II SA/Kr 1361/18
PostanowienieWSA w Krakowie2018-12-14
Skład orzekający: Agnieszka Nawara-Dubiel
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na uchwałę rady gminy w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego może zostać wniesiona do sądu administracyjnego bez wcześniejszego wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa?Ratio decidendi
Skarga na uchwałę rady gminy w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego może zostać wniesiona do sądu administracyjnego tylko po bezskutecznym wezwaniu organu gminy, który wydał kwestionowaną uchwałę, do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia. Niespełnienie tego warunku skutkuje odrzuceniem skargi jako niedopuszczalnej.Stan faktyczny
Skarżąca M.Z. wniosła pismo do Wójta Gminy Gdów, które następnie zostało potraktowane jako skarga na uchwałę Rady Gminy Gdów z 2007 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Wójt Gminy wniósł o odrzucenie skargi z powodu niewyczerpania środków zaskarżenia, wskazując na brak wcześniejszego wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Sąd wezwał skarżącą do określenia naruszenia interesu prawnego i przedstawienia dowodu na wcześniejsze wezwanie organu. Skarżąca przedstawiła dowód na złożenie pisma w urzędzie, które uznała za wezwanie do usunięcia naruszenia, jednak sąd uznał, że nie spełnia ono wymogów formalnych.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Nawara-Dubiel po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.Z. na uchwałę Rady Gminy Gdów z dnia 5 października 2007 r. Nr XVI/92/2007 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego sołectwa Zalesiany postanawia odrzucić skargę.
M.Z. w piśmie z dnia 6 września 2018 r. skierowanym do Wójta Gminy Gdów wskazała, że zaskarża postanowienia aktualnie przyjętego dla miejscowości Zalesiany: Studium Uwarunkowań i Kierunków Zagospodarowania oraz miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w części dotyczącej działki nr 59 stanowiącej jej własność.
Wobec wątpliwości organu co do charakteru powyższego pisma Wójt wezwał skarżącą do wyjaśnienia wskazanych wątpliwości pismem z dnia 21 września 2018r.
W piśmie z dnia 1 października 2018 r. (k. 10 akt sąd.) M.Z. wyjaśniła, że jej pismo z dnia 6 września 2018 r. należy potraktować jako skargę na uchwałę Nr XVI/92/2007 Rady Gminy Gdów z dnia 5 października 2007 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego sołectwa Zalesiany, w jego granicach administracyjnych oraz skargę na uchwałę Rady Gminy Gdów z dnia 17 kwietnia 2008 r. nr XXVI/164/2008 w przedmiocie Studium Uwarunkowań i Kierunków Zagospodarowania Gminy Gdów w części dotyczącej działki nr 59 stanowiącej jej własność.
Wobec powyższego pismo skarżącej z dnia 6 września 2018 r. zostało przedstawione Sądowi przez organ jako skarga.
W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy Gdów wniósł o jej odrzucenie z powodu niewyczerpania środków zaskarżenia albowiem skarga na uchwałę Nr XVI/92/2007 Rady Gminy Gdów z dnia 5 października 2007 r. w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego sołectwa Zalesiany, nie została poprzedzona wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa.
Pismem z dnia 26 października 2018 r, doręczonym skarżącej w dniu 5 listopada 2018 r. (k.17) M.Z. została wezwana przez Sąd do określenia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia zaskarżoną uchwałą oraz do przedstawienia dowodu, że przed wniesieniem skargi do sądu wezwała właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa. Skarżąca została pouczona, że nieusunięcie braków formalnych skargi w terminie spowoduje jej odrzucenie.
W odpowiedzi na wezwanie Sądu skarżąca złożyła pismo z dnia 10 listopada 2018 r. (data wpływu do Sądu 14 listopada 2018 r.) w którym wyjaśniła swój interes prawny we wniesieniu skargi na uchwałę w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz wskazała, że w dniu 7 września 2018 r. (załącznik nr 3 do pisma) złożyła w urzędzie Gminy Gdów pismo na które otrzymała odpowiedź Wójta z dnia 21 września 2018 r. z którego wywnioskowała, że Urząd Gminy odmówił usunięcia naruszenia.
Sprawa skargi na uchwałę Rady Gminy Gdów z dnia 17 kwietnia 2008 r. nr XXVI/164/2008 w przedmiocie Studium Uwarunkowań i Kierunków Zagospodarowania Gminy Gdów została zarejestrowana pod sygnatura II SA/Kr 1360/18.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 17 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 r. poz. 935) - przepisy art. 52 i art. 53 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej jako "p.p.s.a.") w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się do aktów i czynności organów administracji publicznej dokonanych po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy tj. po 1 czerwca 2017 r.
Tym samym do kwestionowanej przez skarżącą uchwały Nr XVI/92/2007 Rady Gminy Gdów z dnia 5 października 2007 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego sołectwa Zalesiany w jego granicach administracyjnych mają zastosowanie przepisy obowiązujące przed wejściem w życie wskazanej nowelizacji. Powyższa nowelizacja dotyczyła również art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym. W poprzednio obowiązującym brzmieniu, przepis ten stanowił, że każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego (ust. 1).
Jak wynika z art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie.
Oznacza to, że w pierwszej kolejności obowiązkiem Sądu jest zbadanie, czy wniesiona skarga podlega rozpoznaniu przez sąd administracyjny i czy spełnia wymogi formalne, do których w niniejszej sprawie zaliczyć należy: 1) zaskarżenie uchwały z zakresu administracji publicznej, 2) wcześniejsze bezskuteczne wezwanie do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia, 3) zachowanie terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego.
Warunkiem zatem wniesienia do sądu administracyjnego skargi na uchwałę organu gminy jest poprzedzenie jej wezwaniem organu gminy, który wydał kwestionowaną uchwałę, do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia. Dopiero bezskuteczność takiego wezwania umożliwia zaskarżenie uchwały do sądu administracyjnego. W przedmiotowej sprawie powyższy warunek uprzedniego wezwania do usunięcia naruszenia nie został spełniony.
Sama skarżąca dowodu na dokonanie tej czynności pomimo wezwania Sądu, nie przedłożyła. Również w aktach sprawy brak jest jakiegokolwiek pisma skarżącej w tym przedmiocie, które można by uznać za wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. W szczególności nie można za takowe uznać pisma skarżącej z dnia 6 września 2018 r. jako pierwszego w sprawie wobec bezsprzecznego potwierdzenia przez skarżącą (w piśmie z dnia 1 października 2018 r. stanowiącym odpowiedź na wezwanie Wójta Gminy Gdów), że pismo to należy traktować jako skargę na wskazaną uchwałę.
Wobec zatem brzmienia cytowanych powyżej przepisów tj. art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym w związku z art. 52 § 1 p.p.s.a. należy stwierdzić, że skarżąca nie spełniła przesłanki warunkującej skuteczne skierowanie skargi do sądu administracyjnego. Wniesienie bowiem do sądu administracyjnego skargi bez uprzedniego wyczerpania przysługującego środka zaskarżenia, tj. wymaganego przez ustawę wezwania do usunięcia naruszenia jest niedopuszczalne i skutkuje odrzuceniem skargi, stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., z którego wynika, że sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne.
Sprawa skargi na uchwałę Rady Gminy Gdów z dnia 17 kwietnia 2008 r. nr XXVI/164/2008 w przedmiocie Studium Uwarunkowań i Kierunków Zagospodarowania Gminy Gdów została zarejestrowana pod sygnatura II SA/Kr 1360/18.
Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w sentencji na podstawi art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło