II SA/Kr 1361/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Waldemar Michaldo po rozpoznaniu w dniu 7 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. B. na decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Powiatu [...] z dnia 9 września 2013 r. nr [...] znak: [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia: skargę kasacyjną odrzucić Postanowieniem z dnia 10 grudnia 2013 r. sygn. akt II SA/Kr 1361/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę M. B. na decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Powiatu [...] z dnia 9 września 2013 r. nr [...] znak: [...] w przedmiocie zakazu rozbiórki. Pismem datowanym na 9 stycznia 2014 r. określonym jako "odwołanie" M. B. reprezentowana przez syna S. B. wniosła o uchylenie ww. postanowienia WSA w Krakowie z dnia 10 grudnia 2013 r. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 13 stycznia 2014 r. pełnomocnik skarżącej został wezwany o wyjaśnienie, czy pismo z dnia 9 stycznia 2014 r. określone jako "odwołanie" stanowi skargę kasacyjną od postanowienia Sądu z dnia 10 grudnia 2013 r. w przedmiocie odrzucenia skargi. W piśmie datowanym na 22 stycznia 2014 r. S. B. oświadczył, że pismo z dnia 9 stycznia 2014 r. stanowi skargę kasacyjną. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2012, poz. 270 ze zm., zwanej dalej w skrócie - p.p.s.a.) od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Stosownie do art. 175 § 1 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i 3. Z tych ostatnich przepisów wynika, że obowiązek ten nie dotyczy sytuacji, w których skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, albo gdy skargę kasacyjną wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich (art. 175 § 2 p.p.s.a.). Skarga może być sporządzona także przez doradcę podatkowego w sprawach z obowiązków podatkowych i rzecznika patentowego w sprawach własności przemysłowej (art. 175 § 3 p.p.s.a.). W przedmiotowej sprawie nie ulega wątpliwości, że skargę kasacyjną sporządził pełnomocnik skarżącej nie należący do kręgu osób, o których mowa we wskazanych powyżej przepisach, pomimo prawidłowego wcześniejszego pouczenia. Sporządzanie skargi kasacyjnej przez podmiot nieuprawniony jest brakiem nieusuwalnym, skutkującym odrzuceniem skargi kasacyjnej jako niedopuszczalnej. Brak zachowania przymusu adwokacko-radcowskiego przy sporządzeniu skargi kasacyjnej jest zatem brakiem, który nie podlega uzupełnieniu (por. postanowienie NSA z dnia 4 stycznia 2012 r., I OZ 1088/11, LEX nr 1104008). W tym stanie rzeczy skarga kasacyjna jest niedopuszczalna z powodu nie dochowania tzw. przymusu adwokacko-radcowskiego, o którym mowa w art. 175 § 1 p.p.s.a. W związku z powyższym, skarga kasacyjna podlega odrzuceniu na podstawie art. 178 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.