II SA/Kr 136/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Darmoń po rozpoznaniu w dniu 4 lipca 2017r. na posiedzeniu niejawnym wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku w sprawie ze skargi J. K. na decyzję Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w [...] z dnia 1 grudnia 2016 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia linii brzegu potoku postanawia: oddalić wniosek J. K. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Wyrokiem z dnia 19 maja 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę wniesioną w niniejszej sprawie. Zgodnie z art. 141 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z z 2016 r. poz. poz. 718 ze zm.) - dalej określanej jako p.p.s.a. - w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku. Zgodnie z tym przepisem termin do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku z 19 maja 2017 r. upływał w dniu 26 maja 2017 r. W dniu 12 czerwca 2017 r. skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia, dołączając do niego wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Na uzasadnienie wniosku o przywrócenie terminu wskazano, że strona skarżąca bez swojej winy nie mogła złożyć wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, bowiem skarżący ze względu na wiek 89 lat oraz schorzenia, m.in. [...] uniemożliwiającą samodzielne przejście więcej niż kilkunastu metrów (przy dobrej pogodzie kilkudziesięciu metrów) nie mógł samodzielnie złożyć wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku ani osobiście w budynku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ani nadając taki wniosek listem poleconym. J. K. zmuszony był odwołać w dniu 24 maja 2017r. pełnomocnictwo udzielone S. K., albowiem tenże w dniu 23 maja br. poinformował stronę skarżącą, iż z powodu nagłych okoliczności zmuszony jest do natychmiastowego kilkudniowego wyjazdu poza granice Polski w celu załatwienia pilnych swoich spraw, bowiem zwłoka w ich podjęciu i załatwieniu może narazić go na duże szkody majątkowe, ale i dolegliwe straty osobiste. Na powyższe okoliczności wniesiono o dopuszczenie dowodu z oświadczenia S. K. z dnia 10 czerwca 2017 r., którego odpis dołączono do wniosku. W zaistniałej sytuacji strona skarżąca nazajutrz, czyli w dniu 24 maja 2017r. zmuszona była odwołać pełnomocnictwo udzielone S. K. do reprezentowania jej przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie w sprawie do sygnatury akt II SA/Kr 136/17 oraz upoważnić radcę prawnego P. K. (KR - 929), do: a) poinformowania Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie o odwołaniu pełnomocnictwa udzielonego S. K.; b) wystąpienia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie o sporządzenie uzasadnienia wyroku ogłoszonego w sprawie do sygnatury akt II SA/Kr 136/17 oraz o doręczenie odpisu ww. wyroku z jego uzasadnieniem. Na potwierdzenie tych okoliczności przedłożono odpis oświadczenia strony skarżącej J. K. z dnia 24 maja 2017r. o odwołaniu pełnomocnictwa i ustanowieniu nowego pełnomocnika - oryginał oświadczenia jw. w załączeniu. Niestety pełnomocnik radca prawny P. K. bez swojej winy nie mógł w terminie wynikającym z art. 141 § 2 p.p.s.a., czyli do 26 maja 2017r. złożyć wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku ogłoszonego w dniu 19 maja 2017 roku w przedmiotowej sprawie oraz o doręczenie odpisu tegoż wyroku wraz z jego uzasadnieniem, albowiem w dniu 26 maja 2017r. doszło do nagłego i tak znaczącego nasilenia się choroby, że nie tylko nie mógł wyjść z domu, ale też werbalnie komunikować się z innymi osobami, ponieważ silna gorączka połączona z ostrym [...] i podejrzeniem [...] wykluczyła go z jakichkolwiek czynności zawodowych ale też innych. Niestety bardzo nagła duża gorączko i całkowita utrata głosu zmusiły go w dniu 26 maja br. do przerwania aktywności zawodowej, a tym samym uniemożliwiły wykonania obowiązku złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku. Na powyższe okoliczności wniesiono o dopuszczenie dowodu z zaświadczenia lekarskiego wykazującego niezdolność do pracy ww. pełnomocnika radcy prawnego P. K. oraz jego stan chorobowy wymagający leczenia i leżenia w okresie od 26 maja do aż 5 czerwca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z z 2016 r. poz. poz. 718 ze zm.) - dalej określanej jako p.p.s.a. - jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. W myśl art. 87 powołanej ustawy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. We wniosku wskazano, że przyczyna uchybienia terminu ustała 5 czerwca 2017 r., a zatem wniosek o przywrócenie terminu złożony 12 czerwca 2017 r. został wniesiony z zachowaniem siedmiodniowego terminu wynikającego z art. 87 § 1 p.p.s.a. Strona jednocześnie z wnioskiem dokonała czynności, do której wykonania wcześniej termin został uchybiony. W ocenie Sądu nie uprawdopodobniono jednak, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy skarżącego. Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w postanowieniu z dnia 12 lutego 2015 r., sygn. I OZ 91/15 (LEX nr 1643289) wskazał, że przy ocenie czy uchybienie terminu było zawinione należy brać pod uwagę obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy. Skoro art. 86 § 2 p.p.s.a. stanowi, że we wniosku o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy po stronie zainteresowanego przywróceniem terminu, to należy uznać, że jakikolwiek stopień zawinienia strony w uchybieniu terminu (nawet lekkie niedbalstwo) powoduje niedopuszczalność jego przywrócenia. Przywrócenie terminu może więc mieć miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Przywrócenie terminu jest więc dopuszczalne wyłącznie w przypadku zaistnienia obiektywnych, występujących bez woli strony, okoliczności, które mimo dołożenia przez stronę odpowiedniej staranności w prowadzeniu własnych spraw udaremniły dokonanie czynności w terminie. Przede wszystkim trzeba zwrócić uwagę, że na potrzeby postępowania skarżący J. K. ustanowił pełnomocnika - swojego syna S. K. (k. 9), który z kolei ustanowił pełnomocnika substytucyjnego radcę prawnego P. K. (k. 39). Na rozprawie w dniu 19 maja 2017 r. za skarżącego stawił się radca prawny P. K. W istocie więc skarżący korzystał z pomocy dwóch pełnomocników - bezpośredniego i substytucyjnego. Przebieg kolejnych zdarzeń przedstawionych we wniosku o przywrócenie terminu jest w tak znacznym stopniu skomplikowany, że aż niewiarygodny. Trudno bowiem wytłumaczyć sytuację, w której dwóch pełnomocników nie jest w stanie złożyć w terminie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, który przecież nie jest pismem procesowym o wysokim stopniu skomplikowania i nie wymaga posiadania wiedzy prawniczej. Nagły wyjazd jednego z pełnomocników, a następnie równie nagłe pogorszenie stanu zdrowia drugiego z nich jest na tyle mocno wątpliwym zbiegiem okoliczności, że Sąd nie dał wiary w tak przedstawiony we wniosku przebieg wydarzeń. Sąd nie ma podstaw by kwestionować zaświadczenie lekarskie dołączone do wniosku, z którego wynika, że P. K. był niezdolny do pracy w dniach od 26 maja 2017 r. do 5 czerwca 2017 r. Jednak przyjęcie na siebie pełnomocnictwa od J. K. w dniu 24 maja 2017 r. i nagłe pogorszenie się stanu zdrowia dwa dni później, dokładnie ostatniego dnia do złożenia wniosku o przywrócenie terminu - i to pogorszenie tak znaczne, że uniemożliwiło nawet komunikowanie się z innymi osobami czy też posłużenie się nimi celem złożenia wniosku o uzasadnienie - jest niewiarygodne. Ponadto wskazywany we wniosku nagły i nieprzewidziany wyjazd S. K. za granicę nie wymagał odwołania udzielonego mu przez skarżącego pełnomocnictwa i udzielenia nowego pełnomocnictwa bezpośrednio radcy prawnemu P. K, który był już wcześniej pełnomocnikiem substytucyjnym skarżącego. Pamiętać również należy o wyższym niż przeciętny mierniku staranności, jakiego oczekuje się od profesjonalnych pełnomocników procesowych. Z tych względów należało przyjąć, w świetle okoliczności rozpatrywanej sprawy, że skarżący nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu i oddalić wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku na podstawie art. 86 i art. 87 p.p.s.a.