II SA/Kr 1374/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Kiełkowski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 5 marca 2021 r. sprawy ze skargi W. C. na decyzję Nr [...] [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 18 września 2020 r. znak [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji w sprawie pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego – po wznowieniu postępowania postanawia odrzucić skargę Pismem z dnia 10 listopada 2020 r., nadanym listem poleconym w dniu 12 listopada 2020 r., W. C. złożył skargę na decyzję Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia 18 września 2020 r., znak [...], w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji w sprawie pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego – po wznowieniu postępowania. Zaskarżona decyzja została doręczona skarżącemu (do rąk pełnomocnika K. C.) w trybie art. 44 k.p.a., przy czym przesyłka była awizowana po raz pierwszy w dniu 23 września 2020 r. i po raz drugi w dniu 1 października 2020 r. Na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki – jako data jej odebrania przez adresata – widnieje data 7 października 2020 r. (k. 22 aa II Instancji). Sąd z urzędu dokonał sprawdzenia danych w "śledzeniu przesyłek" Poczty Polskiej – wedle tych danych przedmiotowa przesyłka miała być odebrana w dniu 12 października 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, dalej "p.p.s.a.") skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Ze znajdującego się w aktach dokumentu urzędowego (zwrotnego potwierdzenia odbioru) wynika, że skarżącemu, działającemu przez pełnomocnika, doręczono rozstrzygnięcie w sprawie w dniu 7 października 2020 r. Termin do wniesienia skargi upływał zatem z dniem 6 listopada 2020 r. Skarga wniesiona w dniu 12 listopada 2020 r. jest zatem spóźniona. Antycypując wątpliwości związane z rozbieżnością co do daty odebrania przesyłki między zwrotnym potwierdzeniem odbioru a danymi w "śledzeniu przesyłek" – wypada podkreślić, że zgodnie z art. 44 § 4 k.p.a. doręczenie uważa się za dokonane z upływem czternastego dnia – licząc od dnia pierwszego zawiadomienia o pozostawieniu pisma i możliwości jego odbioru w placówce pocztowej (w niniejszej sprawie pierwsze "awizo" miało miejsce w dniu 23 września 2020 r.). Skutek doręczenia nastąpił zatem z dniem 7 października 2020 r. Ewentualne "przetrzymanie" przesyłki w placówce pocztowej i wydanie jej adresatowi dopiero w dniu 12 października 2020 r., nawet jeżeli miało miejsce, nie ma już z punktu widzenia wspomnianego skutku żadnego znaczenia. "Po upływie czasu określonego w art. 44 adresat może odebrać pismo, ale dzień odbioru pisma nie będzie miał znaczenia prawnego" (A. Golęba, Komentarz do art. 44 kodeku postępowania administracyjnego, teza 6, LEX/el.). "W przypadku upływu terminu pozostawienia pisma na poczcie bezskuteczne procesowo byłoby późniejsze wydanie adresatowi pisma, które powinno podlegać zwrotowi do nadawcy" (J. Wegner, Komentarz do art. 44 kodeku postępowania administracyjnego, teza 4, LEX/el.; por też np. postanowienie NSA z dnia 30 października 2014 r., I FZ 313/14 oraz powołane tam orzecznictwo). Skarga wniesiona w dniu 12 listopada 2020 r. jest zatem tak czy inaczej spóźniona. W związku z powyższym należy stwierdzić, że przedmiotowa skarga została wniesiona po upływie terminu określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a., dlatego też Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., postanowił tę skargę odrzucić.