II SA/Kr 1373/18

Kraków, dnia 29 maja 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosław Bator po rozpoznaniu w dniu 29 maja 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej Budynku przy ul. [...] w K. na decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowalnego w K. – Powiat G. z dnia 8 maja 2018 r. nr ROIK [...] w przedmiocie nakazu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości stanu technicznego instalacji gazowej budynku postanawia: odrzucić skargę Pismem z dnia 14 września 2018 roku Wspólnota Mieszkaniowa [....] (dalej: skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. – Powiat Grodzki nr ROIK [...] z dnia 8 maja 2018 roku w przedmiocie nakazania usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości stanu technicznego instalacji gazowej budynku przy ul. [...] w K.. W treści skargi, błędnie wskazano, że dotyczy ona postanowienia PINB z 8 maja 2018 roku. W wykonaniu zarządzenia Sędziego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 22 listopada 2018 roku wezwano Wspólnotę do jednoznacznego sprecyzowania treści skargi poprzez wskazanie, co jest przedmiotem zaskarżenia, a w szczególności, czy jest nim postanowienie MWINB w K. z dnia 10 sierpnia 2018 roku nr [...] stwierdzające niedopuszczalność odwołania, czy też decyzja PINB w K. z dnia 8 maja 2018 roku nr [...] nakazująca usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Pismem z dnia 4 grudnia 2018 roku (k. 45) skarżąca wskazała, iż przedmiotem jej skargi jest postanowienie PINB w K. z dnia 8 maja 2018 roku nr [...] W związku z tak sformułowaną odpowiedzią, Sąd raz jeszcze zwrócił się do skarżącej Wspólnoty z wezwaniem do sprecyzowania, czy skarga dotyczy decyzji PINB w K. z dnia 8 maja 2018 roku nr [...], zaznaczając, iż w aktach sprawy co do tego dnia i tego numeru sprawy, jaki wskazała skarżąca, zalega decyzja, a nie postanowienie. Jak wynika z akt sprawy, strona skarżąca do dnia wydania niniejszego orzeczenia, nie uczyniła zadość wezwaniu z dnia 4 grudnia 2018 roku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie determinowało w pierwszej kolejności jednoznaczne ustalenie przedmiotu skargi. Zgodnie z art. 57 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm. – dalej powoływana jako P.p.s.a.) skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności. Jak wynika z akt sprawy, PINB w K., działając jako organ pierwszej instancji, wydał w dniu 8 maja 2018 roku decyzję nr ROIK [...] nakazującą skarżącej usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości stanu technicznego budynku przy ul. [...] w K., od której to decyzji skarżąca wniosła "zażalenie na postanowienie nr ROIK [...]" (k. 19 akt [...]). W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego został wyrażony pogląd zgodnie z którym przedmiot skargi jest określany przez sąd administracyjny na podstawie treści skargi i informacji tam wskazanych, a nie przez stronę skarżącą (postanowienie NSA z 23.09.2011 r., II OSK 1813/11, LEX nr 965204). Sąd winien badać charakter przedstawionego mu przez stronę pisma mając na względzie jego treść, aniżeli formalne nazewnictwo. Niemniej jednak Sąd nie może domniemywać, co tak naprawdę jest przedmiotem wniesionej skargi, gdyż okoliczność ta winna bezsprzecznie wynikać z merytorycznej zawartości pisma wszczynającego kontrolę jurysdykcyjną. Mając na uwadze powyższe, zwrócić należy uwagę, iż skarżąca od samego początku w sposób swobodny podchodzi do kwestii określania przedmiotu zaskarżenia oraz samego nazewnictwa. Wspólnota – na co wskazywał już Sąd w niniejszym uzasadnieniu – już w postępowaniu przed organem I instancji, wnosząc odwołanie od jego orzeczenia, błędnie nazwała je zażaleniem, a jego przedmiot – postanowieniem. Niemniej jednak zarówno w trakcie postępowania administracyjnego, jak i przed Sądem skarżąca w sposób jednoznaczny i konsekwentny formułując przedmiot skargi podała, że zaskarża orzeczenie wydane przez PINB w K., wskazując na: 1/ organ, którego decyzję pragnie poddać kontroli sądowej, 2/ nr sprawy, 3/ datę wydania orzeczenia oraz 4/ treść niezadowalającej jej decyzji organu. Jak bowiem wynika z treści skargi, Wspólnota kwestionuje nałożenie na nią przez PINB w K. obowiązku odtworzenia odcinka instalacji gazowej do lokalu nr [...] w oficynie budynku. Brak jest w treści wniesionego środka zaskarżenia informacji, by skarżąca jakkolwiek kwestionowała niezasadność stwierdzenia niedopuszczalności odwołania, jakie to postanowienie wydał MWINB w dniu 10 sierpnia 2018 roku. Na marginesie, zwrócić także należy uwagę, iż w piśmie z dnia 4 grudnia 2018 roku (k. 45), na skutek wezwania, skarżąca wprost wskazała, konsekwentnie błędnie nazywając decyzję postanowieniem, że przedmiotem skargi jest orzeczenie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. Powiat Grodzki z dnia 8 maja 2018 roku, ROIK [...], w żaden sposób także nie odpowiadając na kolejne wezwanie Sąd zwracające uwagę na zaistniałą po stronie Wspólnoty omyłkę co do nazwy zaskarżanego aktu. Powyższe, zdaniem WSA w Krakowie, bezsprzecznie prowadzi do przyjęcia, iż przedmiotem skargi jest decyzja organu I instancji - Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. Powiat Grodzki z dnia 8 maja 2018 roku. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn jej wniesienie jest niedopuszczalne. W niniejszej sprawie skarżąca przedmiotem skargi uczyniła decyzję organu I instancji – Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K.. Skarga taka jest niedopuszczalna, albowiem od orzeczenia organu I instancji, zgodnie z art. 127 § 1 K.p.a. od decyzji wydanej w pierwszej instancji służy stronie odwołanie tylko do jednej instancji. W takim przypadku właściwy do rozpatrzenia odwołania jest organ administracji publicznej wyższego stopnia, chyba że ustawa przewiduje inny organ odwoławczy. (art. 127 § 2 K.p.a.). Sąd administracyjny w ogóle nie jest uprawiony do badania legalności decyzji organu I instancji, w sytuacji, gdy brak jest merytorycznego orzeczenia organu II instancji stanowiącego przedmiot zaskarżenia w ramach kontroli jurysdykcyjnej (postanowienie NSA z 9.032012 r., II GSK 347/12, LEX nr 1137941). W takim bowiem przypadku w ogóle nie otwiera się kompetencja sądów administracyjnych, albowiem skarga przysługuje od decyzji organu II instancji w przypadku nieuwzględniania odwołania strony postępowania administracyjnego. W świetle powyższego Sąd ocenił, iż zdeterminowanie przez skarżącą jako przedmiotu skargi – decyzji organu I instancji czyni tenże środek zaskarżenia niedopuszczalnym, a w takim przypadku, winna ona podlegać odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowił jak w sentencji.