II SA/Kr 1402/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Czeluśniak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 28 grudnia 2010 r. sprawy ze skargi A. S. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 20 sierpnia 2010 r., znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia postanawia I umorzyć postępowanie sądowe; II zasądzić od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. na rzecz A. S. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. postanowieniem z dnia 20 sierpnia 2010r. znak: [...] stwierdził, że zażalenie A. S. na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. z dnia 11 stycznia 2010r. znak: [...] zostało wniesiono z uchybieniem terminu. WINB przyjął, że zażalenie na postanowienie organu I instancji (doręczone stronie 13 marca 2010r.) zostało wniesione osobiście przez A. S. 21 marca 2010r., czyli jeden dzień po upływie terminu. W dniu 21 września 2010r. A. S. wniósł za pośrednictwem WINB skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, podnosząc, że przedmiotowe zażalenie wysłał pocztą 20 marca 2010r, a więc w terminie określonym w art. 141 § 2 kpa. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia WINB o stwierdzeniu uchybienia terminu, uchylenie w/w postanowienia PINB z 11 stycznia 2010r. oraz o zasądzenie kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę WINB w K. wniósł o umorzenie postępowania sądowego, wskazując, że na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "ppsa", dokonał powtórnej oceny zaskarżonego postanowienia i ustalił, że zgodnie z twierdzeniami skarżącego jego zażalenie zostało nadane na poczcie 21 marca 2010r. W związku z tym WINB wydał postanowienie z dnia 29 października 2010r. znak: [...], którym uchylił własne postanowienie z 20 sierpnia 2010r. Ponadto WINB postanowieniem z 18 listopada 2010r. po rozpatrzeniu zażalenia skarżącego uchylił w/w postanowienie PINB w O. z 11 stycznia 2010r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 54 § 3 ppsa organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Z treści odpowiedzi na skargę oraz akt administracyjnych jednoznacznie wynika, że żądanie zawarte w skardze zostało uwzględnione, ponieważ zostało uchylone postanowienie stwierdzające wniesienie przez skarżącego zażalenia z uchybieniem terminu, a zażalenie skarżącego zostało rozpatrzone przez WINB. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 25 października 2005r. sygn. akt II OSK 85/05 "Z bezprzedmiotowością postępowania sądowoadministracyjnego "z innych przyczyn" w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 ppsa będziemy mieć do czynienia, kiedy w toku tego postępowania, a przed wydaniem wyroku przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. Taka sytuacja zaistnieje w szczególności wówczas, gdy zaskarżona decyzja zostanie pozbawiona bytu prawnego w nadzwyczajnym wewnątrzadministracyjnym postępowaniu kontrolnym (np. w wyniku stwierdzenia jej nieważności) lub w rezultacie skorzystania przez organ, którego decyzja została zaskarżona, z uprawnień autokontrolnych przewidzianych w art. 54 § 3 ppsa i uchylenia jej, wygaśnięcia decyzji obarczonej terminem ustawowym lub ustalonym w decyzji" (Lex Omega nr 188791). Należy również wyjaśnić, że żądanie skargi uchylenia postanowienia PINB zaskarżonego zażaleniem wykraczało poza granice niniejszej sprawy, w której przedmiotem kontroli ze strony Sądu było postanowienie WINB stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia zażalenia. Dlatego dla uznania, że skarga została uwzględniona w całości wystarczające było uchylenie w trybie autokontroli tego postanowienia oraz rozpatrzenie zażalenia. Natomiast uchylenie postanowienia organu I instancji, choć niewątpliwie korzystne dla skarżącego, nie miało znaczenia dla oceny tego, czy skarga została uwzględniona w całości Mając na uwadze powyższe, orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 54 § 3 ppsa. W przedmiocie kosztów orzeczono na podstawie art. 201 § 1 ppsa w związku z art. 209 ppsa, zasądzając na rzecz skarżącego kwotę 100 zł, czyli równowartość uiszczonego przez skarżącego wpisu.