II SA/Kr 1397/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosław Bator Sędziowie: Sędzia WSA Jacek Bursa (spr.) Asesor WSA Anna Kopeć Protokolant: sekretarz sądowy Anna Bubula po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 stycznia 2026 r. sprawy ze skargi E. K. na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia 14 sierpnia 2025 r. znak WI-I.7840.16.19.2025.ES w przedmiocie zatwierdzenia projektu zagospodarowania terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji; II. zasądza od Wojewody Małopolskiego na rzecz skarżącej E. K. kwotę 997 zł (dziewięćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Starosta Nowotarski po rozpatrzeniu wniosku inwestora z 21.02.2023 r. wydał w dniu 11 lipca 2023 r. decyzję nr 742/2023, znak: BA.6740.1.204.2023.BB, orzekając o zatwierdzeniu projektu zagospodarowania działki oraz projektu architektonicznobudowlanego i udzieleniu pozwolenia D. S. na budowę budynku mieszkalno-usługowego (1 lokal mieszalny, 1 lokal użytkowy na wynajem) wraz z urządzeniami budowlanymi i infrastruktury technicznej: 1. Instalacja elektroenergetyczna zalicznikowa od budynku mieszkalnego, zlokalizowanego na terenie inwestycji; 2. instalacja kanalizacji sanitarnej od studzienki S2 na istniejącym przyłączu; 3. przyłącze wodociągowe do ww. budynku z wodociągu lokalnego; 4. utwardzona komunikacja wewnętrzna (dojście, dojazd), cztery miejsca postojowe otwarte, śmietnik, na działkach ewid. nr [...], położonych w miejscowości O. przy ul. G. zwanego dalej Inwestycją. Wojewoda Małopolski decyzją z 19.04.2024 r. uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji ze względu na jej wadliwość, wynikającą z braku prawidłowego ustalenia właściciela działki nr [...], a tym samym pozbawienia możliwości udziału tej strony w postępowaniu przed organem I instancji oraz złożenia odwołania. Po przeprowadzeniu ponownego postępowania, organ I instancji wydał decyzję z 27 czerwca 2024 r., nr 622/2024, znak: BA.6740.1.204.2023.BB, którą zatwierdził projekt zagospodarowania terenu i projekt architektoniczno-budowlany i udzielił inwestorowi pozwolenia na budowę ww. Inwestycji. Wojewoda Małopolski decyzją z 16.10.2024 r. uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji z uwagi na zmianę stanu prawnego. Utracił bowiem moc dotychczasowy plan miejscowy, a w jego miejsce w odniesieniu do działek inwestycyjnych (nr [...]) wszedł w życie obowiązujący miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego [uchwała Nr V/47/2024 Rady Gminy N. T. z 17 września 2024 r., w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla obszaru "[...]", "[...]" , "[...]" w Gminie N. T. z dnia 17 września 2024 r. (Dz.Urz.Woj.Małop. 2024.5893). Po ponownym przeprowadzeniu postępowania, organ I instancji wydał decyzję z 19 marca 2025 r., nr 244/2025, znak: BA.6740.1.204.2023.BB, którą zatwierdził projekt zagospodarowania terenu i projekt architektoniczno-budowlany i udzielił inwestorowi pozwolenia na budowę ww Inwestycji. Od powyższej decyzji odwołanie wniosły: Z. B.-B., E. K., oraz J. G., Z. B.-B. (współwłaścicielka działki nr [...], zaskarżyła w całości decyzję oraz zarzuciła: 1. Wydanie zaskarżonej decyzji z naruszeniem art. 7 w zw. z art. 77 § 1, art. 78 § 1 i 2, art. 85 § 1, art. 80, 81a § 1 kpa poprzez: • brak wyczerpującego, zgromadzenia materiału dowodowego na skutek niewystarczającej weryfikacji stanu prawnego i faktycznego; • brak wyczerpującego, rzetelnego i wszechstronnego rozpatrzenia materiału sprawy, co doprowadziło Starostę Nowotarskiego, do poczynienia w zaskarżonej decyzji całkowicie dowolnych i nieuprawnionych ustaleń faktycznych; • zinterpretowanie wątpliwości co do stanu faktycznego sprawy na niekorzyść strony skarżącej, co stanowiło oczywiste naruszenie zasady pierwszeństwa słusznego interesu strony, a w rezultacie doprowadziło do wydania wadliwej decyzji; 2. Wydanie zaskarżonej decyzji z naruszeniem art. 10 § 1 w zw. z art. 77 § 1 i art. 81 kpa, poprzez oparcie zaskarżonej decyzji na ustaleniach faktycznych, które z uwagi na brak wypowiedzenia się przez stronę (pozbawioną w istocie prawa do czynnego udziału w postępowaniu) co do treści tych ustaleń oraz poprzedzających je dowodów w ogóle nie mogą być uznane za udowodnione, ergo nie mogą stanowić podstawy faktycznej zaskarżonej decyzji; 3. Wydanie zaskarżonej decyzji z naruszeniem art. 107 § 3 kpa, poprzez brak precyzyjnego wyjaśnienia podstawy faktycznej i prawnej tej decyzji, co uniemożliwia właściwe zapoznanie się z motywami działania organu I instancji, zrozumienia tych motywów, a w rezultacie ustosunkowania się do nich w rzeczowy i wyczerpujący sposób. 4. Zarzut nieprawidłowego ustalenia przebiegu granicy działek nr [...] i [...], jej braku na obowiązującej mapie ewidencyjnej oraz zajęcia na potrzeby projektowanej inwestycji fragmentu działki nr ewid. [...]; 5. Zarzut przebiegu granicy pomiędzy działkami nr [...] [...], który wynika wyłącznie z mapy do celów projektowych sporządzonej w październiku 2022 roku. Zaprzeczenie prawdziwości dokumentu urzędowego w postaci mapy do celów projektowych, niezgodnej z mapą ewidencyjną; E. K. (współwłaścicielka działki nr [...]), wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i podniosła naruszenie: 1. art. 10 kpa poprzez brak umożliwienia Stronie zaznajomienia się z aktami sprawy przed wydaniem decyzji oraz wskazania swojego stanowiska przed wydaniem decyzji, 2. art. 7, 77 § 1 i 107 § 3 kpa poprzez brak uwzględnienia stanowiska Strony, złożonego pismami z dnia 08.05.2023 roku, 29.06.2023 roku oraz pismem z dnia 10.03.2025 roku, a w konsekwencji brak prawidłowego ustalenia stanu prawnego i faktycznego sprawy, w szczególności w zakresie prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowane przez inwestora oraz nienależyte uzasadnienie decyzji poprzez pominięcie w niej, że toczy się postępowanie sądowe o rozgraniczenie. 3. art. 97 § 1 pkt 4 kpa poprzez brak uwzględnienia wniosku o zawieszenie postępowania pomimo wskazywania przez Stronę, że część terenu objętego inwestycją jest jej własnością, a nie własnością inwestora oraz pomimo prowadzenia postępowania sądowego o rozgraniczenie, w którym udzielono zabezpieczenia poprzez ujawnienie w księdze wieczystej ostrzeżenia o toczącym się postępowaniu sądowym, 4. art. 97 § 1 pkt 4 kpa poprzez brak uwzględnienia wniosku o zawieszenie postępowania pomimo złożenia w aktach sprawy wielu dokumentów, w tym postanowienia Sądu Okręgowego w N. S. z dnia 30.12.2024 roku, wskazujących na brak prawa do dysponowania przez inwestora nieruchomością oznaczoną jako działa nr [...] na cele budowlane; 5. art. 33 ust. 2 pkt 2 ustawy Prawo budowlane poprzez przyjęcie, że Inwestor spełnił przesłanki uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę, pomimo złożenia oświadczenia o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, które zostało przez Stronę podważone. J. G. (współwłaścicielka działki nr [...]), zarzuciła: 1. Wydanie zaskarżonej decyzji z naruszeniem art. 10 § 1 w zw. Z art. 77 § 1 i art. 81 kpa poprzez oparcie zaskarżonej decyzji na ustaleniach faktycznych, które z uwagi na brak wypowiedzenia się przez stronę (pozbawioną w istocie prawa do czynnego udziału w postępowaniu) co do treści tych ustaleń oraz poprzedzających je dowodów w ogóle nie mogą być uznane za udowodnione, ergo nie mogą stanowić podstawy faktycznej zaskarżonej decyzji; 2. Wydanie zaskarżonej decyzji z naruszeniem art. 7 w zw. z art. 77 § 1, art. 78 § 1 i 2, art. 85 § 1, art. 80, 81a § 1 kpa poprzez: • brak wyczerpującego, zgromadzenia materiału dowodowego na skutek niewystarczającej weryfikacji stanu prawnego i faktycznego; • brak wyczerpującego, rzetelnego i wszechstronnego rozpatrzenia materiału sprawy, co doprowadziło Starostę Nowotarskiego, do poczynienia w zaskarżonej decyzji całkowicie dowolnych i nieuprawnionych ustaleń faktycznych; • zinterpretowanie wątpliwości co do stanu faktycznego sprawy na niekorzyść strony skarżącej, co stanowiło oczywiste naruszenie zasady pierwszeństwa słusznego interesu strony, a w rezultacie doprowadziło do wydania wadliwej decyzji; 3. Wydanie zaskarżonej decyzji z naruszeniem art. 107 § 3 kpa, poprzez brak precyzyjnego wyjaśnienia podstawy faktycznej i prawnej tej decyzji, co uniemożliwia właściwe zapoznanie się z motywami działania organu I instancji, zrozumienia tych motywów, a w rezultacie ustosunkowania się do nich w rzeczowy i wyczerpujący sposób. 4. Zarzut braku odzwierciedlenia granic działki nr [...] na mapie ewidencyjnej; 5. Zarzut, że mapa do celów projektowych, nie stanowi żadnej podstawy do określenia granic w terenie (...) stan władania działkami nr [...] i nr [...] nie pokrywa się z ewidencyjną granicą pomiędzy tymi działkami. Widać bowiem zaznaczone na tej mapie ogrodzenie, które w sąsiedztwie projektowanego budynku znajduje się na terenie działki nr [...], w pewnej odległości od granicy tej działki, która została naniesiona bezpodstawnie na mapie do celów projektowych (...) Sytuacja ta może świadczyć, że posiadacz działki nr [...] władał także pasem gruntu, znajdującym się po drugiej stronie granicy wskazanej na mapie do celów projektowych, czyli pasem gruntu stanowiącym część działki nr [...]. Taka sytuacja mogła zaś, przy spełnieniu odpowiednich przesłanek, doprowadzić do nabycia własności tego pasa gruntu przez zasiedzenie; 6. Zarzut pominięcia w decyzji Starosty Nowotarskiego, kwestii rozgraniczenia działki, na której projektuje się budowę budynku, z sąsiednią działką budowlaną w odniesieniu do zachowania warunków usytuowania budynku, określonych w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U, z 2002 r. Nr 75, poz. 690 z późn. zm.). Wojewoda Małopolski, decyzją z 14 sierpnia 2025 r. znak sprawy: WI-I.7840.16.19.2025.ES, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 i art. 104 kpa i art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (tekst jednolity Dz.U.2025.418) – zwanej dalej Pb, utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu podano, iż na terenie objętym wnioskiem obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego dla obszarów "[...]", "[...]" , "[...]" w Gminie N. T. [uchwała Nr V/47/2024 Rady Gminy N. T. z 17 września 2024 r., w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla obszarów "[...]", "[...]" , "[...]" w Gminie N. T. (Małop. 2024.5893)] – dalej MPZP. Ocena zgodności zgromadzonych akt sprawy, w tym projektu zagospodarowania terenu i projektu architektoniczno-budowlanego, pozwala na stwierdzenie, że przedmiotowa Inwestycja jest zgodna z wymogami MPZP. Teren, na którym zlokalizowana jest inwestycja (dz. nr [...]) posiada przeznaczenie w MPZP – tereny zabudowy mieszkaniowo-usługowej oznaczone symbolem A.3MU1 [§ 29 ust. 1 MPZP]. Teren Inwestycji sąsiaduje z niezabudowanymi działkami od strony północnowschodniej (dz. nr [...]), wschodniej (dz. nr [...]) oraz zachodniej (dz. nr [...]). Od południa teren inwestycji sąsiaduje z drogą publiczną gminną nr [...], ul. G. (dz. nr [...]). Inwestycja obejmuje budowę budynku mieszkalno-usługowego (1 lokal mieszalny, 1 lokal użytkowy na wynajem) wraz z instalacją elektroenergetyczną zalicznikową (na dz. nr [...]) tj. poprowadzoną od budynku mieszkalnego, zlokalizowanego na terenie inwestycji (dz. nr [...]); instalacją kanalizacji sanitarnej od studzienki S2 (na dz. nr [...]); przyłącze wodociągowe do projektowanego budynku (na dz. nr [...]) z wodociągu lokalnego znajdującego się na terenie inwestycji (dz. nr [...]); komunikację wewnętrzną (dojście, dojazd), z czterema miejscami postojowymi (w tym 1 miejsce dla osób niepełnosprawnych – projekt był w tym zakresie korygowany), śmietnikiem, na działkach ewid. nr [...]. W zakresie spełnienia wymogu określonego w § 29 ust. 2 MPZP, dotyczącego przeznaczenia podstawowego w terenach o symbolu A.3MU1 cyt. Przeznaczenie podstawowe: zabudowa mieszkaniowo-usługowa. Inwestycja spełnia wymagania MPZP. Zaprojektowano budynek mieszkalny z lokalem użytkowym (1 lokal mieszkalny i 1 lokal użytkowy - pokój na wynajem). W odniesieniu do spełnienia wymogu określonego w § 29 ust. 5 pkt 1) MPZP, dotyczącego zasad zagospodarowania terenu – wysokości budynku, cyt.: maksymalna wysokość budynków przeznaczenia podstawowego i dopuszczalnego - 14 m, (...). Inwestycja spełnia wymagania MPZP zaprojektowano budynek o wysokości 6,64 m [rys. nr 5 przekrój B-B, PAB]. W odniesieniu do spełnienia wymogu określonego w § 29 ust. 5 pkt 2) MPZP, dotyczącego zasad zagospodarowania terenu – geometrii dachu, cyt.: geometria oraz pokrycie dachów w nawiązaniu do tradycyjnej architektury regionu, ustala się: a) dachy dwu lub wielospadowe, półszczytowe o jednakowym nachyleniu głównych połaci dachowych i kącie nachylenia głównych połaci od 38o – 53o; b) kalenica powinna być równoległa do dłuższego boku budynku, dach z wyraźnie zaakcentowaną linią okapu, minimalny wysięg okapu poza ścianę szczytową nie może być mniejszy niż 0,6 m; c) obowiązuje zakaz realizacji dachów o asymetrycznym spadku głównych połaci dachowych, dachów z kalenicą przesuniętą w pionie; (...) e) do pokrycia dachów poleca się materiały budowlane nawiązujące wyglądem do materiałów tradycyjnych, w barwach ciemnych brązu, czerni i szarości oraz stosowanie tradycyjnego dla regionu detalu budowlanego, zdobnictwa ciesielskiego, stolarskiego, kowalskiego; f) dopuszcza się: ľ doświetlenia poprzez okna połaciowe i lukarny: dachy lukarn nie mogą się łączyć, kąt nachylenia daszków lukarn może odbiegać do 10° od kąta nachylenia głównych połaci dachowych; zakazuje się przykrywania lukarn dachami jednospadowymi poza elewacją frontową; ľ stosowanie dachów jednospadowych na budynkach usługowych, gospodarczych, garażowych i wiatach; minimalny spadek kąta dachów jednospadowych ustala się na 15°. Inwestycja spełnia wymagania MPZP, zaprojektowano dach dwuspadowy półszczytowy o kącie nachylenia połaci 45o z kalenicą równoległą do dłuższego boku budynku, z otwarciem na około 58 % [tj. mniej niż 75% - ľ ] długości połaci, o kącie nachylenia daszku takim samym jak połaci głównych: 45o (rys. nr 7, rzut połaci dachowych - PAB). W odniesieniu do spełnienia wymogu określonego w § 29 ust. 6 pkt 1) MPZP, dotyczącego zasad zagospodarowania terenu – wskaźników zagospodarowania terenu, cyt.: Wskaźniki maksymalnej powierzchni zabudowy, minimalnej powierzchni biologicznie czynnej oraz maksymalnej intensywności zabudowy działek budowlanych ustala się, w terenach MU: (...) A.3MU1 (...): a) wskaźnik powierzchni zabudowy nie może przekroczyć 40% [§ 5 ust. 1 pkt 14) MPZP - Ilekroć w tekście niniejszego planu jest mowa o: wskaźniku powierzchni zabudowy - rozumie się udział procentowy terenu zajętego przez budynki w stanie wykończonym, który wyznacza rzut pionowy zewnętrznych krawędzi budynków na powierzchnię terenu, w odniesieniu do powierzchni działki budowlanej]; b) wskaźnik powierzchni biologicznie czynnej nie może być niższy niż 40% [§ 5 ust. 1 pkt 12) MPZP - Ilekroć w tekście niniejszego planu jest mowa o: wskaźniku powierzchni biologicznie czynnej - rozumie się udział procentowy terenu biologicznie czynnego/powierzchni biologicznie czynnej w odniesieniu do powierzchni działki budowlanej]; c) maksymalny wskaźnik intensywności zabudowy - 1,6 ; minimalny 0,01 [§ 27 ust. 2 MPZP - W odniesieniu do całego obszaru objętego planem, dla wszystkich kategorii terenów budowlanych, ustala się minimalny wskaźnik intensywności zabudowy 0,01; maksymalne wskaźniki intensywności zabudowy zostały ustanowione dla poszczególnych kategorii terenów budowlanych i podane w odpowiednich paragrafach]. Inwestycja spełnia wymagania MPZP, wskaźnik powierzchni zabudowy wynosi: 12,03% tj. mniej niż 40%[ powierzchnia zabudowy projektowanego budynku wynosi: 46,93 m2, powierzchnia zabudowy istniejącymi budynkami na terenie inwestycji wynosi: 444,0 m2, łącznie: 490,93 m2 ; powierzchnia działki budowlanej wynosi 4078 m2 – 490,93/4078 = 0,1203 tj. 12,03%], wskaźnik powierzchni biologicznie czynnej wynosi: 76,58% tj. więcej niż 40% [powierzchnia biologicznie czynna wynosi: 3123,07 m2/4078 = 0,7658 tj. 76,58% - pkt. 4, str. 7 opisu PZT], wskaźnik intensywności zabudowy wynosi: 0,17 tj. mieści się w przedziale: min. 0,01 i max. 1,6 [pkt 4, str. 7 opisu PZT]. W zakresie spełnienia wymogu określonego w § 26 ust. 6 pkt 2) lit. b) MPZP dotyczącego zapewnienia odpowiedniej ilości miejsc postojowych cyt.: należy zapewnić minimalną ilość miejsc postojowych (m.p.), zlokalizowanych w obrębie działki budowlanej, wliczając w bilans również miejsca postojowe w garażach, stosownie do poniższych wymogów: b) dla zabudowy mieszkaniowo - usługowej MU, MM - 2 m.p./mieszkanie oraz dodatkowo 1 m.p /50 m2 powierzchni użytkowej przeznaczonej pod usługi z wyłączeniem powierzchni magazynów, technicznych i komunikacyjnych i nie mniej niż 1 stanowisko dla pojazdu zaopatrzonego w kartę parkingową - o ile usługi są prowadzone. Inwestycja spełnia wymagania MPZP, zaprojektowano cztery miejsca postojowe (w tym jedno przeznaczone dla osób niepełnosprawnych), tj. 2 miejsca postojowe na 1 mieszkanie oraz dodatkowo 1 miejsce postojowe / 50m2 powierzchni użytkowej przeznaczonej pod usługi (powierzchnia usług wynosi 26,88 m2, dla której zapewniono 1 m.p.), a także zaprojektowano 1 miejsce postojowe dla pojazdu zaopatrzonego w kartę parkingową (tj. 1 miejsce przeznaczone dla osób niepełnosprawnych) – [str. 19 PZT]. W zakresie zgodności Inwestycji z wymogami uchwały Sejmiku Województwa Małopolskiego nr XXXII/452/17 z 23 stycznia 2017 r. w sprawie wprowadzenia na obszarze województwa małopolskiego ograniczeń i zakazów w zakresie eksploatacji instalacji, w których następuje spalanie paliw (Dz.U. Woj.Małop.2017.787, zm.: Dz.U. Woj.Małop.2022.6497) – Inwestycja jest zgodna z wymienionymi w niej wymogami – dla ogrzewania budynku oraz do przygotowania ciepłej wody zapewniono pompę ciepła oraz ogrzewanie elektryczne (opis str. 21 PAB) II (b). Analiza zgodności inwestycji z przepisami techniczno-budowlanymi. W zakresie przepisów warunków technicznych, wskazano treść § 2 pkt 1 i § 3 rozporządzenia Ministra Rozwoju i Technologii zmieniające rozporządzenie w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie z dnia 27 października 2023 r. (Dz.U.2023.2442): § 2 pkt 1: Dla zamierzenia budowlanego, wobec którego przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia został złożony wniosek o pozwolenie na budowę, wniosek o wydanie odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu zagospodarowania działki lub terenu lub projektu architektonicznobudowlanego, wniosek o zmianę pozwolenia na budowę – stosuje się przepisy dotychczasowe § 3: Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 sierpnia 2024 r. oraz § 2 pkt 1 i § 3 rozporządzenia Ministra Rozwoju i Technologii zmieniające rozporządzenie w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie z dnia 9 maja 2024 r. (Dz.U.2024.726 – data ogłoszenia; 14.05.2024 r. – wejście w życie 15.08.2024 r.): § 2 pkt 1: Dla zamierzenia budowlanego, wobec którego przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia został złożony wniosek o pozwolenie na budowę, wniosek o wydanie odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu zagospodarowania działki lub terenu lub projektu architektonicznobudowlanego, wniosek o zmianę pozwolenia na budowę – stosuje się przepisy dotychczasowe. § 3: Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia. Wniosek o pozwolenie na budowę został złożony 21 lutego 2023 r., zatem do rozpatrzenia tego wniosku znajdują zastosowanie przepisy warunków technicznych (WT) w brzmieniu obowiązującym przed 1 sierpnia 2024 r. W zakresie zgodności Inwestycji z Rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (tekst jednolity Dz.U.2022.1225) – zwanego dalej WT – wyjaśniono, że projektowany budynek mieszkalno-usługowy nie narusza § 12 WT, w zakresie usytuowania względem granicy działek (nr [...] – stanowiących teren Inwestycji). Odległość od strony północnej wynosi: 6,00 m (najmniejsza odległość od strony działki nr [...]), od strony wschodniej wynosi: 4,05 m (najmniejsza odległość od strony działki nr [...]); od strony południowej wynosi około 51 m (najmniejsza odległość od strony działki nr [...] – droga gminna ul. G. ); od strony zachodniej wynosi: 46,50 m (najmniejsza odległość od strony działki nr [...]). W zakresie § 19 ust. 1 pkt 1) lit a) WT oraz § 19 ust. 2 pkt 1) lit a) WT – warunek jest spełniony. Miejsca postojowe (4 projektowane – w tym 1 miejsce dla osób niepełnosprawnych, łącznie z istniejącymi osiem miejsc postojowych) na działce nr [...] usytuowane są w wymaganych odległościach od okien pomieszczeń przeznaczonych na stały pobyt ludzi w budynku mieszkalnym: odległość w najbliżej usytuowanym miejscu wynosi 14,00 m - przy wymaganych 7 m, zgodnie z WT oraz usytuowane są w wymaganych odległościach na tej działce [w najbliżej usytuowanym miejscu od granicy działki wynosi 3 m – przy wymaganych 3 m zgodnie z WT oraz 6,5 m - najmniejsza odległość od strony działki nr [...] – droga gminna, ul. [...] (§ 19 ust. 7 WT) - Zachowanie odległości, o których mowa w ust. 2, nie jest wymagane w przypadku, gdy sąsiednia działka jest działką drogową]. W zakresie § 23 ust. 1 pkt 1) i 2) WT – warunek jest spełniony. Najmniejsza odległość projektowanego miejsca gromadzenia odpadów (utwardzonego placu) na działce nr [...] wynosi 7,0 m od granicy działki (od północy od strony działki nr [...]) – przy wymaganych 3 m zgodnie z WT; najmniejsza odległość od istniejącego budynku na działce nr [...] wynosi około 19 m – przy wymaganych 10 m zgodnie z WT. W zakresie odległości budynku z pomieszczeniami przeznaczonymi na pobyt ludzi od innych obiektów, umożliwiającej naturalne oświetlenie tych pomieszczeń – § 13 WT – warunek jest spełniony, gdyż między ramionami kąta 60°, wyznaczonego w płaszczyźnie poziomej, z wierzchołkiem usytuowanym w wewnętrznym licu ściany na osi okna pomieszczenia przesłanianego, nie znajduje się przesłaniająca część tego samego budynku lub inny obiekt przesłaniający w odległości mniejszej niż wysokość przesłaniania - dla obiektów przesłaniających o wysokości do 35 m. Projektowany budynek o wysokości 6,64 m, usytuowany jest w najmniejszej odległości 10 m od istniejącego budynku na działkach nr [...] W zakresie § 271 ust. 1 WT – warunek jest spełniony, brak jest istniejącej zabudowy na działkach sąsiednich, projektowany budynek usytuowany jest zgodnie z wymaganiami określonymi w § 12 WT. W zakresie § 272 ust. 1 WT – warunek jest spełniony, wymagana odległość 4 m jest zachowana. Dostęp do drogi publicznej odbywa się poprzez istniejący zjazd z drogi publicznej gminnej (dz. nr [...] – ul. [...]), na działkę nr [...] stanowiącą teren Inwestycji. Do projektowanego budynku nie jest wymagane doprowadzenie drogi pożarowej - § 12 ust. 1 pkt 2) Rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z 24 lipca 2009 r. w sprawie przeciwpożarowego zaopatrzenia w wodę oraz dróg pożarowych (tekst jednolity Dz.U.2009.124.1030), budynek został zaliczony do kategorii ZL IV, niski [str. 9 i 9 opisu PZT oraz 21 i 22 opisu PAB]. Projekt zagospodarowania terenu oraz architektoniczno-budowlany nie wymaga uzgodnienia pod względem zgodności z wymaganiami ochrony przeciwpożarowej, przez rzeczoznawcę do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych - § 3 Rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z 5 sierpnia 2023 r. w sprawie uzgadniania projektu zagospodarowania działki lub terenu, projektu architektonicznobudowlanego, projektu technicznego oraz projektu urządzenia przeciwpożarowego pod względem zgodności z wymaganiami ochrony przeciwpożarowej (tekst jednolity Dz.U.2023.1563). Przedmiotowa inwestycja nie zalicza się do przedsięwzięć, które na podstawie rozporządzenia Rady Ministrów z 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (tekst jednolity Dz.U.2019.1839 ze zmianami) – dalej RPZOnŚ, mogą zawsze lub potencjalnie znaczącą oddziaływać na środowisko, zatem uzyskanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach nie jest wymagane - art. 71 ust. 2 ustawy z 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko (tekst jednolity Dz.U.2024.1112 ze zmianami). Co do zarzutów odwołania podano, iż kwestia gdy toczy się przed Sądem postępowanie rozgraniczeniowe dotyczące przebiegu granicy między działką nr [...], objętą projektem zagospodarowania terenu, a działką nr [...], należącą do odwołujących, czy nieprawidłowego ustalenia przebiegu granicy działek nr [...] [...], a wręcz jej braku na obowiązującej mapie ewidencyjnej, gdzie przebieg granicy pomiędzy tymi działkami wynika wyłącznie z mapy do celów projektowych sporządzonej w październiku 2022 roku, gdzie na ten czas, ani też do chwili obecnej nie jest w ogóle wykazana działka ewidencyjna nr [...] - tego rodzaju spory nie mają znaczenia w postępowaniu o wydanie pozwolenia na budowę. Projektant sporządzający projekt opiera się na przebiegu granic jaki wynika z mapy uzyskanej w celu sporządzenia projektu (mapa do celów projektowych). Granice zawarte na tej mapie są wiążące zarówno dla projektanta jak i dla organu administracji wydającego pozwolenie na budowę. Z art. 34 ust. 3 pkt 1) Pb, wynika bezwzględny obowiązek opracowania projektu zagospodarowania terenu na aktualnej mapie do celów projektowych lub jej kopii. Z dokumentów zgromadzonych w sprawie wynika, że do uzupełnionego wniosku o pozwolenie na budowę (dot. wniosku z 21 lutego 2023 r.) inwestor przedłożył PZT i PAB. Częścią składową PZT była mapa do celów projektowych, o której mowa w art. 3 pkt 14a) Pb cyt. Art. 3 pkt 14a) Pb: mapie do celów projektowych - należy przez to rozumieć mapę do celów projektowych w rozumieniu art. 2 pkt 7a ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. z 2021 r. poz. 1990 oraz z 2022 r. poz. 1846 i 2185). oraz w art. 34b) Pb cyt. art. 34b) Pb: Mapy do celów projektowych wykorzystywane w procesie budowlanym powinny być opatrzone klauzulą urzędową określoną w przepisach prawa geodezyjnego i kartograficznego stanowiącą potwierdzenie przyjęcia materiałów lub zbiorów danych, w oparciu o które mapy te zostały sporządzone, do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego albo oświadczeniem wykonawcy prac geodezyjnych o uzyskaniu pozytywnego wyniku weryfikacji. Ustawa z 17 maja 1989 r. – Prawo geodezyjne i kartograficzne (tekst jednolity Dz.U.2024.1151 ze zmianami) definiuje w art. 2 pkt 7a): Ilekroć w ustawie jest mowa o mapie do celów projektowych - rozumie się przez to opracowanie kartograficzne, wykonane z wykorzystaniem wyników pomiarów geodezyjnych i materiałów państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, zawierające elementy stanowiące treść mapy zasadniczej lub mapy, o której mowa w art. 4 ust. 2, a także informacje niezbędne do sporządzenia dokumentacji projektowej oraz, z uwzględnieniem art. 12c ust. 1 pkt 1, klauzulę urzędową, o której mowa w art. 40 ust. 3g pkt 3, stanowiącą potwierdzenie przyjęcia do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego zbiorów danych lub dokumentów, o których mowa w art. 12a ust. 1, w oparciu o które mapa do celów projektowych została sporządzona, albo oświadczenie wykonawcy prac geodezyjnych o uzyskaniu pozytywnego wyniku weryfikacji. Przedłożona mapa do celów projektowych, dołączona do projektu zagospodarowania terenu (str. 1 i 20 PZT) spełnia wymogi stawiane wyżej wymienionym przepisom. Na mapie tej zawarta została klauzula oraz informacja dotycząca nr i daty sporządzenia dokumentu zawierającego wynik pozytywnej weryfikacji (protokół nr P.1211.2022.6953 z 26 października 2022 r.), a także dane osoby sporządzającej mapę i numer uprawnień (dot. A. U. – nr upr. [...]). Mapa do celów projektowych, tworzona przez geodetę na podstawie pomiarów terenu i aktualizowanej mapy zasadniczej stanowi dokument urzędowy. Kwestia podważenia prawdziwości dokumentu urzędowego określona została w przepisach ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (tekst jednolity Dz.U.2024.1568 ze zmianami): art. 252: Strona, która zaprzecza prawdziwości dokumentu urzędowego albo twierdzi, że zawarte w nim oświadczenia organu, od którego dokument ten pochodzi, są niezgodne z prawdą, powinna okoliczności te udowodnić. art. 253: Jeżeli strona zaprzecza prawdziwości dokumentu prywatnego albo twierdzi, że zawarte w nim oświadczenie osoby, która je podpisała, od niej nie pochodzi, obowiązana jest okoliczności te udowodnić. Jeżeli jednak spór dotyczy dokumentu prywatnego pochodzącego od innej osoby niż strona zaprzeczająca, prawdziwość dokumentu powinna udowodnić strona, która chce z niego skorzystać. Zatem podważenie wiarygodności ww. dokumentu urzędowego może nastąpić tylko przed sądem powszechnym na wniosek strony zainteresowanej. Starosta Nowotarski na podstawie art. 24 ust. 2a i ust. 2b pkt 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne, wydał 19 września 2023 r. decyzję znak: GK.6620.1.5612.2023.AD, orzekającą o aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków, polegającej na wykazaniu na obowiązującej mapie ewidencyjnej w skali 1:2880 działki nr [...] objętej księgą wieczysta nr [...] Na skutek odwołania Pani. E. K., organ drugiej instancji Małopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego decyzją z 13 grudnia 2023 r., znak: IG-II.7221.159.2023.KG (karta 145 akt I instancji), uchylił decyzję Starosty Nowotarskiego z 19 września 2023 r., GK. 6620.1.6512.2023.AD i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji wskazując, że wykazanie granic w operacie ewidencji gruntów i budynków powinno nastąpić na podstawie dokumentacji geodezyjnej przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego zgodnie z § 30 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków, przy czym dane zawarte w tej dokumentacji powinny pozwolić na odtworzenie położenia granic z wymaganą dokładnością oraz zobowiązał organ pierwszej instancji, do ustalenia czy ten sam grunt jest objęty odrębnymi prawami własności. Starosta Nowotarski ponownie prowadzone postępowanie GK.6620.1.5612.2023.AD o aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków, zawiesił postanowieniem z 05.03.2025 r. (karta 147 akt I instancji), z uwagi na fakt, że w jego ocenie dokumentacja obejmująca ustalenie granic działki nr [...] z działkami [...], [...], [...], [...] winna zostać rozpatrzona pod kątem ewentualnej aktualizacji ewidencji gruntów i budynków, łącznie z dokumentacją rozgraniczeniową [postępowanie o rozgraniczenie nieruchomości pomiędzy działkami [...] i [...] toczy się przed Sądem Rejonowym Wydział I Cywilny, pod sygn. akt I Ns [...]. Inwestor pismem z 29.01.2024 r. (wpływ do Kancelarii Urzędu 31.01.2024 r.), na etapie postępowania odwoławczego prowadzonego po raz pierwszy (zainicjowanym złożonym odwołaniem od decyzji Starosty Tatrzańskiego nr [...] z 11 lipca 2023 r., znak: BA.6740.1.204.2023.BB) poinformował tut. Organ o zakończeniu postępowania rozgraniczeniowego prowadzonego przez Wójta Gminy N. T., pomiędzy działkami nr [...] i [...] (działka inwestycyjna) – kopię wymienionej decyzji znak: RGN 6830.3.2023 z 12.01.2024 r. dołączono do pisma. Z uwagi na złożony przez strony postepowania rozgraniczeniowego, wniosek o przekazanie sprawy rozgraniczenia przedmiotowych nieruchomości do Sądu Rejonowego Wydział I Cywilny, Wójt Gminy N. T. przekazał dokumentacje rozgraniczeniową do Sądu Rejonowego w N. T. pismem z 15.02.2024 r. znak: RGN.6830.3.2023. Na dzień wydania niniejszego rozstrzygnięcia postępowanie prowadzone przez Sąd pod sygn. akt I Ns [...] nie zostało zakończone. Co istotne w wymienionej decyzji Wójta Gminy N. T. znak: RGN 6830.3.2023 z 12.01.2024 r. wyjaśniono, że uprawniony geodeta, przebieg granicy na gruncie pomiędzy działką ewidencyjną nr [...], a działką ewidencyjną nr [...], wskazał w oparciu o dane źródłowe z operatu ustalenia stanu władania zaewidencjonowanym w Powiatowym Ośrodku Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej (PODGiK) pod numerem [...], to jest mapę obrazującą granicę między tymi działkami oraz informacje o powierzchni działek zawartą w protokole obliczania powierzchni. Jednocześnie A. U. – uprawniony geodeta (opracowujący mapę do celów projektowych) w piśmie z 28.02.2024 r. (wpływ do kancelarii Urzędu: 07.03.2024 r. – w postępowaniu odwoławczym prowadzonym pod znakiem WII. [...], zainicjowanym złożonym odwołaniem od decyzji Starosty Tatrzańskiego nr 742/2023 z 11 lipca 2023 r., znak: BA.6740.1.204.2023.BB), poinformowała, że mapa do celów projektowych P.1211.2022.6953 z 26.10.2022 r. jest zgodna z decyzją Wójta Gminy N. T. RGN.6830.3.2023 z dn. 12.01.2024 r. w zakresie granicy dz. ewid. [...] z dz. ewid. [...]. Powierzchnia działki [...] zgodnie z zawiadomieniem o zmianie z dn. 06.02.2024 r. została zaktualizowana z 0,0917 ha na 0,0423 ha zgodnie z protokołem obliczenia pola powierzchni powstałym przy założeniu ewidencji gruntów. Aktualizacja ta miała na celu likwidację błędu polegającego na błędnym wpisaniu do rejestru gruntów powierzchni p.gr.l.kat. [...], a nie działki ewidencyjnej. Podstawą zmiany pola powierzchni dz. ewid. [...] na Mapie z rozgraniczenia nieruchomości w postępowaniu [...] operat [...] z dn. 22.11.2023 jest Rozporządzenie Ministra Rozwoju z dnia 18 sierpnia 2020 r. w sprawie standardów technicznych wykonywania geodezyjnych pomiarów sytuacyjnych i wysokościowych oraz opracowywania i przekazywania wyników tych pomiarów do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego (Dz.U.2020 poz. 1429). Zgodnie z § 41.1. Wykazanie w dokumentach będących wynikiem prac geodezyjnych pola powierzchni działki ewidencyjnej innego niż ujawnione w ewidencji gruntów i budynków może nastąpić, jeżeli analiza materiałów zasobu i wyników pomiaru wykazała, że przebieg wszystkich granic tej działki został ustalony w postępowaniu administracyjnym, sądowym lub w trybie przepisów wydanych na podstawie art. 26 ust. 2 ustawy. Omawiana aktualizacja powierzchni działki nr [...] z 0,0917 ha na 0,0423 ha, została ujawniona w księdze wieczystej [...] Zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece (Dz.U.2023.1984 ze zmianami) – dalej OKWIH domniemywa się, że prawo jawne z księgi wieczystej jest wpisane zgodnie z rzeczywistym stanem prawnym. Wpis w księgę wieczystą, prowadzi do wniosku, że powierzchnia działki wynosi 0,0423 ha [co zostało uwzględnione w obliczeniach w opisie projektu zagospodarowania terenu]. Czym innym jest korekta powierzchni działki, a czym innym zmiana przebiegu granicy działki (co nie miało miejsca w niniejszym postępowaniu). Z uwagi na toczące się postępowanie o rozgraniczenie nieruchomości w dziale III księgi wieczystej prowadzonej dla nieruchomości oznaczonej jako działka ewidencyjna nr [...] [...], znajduje się ostrzeżenie, że cyt. przed Sądem Rejonowym w N. T. toczy się postępowanie o rozgraniczenie nieruchomości oznaczonej jako działka ewid. nr [...] położona w O. z nieruchomością sąsiednią oznaczoną jako działka ewid. nr [...], dla której prowadzona jest księga wieczysta numer [...], [wpis – na podstawie postanowienia Sądu Okręgowego III Wydział Cywilny Odwoławczy w N. S., o zabezpieczeniu roszczenia sygn. akt III Cz 459/24 z 30.12.2024 r.], który jest ostrzeżeniem tymczasowym wydanym na czas trwania postępowania, co nie zmierza do zaspokojenia roszczenia [art. 731 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks Postępowania Cywilnego (Dz.U.2024.1568 ze zmianami)]. Wymieniowy wyżej wpis, dotyczy ujawnienia informacji o toczącym się postępowaniu o rozgraniczenie nieruchomości. Nie zawiera ostrzeżenia o zakazie zabudowy, czy o zakazie zbywania nieruchomości. Wyjaśnić należy, że rozgraniczenie nieruchomości, a więc ustalenie przebiegu granicy pomiędzy nieruchomościami regulują przepisy ww Prawa geodezyjnego i kartograficznego. Przeprowadzenie postępowania w sprawie rozgraniczenia nieruchomości należy więc do obowiązków właścicieli nieruchomości, gdyż ustalenie granic nieruchomości leży w ich interesie. Odnosząc się do kwestii wykazania prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, wyjaśniono, że oświadczenie o posiadaniu takiego prawa, należy złożyć pod rygorem odpowiedzialności karnej, co wynika z art. 32 ust. 4 pkt 2) Pb. Organy administracji architektoniczno-budowlanej nie są upoważnione do kontrolowania przebiegu granicy pomiędzy nieruchomościami. Dopiero wynik postępowania rozgraniczeniowego mógłby podważyć twierdzenia inwestora o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane (o czym w dalszej części uzasadnienia). W postępowaniu o wydanie pozwolenia na budowę, nie może nastąpić rozstrzygnięcie kwestii rozgraniczenia, bo organy architektoniczno-budowlane nie mają w tym zakresie kompetencji. Ponadto żaden przepis nie uzależnia wydania decyzji w przedmiocie pozwolenia na budowę od wyniku postępowania rozgraniczeniowego. Zgodnie z brzmieniem art. 35 ust. 4 ustawy, jeśli inwestor spełni wymagania określone prawem budowlanym, w tym złoży oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Skoro jednym z wymogów wniosku o wydanie pozwolenia na budowę jest złożenie oświadczenia o prawie dysponowania nieruchomością na cele budowlane i jest to w zakresie wykazania takiego prawa wymóg wystarczający, to dopóki takie oświadczenie nie zostanie skutecznie zakwestionowane, korzysta ono z domniemania jego zgodności ze stanem prawnym. Zakwestionowanie takiego oświadczenia, a więc obalenie wynikającego, z niego domniemania nie może jednak nastąpić poprzez samo twierdzenie stron niepoparte jakimkolwiek dokumentem, decyzją administracyjną, czy orzeczeniem sądu. W sytuacji gdy elementem oświadczenia o prawie dysponowania nieruchomością jest określenie położenia granicy nieruchomości, na której ma być realizowana inwestycja, a więc zasięg prawa inwestora do dysponowania tą nieruchomością, do skutecznego zakwestionowania takiego oświadczenia konieczne jest rozstrzygnięcie sporu granicznego. Do czasu wydania niniejszego rozstrzygnięcia, odwołujący nie przedłożyli prawomocnego orzeczenia sądu powszechnego, który stwierdza przebieg granicy nieruchomości inny niż na mapie do celów projektowych. Odnosząc się do braku zapewnienia odwołującym czynnego udziału w postępowaniu, stwierdzono, że zawiadomienie o prowadzonym postępowaniu z 15 listopada 2024 r. (karta 116 akt I instancji), były doręczone stronom postępowania (w tym odwołującym) czego dowodem są zwrotne potwierdzenia odbioru w aktach organu I instancji. Natomiast korespondencję zawierającą zawiadomienie organu I instancji z 7 marca 2025 r., o możliwości zapoznania się z całością zgromadzonego materiału dowodowego, doręczono: 17.03.2025 r. J. T.-M. (pełnomocniczce strony postępowania E. K.); 12.03.2025 r. Z. B.-B. oraz 19.03.2025 r. J. G. (przesyłka była awizowana 17.03.2025 r.). E. K., pismem z 10.03.2025 r. (17.03.2025 r. - wpływ na dziennik podawczy I Instancji) zgłaszała swoje uwagi. Pismem z 19 marca 2025 r., organ I instancji odpowiadał na wystąpienie strony (karta 153 akt sprawy organu I instancji). Decyzja kończąca postępowanie z 19 marca 2025 r., znak: BA.6740.1.204.2023.BB (karta 157 akt I instancji), była odwołującym doręczona, czego dowodem są zwrotne potwierdzenia odbioru w aktach organu I instancji. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie E. K. zarzuciła: 1) naruszenie art. 10 k.p.a. poprzez brak umożliwienia Skarżącej zaznajomienia się z aktami sprawy przed wydaniem decyzji oraz wskazania swojego stanowiska przed wydaniem decyzji, 2) naruszenie art. 6 i 8 k.p.a. poprzez prowadzenie postępowania z naruszeniem podstawowych zasad obowiązujących w procedurze administracyjnej, w tym braku informowania stron o zamiarze zakończenia postępowania, wzywania do uzupełnienia braków odwołania wraz z wysłaniem decyzji kończącej postępowanie jak w przypadku J. G., która otrzymała wezwanie do uzupełnienia braków odwołania wraz z decyzją z dnia 14.08.2025 roku, doręczania pism innemu pełnomocnikowi, niż wskazanemu jako pełnomocnik do doręczeń, pomijania słusznych stanowisk stron, 3) naruszenie art. 7, 77 § 1 i 107 § 3 k.p.a. poprzez brak uwzględnienia stanowiska Skarżącej, wyrażonego pismami z dnia 08.05.2023 roku, 29.06.2023 roku oraz pismem z dnia 10.03.2025 roku, a w konsekwencji brak prawidłowego ustalenia stanu prawnego i faktycznego sprawy, w szczególności w zakresie prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowane przez inwestora, 4) naruszenie art. 7, 77 § 1 i 107 § 3 k.p.a. poprzez brak nienależytego uzasadnienie decyzji poprzez pominięcie w niej, że odwołanie J. G. nie zostało podpisane, a wezwanie do usunięcia braków formalnych poprzez złożenie podpisu zostało doręczone wraz z decyzją z dnia 14.08.2025 roku, zatem uzupełnienie braku formalnego nie było możliwe przed wydaniem decyzji, 5) naruszenie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. poprzez brak uwzględnienia wniosku Skarżącej o zawieszenie postępowania pomimo wskazywania przez nią, że część terenu objętego inwestycją jest jej własnością, a nie własnością inwestora oraz pomimo w tym postanowienia Sądu Okręgowego w N. S. z dnia 30.12.2024 roku, wskazujących na brak prawa do dysponowania przez inwestora nieruchomością oznaczoną jako działa nr [...] na cele budowlane, 6) Naruszenie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. poprzez brak uwzględnienia wniosku o zawieszenie postępowania, pomimo złożenia w aktach sprawy pisma Starosty Nowotarskiego - Wydziału Geodezji, Katastru i Kartografii z dnia 05.07.2023 r., wskazujące na rozbieżności między mapą ewidencyjną a mapą do celów projektowych oraz informujące o toczącym się przed Małopolskim Wojewódzkim Inspektorem Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w K. postępowaniu wyjaśniającym (znak IG-1.7220.2.25.2023.MC) w sprawie nieprawidłowości przy czynnościach geodezyjnych, w tym pomijania stron (właścicieli działki ewidencyjnych nr [...]) przy ustalaniu granic w terenie; postępowanie to zakończyło się skierowaniem sprawy do rzecznika dyscyplinarnego, 7) naruszenie art. 7 k.p.a. w zw. z art. 7a § 1 k.p.a. 7b k.p.a. poprzez brak należytego współdziałania z Wójtem Gminy N. T. i niewyjaśnienie kwestii istotnej dla sprawy, tj. zasięgu spornego terenu, co mogłoby skutkować zawieszeniem postępowania, a następnie pomimo zgłaszanych wątpliwości co do prawa inwestora do dysponowania nieruchomością na cele budowane, wydanie rozstrzygnięci z pominięciem interesu Skarżącej, 8) naruszenie art. 106 § 1 k.p.a. poprzez zaniechanie zasięgnięcia stanowiska Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego co do możliwości wykorzystania mapy do celów projektowych jako podstawy ustaleń przy niepewności danych zawartych w EGiB dla oceny zgodności projektu z przepisami technicznobudowlanymi o uznaniu spełnienia wymogów § 12 WT bez uprzedniego wyjaśnienia tych kwestii, 9) naruszenie art. 33 ust. 2 pkt 2 ustawy Prawo budowlane poprzez przyjęcie, że Inwestor spełnił przesłanki uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę, pomimo złożenia oświadczenia o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, które zostało przez Skarżącą podważone, 10) naruszenie art. 33 ust. 2 pkt 2 ustawy Prawo budowlane poprzez przyjęcie, że Inwestor spełnił przesłanki uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę, pomimo iż warunkiem wbudowania w budynek mieszkalny obiektu usług jest brak uciążliwości związanej z lokalizacją urządzeń i obiektów usług, które nie mogą wykraczać poza grancie terenu, do którego prowadzący instalacje ma tytuł prawny (§17 ust. 1 w zw. z § 17 ust. 3 pkt 1 w zw. z § 17 ust. 4 pkt 5 miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy N. T. obszar O. 16A, B.), gdy w niniejszej sprawie inwestor nie ma tytułu prawnego do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, 11) naruszenie art. 34 ust. 3 pkt. 1 ustawy prawo budowlane, poprzez przyjęcie za aktualną mapę do celów projektowych przedłożonej przez inwestora, mimo że Skarżąca wykazała jej nieaktualność oraz niespójność z mapą ewidencyjną i przedstawiła konkretne argumenty, dla których dokument ten nie mógł zostać uznany za aktualny, 12) naruszenie zapisów uchwał: Nr XXXII/452/17 Sejmiku Województwa Małopolskiego z dnia 23 styczna 2017 r. w sprawie wprowadzenia na obszarze województwa małopolskiego ograniczeń i zakazów w zakresie eksploatacji instalacji, w których następuje spalanie paliw i Nr LIX/842/22 Sejmiku Województwa Małopolskiego z dnia 26 września 2022 r. w sprawie zmiany uchwały Nr XXXII/452/17 23 stycznia 2017 r. w sprawie wprowadzenia na obszarze województwa małopolskiego ograniczeń i zakazów w zakresie eksploatacji instalacji, w których następuje spalanie paliw, w zakresie, w jakim projekt budowlany nie uwzględnia ograniczeń związanych z niskoemisyjnym ogrzewaniem oraz nieprawidłowo ujmuje kwestię źródeł ciepła, 13) brak uwzględnienia konieczności umiejscowienia miejsca parkingowego dla osób niepełnosprawnych przy projektowaniu budynku mieszkalno - usługowego. W uzupełnieniu skargi skarżąca pismem z dnia 2 lutego 2026r. (k. 103-107) przedłożyła postanowienie sądu cywilnego o zabezpieczeniu jej roszczenia poprzez zakaz wstępu i jakiegokolwiek korzystania z działki nr [...] i części działki [...] Wniesiono o uchylenie decyzji obu instancji i zasądzenie kosztów. W odpowiedzi na skargę organ II instancji i inwestor wnieśli o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie do przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" - "c" p.p.s.a. kontrola ta sprawowana jest w zakresie oceny zgodności zaskarżonych do sądu decyzji z obowiązującymi przepisami prawa materialnego jak i przepisów proceduralnych. Skarga zasługuje na uwzględnienie, mimo że nie wszystkie podniesione w niej zarzuty są trafne. Istotną wadą kontrolowanego postępowania, która skutkuje koniecznością uchylenia decyzji obydwu instancji jest niezgodność i niespójność w projekcie budowlanym, co do zaprojektowania i parametrów miejsca postojowego dla osoby niepełnosprawnej oraz bilansu terenu po zmianie projektu w powyższym zakresie. Zgodnie z art. 35 ust. 1 pkt 1a, 2 i 3 ustawy prawo budowlane, przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego organ administracji architektoniczno-budowlanej sprawdza zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi oraz kompletność projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego. W przedmiotowym wypadku dla terenu inwestycji aktualnie obowiązuje uchwała Nr V/47/2024 Rady Gminy N. T. z 17 września 2024 r., w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla obszarów "[...]", "[...]", "[...]" w Gminie N. T.. Zgodnie z jej § 26 ust. 6 pkt 2) lit. b), dotyczącym zapewnienia odpowiedniej ilości miejsc postojowych, należy zapewnić minimalną ilość miejsc postojowych (m.p.), zlokalizowanych w obrębie działki budowlanej, wliczając w bilans również miejsca postojowe w garażach, stosownie do poniższych wymogów: b) dla zabudowy mieszkaniowo - usługowej MU, MM - 2 m.p./mieszkanie oraz dodatkowo 1 m.p /50 m2 powierzchni użytkowej przeznaczonej pod usługi z wyłączeniem powierzchni magazynów, technicznych i komunikacyjnych i nie mniej niż 1 stanowisko dla pojazdu zaopatrzonego w kartę parkingową - o ile usługi są prowadzone. W ocenie organu inwestycja spełnia wymagania planu w powyższym zakresie, ponieważ zaprojektowano cztery miejsca postojowe (w tym jedno przeznaczone dla osób niepełnosprawnych), tj. 2 miejsca postojowe na 1 mieszkanie, 1 miejsce postojowe/50m2 powierzchni użytkowej przeznaczonej pod usługi oraz 1 miejsce postojowe dla pojazdu zaopatrzonego w kartę parkingową tj. przeznaczone dla osób niepełnosprawnych, co odzwierciedla str. 19 projektu zagospodarowania terenu. Stanowisko organu nie jest jednak w pełni prawidłowe, a kwestia zaprojektowania miejsca dla osoby niepełnosprawnej wymaga uzupełnienia i zmian zarówno w części graficznej projektu zagospodarowania terenu, jak i w szczególności w jego części tekstowej. Jak wynika z projektu, początkowo inwestor w ogóle nie planował zaprojektowania miejsca postojowego dla osób niepełnosprawnych. W związku z wymogiem aktualnie obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, projektant wprowadził do projektu zmiany, które organ zakwalifikował jako zaprojektowanie takiego miejsca postojowego. Zmiany te na części graficznej (str. 19 projektu zagospodarowania terenu) polegały na zaprojektowaniu m.in. dodatkowego miejsca postojowego i oznaczeniu go symbolem MPN, który w legendzie opisano jako miejsce postojowe dla niepełnosprawnych. Wskazano też, że miejsce to ma szerokość 3,6 m., przy czym graficznie jego szerokość jest taka sama jak pozostałych miejsc postojowych, co do których wskazano, że mają szerokość 2,5 m. Jeśli chodzi o część tekstową projektu (str. 5 projektu zagospodarowania terenu), to projektant ograniczył się do skreślenia zdania: "Nie przewiduje się miejsca dla osoby niepełnosprawnej z racji niepublicznej funkcji obiektu" oraz wskazaniu, że projektuje się 4 (zamiast dotychczasowych 2) miejsca postojowe dla samochodu osobowego o wymiarach 2,5 x 5 m. W bilansie terenu (str. 7 projektu zagospodarowania terenu) nadal wskazano tę samą powierzchnię, co przed korektami: "istniejąca powierzchnia utwardzona w tym miejsca postojowe, droga wewnętrzna, plac: 410,0 m2...". Porównanie części tekstowej i graficznej projektu zagospodarowania terenu prowadzi do jednoznacznej konkluzji, że projekt jest niespójny, niezależnie od tego, że projektant tylko pozornie uwzględnił, że miejsce postojowe dla osoby niepełnosprawnej powinno mieć minimum 3,6 metra szerokości. Podana liczbowo na części graficznej szerokość 3,6 m. nie znalazła bowiem odzwierciedlenia na rysunku, a także w części tekstowej. W części tekstowej jest mowa o zaprojektowanych czterech miejscach postojowych, z których każde ma 2,5 x 5 m. Zaprojektowanie w porównaniu do pierwotnej wersji projektu, 2 dodatkowych miejsc postojowych, w tym miejsca dla niepełnosprawnych, powinno też wpłynąć na powierzchnię terenu inwestycji przeznaczoną pod miejsca postojowe i bilans terenu, co również nie znalazło odzwierciedlenia w części tekstowej. Powierzchnia w tym względzie określona jako: dla istniejącej powierzchni utwardzonej w tym miejsc postojowych, drogi wewnętrznej i placu, cały czas wynosi 410,0 m2, mimo że projekt był wielokrotnie korygowany. Zastrzeżenia budzi też określenie w bilansie terenu, że powierzchnia utwardzona miejsc postojowych, drogi wewnętrznej i placu dotyczy powierzchni istniejącej, przy jednoczesnym braku wskazania tego samego typu powierzchni, która dopiero jest projektowana. Z uwagi na pozostałe pozycje bilansu terenu, domniemywać można, że pod sformułowaniem "istniejąca", kryje się też powierzchnia projektowana takich terenów jak w szczególności miejsca postojowe, niemniej jednak powinno to z projektu jednoznacznie wynikać. Dlatego w ponownym postępowaniu organ na podstawie art. 35 ust. 3 w zw. z art. 35 ust. 1 prawa budowlanego, nałoży na inwestora - określając w tym względzie odpowiedni termin - obowiązek doprowadzenie projektu budowlanego do spójności i zgodności z planem miejscowym oraz przepisami techniczno-budowlanymi we wskazanym powyżej zakresie. Po wykonaniu obowiązku przez inwestora, oceni projekt budowlany, wykonując obowiązki jakie nakłada na niego art. 35 ust. 1 prawa budowlanego. Wskazać też w tym miejscu należy, że opisane nieprawidłowości w projekcie budowlanym musiały skutkować uchyleniem decyzji organów obydwu instancji. Związane jest to z tym, że stwierdzone wady projektu wymagają zastosowania art. 35 ust. 3 prawa budowlanego. Natomiast tryb postępowania przewidziany w tym przepisie, powinien być wyczerpany przed organem pierwszej instancji. Postanowienie wydane na podstawie art. 35 ust. 3 nie podlega bowiem odrębnemu zaskarżeniu i jest kontrolowane wraz z decyzją organu pierwszej instancji, w razie wniesienia odwołania od decyzji w przedmiocie pozwolenie na budowę. Z uwagi na zasadę dwuinstancyjności, ustanowioną w art. 15 k.p.a., rozstrzygnięcia, które nie były jeszcze przedmiotem orzekania w pierwszej instancji, nie powinny być po raz pierwszy i ostatecznie podejmowane w postępowaniu odwoławczym (por. wyrok NSA z dnia 26 maja 2020 r. sygn. II OSK 2659/19). Prowadząc ponownie postępowanie organy obydwu instancji będą też zobligowane do przestrzegania art. 10 k.p.a. i zapewnią wszystkim stronom możliwość czynnego w nim udziału na dalszym jego etapie. Należy bowiem wskazać, że skarga trafnie kwestionuje naruszenie także i tego przepisu oraz sposób procedowania postępowania odwoławczego, przy czym stwierdzone przez Sąd nieprawidłowości w projekcie budowlanym, mają o tyle większe znaczenie, że dotyczą istotnego naruszenia przepisów prawa materialnego i skutkują uchyleniem decyzji organów obydwu instancji. Co się tyczy pozostałych zarzutów, to nie są one uzasadnione. Kwestia istniejącego między stronami sporu granicznego, w sytuacji kiedy na podstawie dokumentacji geodezyjnej przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego sporządzona została formalnie prawidłowa mapa do celów projektowych, nie daje podstaw do zawieszenia postępowania o udzielenia pozwolenia na budowę. Pogląd taki wyrażany był w orzecznictwie wielokrotnie i jest to pogląd wyraźnie dominujący. Trwające inne postępowania, w tym postępowanie przed sądem powszechnym, nie mają bowiem prejudycjalnego znaczenia dla kontrolowanego postępowania administracyjnego. Postępowanie administracyjne w przedmiocie zatwierdzenia projektu zagospodarowania terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę toczy się bowiem na zupełnie innej płaszczyźnie prawnej, niż w szczególności postępowanie cywilne, a jedno z tych postępowań nie warunkuje prowadzenia drugiego. I o ile kwestia udzielonego w postępowaniu cywilnym zabezpieczenia może mieć wpływ na prawo do faktycznego realizowania przez inwestora określonych robót budowlanych, to jednak nie wpływa na samą możliwość wydania decyzji o udzieleniu pozwolenia na budowę. Nie można się również zgodzić z zarzutem, że inwestor złożył oświadczenie o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane odnośnie nieruchomości, co do której takiego uprawnienia nie posiada. Inwestor złożył bowiem oświadczenie o tym, że przysługuje mu prawo do dysponowania na cele budowlane określonymi działkami budowlanymi. Spór między stronami nie dotyczy natomiast tego, czy inwestorowi przysługuje takie prawo do działek, których numery w oświadczeniu o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane wskazał, lecz gdzie przebiega granica pomiędzy działkami inwestora (konkretnie działką nr [...]), a działką skarżącej o nr [...]. Nie jest też trafny zarzut dotyczący niezgodności planowanej inwestycji z zapisami uchwał w sprawie wprowadzenia na obszarze województwa małopolskiego ograniczeń i zakazów w zakresie eksploatacji instalacji, w których następuje spalanie paliw. Jak bowiem wynika ze str. 5 projektu architektoniczno-budowlanego, w planowanym obiekcie projektuje się ogrzewanie pompą ciepła, co jest zgodne z postanowieniami przywołanych w skardze tzw. uchwał antysmogowych. Dlatego z powyższych przyczyn orzeczono jak w punkcie I sentencji wyroku na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" i "c" p.p.s.a. oraz art. 135 p.p.s.a. O kosztach orzeczono w pkt II w oparciu o art. 200 i art. 205 § 2 w/w ustawy, zasądzając na rzecz skarżącej kwotę 997 zł, na którą składają się: 500 zł. tytułem uiszczonego wpisu od skargi, 480 zł tytułem wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika w stawce podstawowej i 17 zł tytułem opłaty skarbowej od dokumentu pełnomocnictwa.