II SA/Kr 1372/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Agnieszka Nawara - Dubiel po rozpoznaniu w dniu 6 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku z dnia 8 stycznia 2015 r. w sprawie ze skargi J.D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 4 lipca 2014 r. nr [...] w przedmiocie stosunków wodnych postanawia: odmówić skarżącemu przywrócenia terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku z dnia 8 stycznia 2015 r. W niniejszej sprawie postanowieniem z dnia 17 października 2014 r. ustanowiono dla skarżącego radcę prawnego w ramach prawa pomocy. W dniu 10 listopada do siedziby sądu wpłynęło pismo Okręgowej Izby Radców Prawnych w K. z dnia 3 listopada 2014 r. (przesłane również na adres M.P. : ul. [...]) o wyznaczeniu radcy prawnego M.P. pełnomocnikiem z urzędu w niniejszej sprawie. W piśmie tym znalazła się adnotacja skierowana do wyznaczonego pełnomocnika: "Proszę niezwłocznie zbadać akta, zawiadomić J.D. listem poleconym o wyznaczeniu pełnomocnikiem procesowym i prowadzić sprawę z dołożeniem najwyższej staranności, zgodnie z Kodeksem Etyki Radcy Prawnego". Wojewódzki Sąd Administracyjny przesłał pełnomocnikowi zawiadomienie o terminie rozprawy wyznaczonym na 8 stycznia 2015 r. na adres wskazany w piśmie OIRP tj. na adres: ul. [...]. Zawiadomienie po dwukrotnym awizowaniu powróciło do nadawcy. Następnie w dniu 21 stycznia 2015 r. (data nadania przesyłki poleconej) pełnomocnik skarżącego złożyła do akt sprawy pismo zawierające wniosek o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu wraz ze wskazaniem aktualnego adresu pełnomocnika: [...] . W związku z wnioskiem o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu referendarz sądowy zwrócił się do pełnomocnika o wyjaśnienie w terminie 7 dni za jakie czynności podjęte w sprawie domaga się wynagrodzenia. Odpis wezwania doręczono pełnomocnikowi w dniu 12 lutego 2014 r. W dniu 19 lutego 2015 r. (data nadania przesyłki poleconej) do akt sprawy wpłynęło pismo pełnomocnika skarżącego ustanowionego z urzędu w ramach prawa pomocy z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 8 stycznia 2015 r. i z jednoczesnym wnioskiem o uzasadnienie tego wyroku oraz doręczenie odpisu wyroku wraz uzasadnieniem na adres pełnomocnika wskazany w komparycji pisma. Jednocześnie pełnomocnik cofnęła wniosek o przyznanie jej kosztów zastępstwa procesowego. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik radca prawny M.P. podniosła, że w dniu 8 stycznia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wydał wyrok w niniejszej sprawie. Wszelkie zawiadomienia odnośnie terminu rozprawy zostały skierowane na adres pełnomocnika wskazany przez Okręgową Izbę Radców Prawnych w K. , czyli ul. [...] w K. Jednakże adres ten nie jest aktualnym adresem do doręczeń dla prowadzonej przez pełnomocnika działalności gospodarczej. Pod adresem ul. [...] w K. M.P. nie przebywa już od 1 sierpnia 2014 r., na dowód czego przedłożyła umowę najmu z dnia 1 sierpnia 2012 r. wraz z aneksem nr 1 z dnia 1 sierpnia 2013 r. oraz aneksem nr 2 z dnia 31 stycznia 2014 r., z których to dokumentów wynika, że stosunek najmu lokalu nr [...] w budynku nr [...] przy ul. [...] w K. wygasł z dniem 31 lipca 2014 r. W związku z powyższym, wszelka korespondencja wysyłana do pełnomocnika w przedmiotowej sprawie kierowana była na nieprawidłowy adres, a zatem M.P. nie miała wiedzy na temat tego, iż na dzień 8 stycznia 2015 r. zaplanowana została rozprawa przed WSA w Krakowie. Nie miała też wiedzy na temat wydanego w sprawie wyroku, aż do dnia 19 lutego 2015 r., kiedy to uzyskała taką informację telefonicznie. Do czasu skierowania do pełnomocnika przez Sąd pisma z dnia 6 lutego 2015 r. radca prawny M.P. była przekonana, że sprawa jest w toku i oczekiwała na wyznaczenie terminu rozprawy przed WSA. Dopiero wskazane pismo pozwoliło jej przypuszczać, że postępowanie w przedmiotowej sprawie mogło zostać zakończone. W związku z powyższym pełnomocnik skarżącego wskazała, że bez swojej winy uchybiła terminowi do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku, zaś fakt ten wywiera negatywny wpływ na sytuację prawną jej mocodawcy, gdyż uniemożliwia mu złożenie ewentualnej skargi kasacyjnej do NSA. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 poz. 270 ze zm.) - dalej "p.p.s.a." jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanawia o przywróceniu terminu. W myśl art. 87 powołanej ustawy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. W ocenie Sądu w niniejszej sprawie nie zostało uprawdopodobnione, że przekroczenie terminu nie było przez pełnomocnika skarżącego zawinione. Zgodnie z art. 8 ust. 3 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych (Dz. U. z 2014 r. poz. 637 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym do dnia 24 grudnia 2014 r. stanowił: "Radca prawny jest zobowiązany zawiadomić radę właściwej okręgowej izby radców prawnych o podjęciu wykonywania zawodu i formach jego wykonywania, o adresie i nazwie kancelarii lub spółki, a także o każdej zmianie tych informacji". Od 25 grudnia 2014 r. przepis ten uzyskał brzmienie: "Radca prawny jest obowiązany zawiadomić radę właściwej okręgowej izby radców prawnych o podjęciu wykonywania zawodu i formach jego wykonywania, o adresie i nazwie kancelarii lub spółki oraz podać adres dla doręczeń. Radca prawny ma obowiązek niezwłocznie zawiadamiać o każdej zmianie tych danych. Pisma w postępowaniach prowadzonych na podstawie ustawy wysyła się, ze skutkiem doręczenia, na adres dla doręczeń, o którym mowa w zdaniu pierwszym". Radca prawny M.P. zmieniła adres prowadzenia działalności jak sama twierdzi w dniu 1 sierpnia 2014 r., a mimo to nie wykonała obowiązku zawiadomienia Okręgowej Izby Radców Prawnych w K. przynajmniej do listopada 2014 r. Zawiadomienie o wyznaczeniu rozprawy przesłane na adres: ul. [...] i było ono skuteczne - zgodnie z art. 73 § 4 p.p.s.a. W dalszej kolejności należy wskazać, że pełnomocnik skarżącego twierdzi, że o wyznaczeniu rozprawy i wydaniu wyroku w dniu 8 stycznia 2014 r. dowiedziała się dopiero w dniu 19 lutego 2015 r., kiedy to uzyskała taką informację telefonicznie. Jednocześnie przypomnienia wymaga fakt, że pierwsze pismo procesowe do akt sprawy skierowała w dniu 21 stycznia 2015 r. Pełnomocnik skarżącego nie udzieliła informacji kiedy i z jakiego źródła dowiedziała się o ustanowieniu jej pełnomocnikiem z urzędu w niniejszej sprawie. Niewątpliwie jednak nie wypełniła obowiązków, o których mowa w cytowanym piśmie Okręgowej Izby Radców Prawnych w K. z dnia 3 listopada 2014 r. tj. nie zbadała akt sprawy i nie skontaktowała się ze skarżącym niezwłocznie. Skoro w dniu 21 stycznia 2015 r. miała świadomość, że została ustanowiona pełnomocnikiem z urzędu w niniejszej sprawie, to fakt, że dopiero niemal miesiąc później zasięgnęła telefonicznej informacji o stanie sprawy w żaden sposób nie usprawiedliwia przekroczenia terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie. Reasumując powyższe rozważania nie można uznać, że przekroczenie terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku oddalającego skargę nastąpiło bez winy pełnomocnika skarżącego. Fakt, że odmowa przywrócenia terminu "wywiera negatywny wpływ na sytuację prawną jej mocodawcy, gdyż uniemożliwia mu złożenie ewentualnej skargi kasacyjnej do NSA" nie może w niniejszej sprawie skutkować uwzględnieniem wniosku i przywróceniem terminu. W orzecznictwie powszechnie przyjmuje się bowiem, że działania i zaniedbania pełnomocnika obciążają stronę, którą ten pełnomocnik reprezentuje. Na przykład w postanowieniu NSA z dnia 23 września 2014 r., sygn. II GZ 523/14 (LEX nr 1530539) stwierdzono: "W przypadku, gdy strona jest reprezentowana przez pełnomocnika, to przy ustalaniu jej winy w niezachowaniu terminu należy mieć na uwadze działania pełnomocnika, który dopuszczając się negatywnych zaniedbań oraz uchybień swoim działaniem działa bezpośrednio na szkodę mocodawcy. Przywrócenie terminu może mieć miejsce wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. W przypadku, gdy strona jest reprezentowana przez pełnomocnika, sąd musi mieć na uwadze działania pełnomocnika. Dodatkowo, gdy jest to pełnomocnik profesjonalny, przy ocenie możliwości przywrócenia terminu (również przy ocenie formalnych aspektów wniosku) należy uwzględniać wiedzę i konieczność zachowania należytej staranności przez tego pełnomocnika". Biorąc powyższe pod uwagę należało odmówić przywrócenia terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie na podstawie art. 86 i art. 87 p.p.s.a.