II SA/Kr 1376/14

Kraków, dnia 19 maja 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosław Bator po rozpoznaniu w dniu 19 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym skargi J. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 29 lipca 2014 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy postanawia: odrzucić skargę Pismem z dnia 1 września 2014 r. J. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 29 lipca 2014 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy. Postanowieniem z dnia 11 grudnia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zwolnił skarżącego od kosztów sądowych w 1/2 części, oddalając w pozostałym zakresie złożony przez niego wniosek o przyznanie prawa pomocy. Na powyższe postanowienie J. K. wniósł zażalenie. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 17 marca 2015 r. sygn. akt II OZ 181/15 oddalił wniesione zażalenie. Wobec tego w wykonaniu zarządzenia z dnia 1 kwietnia 2015 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 250 zł pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to zostało skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 9 kwietnia 2015 r. (dowód doręczenia w aktach sprawy), jednak do dnia wydania niniejszego postanowienia nie uiszczono wymaganej opłaty. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Stosownie do art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270; dalej: P.p.s.a) strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie. Z kolei zgodnie z art. 214 § 1 P.p.s.a., do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie (w tym skargę wniesioną w niniejszej sprawie – zob. art. 230 P.p.s.a.). W związku z tym, że skarga nie została opłacona, w trybie art. 220 § 1 P.p.s.a. wezwano skarżącego do uiszczenia wymaganego wpisu w wysokości uwzględniającej prawo pomocy przyznane skarżącemu. Brak fiskalny skargi miał zostać usunięty w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to zostało doręczone skutecznie skarżącemu w dniu 9 kwietnia 2015 r. Skarżący nie uzupełnił jednak wykazanego braku fiskalnego skargi w terminie. Zatem uwagi na fakt, iż w zakreślonym terminie nie uiszczono wpisu, Sąd na zasadzie art. 220 § 3 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji postanowienia. Z przepisu tego wynika bowiem, że skarga, od której – pomimo wezwania – nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu.