 25 października 2013 r.), rzeczoznawcy sporządzający opinie na zlecenie PINB w M. ani kierownik budowy sporządzający opinię na zlecenie T. S.. Uczestnicy zakwestionowali kwalifikacje skarżącej do oceny stanu technicznego przedmiotowego garażu oraz legalności wykonanych w nim robót budowlanych i zaprzeczyli jakoby wewnątrz słupów drewnianych, na których opiera się garaż, zostały umieszczone słupy metalowe w betonie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne powołane są do kontroli zgodności z prawem działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach swej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania administracyjnego, nie będąc przy tym związanym granicami skargi, stosownie do treści art. 134 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie "ppsa". Orzekanie - w myśl art. 135 ppsa - następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność i odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa. Sąd, uwzględniając skargę na decyzję, uchyla decyzję w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, co wynika z art. 145 § 1 pkt 1 ppsa. Jeżeli zaś sąd nie stwierdzi tego rodzaju naruszeń prawa, oddala skargę. W świetle powyższych zasad przedmiotowa skarga nie jest zasadna i podlega oddaleniu. Przedmiotem kontrolowanego postępowania administracyjnego prowadzonego przez organy nadzoru budowlanego było zbadanie zgodności z prawem budowlanym prac wykonanych przy obiekcie garażowym zlokalizowanym na działce nr [...] w miejscowości S.. Z treści pism skarżącej, które zainicjowały działania organów nadzoru budowlanego (pisma opatrzone datami 29 sierpnia 2012 r. oraz 10 września 2012 r.), a także z całokształtu zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika, że sporne prace przy obiekcie garażowym polegały na postawieniu słupów wewnątrz garażu (wg skarżącej były to słupy o konstrukcji stalowo - betonowej) oraz wymianie pokrycia dachowego z azbestowego na blaszane. W tym miejscu zaznaczyć trzeba, że nie mógł skutkować uchyleniem zaskarżonej decyzji zarzut skargi naruszenia rozporządzenia Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 2 kwietnia 2004 r. w sprawie sposobów i warunków bezpiecznego użytkowania i usuwania wyrobów zawierających azbest. Proces bezpiecznego usuwania wyrobów zawierających azbest podlega kontroli organów nadzoru budowlanego tylko pod kątem zgodności z przepisami Prawa budowlanego, zaś pozostałe elementy tego procesu (sposób usuwania, uprawnienia do prowadzenia tego rodzaju prac, składowanie usuniętego azbestu itp.) nie znajdują się we właściwości organów nadzoru budowlanego, a więc nie były przedmiotem kontrolowanego postępowania i nie podlegają kontroli Sądu w niniejszej sprawie. Zarzuty naruszenia przepisów postępowania (art. 7, art. 77 i art. 80 kpa) Sąd uznał za niezasadne. Z akt administracyjnych wynika, że organy wyjaśniły wszystkie istotne elementy stanu faktycznego, a dokonane ustalenia nie budzą wątpliwości. Odnośnie wymiany pokrycia dachowego na przedmiotowym obiekcie garażowym jednoznacznie ustalono, że prace te były prowadzone na podstawie decyzji PINB w M. z dnia 14 września 2011 r. zmodyfikowaną w zakresie terminu wykonania nałożonego obowiązku decyzją WINB w K. z dnia 20 marca 2012 r. Treść tych decyzji nie pozostawia wątpliwości, że dotyczą one wymiany pokrycia dachowego obiektu garażowego zlokalizowanego na działce nr [...] w miejscowości S., a zakres nałożonego obowiązku pokrywa się z kwestionowanymi przez skarżącą pracami dotyczącymi wymiany pokrycia dachowego. Natomiast kwestię prac polegających na postawieniu słupów wewnątrz garażu wyjaśniono poprzez przeprowadzenie oględzin w dniu 8 października 2012 r., z których ustalenia zostały zawarte w protokole i dodatkowo udokumentowane fotografiami. W związku z powyższym Sąd uznał, że postępowanie wyjaśniające zostało przeprowadzone prawidłowo, gdyż w jego toku zbadano wszystkie okoliczności mające znaczenie dla końcowego rozstrzygnięcia. Sąd nie dopatrzył się też naruszenia przepisów postępowania w zakresie ustalenia kręgu stron oraz zapewnienia stronom prawa do czynnego udziału w prowadzonym postępowaniu. Przechodząc do oceny zasadności umorzenia postępowania, wskazać należy, że zgodnie z art. 66 ust. 1 Prawa budowlanego organy nadzoru budowlanego w ramach swoich kompetencji nakazują w stosunku do obiektu zagrażającemu życiu lub zdrowiu ludzi, bezpieczeństwu mienia bądź środowiska albo użytkowanemu w sposób zagrażający zdrowiu ludzi, bezpieczeństwu mienia bądź środowiska, znajdującemu się w nieodpowiednim stanie technicznym bądź powodującemu swym wyglądem oszpecenie otoczenia, usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości, określając termin wykonania tego obowiązku. W takim przypadku możliwe jest również zakazanie użytkowania obiektu budowlanego lub jego części do czasu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości (art. 66 ust. 2 Prawa budowlanego). Nakaz usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości może oznaczać wykonanie robót budowlanych polegających na przebudowie, remoncie bądź czynności w ramach bieżącej konserwacji i utrzymania obiektu. Przepis art. 66 Prawa budowlanego wiąże się z koniecznością podjęcia natychmiastowych działań naprawczych, a jego istotą jest natychmiastowe przymuszenie właścicieli lub zarządców do wykonania w obiekcie budowlanym określonych czynności przywracających odpowiedni stan techniczny, wygląd bądź bezpieczny sposób użytkowania. Dlatego przyjmuje się, że w sytuacji wystąpienia przesłanek z art. 66 Prawa budowlanego i konieczności podjęcia natychmiastowych działań organ nadzoru budowlanego nie może oczekiwać na dokonanie przez inwestora w zwykłym trybie zgłoszenia planowanym robót budowlanych. W konsekwencji należy przyjąć, że roboty budowlane objęte nakazem, o którym mowa w art. 66 Prawa budowlanego nie wymagają zgłoszenia. Sąd orzekający w niniejszej sprawie podziela w tym zakresie stanowisko przyjęte przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyrokach z dnia 24 stycznia 2003 r. sygn. akt II SA/Ka 1147/01 oraz z dnia 26 września 2008 r. sygn. akt II OSK 1102/07 (orzeczenia dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń i Informacji o Sprawach pod adresem orzeczenia.nsa.gov.pl). Takie też stanowisko zajął Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w wyroku z dnia 14 sierpnia 2012 r. sygn. akt II SA 678/12 rozpoznając skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 20 marca 2012 r. w przedmiocie nakazu wymiany eternitu na przedmiotowym obiekcie (pokrycia dachu oraz poszycia ścian bocznych z płyt falistych azbestowo-cementowych) stwierdzając: "Odnosząc się do zastrzeżeń skarżących, podnoszących, że sentencja decyzji organu l instancji w zakresie utrzymanym przez zaskarżona decyzję jest nieprawidłowa, niepełna i niewykonalna, ponieważ nie wskazuje w jaki sposób zobowiązani do usunięcia ww. płyt azbestowo-cementowych i do zastąpienia ich innym wskazanym w decyzji materiałem mają wykonać nałożony obowiązek nie narażając się na odpowiedzialność karną ponieważ organ nie wskazał im czy są zobowiązani zgłosić ww. roboty budowlane względnie uzyskać na ich wykonanie pozwolenia na budowę - należy je uznać za niezasadne. Przedmiotowa decyzja stanowi bowiem wystarczającą podstawę nie tylko do usunięcia wskazanych elementów zawierających azbest, ale także uprawnia do zastąpienia usuniętych płyt azbestowo-cementowych - płytami wykonanych z blachy stalowej ocynkowanej trapezowej mocowanej w sposób określony w punkcie II sentencji decyzji pierwszo instancyjnej. Należy się przy tym zgodzić, że w przedmiotowej sprawie nie ma istotnego znaczenia czy przedmiotem nakazu jest garaż czy wiata-garażowa. Nie zasługuje także na uwzględnienie zarzut niewykonalności zaskarżonej decyzji. W tym zakresie Sąd w całości podziela pogląd wyrażony przez organ odwoławczy w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Nie można bowiem uznać za niewykonalną decyzję wskazując, że jedna z zobowiązanych stron może sprzeciwiać się wykonaniu decyzji, przeszkadzać lub uniemożliwiać wykonanie nałożonego w niej obowiązku. W takiej sytuacji znajdują bowiem zastosowanie przepisy ustawy z 17. 06.1966 o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Nadto nie można uznać że rozstrzygnięcie zaskarżonej decyzji jest nieprecyzyjne i niezrozumiałe, a poprzez to niewykonalne, ponieważ kwestionowane przez skarżących sformułowanie nakazujące usunięcie istniejącego pokrycia dachu i poszycia ścian bocznych (w szczególności: zachodniej, północnej, wschodniej ściany własnej) z wbudowanych w obiekt (garaż) płyt falistych azbestowo-cementowych i zastąpienie usuniętego poszycia ścian i pokrycia dachu wskazanym w decyzji materiałem jest jednoznaczne i oznacza bezwarunkowy obowiązek usunięcia istniejącego poszycia dachu i ścian: zachodniej, północnej i wschodniej. Użycie funktora "w szczególności" nie dopuszcza żadnego wyjątku wyłączającego nakaz w stosunku do ww. ścian garażu. Nie budzi także wątpliwości określenie "wschodniej ściany własnej" w sytuacji, gdy jak wynika z poczynionych ustaleń, przedmiotowy garaż przylega jedną ze swoich ścian (także wykonaną płyty zawierającej azbest) do innego obiektu budowlanego. Niezasadny jest zarzut dotyczący wyznaczenia terminu do wykonania nałożonego obowiązku gdyż decyzja ta jest związana i wynika wprost z treści ww. art. 66 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo budowlane. Nadto wyznaczony przez organy termin w ocenie Sądu jest wystarczający na jego wykonanie". Skoro zatem w kontrolowanym postępowaniu administracyjnym organy nadzoru budowlanego ustaliły, że prace polegające na wymianie pokrycia dachowego na obiekcie garażowym zostały wykonane na podstawie decyzji PINB w M. z dnia 14 września 2011 r. i decyzji WINB w K. z dnia 20 marca 2012 r., to postępowanie prowadzone przez organy nadzoru budowlanego w tym zakresie stało się bezprzedmiotowe. Natomiast odnośnie prac polegających na postawieniu słupów wewnątrz garażu, to w ocenie Sądu zgromadzony w sprawie materiał dowodowy nie potwierdził, by w przedmiotowym garażu zostały wykonane słupy o konstrukcji stalowej zalane betonem. Z przeprowadzonych oględzin oraz wykonanych fotografii wynika, że wewnątrz garażu znajdują się słupy drewniane. Nie znajdują potwierdzenia w materiale dowodowym twierdzenia skarżącej jakoby stalowo - betonowa konstrukcja słupów została przykryta z zewnątrz deskami. Tym samym zasadnie przyjęły organy nadzoru budowlanego, że postępowanie w zakresie wykonania słupów o konstrukcji stalowej zalanych betonem również stało się bezprzedmiotowe. Bezprzedmiotowość postępowania odnośnie obydwu spornych elementów (wymiana pokrycia dachowego i wykonanie słupów) uzasadniała zastosowanie art. 105 § 1 kpa. Zaznaczyć trzeba, że treść decyzji organów obu instancji jednoznacznie wskazuje, że umorzenie nastąpiło właśnie na podstawie art. 105 § 1(k.34/2 a.a). Dlatego powołanie się w podstawie prawnej jedynie na art. 105 kpa bez wskazania, o który paragraf tego przepisu chodzi, było bez wpływu na prawidłowość podjętego rozstrzygnięcia. Prawidłowe ustalenie stanu faktycznego oraz właściwa interpretacja przepisów Prawa budowlanego przez organ I instancji uprawniały organ odwoławczy do orzeczenia na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa. Zatem zarzut skargi dotyczący naruszenia tego przepisu oraz przepisów Prawa budowlanego dotyczących kompetencji organów nadzoru budowlanego nie był zasadny. Sąd nie dopatrzył się również naruszenia art. 71 ust. 1 Prawa budowlanego, ponieważ, jak wskazano wyżej, w toku postępowania administracyjnego nie stwierdzono wykonania robót budowlanych z naruszeniem prawa. Mając na uwadze powyższe okoliczności, Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 151 ppsa.