II SA/Kr 139/04
PostanowienieWSA w Krakowie2004-10-26
Skład orzekający: Sędzia NSA Jan Zimmermann, NSA Andrzej Niecikowski, SO-del. Renata Detka
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na uchwałę rady gminy odrzucającą protest do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego jest dopuszczalna w trybie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, jeśli nie poprzedzało jej wezwanie organu gminy do usunięcia naruszenia interesu prawnego?Ratio decidendi
Skarga na uchwałę rady gminy odrzucającą protest do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nie jest dopuszczalna w trybie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, jeśli nie została poprzedzona bezskutecznym wezwaniem organu gminy do usunięcia naruszenia interesu prawnego. Uchwały o odrzuceniu protestów nie podlegają odrębnemu trybowi zaskarżania przewidzianemu dla uchwał o odrzuceniu zarzutów.Stan faktyczny
Skarżący wnieśli obszerne pismo dotyczące projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Gmina S. zakwalifikowała część tego pisma jako zarzuty, a część jako protesty. Uchwałą z dnia 29 kwietnia 2003 r. Rada Miejska w S. odrzuciła protesty, co stanowiło przedmiot niniejszej sprawy. Skarżąca J.K. wniosła skargę na uchwałę odrzucającą protesty, która została przez Sąd uznana za niedopuszczalną z powodu braku wcześniejszego wezwania organu gminy do usunięcia naruszenia interesu prawnego.Rozstrzygnięcie
Skargę odrzucono.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jan Zimmermann (spr.) Sędziowie: NSA Andrzej Niecikowski SO-del. Renata Detka Protokolant: Karina Lutyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 października 2004r. sprawy ze skargi J.K. na uchwałę Rady Miejskiej w S. z dnia [...] kwietnia 2003r., Nr [...] w przedmiocie odrzucenia protestu do projektu zamiejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenów "B." w S. postanawia - skargę odrzucić -
II SA/Kr 139/04
UZASADNIENIE
Na podstawie uchwały Rady Miejskiej w S. z dnia [...] marca 2000r. Nr [...], uzupełnionej uchwałą z dnia [...] sierpnia 2001r. Nr [...] przystąpiono do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenu "B.", położonego na obszarze Miasta S. Projekt tego planu został wyłożony do publicznego wglądu w dniach od-5 lipca 2001r. do 21 czerwca 2001r. i ponownie w dniach od 30 listopada 2001r. do 21 grudnia 2007r.
W dniu 21 września 2001r. (poza terminem) obszerne, 18-stronicowe pismo ustosunkowujące się do powyższego projektu wnieśli J. i K.K., zam. w W., przy A., właściciele działki nr "1" w S. Zarzucili oni naruszenie wielu przepisów prawa III RP, w tym Konstytucji i umów międzynarodowych Szczegółowe uzasadnienie tego pisma zostało podzielona na 35 punktów.
Pismo państwa K. zostało przez Gminę S. podzielone na część odnoszącą się do naruszenia ich interesu prawnego i część odnoszącą się do ogólnych kwestii związanych z projektowanym planem. W związku z tym poszczególne punkty tego pisma zakwalifikowano jako zarzuty lub jako protesty. Uznano trafnie, że charakter zarzutu mają pkt 1-10, 12-16, 18-21, 25, 29-34, z wyłączeniem części pkt 7 i pkt 15. Wyodrębnione w ten sposób zarzuty Rada Miejska w S. odrzuciła uchwałą z dnia 29 kwietnia 2003r. Nr [...], która jest przedmiotem odrębnego postępowania sądowego pod sygn. II SA/Kr 1217/03. Uznano jednocześnie, że charakter protestu mają pkt 11, 17, 22, 23, 24, 26, 35 i 36 i Rada Miejska w S. odrzuciła je uchwałą z dnia 29 kwietnia 2003 r. Nr [...], będącą przedmiotem postępowania sądowego pod niniejszą sygnaturą.
W dniu 22 maja 2003r. J.K. wniosła skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego na uchwałę z dnia 20 kwietnia 2003 r., mylnie określoną jako uchwała w sprawie przyjęcia planu zagospodarowania przestrzennego. W piśmie z dnia 16 grudnia 2003r. skarżąca wyjaśniła, że skarga ta obejmuje obydwie w/w uchwały, dotyczące zarzutów i protestów wniesionych do projektu planu. Skargę podpisała tylko J.K., legitymująca się pełnomocnictwem męża.
W odpowiedzi na skargę Miasto S. wniosło o jej odrzucenie z uwagi na to, że treść skargi nie dotyczy, zdaniem Miasta, żadnej z zaskarżonych uchwał.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Przepis art. 24 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. o zagospodarowaniu
przestrzennym (Dz. U z 1999 r. Nr 15, poz. 139 z późn. zm.), obowiązującej w
dacie wydania zaskarżonej uchwały, przewidywał odrębny tryb zaskarżania do
sądu administracyjnego uchwał o odrzuceniu zarzutów wniesionych w stosunku
do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Tryb ten nie
obejmował żadnych specjalnych warunków dopuszczalności skargi, poza
zachowaniem 30-dniowego terminu. Natomiast uchwały o odrzuceniu
protestów nie zostały objęte tym trybem i podlegają zaskarżeniu do sądu
administracyjnego w trybie art. 101 ust. l ustawy z dnia 8 marca 1990r. o
samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 z późn. zm.) który m.
in. stanowi, że skargę na uchwałę organu gminy można wnieść do Naczelnego
Sądu Administracyjnego po uprzednim bezskutecznym wezwaniu organów
gminy do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia podmiotu
skarżącego. Z materiału sprawy wynika, że skarżąca takiego wezwania nie
wnosiła, gdyż dopiero na pytanie Sądu wyjaśniła, że swoja skarga obejmuje
obydwie uchwały.
Z tego powodu Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał skargę za niedopuszczalną i odrzucił ją na podstawie art. 58 § l pkt 6 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. Nr 153, poz. 1270) w zw. z art. 97 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Przepisy wprowadzające ustawę - prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271) oraz w zw. z art. 101 ust. l cyt. ustawy o samorządzie gminnym.
Niniejsze postanowienie nie jest prawomocne. Stronom służy od niego skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Skarga ta może być złożona w terminie 30 dni od daty doręczenia postanowienia, za pośrednictwem tutejszego Sądu i powinna być sporządzona przez pełnomocnika, będącego adwokatem lub radcą prawnym.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło