II SA/Kr 1405/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Bursa Sędziowie: WSA Renata Czeluśniak WSA Kazimierz Bandarzewski (spr.) Protokolant: Anna Balicka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 grudnia 2014 r. sprawy ze skarg J. S., [...] Spółdzielni Mieszkaniowej K. oraz [...] Spółka z o.o. Spółka komandytowo-akcyjna w K. na decyzję Wojewody [...] z dnia 21 lipca 2014 r. nr [...] w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej skargi oddala. Decyzją Starosty [...] znak: [...] z dnia 28 maja 2013 r. wydano zezwolenie na realizację inwestycji drogowej pn.: "budowa dróg publicznych gminnych (zewnętrznych) 11 KD(D), 5 KD(L) oraz fragmentów 1 KD(Z), 6 KD(D), 9 KD(D) dla obsługi komunikacyjnej osiedla mieszkaniowego w K. przebudowa oraz budowa infrastruktury technicznej oświetlenia ulicznego, sieci elektroenergetycznych, kanalizacji deszczowej, sieci gazowych, sieci i instalacji wodociągowej, sieci cieplnej, sieci teletechnicznej TP SA; budowa przystanków dla komunikacji zbiorowej autobusowej; budowa murów oporowych; wyburzenia istniejącego budynku kolidującego z istniejącym układem drogowym". Od powyższej decyzji wpłynęło do Wojewody [...] za pośrednictwem organu I instancji 9 odwołań, które wnieśli: H. B., L. K., A. B., J. G., J. S., J. S., P. S., J. P., Związkowa Spółdzielnia Mieszkaniowa reprezentowana przez radcę prawnego M. K., J. S., Wspólnota Mieszkaniowa [...] w K., P. K., K. A.P. w imieniu małoletniego syna F. M. P.. Wojewoda [...] decyzją z dnia 4 marca 2014 r. znak: [...] umorzył postępowanie odwoławcze w odniesieniu do odwołania złożonego przez P. K., który cofnął odwołanie. Odwołująca H. B. (właścicielka działki nr [...]) zarzuciła, że w projektowanej inwestycji drogowej nie została zaplanowana budowa kanalizacji sanitarnej. Zwróciła się z prośbą o częściowe obniżenie poziomu drogi, ponieważ teren jest pochylony i w razie ulewnego deszczu może nastąpić zalanie domów, a wstrząsy mogą spowodować ich zniszczenie. Odwołująca podnosi, że z jej posesji zostaną usunięte 4 dwudziestopięcioletnie tuje, na których wycięcie wymagana jest zgoda Wydziału Ochrony Środowiska. Odwołujący L. K., A. B. i J. G. (współwłaściciele działki nr [...]) w swoim odwołaniu podnieśli, że projektowana droga na odcinku obejmującym zjazd z działek o numerach: [...], [...] i [...] do działek nr [...] i nr [...] jest nieuzasadnioną ponieważ nie będzie się łączyć z inną drogą publiczną (kończy się wjazdem na teren bloku nr [...]), będzie przebiegać pod oknami mieszkańców bloku nr [...] i [...], utrudni wjazd i wyjazd na parking (również podziemny) mieszkańcom bloku nr [...], będzie zbyt wąska, a już obecnie wyjazd z parkingu przy bloku nr [...] i skręt przy bloku nr [...] jest bardzo trudny. Odwołujący J. S., J. S. i P. S. (współwłaściciele działki nr [...]) sprzeciwili się realizacji inwestycji, ponieważ w projekcie nie została uwzględniona budowa kanalizacji sanitarnej, która powinna zostać zrealizowana równolegle z rozbudową ul. B. Odwołujący kwestionowali wyjaśnienia pełnomocnika inwestora w których powołuje się na miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, a jednocześnie odstępuje od zaprojektowania budowy kanalizacji sanitarnej przewidzianej w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. Niezrozumiały dla odwołujących jest fakt przeniesienia części ich działki pod inwestycję drogową na rzecz Gminy [...] z dniem, w którym decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej stanie się ostateczna, bez wcześniejszego oszacowania i wypłaty rekompensaty. Skarżący nie wyrazili zgody na przebudowę ulicy B. i wydzielenia części z ich działki, w sytuacji, gdy wraz z przebudową ulicy B. nie zostanie zrealizowana kanalizacja sanitarna. Odwołująca J. P. (właścicielka działek o numerach [...] oraz [...]) podniosła identyczne zarzuty jak J. S., J. S. i P. S. i dodatkowo poinformowała o nieuregulowanym stanie prawnym, który jest wykazany w księdze wieczystej prowadzonej dla ww. działek w zakresie współwłasności i prosi o uwzględnienie tego faktu przy wypłacaniu odszkodowania. Odwołująca Związkowa Spółdzielnia Mieszkaniowa w K. (właściciel działki nr [...]), wniosła o zmianę zaskarżonej decyzji poprzez skorygowanie przebiegu inwestycji w ten sposób, aby wyłączyć z jej obszaru działkę należącą do Spółdzielni, ponieważ planowany podział działki nr [...] uniemożliwi realizację celu statutowego Spółdzielni, jakim jest budowa budynku wielorodzinnego. Związkowa Spółdzielnia Mieszkaniowa poinformowała organ I instancji o czynnościach prowadzonych przez Spółdzielnię w celu uzyskania pozwolenia na budowę ww. budynku. W przypadku realizacji inwestycji wydatki, które Spółdzielnia poniosła w związku z przygotowaniem inwestycji będą bezprzedmiotowe. Pełnomocnik Spółdzielni zarzucił, że Starosta [...] nie odniósł się w zaskarżonej decyzji do przedstawionych przez Spółdzielnię kwestii i ograniczył się do zacytowania pisma pełnomocnika inwestora, które zawierało niezrozumiałe skróty. Z zaskarżonej decyzji nie wynika, dlaczego organ I instancji nie uwzględnił racji Spółdzielni. W opinii Spółdzielni ww. uchybienia doprowadziły do wydania decyzji z naruszeniem art. 7 K.p.a., art. 8 K.p.a., art. 9 K.p.a., art. 11 K.p.a., art. 89 § 2 K.p.a. i art. 11f ust. 1 pkt 4 ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych. Odwołujący J. S. (właściciel działek o numerach: [...], [...] i [...]), w odwołaniu wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz o wstrzymanie wykonania ww. decyzji i zarzuca tej decyzji naruszenie art. 11c ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych w związku z art. 98 § 1 K.p.a. przez zawieszenie postępowania na wniosek inwestora przy braku oświadczenia pozostałych stron; art. 11 i ust. 2 ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych poprzez oparcie uzasadnienia zaskarżonej decyzji na wyjaśnieniach inwestora, które odwołują się do miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, pomimo ze ustawodawca w treści ww. przepisu wyłączył stosowanie przepisów o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym; art. 11c ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych, w związku z art. 107 § 1, § 3 i § 4 K.p.a. poprzez brak uzasadnienia prawnego i faktycznego decyzji oraz oparcie się wyłącznie na stanowisku inwestora oraz odstąpienie od uzasadnienia w decyzji, pomimo występowania w sprawie spornych interesów stron; art. 11f ust. 1 pkt 4 w związku z art. 11i ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych poprzez zatwierdzenie projektu budowlanego nieprzewidującego powiązania działki nr [...] od strony ul. K. z drogą publiczną (na mapie zawierającej projekt planowanej inwestycji w ogóle nie ma zaznaczonego dojścia i dojazdu do działki nr [...]), co spowoduje, że działka ta straci znaczenie użytkowe, gospodarcze, a co za tym idzie, znaczny spadek jej wartości oraz pozbawi właściciela tej działki władztwa nad swoją nieruchomością wbrew woli. co spowoduje, iż sposób korzystania z pozostałych po wywłaszczeniu nieruchomości będzie dla niego utrudniony, a wręcz niemożliwy, natomiast pomieszczenie gospodarczego, w którym składowane są narzędzia i materiały zostanie zburzone. Podniósł brak zaprojektowanego przeniesienia studzienki kanalizacyjnej i doprowadzenia rur kanalizacyjnych do działki nr [...], brak budowy ekranów akustycznych przy ogrodzeniach oraz określenia sposobu odtworzenia drzewostanów, które znajdują się pomiędzy działkami nr [...] i [...]. Zarzucił nadto naruszenie art. 7, 77 i 80 K.p.a., art. 112 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami, w związku z art. 7 K.p.a. oraz art. 31 ust. 3 i art. 64 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej poprzez objęcie procedurą wywłaszczeniową nieruchomości obejmującej pochylnię, pomimo uwzględnienia w projekcie budowlanym, obok pochylni, schodów, co narusza zasadę proporcjonalności ingerencji organów administracji publicznej w prawa i wolności jednostek. Decyzją z dnia 21 lipca 2014 r. znak: [...] Wojewoda utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Starosty [...] znak: [...] z dnia 28 maja 2013 r. o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej pn.: budowa dróg publicznych gminnych (zewnętrznych) 11 KD(D), 5 KD(L) oraz fragmentów 1 KD(Z), 6 KD(D), 9 KD(D) dla obsługi komunikacyjnej osiedla mieszkaniowego w K.; przebudowa oraz budowa infrastruktury technicznej oświetlenia ulicznego, sieci elektroenergetycznych, kanalizacji deszczowej, sieci gazowych, sieci i instalacji wodociągowej, sieci cieplnej, sieci teletechnicznej TP SA; budowa przystanków dla komunikacji zbiorowej autobusowej; budowa murów oporowych, wyburzenia istniejącego budynku kolidującego z istniejącym układem drogowym orzekając w następujący sposób: a) w pkt I uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej działki nr [...] obr. [...], jednostka ewidencyjna [...] i odmówił w tym zakresie zezwolenia na realizację ww. inwestycji drogowej; b) w pkt II-IV dokonał zmiany zaskarżonej decyzji w ten sposób, że załączniku nr 3 do zaskarżonej decyzji, tj. w projekcie budowlanym, tom Ia, w opisie projektu zagospodarowania terenu, na stronach 23 i 24 uchylił zapis o treści: "Przebudowa przyłącza oraz instalacji zewnętrznej gazu doprowadzającego gaz do budynku nr [...] przy ul. B. Projektuje się przyłącz gazowy o średnicy 0 25 mm PE100 SDR11 o długości 5 m (od istniejącego przyłącza do przebudowywanego kurka głównego), z rur polietylenowych (koloru żółtego) o klasie PE100, szereg SDR11 wg PN-EN-1555 oraz instalację zewnętrzną o średnicy 0 35 mm PE100 SDR1 o długości całkowitej 43.5 m (od kurka głównego do istniejącego przyłącza). Włączenie projektowanej przebudowy należy wykonać do istniejącego przyłącza z zastosowaniem mufy. Przyłącze gazowe na odcinku istniejącego przyłącza do skrzynki z kurkiem głównym, gazomierzem i reduktorem projektuje się z polietylenu. Na pionowym odcinku przewodu prowadzącym do skrzynki należy zamontować kształtkę adaptacyjną PE/STAL, umożliwiająca połączenie rury PE z rurą stalową. Projektuje się przeniesienie istniejącego układu pomiarowego. Miejsce zamontowania kurka głównego oznakować trwale tabliczką z napisem "Uwaga główny zawór gazu". Drzwiczki należy zabezpieczyć przed korozją i pomalować koloru żółtego" i orzekł w tym zakresie poprzez ustalenie, w miejscu uchylenia, zapisu: "Projektuje się budowę przyłącza gazowego o średnicy 0 25 mm PE100 SDR11 o długości 5 m (od istniejącego przyłącza do przebudowywanego kurka głównego), z rur polietylenowych (koloru żółtego) o klasie PE 100, szereg SDR11 wg PN-EN-1555 - na działce nr [...], powstałej w wyniku podziału działki nr [...], położonej w liniach rozgraniczających teren inwestycji. W związku z przebudową ogrodzenia skrzynka gazowa zostanie przeniesiona do nowej lokalizacji w projektowanej linii ogrodzenia nieruchomości przy ul. B. Dalszy odcinek gazociągu stanowiący instalację gazową na działce właściciela nieruchomości o długości 43,5 m, łączący przeniesioną skrzynkę gazową z budynkiem, jest objęty odrębny postępowaniem administracyjnym". W załączniku nr 3 o zaskarżonej decyzji, tj. w projekcie budowlanym, w tomie III, pt. Projekt oświetlenia ulicznego. Projekt przebudowy sieci energetycznych. Projekt kanalizacji deszczowej wraz z aneksem. Projekt przebudowy sieci gazowej Nr 1. Projekt przebudowy sieci gazowej Nr 2: uchylił zapisy o treści: "... oraz instalacji zewnętrznej gazu", a także "... oraz instalację zewnętrzną gazu" znajdujące się w opisie technicznym projektu przebudowy sieci gazowej Nr 2, w pkt 1.2, pt. Przedmiot i zakres opracowania, na stronie 124; uchylił zapis o treści: "...instalację zewnętrzną o średnicy 032 PE100 SDR11 długości całkowitej 43,5 m (od kurka głównego do istniejącego przyłącza)", znajdujący się w opisie technicznym projektu przebudowy sieci gazowej Nr 2. w pkt 2.1. pt. Trasa przyłączy, na stronie 124; uchylił zapis o treści: "... instalacji zewnętrznej", znajdujący się w opisie technicznym projektu przebudowy sieci gazowej Nr 2, w tytule punktu 2.2, pt. Technologia wykonania przyłącza, instalacji zewnętrznej, na stronie 125; uchylił zapisy dotyczące zestawienia materiałów dla instalacji zewnętrznej, znajdujące się w opisie technicznym projektu przebudowy sieci gazowej Nr 2, na stronie 130 oraz uchylił zakres projektu dotyczący odcinka od skrzynki gazowej do włączenia do istniejącej instalacji gazowej, znajdujący się w części rysunkowej projektu przebudowy sieci gazowej Nr 2, na rysunku nr 02, pt. Profil gazociągu, na stronie 138. Uchylił zapis w sentencji zaskarżonej decyzji, znajdujący się na stronie 8, w punkcie V, pt. Wymagania dotyczące interesów osób trzecich: "W trakcie realizacji i eksploatacji inwestycji należy uwzględnić wszelkie warunki i normy wynikające z obowiązujących przepisów prawa budowlanego oraz innych przepisów szczególnych, a zwłaszcza należy zapewnić osobom trzecim: - dostęp do drogi publicznej, - możliwość korzystania z istniejącej infrastruktury technicznej i regulacji stosunków wodnych, - ochronę przed uciążliwościami powodowanymi przez hałas i wibracje oraz przed zanieczyszczeniem powietrza, wody i gleby" i orzekł w tym zakresie poprzez ustalenie w miejscu uchylenia, zapisu: "Zgodnie z oświadczeniem autorów projektu budowlanego z 4 kwietnia 2013 r.. inwestycja została zaprojektowana w sposób zapewniający poszanowanie uzasadnionych interesów osób trzecich, zatem inwestycję zaprojektowano zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 9 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2013 r., poz. 1409 z późn. zm.) poprzez: zapewnienie dostępu do drogi publicznej; zapewnienie dopływu światła dziennego do pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi; zapewnienie możliwości korzystania z wody, kanalizacji, energii elektrycznej, cieplnej oraz ze środków łączności; ochronę przed uciążliwościami powodowanymi przez hałas, wibracje, zakłócenia elektryczne i promieniowanie; ochronę przed zanieczyszczeniem powietrza, wody i gleby. W trakcie prowadzenia robót budowlanych inwestor winien zwrócić uwagę na zachowanie bezpieczeństwa ludzi i mienia oraz zadbać o to, by prowadzone roboty stwarzały jak najmniejszą uciążliwość dla środowiska". Uchylił także zapis w sentencji zaskarżonej decyzji, znajdujący się na stronie 13 - od wiersza 23 do wiersza 26 (licząc od góry strony): "- terminy rozbiórek istniejących obiektów budowlanych nieprzewidzianych do dalszego użytkowania oraz przebudowy sieci uzbrojenia terenu, przebudowy dróg innych kategorii zgodnie z harmonogramem robót, nie wcześniej niż przed upływem 120 dni od dnia w którym decyzja stanie się ostateczna" i orzekł w tym zakresie poprzez ustalenie w miejscu uchylenia, zapisu: "- terminy rozbiórek istniejących obiektów budowlanych nieprzewidzianych do dalszego użytkowania zlokalizowanych na działkach, które zostaną przejęte pod inwestycję, tj.: budynku gospodarczego, płyty betonowej oraz muru oporowego - rozpoczęcie robót rozbiórkowych nastąpi w 125 dniu od dnia, w którym decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej stanie się ostateczna. Roboty budowlane polegające na rozbiórce istniejących sieci uzbrojenia terenu - realizowane w ramach nałożonego na inwestora obowiązku przebudowy istniejącej sieci uzbrojenia terenu na działkach, które nie są własnością inwestora - zostaną wykonane zgodnie z harmonogramem robót budowlanych wykonawcy". W pkt V zaskarżonej decyzji Wojewoda [...] pozostawił w mocy pozostałą cześć decyzji Starosty [...]. W uzasadnieniu decyzji wskazano, że Wojewoda [...] rozpatrzył ponownie wniosek inwestora z 27 czerwca 2012 r., który został uzupełniony i skorygowany 19 października 2012 r. i 4 kwietnia 2013 r., przeanalizował materiał dowodowy zgromadzony przez organ pierwszej instancji, zbadał prawidłowość przeprowadzonego przez organ pierwszej instancji postępowania oraz wydanej przez Starostę [...] decyzji znak: [...] z 28 maja 2013 r. o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej, jak również rozpatrzył wniesione odwołania. A. G., działający w imieniu J. N., Dyrektora Zarządu Infrastruktury Komunalnej i Transportu w K., reprezentującej Prezydenta Miasta na podstawie pełnomocnictwa Nr [...] z 1 października 2008 r. złożył 28 czerwca 2012 r. wniosek o wydanie decyzji o zezwoleniu na realizację przedmiotowej inwestycji, na podstawie art. 1 la ust 1 ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych. Wniosek inwestora, zgodnie z art. 1 lb ust. 1 i 11 d. pkt 8 ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych, zawiera opinie: a) Prezydenta Miasta, pismo z 12 grudnia 2011 r. znak: [...]. w którym pozytywnie opiniuje przedłożoną dokumentację; b) Zarządu Województwa [...], postanowienie znak: [...] z 15 grudnia 2011 r., opiniujące pozytywnie projekt inwestycji. Zgodnie z art. 11 d ust. 1 pkt 8 ww. ustawy inwestor do wniosku załączył opinie: a) Dyrektora Okręgowego Urzędu Górniczego w K., pismo z 28 kwietnia 2011 r. znak: [...] oraz pismo znak: [...] z 8 grudnia 2011 r. informujące, że przedmiotowa inwestycja zlokalizowana jest poza granicami obszarów i terenów górniczych; b) Zastępcy Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w K., pismo z 15 grudnia 2011 r. znak: [...] informujące, że inwestycja nie podlega opiniowaniu przez Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w K., ponieważ inwestycja nie obejmuje wykonania urządzeń wodnych i nie jest zlokalizowana na terenach bezpośredniego zagrożenia powodzią; c) Miejskiego Konserwatora Zabytków w K., pozytywną opinię z 30 grudnia 2011 r. znak: [...], zawierająca informację o przesłaniu prośby o wyrażenie opinii do Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w K.; d) Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w K., postanowienie znak: [...] z 1 lutego 2012 r. o uzgodnieniu projektu ustalającego lokalizację inwestycji pod warunkiem przeprowadzenia badań archeologicznych na terenie objętym pracami ziemnymi związanymi z inwestycją; e) Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w K., pismo z 1 grudnia 2011 r. znak: [...] informujące, że projektowana inwestycja drogowa nie wkracza na grunty będące własnością Skarbu Państwa w zarządzie Lasów Państwowych oraz pismo znak: [...] z 12 grudnia 2011 r., do którego załączono opieczętowane mapy, stanowiące załączniki do ww. pisma z 1 grudnia 2011 r.; f) PKP Polskich Linii Kolejowych S.A., pismo znak: [...] z 28 kwietnia 2011 r. oraz pismo znak: [...] z 28 grudnia 2011 r., zawierające pozytywne opinie do projektowanej inwestycji drogowej. Do wniosku o wydanie decyzji o zezwoleniu na realizację ww. inwestycji drogowej pełnomocnik inwestora załączył również oświadczenie z 16 października 2012 r., w którym stwierdził, że opinie (wyszczególnione w tym oświadczeniu) uzyskane dla inwestycji, pn.: "Budowa dróg zewnętrznych dla obsługi komunikacyjnej osiedla mieszkaniowego zlokalizowanego w K.", zostały wydane dla identycznego zakresu inwestycji jak określony w złożonym wniosku o wydanie decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej. Ww. oświadczenie dotyczy również pisma Ministra Zdrowia z 9 grudnia 2011 r. znak: [...]-(l)/MO/II informującego, że obszar na którym ma być zrealizowane przedsięwzięcie nie posiada statusu uzdrowiska. Zgodnie z art. 11d ust. 1 pkt 9 ustawy inwestor do wniosku dołączył również dokumenty wymagane przepisami odrębnymi, tj.: a) decyzję Prezydenta Miasta z 2 listopada 2009 r., znak: [...] o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia zawierającą klauzulę, że przedmiotowa decyzja stała się ostateczna 5 grudnia 2009 r.; b) pismo Urzędu Miasta, Wydział Kształtowania Środowiska z 20 lipca 2011 r., dotyczące aktualności ww. decyzji Prezydenta Miasta z 2 listopada 2009 r., znak: [...]; c) pismo Urzędu Miasta, Wydział Kształtowania Środowiska z 6 kwietnia 2012 r., dotyczące aktualności ww. decyzji Prezydenta Miasta z 2 listopada 2009 r., znak: [...]; d) pismo Urzędu Miasta, Wydział Kształtowania Środowiska z 5 listopada 2012 r., dotyczące aktualności ww. decyzji Prezydenta Miasta z 2 listopada 2009 r., znak: [...]. Zgodnie z art. 11d ust. 1 ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych wniosek inwestora zawiera: a) mapę w skali 1:500, na której przedstawiono proponowany przebieg drogi, z zaznaczeniem terenu niezbędnego dla obiektów budowlanych oraz istniejące uzbrojenie terenu, składającą się z trzech arkuszy; b) analizę powiązania przedmiotowej drogi z innymi drogami publicznymi; c) 99 map zawierających projekty podziału nieruchomości w skali 1:1000 wraz z wykazem zmian gruntowych; d) opis zmian w dotychczasowej infrastrukturze zagospodarowania terenu; e) projekt budowlany, składający się z 4 tomów. Ponadto inwestor załączył do wniosku wypisy z rejestru gruntów działek objętych inwestycją z 6 czerwca 2012 r. Po zbadaniu treści wniosku i jego załączników organ odwoławczy wezwał pełnomocnika inwestora pismem z 6 grudnia 2013 r., znak: [...], do udzielenia wyjaśnień wskazanych w piśmie kwestii. Pełnomocnik inwestora udzielił odpowiedzi na wezwanie organu odwoławczego w piśmie z 10 stycznia 2014 r. znak: [...]. Po przeanalizowaniu przedłożonych dokumentów organ odwoławczy stwierdził, iż wymogi wezwania zostały wypełnione i wniosek został uzupełniony w wymaganym zakresie. Projekt budowlany został wykonany i sprawdzony przez osoby spełniające warunki, o których mowa w art. 12 ust. 7 Prawa budowlanego. Zgodnie z art. 20 ust. 4 ww. ustawy do projektu załączono oświadczenia projektantów i sprawdzających o sporządzeniu projektu zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej. Projekt budowlany został uzgodniony przez Zespół Koordynujący Usytuowanie Projektowanych Sieci Uzbrojenia Terenu Prezydenta Miasta (opinie, znak: [...] z 10 lutego 2012 r., znak: [...] z 26 lipca 2012 r., znak: [...] z 7 listopada 2012 r., [...] z 14 stycznia 2013 r.). Po dokonaniu analizy projektu budowlanego, przedłożonego przez inwestora, Wojewoda stwierdził, że poza częścią uchyloną w punkcie I sentencji niniejszej decyzji, jest on zgodny z art. 34 ust. 1 i ust. 2 Prawa budowlanego oraz z rozporządzeniem Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz. U. z 2012 r., poz. 462). Organ odwoławczy poddał kontroli przeprowadzone przez Starostę postępowanie w sprawie wydania decyzji o zezwoleniu na realizację przedmiotowej inwestycji drogowej i stwierdził, że Starosta [...] w trakcie postępowania wezwał inwestora do usunięcia wskazanych w wezwaniu braków wniosku i inwestor usunął braki. Zgodnie z dyspozycją art. 11d ust. 5 ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych, Starosta [...] pismem z 2 listopada 2012 r., znak: [...] zawiadomił wnioskodawcę oraz właścicieli i użytkowników wieczystych nieruchomości objętych wnioskiem o wszczęciu postępowania w sprawie wydania decyzji o zezwoleniu na realizację przedmiotowej inwestycji oraz o wydaniu 2 listopada 2012 r. postanowienia znak: [...], w którym na podstawie art. 35 ust 3 Prawa budowlanego nałożył na inwestora obowiązek usunięcia nieprawidłowości w załączonym do wniosku projekcie budowlanym. Pozostałe strony zostały zawiadomione o wszczęciu postępowania i wydaniu ww. postanowienia w drodze obwieszczenia wywieszonego na tablicach ogłoszeń: w Urzędzie Miasta w Wydziale Architektury i Urbanistyki 6 listopada 2012 r. oraz w Starostwie Powiatowym w W. 5 listopada 2012 r., a także na stronie internetowej Urzędu Miasta 5 listopada 2012 r. Obwieszczenie o wszczęciu ww. postępowania opublikowano w prasie lokalnej - "Dziennik Polski" z 6 listopada 2012 r. W aktach sprawy znajdują się dowody potwierdzające zamieszczenie obwieszczenia. W obwieszczeniu i zawiadomieniu organ I instancji poinformował strony postępowania o miejscu, gdzie strony lub ich pełnomocnicy mogą zapoznać się z dokumentacją dotyczącą inwestycji, pouczył o prawie do składania wniosków i zastrzeżeń, podał jego podstawę prawną a zatem poinformował strony o okolicznościach faktycznych i prawnych, dotyczących prowadzonego postępowania administracyjnego, które mogły mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków. Organ I instancji w trakcie postępowania zawiesił na wniosek inwestora rozpoznanie sprawy do chwili usunięcia wad projektu budowlanego, nie zwracając się do stron o zajęcie w tym zakresie stanowiska. O wydaniu postanowienia w kwestii zawieszenia postępowania Starosta [...] zawiadomił pismem z 27 grudnia 2012 r. właścicieli i użytkowników wieczystych nieruchomości objętych wnioskiem. Pozostałe strony zostały zawiadomione o wydaniu ww. postanowienia w drodze obwieszczenia wywieszonego na tablicach ogłoszeń: w Urzędzie Miasta w Wydziale Architektury i Urbanistyki 2 stycznia 2013 r. oraz w Starostwie Powiatowym w Wieliczce 2 stycznia 2013 r., a także na stronie internetowej Urzędu Miasta 2 stycznia 2013 r. Ww. obwieszczenie opublikowane zostało w gazecie "Dziennik Polski" z 2 stycznia 2013 r. Organ II instancji zbadał prawidłowość wydania przez Starostę postanowienia w kwestii zawieszenia pod kątem zgodności z art. 98 § 1 K.p.a. stanowiącym, że organ administracji publicznej może zawiesić postępowanie, jeżeli wystąpi o to strona, na której żądanie postępowanie zostało wszczęte, a nie sprzeciwiają się temu inne strony oraz nie zagraża to interesowi społecznemu i stwierdził, że co prawda organ I instancji nie zawiadomił stron postępowania o złożonym wniosku o zawieszenie postępowania, nie poinformował ich, że przysługuje im prawo wniesienia sprzeciwu do tego wniosku, o czym stanowi wyżej przywołany przepis prawa, jednak w treści ww. postanowienia, zawiadomienia i obwieszczenia o wydanym postanowieniu znajdowało się pouczenie, że od postanowienia służy stronom zażalenie do Wojewody w K. za pośrednictwem Starosty [...] w terminie 7 dni od dnia jego doręczenia. Z prawa do złożenia zażalenia nie skorzystała żadna ze stron postępowania. W świetle powyższego nie poinformowanie stron postępowania o możliwości złożenia sprzeciwu do złożonego przez inwestora wniosku o zawieszenie postępowania, nie stanowi przesłanki do uchylenia zaskarżonej decyzji, niemniej jednak zwraca się uwagę, że organ I instancji prowadząc postępowanie powinien każdorazowo wypełniać wszystkie wymogi przepisów prawa. Starosta [...] postanowieniem z dnia 23 kwietnia 2013 r. podjął zawieszone postępowanie i poinformował o tym dotychczasowych właścicieli i użytkowników wieczystych nieruchomości objętych wnioskiem o wydanie decyzji o zezwoleniu na realizację ww. inwestycji drogowej. Pozostałe strony o wydaniu ww. postanowienia zawiadomił w drodze obwieszczeń opublikowanych na tablicy ogłoszeń Urzędu Miasta oraz w Starostwie Powiatowym w W., a także na stronie internetowej Urzędu Miasta oraz w gazecie "Dziennik Polski". W trakcie trwającego postępowania przed organem I instancji 35 stron postępowania skorzystało z przysługującego im prawa, wnosząc uwagi i zastrzeżenia do planowanej inwestycji. Organ I instancji przekazał inwestorowi wszystkie uwagi wniesione przez strony postępowania w celu zajęcia przez niego stanowiska - pismami znak: [...] z: 21 listopada 2012 r., 26 listopada 2012 r., 3 grudnia 2012 r., 6 grudnia 2012 r. i 17 grudnia 2012 r. oraz faksem 27 maja 2013 r. i zobligował go do przekazania kopii odpowiedzi zainteresowanym stronom postępowania. Starosta [...], po przeprowadzeniu postępowania uznał, że zebrany w sprawie materiał dowodowy pozwala na wydanie rozstrzygnięcia i 28 maja 2013 r. wydał decyzję znak: [...] o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej. W uzasadnieniu swojej decyzji na stronach od 16 do 23 organ I instancji odniósł się do uwag i zastrzeżeń wniesionych przez strony postępowania. Zgodnie z art. 11 f ust. 3 ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych Starosta [...], 31 maja 2013 r., doręczył zaskarżoną decyzję o zezwoleniu na realizację ww. inwestycji drogowej wnioskodawcy oraz w drodze zawiadomienia pismem z 3 czerwca 2013 r. znak: [...] poinformował dotychczasowych właścicieli i użytkowników wieczystych nieruchomości objętych wnioskiem o wydanie tej decyzji. Pozostałe strony o wydaniu decyzji zawiadomił w drodze obwieszczenia opublikowanego na tablicy ogłoszeń w Urzędzie Miasta w Wydziale Architektury i Urbanistyki 6 czerwca 2013 r. oraz w Starostwie Powiatowym w W. 6 czerwca 2013 r., a także na stronie internetowej Urzędu Miasta 10 czerwca 2013 r. i w "Dzienniku Polskim" z 6 czerwca 2013 r. Powyższe potwierdza zgromadzony w sprawie materiał dowodowy. Na podstawie akt sprawy organu I instancji Wojewoda zauważył, że ww. zawiadomienia: o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie wydania decyzji o zezwoleniu na realizację ww. inwestycji drogowej, o wydaniu postanowienia o zawieszeniu postępowania administracyjnego, o wydaniu postanowienia o podjęciu zawieszonego postępowania administracyjnego oraz o wydaniu zaskarżonej decyzji, skierowane do A. J., zostały wysłane na adres: ul. O., S. i nie zostały odebrane z urzędu pocztowego. Z wypisu z rejestru gruntów z 6 czerwca 2012 r. znajdującego się w aktach sprawy wynika, że adres A. J. - właścicielki działki nr [...] obręb. [...], to: ul. O., S.. W związku z powyższym organ odwoławczy pismem znak: [...] z 18 listopada 2013 r., wystąpił do organu I instancji o wyjaśnienie zaistniałej sytuacji i o uzupełnienie materiału dowodowego w zakresie prawidłowości zawiadamiania ww. strony postępowania o: wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie wydania decyzji o zezwoleniu na realizację ww. inwestycji drogowej, wydanych w toku postępowania postanowieniach oraz wydaniu ww. decyzji. W odpowiedzi na ww. wezwanie organ I instancji pismem z 2 grudnia 2013 r. znak: [...] wyjaśnił, że zawiadomienie o wszczęciu postępowania zostało wysłane do A. K. na adres: ul. O., S., natomiast pozostałe zawiadomienia zostały wysłane na błędny adres. W załączniku do ww. odpowiedzi organ I instancji przekazał oświadczenie A. K. z 28 listopada 2013 r., z którego wynika że była ona informowana o postępowaniu oraz wydanej decyzji o zezwoleniu na realizację ww. inwestycji drogowej i nie wnosi uwag w tej sprawie. W świetle powyższego organ odwoławczy stwierdził, że ww. oświadczenie A. K. stanowi dowód, że zaistniała w adresie omyłka nie pozbawiła A. K. możliwości czynnego udziału w tym postępowaniu. Kontrolowana przez Wojewodę decyzja, stosownie do art. 11f ust. 1 ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych, zawiera wymagania dotyczące powiązania drogi z innymi drogami publicznymi, określenie linii rozgraniczających teren inwestycji, zatwierdzenie podziału nieruchomości, oznaczenie nieruchomości, które staną się własnością jednostki samorządu terytorialnego z dniem, w którym niniejsza decyzja stanie się ostateczna oraz wskazanie nieruchomości, na których ustalono obowiązek przebudowy istniejących sieci uzbrojenia terenu i przebudowy dróg innych kategorii, a także oznaczenie nieruchomości, dla których ograniczono sposób korzystania. Na mocy przedmiotowej decyzji zatwierdzono projekt budowlany oraz ustalono warunki wynikające z potrzeb ochrony środowiska, ochrony zabytków i dóbr kultury współczesnej oraz warunki wynikające z potrzeb obronności państwa, a także określono termin wydania nieruchomości, zgodnie z art. 16 ust. 2 ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych. Załącznikami do ww. decyzji, stanowiącymi jej integralną część są: a) załącznik Nr 1: mapa w skali 1:500, na której przedstawiono proponowany przebieg drogi, z zaznaczeniem terenu niezbędnego dla obiektów budowlanych oraz istniejące uzbrojenie terenu, składająca się z trzech arkuszy; b) załącznik Nr 2: zawierający 99 map z projektami podziału nieruchomości w skali 1:1000 wraz z wykazem zmian gruntowych; c) załącznik Nr 3: projekt budowlany, składający się z tomów od I do IV. Po zapoznaniu się ze zgromadzonym materiałem dowodowym organ odwoławczy stwierdził, że wydana decyzja wymaga skorygowania. Biorąc pod uwagę, że kompetencje organu odwoławczego obejmują zarówno korygowanie wad prawnych decyzji organu I instancji, polegających na niewłaściwym zastosowaniu przepisu prawa materialnego bądź postępowania administracyjnego, jak i wad polegających na niewłaściwej ocenie okoliczności faktycznych, Wojewoda, działając na podstawie przepisu art. 138 § 1 pkt 2 K.p.a. i art. 11g ust. 3 ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych, w punkcie I niniejszej decyzji uchylił w części zaskarżoną decyzję, tj. w zakresie rozstrzygnięć dotyczących działki nr [...] i odmówił w tym zakresie zezwolenia realizację ww. inwestycji drogowej, natomiast w punktach II, III i IV niniejszej decyzji, uchylił w zaskarżonej decyzji nieprawidłowe zapisy i zastąpił je zapisami o poprawnej treści. Analizując zaskarżoną decyzję organ II instancji ustalił, że zgodnie z załącznikiem Nr 3 do tej decyzji, tj. projektem budowlanym, w skład którego wchodzi m.in. mapa z projektem zagospodarowania terenu, przebudowa gazociągu, który doprowadza gaz do budynku na działce nr [...] (powstałej w wyniku podziału działki nr [...]) została opisana jako przewidziana do realizacji w ramach oddzielnego opracowania, natomiast w opisie projektu zagospodarowania terenu (tom Ia, na stronach 23 i 24) oraz w części architektoniczno-budowlanej projektu budowlanego (Tom III, na stronach 124, 125 i 130) przebudowę ww. odcinka sieci gazowej opisano, jako objętą zakresem inwestycji. Jednoczenie w obszarze objętym zakresem inwestycji, tj. na działce [...] (powstałej w wyniku podziału działki nr [...]) oznaczono rozbiórkę istniejącego gazociągu, która jest częścią planowanej przebudowy gazociągu. Natomiast w sentencji zaskarżonej decyzji, w punkcie I, pt. "Charakterystyka i zakres rzeczowy inwestycji oraz zmiany w dotychczasowej infrastrukturze zagospodarowania terenu", w części odnoszącej się do sieci gazowej, znajduje się zapis, w którym został opisany zakres robót zaprojektowanych w celu przebudowy sieci gazowej doprowadzającej gaz do budynku nr [...] przy ul. B., tj. na działce nr [...], z zastrzeżeniem, że instalacja gazowa poza granicą projektowanego pasa drogowego zostanie wykonana według oddzielnego opracowania. Ze względu na stwierdzone rozbieżności między załącznikami do decyzji i treścią samej decyzji, wynikające z różnego określenia zakresu inwestycji przez projektanta, organ II instancji wystąpił do projektanta o wyjaśnienie występujących rozbieżności. W rezultacie powyższych działań, organ II instancji uzyskał od pełnomocnika inwestora wyjaśnienia (pismo znak: [...] z 10 stycznia 2014 r.). Do ww. pisma, pełnomocnik inwestora załączył oświadczenie z 9 stycznia 2014 r. M. C. - projektanta przebudowy sieci gazowej dla przedmiotowej inwestycji, w którym oświadczył m.in., że: projekt budowlany obejmuje wyłącznie przeniesienie, w związku z przebudową ogrodzenia, skrzynki gazowej do nowej lokalizacji w projektowanej linii ogrodzenia nieruchomości przy ul B. na działce [...] (powstałej w wyniku podziału działki nr [...]) oraz odcinek rozbudowywanego przyłącza od istniejącego przyłącza do skrzynki gazowej w nowej lokalizacji (przedłużenie przyłącza). Natomiast dalszy odcinek gazociągu, stanowiący instalację gazową na działce [...] (powstałej w wyniku podziału działki nr [...]), łączący skrzynkę gazową z budynkiem objęty jest odrębnym postępowaniem administracyjnym, zgodnie z przepisami prawa budowlanego. Równocześnie M. C. oświadczył, że odcinek istniejącego gazociągu, na którym naniesiono "krzyżyki" (widoczny w załączniku nr 3, tj. na mapie projektu zagospodarowania terenu oraz w załączniku Nr 1, tj. na mapie z proponowanym przebiegiem drogi), które według zamieszczonej tam legendy oznaczają "likwidację kolidującego uzbrojenia terenu", nie zostanie rozebrany przed dniem, w którym zostanie zrealizowany projektowany odcinek gazociągu (na podstawie odrębnego postępowania) zapewniający bezprzerwową dostawę gazu do działki nr [...], znajdującej się przy ul. B.. W związku z powyższym projektant potwierdził występowanie zauważonych przez organ II instancji nieprawidłowości znajdujących się w projekcie budowlanym oraz oświadczył jak powinny brzmieć prawidłowe ustalenia w projekcie budowlanym. Na tej podstawie zostały wprowadzone nowe zapisy w sentencji niniejszej decyzji, opisane w punkcie II. 8 maja 2014 r. do Urzędu Wojewódzkiego w K. wpłynęło pismo W. B. Sp. z o.o. Sp. Komandytowa, pełnomocnika właściciela działki nr [...], zawierające kserokopię ostatecznej decyzji Prezydenta Miasta Nr [...] z 15 kwietnia 2014 r. o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę dla zamierzenia budowlanego, pn.: Budowa zewnętrznej instalacji gazowej 0 32 PE SDR11 na odcinku A-B o długości 43,5 m na działce nr [...], obręb [...] przy ulicy B. w K.. Wojewoda stwierdził ponadto, że w decyzji Starosty [...], w rozdziale V, określono wymagania dotyczące ochrony uzasadnionych interesów osób trzecich wyłącznie w odniesieniu do etapu realizacji inwestycji, tym samym naruszony został przepis art. 11 f ust. 1 pkt 4 w punktach II, III i IV niniejszej decyzji, uchylił w zaskarżonej decyzji nieprawidłowe zapisy i zastąpił je zapisami o poprawnej treści. Zgodnie z oświadczeniem autorów projektu budowlanego z 4 kwietnia 2013 r. inwestycja została zaprojektowana w sposób zapewniający poszanowanie uzasadnionych interesów osób trzecich, organ II instancji uznał za zasadne uchylenie w punkcie III niniejszej decyzji niekompletnego zapisu znajdującego się na stronie 8 w punkcie 5 zaskarżonej decyzji, orzekając w to miejsce o określeniu wymagań dotyczących uzasadnionych interesów osób trzecich, bez ograniczenia tych wymagań tylko do czasu prowadzenia robót budowlanych. Ponadto organ odwoławczy stwierdził, że termin rozbiórki istniejących obiektów budowlanych nieprzewidzianych do dalszego użytkowania został określony w zaskarżonej decyzji w sposób niejednoznaczny oraz niezgodny z terminem wydania nieruchomości, określonym na 121 dzień, od dnia w którym decyzja ta stanie się ostateczna. Wskazany w zaskarżonej decyzji termin rozbiórki istniejących obiektów budowlanych nieprzewidzianych do dalszego użytkowania: "nie wcześniej niż przed upływem 120 dni od dnia w którym decyzja stanie się ostateczna", nie określa daty rozpoczęcia robót rozbiórkowych. Ze względu na powyższe organ odwoławczy wezwał pełnomocnika inwestora do skorygowania ww. terminu. W odpowiedzi pełnomocnik inwestora określił termin rozbiórki istniejących obiektów budowlanych nieprzewidzianych do dalszego użytkowania "na 125 dzień od dnia, w którym decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej stała się ostateczna". Biorąc powyższe pod uwagę organ odwoławczy, w punkcie IV niniejszej decyzji uchylił w sentencji zaskarżonej decyzji zapis znajdujący się na stronie 13, od wersa 23 do wersa 26 (licząc od góry strony), orzekając w tym zakresie o ustaleniu w miejsce uchylonego zapisu, terminu rozbiórki obiektów nieprzewidzianych do dalszego użytkowania, który nie pozostaje w sprzeczności z terminem wydania nieruchomości i jest zgodny z terminem określonym przez inwestora. Badając zgodność z prawem pozostałej części zaskarżonej decyzji, organ odwoławczy stwierdził, że czyni ona zadość przepisom ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych, wobec powyższego brak było podstaw do zakwestionowania decyzji, poza częścią uchyloną i w tym zakresie orzeczoną co do istoty sprawy, w punktach od II do IV sentencji niniejszej decyzji, a także poza częścią uchyloną w punkcie I niniejszej decyzji w odniesieniu do której orzeczono o odmowie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej (uzasadnienie znajduje się na stronach od 24 do 28 niniejszej decyzji). W zaskarżonej decyzji organ odwoławczy szczegółowo odniósł się do argumentacji zawartych we wniesionych odwołaniach, posiłkując się wyjaśnieniami pełnomocnika inwestora. Wobec argumentów zawartych w odwołaniu H. B. wskazano, że zaskarżona decyzja została wydana na podstawie ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych, która określa zasady i warunki przygotowania inwestycji w zakresie dróg publicznych w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U. z 2013 r., poz. 260 z późn. zm.). Zgodnie z definicją określoną w art. 4 pkt 2 i pkt 15a ustawy o drogach publicznych drogą jest budowla wraz z drogowymi obiektami inżynierskimi, urządzeniami i instalacjami stanowiąca całość techniczno-użytkową przeznaczoną do prowadzenia ruchu drogowego, zlokalizowaną w pasie drogowym, w tym urządzeniami infrastruktury technicznej związanymi z potrzebami zarządzania drogami lub potrzebami ruchu drogowego. Ponieważ budowa kanalizacji sanitarnej nie stanowi urządzenia infrastruktury technicznej, które odpowiada powyższej definicji drogi, a zarządca drogi we wniosku o wydanie decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej nie może występować o budowę sieci kanalizacji sanitarnej, która jest urządzeniem infrastruktury technicznej niezwiązanym z potrzebami zarządzania drogami lub potrzebami ruchu drogowego - zatem zarzut dotyczący nieobjęcia ww. inwestycją drogową budowy kanalizacji sanitarnej nie może zostać uwzględniony przez organ odwoławczy. Organ odwoławczy rozpatrując zarzut, w którym odwołująca się podniosła, że przy zaprojektowanym poziomie drogi może nastąpić zalanie domów, a wstrząsy mogą spowodować ich zniszczenie ustalił, na podstawie załącznika Nr 3 do zaskarżonej decyzji, tj. projektu budowlanego, że w ramach projektowanej inwestycji została zaplanowana budowa kanalizacji deszczowej, która służy do odprowadzenia wód opadowych i roztopowych pochodzących z projektowanego pasa drogowego. Dodatkowo analizując załącznik Nr 3 do zaskarżonej decyzji, tj. część opisową projektu budowlanego oraz rysunek nr 4/1, pt: "Przekroje konstrukcyjne A-A, B-B", znajdujący się w tomie II na stronie 29, organ odwoławczy ustalił, że chodnik został zaprojektowany ze spadkiem 2 % w kierunku jezdni, a jezdnia jest ograniczona krawężnikiem, wyższym o 12 cm niż poziom jezdni. Zaprojektowana kanalizacja opadowa odprowadzi wody opadowe do kanalizacji poprzez studzienki wodościekowe. W związku z powyższym i zgodnie z wyjaśnieniami pełnomocnika inwestora, domy położone poniżej nie będą zalewane przez wody opadowe. Na podstawie załącznika Nr 3 do zaskarżonej decyzji organ odwoławczy ustalił również, że budowa drogi, na odcinku ul. B., w pobliżu posesji nr [...], przebiega po śladzie istniejącej drogi, zatem nie wystąpi zwiększone zagrożenie zniszczenia domu z powodu wstrząsów pochodzących od pojazdów drogowych, wręcz przeciwnie, ponieważ nawierzchnia jezdni zostanie wykonana z SMA, która zaliczana jest do tzw. cichych nawierzchni, stosowanych w celu zmniejszenia uciążliwości związanej z hałasem drogowym. W kwestii dotyczącej konieczności uzyskania zgody na wycięcie czterech dwudziestopięcioletnich tui, organ odwoławczy wyjaśnia, że przepis art. 21 ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych stanowi, że do usuwania drzew i krzewów znajdujących się na nieruchomościach objętych decyzją o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej, z wyjątkiem drzew i krzewów usuwanych z nieruchomości wpisanej do rejestru zabytków, nie stosuje się przepisów o ochronie przyrody w zakresie obowiązku uzyskiwania zezwoleń na ich usunięcie oraz opłat z tym związanych. Organ odwoławczy ustalił, że w załączniku Nr 3 do zaskarżonej decyzji, tj. "Projekcie inwentaryzacji szaty roślinnej wraz z gospodarką", Tom IV projektu budowlanego, na stronie 128, w związku z inwestycją na działce nr [...], zaplanowano wycięcie wiązu górskiego (ulmus gabra) o wysokości około 2 m, a nie tui. W stosunku do argumentów zawartych w odwołaniu L. K., A. B. i J. G. Dziedziny podniesiono, zarzut jako projektowana droga, na odcinku obejmującym m.in. działki o numerach: [...], [...] i [...] była nieuzasadniona ponieważ nie będzie się łączyć z inną drogą publiczną organ II instancji - jest niezasadny. Na podstawie załącznika Nr 3 do zaskarżonej decyzji należy stwierdzić, że po stronie południowej odcinek drogi projektowanej na ww. działkach łączy się z istniejącą drogą ulicą S., która jest droga wewnętrzną natomiast po północnej łączy się poprzez nowoprojektowane skrzyżowanie z systemem nowoprojektowanych dróg gminnych. W świetle powyższego organ odwoławczy wyjaśnią że drogi wewnętrzne muszą również posiadać dostęp do dróg publicznych, a więc ich włączenie w projektowany układ drogowy jest zgodne z przepisami prawa. Rozpatrując zarzut, że projektowana droga będzie przebiegać pod oknami mieszkańców bloku nr [...] i [...], organ odwoławczy ustalił na podstawie załącznika Nr 1 do zaskarżonej decyzji, tj. mapy z proponowanym przebiegiem drogi, że najmniejsza odległość od granicy pasa drogowego ww. odcinka drogi do budynku nr [...] wynosi około 9,00 m, a odległość do jezdni wynosi około 13,5 m, natomiast najmniejsza odległości krawędzi jezdni ww. odcinka drogi do narożnika budynku nr [...] wynosi około 20 m. Organ odwoławczy wyjaśnia, że brak jest podstaw do stwierdzenia, iż projektowana droga przebiega zbyt blisko bloków nr [...] i [...], ponieważ nie ma przepisów prawa, które regulowałyby odległość projektowanej drogi od istniejących budynków, natomiast przepis art. 43 ustawy o drogach publicznych reguluje lokalizowanie nowych budynków przy drogach, ale w tym przypadku nawet ta odległość jest spełniona, bowiem przepis ten stanowi, że obiekty przy drogach (gminnych, w terenie zabudowy) powinny być usytuowane w odległości od zewnętrznej krawędzi jezdni co najmniej 6 m. W kwestii utrudnionego wjazdu i wyjazdu na parking mieszkańcom bloku nr [...], organ odwoławczy ustalił, że zjazd na parking przy bloku nr [...] ma jezdnię o szerokości 5,8 m oraz obustronny chodnik, a krawędzie zjazdu i drogi są wyokrąglone łukiem kołowym o promieniu 5 m. Oznacza to, że ww. zjazd został zaprojektowany zgodnie z przepisem § 78 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie, mówiącym m.in., że zjazd publiczny powinien mieć szerokość nie mniejszą niż 5,0 m, w tym jezdnię o szerokości nie mniejszej niż 3,5 m oraz przecięcie krawędzi nawierzchni zjazdu i drogi wyokrąglone łukiem kołowym o promieniu nie mniejszym niż 5 m. W przedmiocie zarzutu, że ww. odcinek drogi będzie zbyt wąski, organ II instancji ustalił, na podstawie załącznika Nr 3 do zaskarżonej decyzji, tj. mapy z projektem zagospodarowania terenu, że szerokość jezdni, która wynosi 5 m jest zgodna z przepisem § 15 ust. 1 rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie, który określa szerokość pasa ruchu dla drogi klasy dojazdowej dwupasowej na terenie zabudowy w przedziale od 2,5 - 2,25 m. W stosunku do argumentacji zawartych w odwołaniu J. S., J. S. i P. S. (a także częściowo J. P. i J. S. wyjaśniono, że ustawa o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych przewiduje szczególny tryb postępowania w sprawach administracyjnych związanych z realizacją dróg publicznych, w tym uzyskiwania zezwoleń na realizację inwestycji drogowej oraz nabywania nieruchomości pod drogi. Art. 11i ust. 2 ww. ustawy stanowi, że w sprawach dotyczących zezwolenia na realizację inwestycji drogowej nie stosuje się przepisów o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Oznacza to, że organy właściwe w sprawie wydawania zezwoleń na realizację inwestycji drogowej nie dokonują oceny wniosku inwestora pod względem jego zgodności z przepisami ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, w tym nie sprawdzają, czy na danym terenie obowiązuje plan miejscowy i nie badają zgodności planowanej inwestycji drogowej z ustaleniami obowiązującego na danym terenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Nie oznacza to jednak, że wniosek o wydanie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej nie może dotyczyć drogi przewidzianej w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. Wręcz przeciwnie, zgodność w tym zakresie projektowanej drogi z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego jest mile widziana, również dlatego, że nie zaistnieje w tym zakresie potrzeba zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Starosta [...] nie badał zgodności wniosku o wydanie decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Stanowiły one tylko warstwę informacyjną, której zamieszczenia nie należy utożsamiać z zastosowaniem przepisów o planowaniu zagospodarowaniu przestrzennym w postępowaniu prowadzonym przez Starostę [...]. Rozpatrując zarzut, dotyczący przeniesienia własności części nieruchomości, przeznaczonej pod inwestycję na rzecz Gminy [...], bez wcześniejszego oszacowania i wypłaty rekompensaty (który w swoim odwołaniu podniosła również J. P.), Wojewoda [...] wyjaśnia, że za nieruchomości zajęte pod projektowaną inwestycję właścicielom lub użytkownikom wieczystym nieruchomości, zgodnie z art. 12 ust. 4a, 4b, 4f i 5 ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych, przysługuje odszkodowanie ustalane przez Starostę [...] w odrębnej decyzji. Decyzję ustalającą wysokość odszkodowania wydaje się w terminie 30 dni od dnia, w którym decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej stała się ostateczna. Odszkodowanie za utracone nieruchomości przysługuje dotychczasowym właścicielom, użytkownikom wieczystym nieruchomości oraz osobom, którym przysługuje do nieruchomości ograniczone prawo rzeczowe. Do ustalenia wysokości i wypłacenia odszkodowania stosuje się odpowiednio przepisy ustawy o gospodarce nieruchomościami. Ponadto, ww. nieruchomości mogą być użytkowane nieodpłatnie przez dotychczasowych właścicieli lub użytkowników wieczystych do upływu terminu wydania nieruchomości lub wydania nieruchomości i opróżnienia lokali oraz innych pomieszczeń. Wysokość odszkodowania zgodnie z art. 18 ust. 1 i 1e ww. ustawy, ustala się według stanu nieruchomości w dniu wydania decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej przez organ I instancji oraz według jej wartości z dnia, w którym następuje ustalenie wysokości odszkodowania. Ponadto, jeśli dotychczasowy właściciel wyrazi wolę wydania nieruchomości w terminie 30 dni od dnia w którym decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej stała się ostateczna - wysokość odszkodowania powiększa się dodatkowo o kwotę równą 5 % wartości nieruchomości lub wartości prawa użytkowania wieczystego. Odnosząc się do braku wyrażenia zgody na przebudowę ulicy B. i wydzielenia części działki nr [...], w sytuacji, gdy wraz z przebudową ulicy B. nie zostanie zrealizowana kanalizacja sanitarna (który w swoim odwołaniu podniosła również J. P. - właścicielka działek o numerach [...] i [...]), organ II instancji wyjaśnia, że przepisy ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych nie uzależniają realizacji inwestycji, w tym zatwierdzenia projektów podziału nieruchomości, od uzyskania zgody dotychczasowych właścicieli na podział i zajęcie działek pod inwestycję. Zatwierdzenie projektów podziału nieruchomości zajmowanych pod inwestycję następuje w decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej. Podkreślić należy, że ustawa o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych ma szczególny charakter i jej celem jest stworzenie warunków prawnych zabezpieczających sprawny przebieg inwestycji drogowych. W odniesieniu do odwołania Związkowej Spółdzielni Mieszkaniowej wyjaśniono, że prośba o skorygowanie przebiegu inwestycji w ten sposób, aby wyłączyć z jego obszaru działkę należącą do Spółdzielni, ponieważ planowany podział działki nr [...] uniemożliwi realizację celu statutowego Spółdzielni jakim jest zaplanowana budowa budynku wielorodzinnego – nie może zostać spełniona. Z załącznika Nr 1 do zaskarżonej decyzji, tj. mapy z proponowanym przebiegiem drogi, załącznika Nr 2, tj. mapy z podziałem nieruchomości oraz załącznika Nr 3, tj. mapy z projektem zagospodarowania terenu wynika, że przed zatwierdzeniem zaskarżoną decyzją podziału nieruchomości działka nr [...], posiadała powierzchnię 0,1487 ha. W wyniku podziału tej działki powstały: działka nr [...] o powierzchni 0,0847 ha - pozostająca w dotychczasowym użytkowaniu i działka nr [...] o powierzchni 0,0640 ha - przeznaczona pod projektowaną inwestycję. Teren niezbędny dla realizacji projektowanej inwestycji stanowi zatem działka o numerze [...], która została wydzielona zgodnie z potrzebami wynikającymi z przyjętych rozwiązań projektowych, bowiem zaprojektowano na niej pochylnię dla osób niepełnosprawnych z poręczami oraz schody terenowe oraz mury oporowe. Biorąc powyższe pod uwagę przebieg linii rozgraniczającej teren, stanowiącej jednocześnie linię podziału nieruchomości jest uzasadniony, bowiem projektowane w jej obrębie ww. roboty budowlane zajmują teren niezbędny dla ich realizacji. Odnośnie przyjętych rozwiązań projektowych wypowiedział się projektant podając jednocześnie ich uzasadnienie oraz przepisy prawne, które miały zastosowanie przy projektowaniu. Organ odwoławczy wyjaśnia, że zgodnie z art. 20 ustawy o drogach publicznych do zarządcy drogi należy w szczególności opracowywanie projektów planów rozwoju sieci drogowej oraz nabywanie nieruchomości pod pasy drogowe dróg publicznych i gospodarowanie nimi w ramach posiadanego prawa do tych nieruchomości. Organ wydający decyzję o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej oraz organ odwoławczy pełnią w procesie budowy dróg gminnych funkcję organów administracji i nie są upoważnione do wyznaczania i korygowania trasy inwestycji, ani też do zmiany zakresu inwestycji i rozwiązań projektowych. To zarządca drogi samodzielnie dokonuje wyboru najbardziej korzystnych rozwiązań lokalizacyjnych i następnie techniczno-wykonawczych inwestycji. Zarówno organ I instancji, jak również organ odwoławczy nie mogą ingerować w zakres projektowanej inwestycji, jeśli nie stwierdzą naruszenia prawa. Organ administracji publicznej jest wnioskiem związany i może rozstrzygać tylko w takim zakresie, jaki został przez inwestora we wniosku określony, badając kompletność wniosku i jego zgodność z przepisami prawa, natomiast za prawidłowe wykonanie projektu budowlanego, pod względem przyjętych technicznych rozwiązań projektowych odpowiedzialność ponosi projektant. Do projektu budowlanego, zgodnie z art. 20 ust. 4 Prawa budowlanego, załączone zostały oświadczenia projektantów i sprawdzającego, iż projekt budowlany jest sporządzony zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej. Rozpatrując zarzut przeprowadzenia postępowania administracyjnego z uchybieniem przepisów art. 7, 8, 9, 11 K.p.a., organ odwoławczy zauważą że w odwołaniu nie wskazano na czym polega naruszenie ww. przepisów. Organ odwoławczy przeprowadzając własną ocenę postępowania prowadzonego przez Starostę [...] stwierdził, że organ I instancji prawidłowo zbadał materiał dowodowy zgromadzony w sprawie, wyjaśnił stan faktyczny, a przy rozstrzygnięciu uwzględnił zarówno interes społeczny, jak i słuszny interes odwołujących stron postępowania zatem nie stwierdził uchybień w tym zakresie. Rozpatrując zarzut dotyczący naruszenia przepisu art. 89 § 2 K.p.a. który stanowi, że organ powinien przeprowadzić rozprawę, gdy zachodzi potrzeba uzgodnienia interesów stron, gdy jest to potrzebne dla wyjaśnienia sprawy przy udziale świadków lub biegłych, albo w drodze oględzin - organ odwoławczy informuje, że Starosta [...] nie był zobligowany do przeprowadzenia rozprawy administracyjnej. Postępowanie administracyjne w sprawie wydania decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej prowadzone jest na podstawie przepisów ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych. Żaden przepis ww. ustawy nie zobowiązuje organu prowadzącego postępowanie w sprawie wydania decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej do przeprowadzenia rozprawy administracyjnej. Tylko w sprawach nieuregulowanych tą ustawą stosuje się przepisy K.p.a., o czym stanowi art. 11c ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych. Organ odwoławczy odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 11f ust. 1 pkt 4 ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych wyjaśnił, że poszanowanie występujących w obszarze oddziaływania obiektu uzasadnionych interesów osób trzecich nie oznacza, że trasa inwestycji powinna zostać zaplanowana zgodnie z oczekiwaniami osób trzecich. Wynika to nie tylko z oczywistości, że w takim przypadku nie byłaby możliwa realizacja żadnej inwestycji drogowej z powodu rozbieżnych interesów stron postępowania, ale przede wszystkim z przepisów prawa w tym zakresie. Zgodnie z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 22 maja 2013 r., sygn. akt IV SA/Po 183/13, który konkretyzuje uzasadnione interesy osób trzecich chronionych w procesie budowlanym: takiej ochronie podlegają nie jakiekolwiek interesy osób trzecich, ale interesy uzasadnione, tj. oparte o konkretnych przepisach prawa, z których strony postępowania mogą wywieść przysługujące im uprawnienia lub ograniczające inwestora obowiązki. Odnosząc się do zarzutów J. S. podniesiono, że zgodnie z art. 123 § 1 K.p.a. w toku postępowania organ administracji publicznej wydaje postanowienia, natomiast zgodnie z art. 141 § 1 i 142 K.p.a. na wydane w toku postanowienia służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi, a postanowienie na które nie służy zażalenie, strona może zaskarżyć tylko w odwołaniu od decyzji. Na postanowienie o zawieszeniu postępowania służyło zażalenie, zatem strona niezadowolona mogła je zaskarżyć, czego nie uczyniła. W świetle powyższego ww. zarzut odwołującego się, należy uznać za bezzasadny. W kwestii zarzutu, że uzasadnienie zaskarżonej decyzji nie zawiera uzasadnienia prawnego i faktycznego i oparte jest wyłącznie na stanowisku inwestora, pomimo występowania w sprawie spornych interesów stron - organ odwoławczy ustalił, że w zaskarżonej decyzji Starosta [...] zawarł uzasadnienie prawne i faktyczne. W swoim uzasadnieniu organ I instancji wyjaśnił, że wniosek zarządcy drogi, tj. Prezydenta Miasta został przekazany do Starosty na podstawie postanowienia, znak: [...] z 17 sierpnia 2012 r., którym Wojewoda wyznaczył Starostę [...] do prowadzenia postępowania w sprawie wydania decyzji o zezwolenie na realizację ww. inwestycji drogowej. Następnie Starosta [...] opisał poszczególne etapy prowadzonego przez niego postępowania i stwierdził, że w toku postępowania zamierzenie inwestycyjne uzyskało wymagane przepisami ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych, a projekt budowlany został sporządzony zgodnie z przepisami rozporządzenia w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego przez osoby posiadające odpowiednie uprawnienia budowlane i legitymujące się zaświadczeniami o przynależności do właściwej izby samorządu zawodowego, aktualnymi na dzień sporządzenia projektu. Opisane zostały również zarzuty i zastrzeżenia do projektowanej inwestycji, które zostały wniesione przez strony postępowania na etapie prowadzonego postępowania administracyjnego, a także zostało przedstawione stanowisko inwestora w odniesieniu do tych zarzutów. Na stronie 23 zaskarżonej decyzji Starosta [...] wyjaśnił, że "postępowanie administracyjne w sprawie wydania decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej jest postępowaniem wszczynanym na wniosek właściwego zarządcy drogi, w którym określa niezbędny zakres zajętości terenu dla realizacji robót budowlanych związanych z budową drogi, jak również określa zakres robót i projektowanych elementów, i że jako organ administracji publicznej prowadzący postępowanie w sprawie wydania decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej jest związany zakresem wniosku i nie jest upoważniony do oceny racjonalności i słuszności przyjętych rozwiązań projektowych. Miał jedynie obowiązek dokonania oceny, czy wnioskowana inwestycja nie pozostaje w sprzeczności z prawem powszechnie obowiązującym". Organ wyższego stopnia wyjaśniał, że zgodnie z art. 107 § 3 K.p.a. uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów na których się oparł oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa. Biorąc powyższe pod uwagę organ II instancji stwierdził, że uzasadnienie decyzji organu I instancji zawiera ww. elementy, jest prawidłowo skonstruowane i pozwala na ustalenie motywów, którymi organ kierował się przy podejmowaniu decyzji, zatem zarzut J. S. w tym zakresie jest nieuzasadniony. Rozpatrując odwołanie J. S. w zakresie zarzutu naruszenia art. 11f ust. 1 pkt 4 o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych poprzez zatwierdzenie projektu budowlanego nieprzewidującego powiązania działki nr [...] z drogą publiczną co spowoduje, że działka ta straci znaczenie użytkowe, gospodarcze i spadek jej wartości oraz pozbawi właściciela tej działki władztwa nad swoją nieruchomością - organ odwoławczy ustalił, na podstawie Załącznika Nr 1 do zaskarżonej decyzji, tj. mapy z proponowanym przebiegiem drogi oraz mapy sytuacyjno-wysokościowej do celów projektowych (przyjętej do państwowego zasobu Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej Urzędu Miasta 8 września 2012 r. pod numerem ewid. [...]), na podkładzie której przedstawiono proponowany przebieg drogi oraz projekt zagospodarowania terenu, że w stanie istniejącym działka nr [...] ma bezpośrednie powiązanie z drogą gminną - ulicą K., jednak w wyniku realizacji planowanej inwestycji zostanie ona pozbawiona tego dostępu. Biorąc powyższe pod uwagę organ odwoławczy wezwaniem, znak: [...] 04 czerwca 2014 r. zobowiązał pełnomocnika inwestora do przedłożenia dodatkowych wyjaśnień i zajęcia stanowiska przez projektanta w odniesieniu do uwag i zastrzeżeń zawartych w odwołaniu J. S., w zakresie: a) czy w stanie istniejącym na działkę nr [...] istnieje zjazd lub dojście z ul. K. i w jakiej formie; b) czy działka nr [...] jest zabudowana i w jaki sposób ww. działka jest w stanie istniejącym użytkowana i gospodarczo wykorzystywana (mapa sytuacyjno-wysokościowa do celów projektowych nie obejmuje tej działki w całości); c) wyjaśnienia, w jaki sposób działka nr [...] (powstała w wyniku zatwierdzenia podziału działki nr [...] zaskarżoną decyzją), będzie miała zapewniony dostęp do drogi publicznej w świetle przepisów odrębnych oraz w jaki sposób w przyjętych rozwiązaniach projektowych został zapewniony równorzędny dostęp do działki nr [...] w stosunku do dotychczas istniejącego wraz z podaniem podstawy prawnej uzasadniającej te rozwiązania projektowe. W odpowiedzi na ww. wezwanie pełnomocnik inwestora pismem z dnia 18 czerwca 2014 r. (data wpływu do Urzędu Wojewódzkiego w K. 20 czerwca 2014 r.) poinformował, że: a) w stanie istniejącym, na działkę [...] (po podziale [...]) istnieje zjazd z ulicy K. poprzez bramę dwuskrzydłową w linii ogrodzenia. Od strony wschodniej bezpośrednio przy bramie zlokalizowana jest furtka. Działka [...] (po podziale [...]) nie jest zabudowana w stanie istniejącym, jest urządzony trawnik (trawa jest koszona). W załączeniu przekazał mapę sytuacyjno-wysokościowa obejmującą działkę [...] (po podziale [...]); b) w przyjętych rozwiązaniach projektowych został zapewniony równorzędny dostęp do działki nr [...] (po podziale [...]) w stosunku do dotychczas istniejącego. Działka będzie miała dostęp do drogi publicznej poprzez drogę gminną wewnętrzną ulicę S., połączoną z projektowanymi w ramach decyzji o zezwoleniu na realizację ww. inwestycji drogowej drogami publicznymi 11 KD(D) i 1 KD(Z), dalej połączonymi z ulicami K., B. i A.; c) zjazd z ulicy S. na działkę nr [...] (po podziale [...]) został zapewniony poprzez projektowany zjazd, w ramach oddzielnego opracowania i procedury. Na przedmiotowy zjazd właściciel działki nr [...] (po podziale [...]) udzielił prawa do dysponowania nieruchomością; d) projektowany zjazd jest co najmniej równorzędnym dostępem do działki nr [...] (po podziale [...]) w stosunku do dotychczas istniejącego, ponieważ zaprojektowany zjazd posiada lepsze parametry niż w stanie istniejącym (większą formową szerokość oraz normowe spadki podłużne, czego nie posiada zjazd istniejący). Wyżej wymieniony zjazd zostanie zaprojektowany i zostanie wydane pozwolenie na budowę na podstawie Prawa budowlanego. Pismem znak: [...] z dnia 1 lipca 2014 r. pełnomocnik inwestora sprostował swoją odpowiedź w zakresie stwierdzenia udzielenia przez J. S. prawa do dysponowania działką nr [...], z uwagi na wycofanie ustnej zgody właściciela tej działki na zawarcie porozumienia pomiędzy inwestorem a właścicielem działki. Podniesiono, że między J. S. oraz przedstawicielami inwestora toczyły się jedynie rozmowy w ww. kwestiach, które nie doprowadziły do zawarcia żadnego, wstępnego choćby porozumienia. Z tego względu twierdzenia w pismach A. G. - pełnomocnika inwestora, są nieprawdziwe zarówno w zakresie prawa dysponowania nieruchomością porozumienia co do zjazdu z działki nr [...] (po podziale [...]), jak i rzekomego wycofania się z ustnej zgody na zawarcie porozumienia. Biorąc pod uwagę zgromadzony materiał dowodowy w tej kwestii oraz obowiązujące w tym zakresie przepisy prawa - organ II instancji ustalił, że: a) w stanie istniejącym działka nr [...] jest działką niezabudowaną od północnej strony graniczy z drogą wewnętrzną ulicą S. (która zgodnie z wypisami z ewidencji gruntów stanowi własność Gminy, a z pisma Prezydenta Miasta znak: [...] z 12 grudnia 2011 r. wynika że jest ona drogą wewnętrzną w zarządzie Zarządu Infrastruktury Komunalnej i Transportu w K., a zgodnie z obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania terenu "[...]" będzie drogą gminną klasy dojazdowej), natomiast od strony południowej posiada bezpośredni dostęp do drogi publicznej - ulicy K. poprzez pas gruntu o szerokości około 3,5 m, zakończony bramą (dowód: mapa sytuacyjno-wysokościowa do celów projektowych przyjęta do państwowego zasobu Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej Urzędu Miasta 8 września 2012 r. pod numerem ewid. [...]); b) od strony ulicy K. działka nr [...] posiada istniejącą bramę wjazdową i furtkę (dowód: fot. Nr 3, stanowiąca załącznik do odpowiedzi pełnomocnika inwestora na wezwanie organu odwoławczego); c) działka nr [...] w przeważającej części porośnięta jest drzewami i krzewami. Od strony ulicy K. posiada zjazd z tej drogi, natomiast od strony północnej sąsiaduje bezpośrednio z działką drogową nr [...] (ulicą S.), jednak ze względu na istniejącą skarpę dostęp do tej działki jest utrudniony (dowód: zdjęcia satelitarne - wydruk z 17 lipca 2014 r. - znajdujące się w aktach sprawy); e) w ramach planowanej inwestycji przewidziano podział działki nr [...] o powierzchni 0,3987 ha na działki o numerach: [...] o powierzchni 0,0208 ha przeznaczoną pod obiekt oraz [...] o powierzchni 0,3779 ha pozostającą we władaniu dotychczasowego właściciela. Teren niezbędny dla realizacji projektowanej inwestycji stanowi zatem działka o numerze [...] (dowód: załącznik Nr 2 do zaskarżonej decyzji, tj. mapa z projektem podziału nieruchomości nr [...]); f) działka nr [...] stanowi teren niezbędny dla rozbudowy projektowanej drogi, bowiem zostały na niej zaprojektowane: część pochylni z poręczami dla osób niepełnosprawnych, chodnik, skarpy, wycinka drzew i krzewów kolidujących z planowaną inwestycją nasadzenia krzewów (dowód: załącznik Nr 3 do zaskarżonej decyzji, tj. projekt budowlany -mapa z projektem zagospodarowania terenu). Biorąc pod uwagę powyższe ustalenia organ II instancji stwierdził, że twierdzenie pełnomocnika inwestora, że "w przyjętych rozwiązaniach projektowych został zapewniony równorzędny dostęp do działki nr [...] (po podziale [...]), w stosunku do dotychczas istniejącego, ponieważ działka będzie miała dostęp do drogi publicznej poprzez drogę gminną wewnętrzną ulicę S., połączoną z projektowanymi w ramach decyzji o zezwoleniu na realizację ww. inwestycji drogowej drogami publicznymi 11 KD(D) i 1 KD(Z), dalej połączonymi z ulicami K., B. i A.", nie znajduje uzasadnienia w świetle zgromadzonego materiału dowodowego, bowiem od ulicy S. ww. działka nie posiada dojazdu. Natomiast co do informacji pełnomocnika inwestora o nieudzieleniu zgody właściciela działki nr [...] na zaprojektowanie zjazdu od strony ulicy S., umożliwiającej realizację planowanej inwestycji w ramach odrębnego opracowania, organ odwoławczy wyjaśnia, że zjazd jest obiektem budowlanym, który nie funkcjonuje samodzielnie, lecz jest w ścisłym powiązaniu z drogą publiczną jako całość, zatem w przypadku zaistnienia takiej okoliczności należało uwzględnić przebudowę ww. zjazdu (w nowej lokalizacji) w granicach projektowanego pasa drogowego (do takiego działania nie jest wymagana zgoda właściciela nieruchomości). Następnie organ odwoławczy przeanalizował przepisy prawa w tym zakresie, tj.: art. 93 ust. 3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2014 r. poz. 518, z późn. zm.), art. 29 ust. 2 ustawy z 21 marca 1985 r. o drogach publicznych, art. 4 pkt 2 ww. ustawy, art. 4 pkt 8 ww. ustawy, art. 5 ust. 9 ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2013 r., poz. 1409 z późn. zm.). Biorąc powyższe pod uwagę organ II instancji stwierdził, że decyzja Starosty [...] w zakresie dotyczącym działki nr [...] narusza ww. przepisy prawa, bowiem nie zapewniono dojazdu do tej działki, pomimo jego występowania w stanie istniejącym. Organ odwoławczy w świetle dowodów stwierdził, że odwołanie J. S. w zakresie niezapewnienia ochrony uzasadnionego interesu osób trzecich, polegającego na pozbawieniu działki nr [...] dostępu do drogi publicznej - jest zasadny, a wyżej wskazane naruszenia przepisów prawa powodują konieczność uchylenia zaskarżonej decyzji Starosty [...] w części objętej punktem I sentencji niniejszej decyzji i odmowę w tym zakresie zezwolenia na realizację ww. inwestycji drogowej. Takie rozstrzygnięcie, przy braku innych przesłanek uzasadniających eliminację z obrotu prawnego kontrolowanej decyzji w całości, pozostaje w zgodzie z art. 11g ust. 3 ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych, który stanowi, że w postępowaniu przed organem odwoławczym oraz przed sądem administracyjnym nie można uchylić decyzji w całości, gdy wadą dotknięta jest tylko część decyzji dotycząca odcinka drogi, nieruchomości, działki. Natomiast w odniesieniu do zarzutu, że sposób korzystania z pozostałych po wywłaszczeniu nieruchomości będzie dla właściciela tych nieruchomości utrudniony, a wręcz niemożliwy oraz do zarzutu pozbawienia skarżącego możliwości korzystania z pomieszczenia gospodarczego, w którym składowane są narzędzia i materiały, a które to zostanie zburzone - organ odwoławczy ustalił, że: a) J. S. jest również właścicielem działek o numerach: [...] i [...], a z treści odwołania wynika, że jest również właścicielem działki nr [...], bowiem mieszka w budynku nr [...] przy ulicy K., zlokalizowanym na ww. działce; b) w stanie istniejącym działka nr [...] jest działką zabudowaną (w tym budynkiem mieszkalnym), posiadającą bezpośredni dostęp do drogi publicznej, ulicy K., a zagospodarowanie ww. działki nie zmieni się na skutek planowanej inwestycji; c) działka nr [...] jest działką w części zabudowaną budynkiem gospodarczym, natomiast w pozostałej części jest zadrzewiona. Część ww. działki (ok. 85 % powierzchni) jest przeznaczona pod projektowaną inwestycję drogową a planowane roboty budowlane to: rozbiórka budynku gospodarczego, budowa pochylni z poręczami dla niepełnosprawnych, budowa jezdni, wycinka drzew, skarpy wykopów i nasypów (dowód: załącznik Nr 3 do zaskarżonej decyzji, tj. projekt budowlany - mapa z projektem zagospodarowania terenu oraz zdjęcia satelitarne, znajdujące się w aktach sprawy); d) działka nr [...] nie jest działką zabudowaną jest działką zadrzewioną. Część ww. działki (ok. 3 % powierzchni) jest przeznaczona pod projektowaną inwestycję drogową (planowane roboty budowlane to: budowa jezdni, wycinka drzew (dowód: załącznik Nr 3 do zaskarżonej decyzji, tj. projekt budowlany - mapa z projektem zagospodarowania terenu oraz zdjęcia satelitarne, znajdujące się w aktach sprawy); e) ww. działki bezpośrednio sąsiadują ze sobą tworząc nieruchomość, do której istnieje zjazd z ulicy K.. Biorąc powyższe pod uwagę organ odwoławczy stwierdził, że teren niezbędny dla realizacji projektowanej inwestycji został wydzielony zgodnie z potrzebami wynikającymi z wyżej opisanych rozwiązań projektowych, bowiem projektowane w obrębie ww. działek roboty budowlane zajmują teren niezbędny dla ich realizacji. Organ odwoławczy wyjaśnia, że zgodnie z art. 20 ustawy o drogach publicznych do zarządcy drogi należy w szczególności opracowywanie projektów planów rozwoju sieci drogowej oraz nabywanie nieruchomości pod pasy drogowe dróg publicznych i gospodarowanie nimi w ramach posiadanego prawa do tych nieruchomości. To zarządca drogi samodzielnie dokonuje wyboru najbardziej korzystnych rozwiązań lokalizacyjnych i następnie techniczno-wykonawczych inwestycji, natomiast za prawidłowe wykonanie projektu budowlanego, pod względem przyjętych technicznych rozwiązań projektowych odpowiedzialność ponosi projektant. Do projektu budowlanego, zgodnie z art. 20 ust. 4 Prawa budowlanego, załączone zostały oświadczenia projektantów i sprawdzającego, iż projekt budowlany jest sporządzony zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej. Organ odwoławczy w świetle ww. dowodów stwierdził, że odwołanie J. S. w zakresie ww. zarzutu, nie może zostać uwzględnione. Rozpatrując zarzut nieuregulowania kwestii przeniesienia studzienki kanalizacyjnej i doprowadzenia rur kanalizacyjnych do działki nr [...], organ odwoławczy ustalił na podstawie załącznik Nr 3 do zaskarżonej decyzji, że w rejonie ww. działki nie zaprojektowano przebudowy istniejącej kanalizacji. Organ odwoławczy wyjaśnia również, że uzbrojenie działki odwołującego, poprzez doprowadzenie do ww. działki sieci kanalizacyjnej nie należy do zadań zarządcy drogi i nie jest przedmiotem postępowania w sprawie wydania decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej. Biorąc powyższe pod uwagę organ odwoławczy stwierdził, że ww. zarzut podniesiony w odwołaniu J. S. jest nieuzasadniony. Organ odwoławczy odnosząc się do zarzutu, że projekt budowlany powinien uwzględnić budowę ekranów akustycznych przy ogrodzeniach oraz określać sposób odtworzenia drzewostanów, które znajdują się pomiędzy działkami nr [...] i [...] ustalił, że w załączonej do wniosku inwestora decyzja Prezydenta Miasta znak: [...] z 2 listopada 2009 r. o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia nie zawiera wymogu budowy ekranów akustycznych. W pkt 2.2 ww. decyzji, pt. "Zabezpieczenia przed hałasem", zobowiązano inwestora do zastosowania odpowiedniej konstrukcji drogi, tzw. "cichej nawierzchni" oraz do wykonania analizy porealizacyjnej (dla całej inwestycji) w zakresie emisji hałasu do środowiska po upływie 6 miesięcy od dnia oddania obiektu do użytkowania i przedstawienia jej w terminie 9 miesięcy od dnia oddania obiektu do użytkowania w Wydziale Kształtowania Środowiska Urzędu Miasta. W przypadku, gdy analiza wykaże przekroczenia dopuszczalnych norm hałasu wnioskodawca będzie zobowiązany do podjęcia działań ograniczających negatywne oddziaływanie inwestycji na środowisko. W uzasadnieniu decyzji wskazano, że negatywne oddziaływanie inwestycji na środowisko w zakresie emisji do powietrza, emisji hałasu oraz ochrony przed odpadami będzie miało charakter przejściowy i zostanie ograniczone do okresu realizacji inwestycji. W pkt. 2.5 ww. decyzji, pt. "Ochrona środowiska przyrodniczego" zobowiązano inwestora do wykonania projektu zieleni z uwzględnieniem zachowania maksymalnej ilości drzew oraz zaprojektowania w pasach drogowych zieleni o charakterze izolacyjnym. Organ odwoławczy ustalił, na podstawie załącznika Nr 3 do zaskarżonej decyzji, tj. projektu budowlanego, że nawierzchnia jezdni zostanie wykonana z SMA (tom Ia, strona 31), która zaliczana jest do tzw. cichych nawierzchni, stosowanych w celu zmniejszenia uciążliwości związanej z hałasem drogowym, a także stwierdził, że w tomie IV ww. załącznika znajduje się "Projekt inwentaryzacji szaty roślinnej wraz z gospodarką", zawierający szczegółową inwentaryzację istniejącej szaty roślinnej, określenie drzew i krzewów do wycięcia adaptację i zabezpieczenie zieleni istniejącej oraz projekt zieleni, który przewiduje nasadzenie 280 drzew oraz 566 krzewów. W zaskarżonej decyzji (na stronie 6) Starosta [...] opisał szczegółowo ilość drzew i krzewów przewidzianych do wycinki oraz do nasadzeń, w sposób następujący: "łącznie do usunięcia zakwalifikowano 194 drzewa oraz krzewów o łącznej powierzchni 2378 m2. Projekt zieleni przewiduje nasadzenie 280 drzew i 566 krzewów. Całość nasadzeń tworzy pasy zieleni izolacyjnej wzdłuż ciągów komunikacyjnych, która ma spełniać rolę wyciszającą od znajdujących się obok ciągów komunikacyjnych". Biorąc powyższe pod uwagę organ odwoławczy stwierdził, że ww. zarzuty podniesione w odwołaniu J. S. nie znajdują uzasadnienia. Na podstawie rysunku Nr 3/4, pt.: "Przekrój podłużny I – J", znajdującego się w tomie II projektu budowlanego (na stronie 27) organ odwoławczy ustalił, że na odcinku, na którym zaprojektowano ww. schody i pochylnię występuje różnica poziomu terenu. W oparciu o dane opisujące przekrój podłużny pokazany na ww. rysunku, obliczono spadek terenu. Rzędne poziomu terenu, które wynoszą: 236,14 m w punkcie położonym w km 0+260 oraz 228,46 m w punkcie w km 0+320. Różnica wysokości terenu wynosząca 7,68 m na długości 60 m oznacza, że spadek terenu wynosi 12,8 %. Przepis § 45 ust 1 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie stanowi, że pochylenie podłużne chodnika lub samodzielnego ciągu pieszego nie powinno przekraczać 6%. Przy większych pochyleniach należy stosować schody lub pochylnie. Organ odwoławczy, na podstawie załącznika Nr 1 do zaskarżonej decyzji, tj. mapy z proponowanym przebiegiem drogi ustalił, że z uwagi na konfigurację terenu (znaczne spadki terenu), w liniach rozgraniczających teren inwestycji faktycznie zaprojektowane zostały schody terenowe. Jednak, z uwagi na konieczność poszanowania interesów osób niepełnosprawnych i osób starszych inwestor zdecydował się również na zaprojektowanie pochylni. W związku z powyższym zarówno schody terenowe, jak również pochylnia dla osób niepełnosprawnych stanowią elementy projektowanego pasa drogowego. Działanie takie jest zgodne z przepisem art. 5 ust. 1 Prawa budowlanego, zgodnie z którym obiekt budowlany należy projektować i budować w sposób określony w przepisach, w tym techniczno-budowlanych oraz zgodnie z zasadami wiedzy technicznej, zapewniając między innymi niezbędne warunki do korzystania z obiektów użyteczności publicznej przez osoby niepełnosprawne, w szczególności poruszające się na wózkach inwalidzkich. Temu przede wszystkim służy zaprojektowanie pochylni. Organ wydający decyzję o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej oraz organ odwoławczy pełnią w procesie budowy dróg gminnych funkcję organów administracji i nie są upoważnione do wyznaczania i korygowania trasy inwestycji, ani też do zmiany zakresu inwestycji i rozwiązań projektowych, jeśli przyjęte rozwiązania projektowe nie naruszają obowiązujących przepisów prawą zatem zarzut J. S., dotyczący bezzasadnego zaprojektowania pochylni i schodów terenowych, nie zasługuje na uwzględnienie. Jednocześnie organ odwoławczy poinformował, że prawo własności, którego ochronę zapewniają przepisy Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej nie jest prawem bezwzględnym i może być ograniczane. Takie ograniczenia dopuszcza Konstytucja, stanowiąc w art. 64 ust. 3, że własność może być ograniczona tylko w drodze ustawy i tylko w takim zakresie, w jakim nie narusza to istoty prawa własności. Konstytucja przewiduje również możliwość pozbawienia właściciela prawa własności, czyli wywłaszczenia. Zgodnie z art. 21 ust. 2 Konstytucji RP wywłaszczenie jest dopuszczalne jedynie wówczas, gdy jest dokonywane na cele publiczne i za słusznym odszkodowaniem. Ustawa o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych zawiera regulacje prawne w zakresie nabywania nieruchomości pod drogi, bowiem za działki zajęte pod inwestycję przysługuje właścicielowi odszkodowanie ustalane w odrębnej decyzji przez organ, który wydał decyzję o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej, zgodnie z art. 12 ust. 4a ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych. Pozostałe zarzuty odwołującego J. S. uznał organ odwoławczy za niezasadne. J. S. w dniu 25 sierpnia 2014 r. wniósł za pośrednictwem Wojewody skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na decyzję Wojewody z dnia 21 lipca 2014 r. znak: [...]. Zaskarżył ww. decyzję w części dotyczącej pkt. II, III, IV oraz V wyrzeczenia decyzji; wniósł o uchylenie ww. decyzji w zaskarżonym zakresie. Decyzji tej zarzucił: 1) naruszenie art. 11f ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (Dz. U. z 2008 r. Nr 193, poz. 1194 z późn. zm.), zwanej dalej "specustawą drogową" w zw. z art. 5 ust. 9 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. Nr 89, poz. 414 ze zm.) w zw. § 14 ust. 2 oraz ust. 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie z dnia 12 kwietnia 2002 r. (Dz. U. Nr 75, poz. 690) poprzez uchylenie decyzji organu I instancji wyłącznie w zakresie działki nr [...] co nie przywraca skarżącemu zgodnego z przepisami prawa dostępu do drogi publicznej tj. do ul. K. stanowiąc nieuzasadnione naruszenie interesów strony postępowania; 2) naruszenie art. 11 c "specustawy drogowej" w zw. z art. 107 § 1 i § 3 K.p.a. poprzez oparcie się w zakresie pkt II, III, IV oraz V decyzji wyłącznie na stanowisku inwestora; 3) naruszenie art. 112 ust. 3 z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarstwie nieruchomościami w związku z art. 7 K.p.a. w związku z art. 31 ust. 3 oraz 64 ust. 3 Konstytucji RP poprzez objęcie procedurą wywłaszczeniową również nieruchomości na której zlokalizowana jest pochylnia obok schodów, co narusza zasady proporcjonalności ingerencji organów administracji publicznej w prawa i wolności jednostek; 4) naruszenie art. 7 i 77 K.p.a. w związku z art. 11f ust. 1 pkt. 4 specustawy poprzez zaniechanie ustalenia, jakie są uzasadnione interesy osób trzecich związane z realizacją projektowanej drogi i zaniechanie szczegółowego ustalenia, jakie środki należy podjąć w celu ochrony tych interesów, co przejawia się poprzez pominięcie przez organ ochrony uzasadnionych interesów osób trzecich, których decyzja bezpośrednio dotyczy; 5) naruszenie art. 7, 77, 80 K.p.a. oraz art. 107 § 3 K.p.a. poprzez niewyczerpujące zbadanie okoliczności faktycznych sprawy i w konsekwencji wydanie decyzji pomimo, braku podstawy do trafnego zastosowania prawa materialnego, jak również nierozpoznanie całokształtu materiału procesowego mimo, iż na organie ciąży obowiązek wnikliwego wyjaśnienia sprawy. Z decyzją tą nie zgodziła się Związkowa Spółdzielnia Mieszkaniowa w K. zaskarżając ją w ustawowym terminie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie w zakresie punktu V . Zakwestionowanej decyzji zarzuciła: 1) naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, to: - art. 7 K.p.a. poprzez niepodjęcie czynności zmierzającej do wyjaśnienia stanu faktycznego wnioskowanych przez Skarżącą oraz nieuwzględnienie jej słusznego interesu; - art. 77 § 1 K.p.a. poprzez niepodjęcie czynności zmierzających do wyjaśnienia stanu faktycznego wnioskowanych przez Skarżącą oraz nierozpatrzenie całości materiału dowodowego; - art. 80 K.p.a. poprzez wadliwą ocenę zgromadzonego materiału, w tym uwzględnienie jako takiego wyłącznie dowodów przedstawionych przez inwestora, oraz uznanie za wiążące w ramach oceny dowodów oświadczeń projektantów; - art. 107 § 1 i 3 K.p.a. poprzez nieodniesienie się w uzasadnieniu decyzji w sposób dostateczny do okoliczności faktycznych istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy, a także niewyjaśnienie podstawy prawnej wydanej decyzji a w konsekwencji naruszenia zasad art. 6 K.p.a. art. 8 K.p.a. 2) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj. art. 11 f ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (zwanej dalej specustawą drogową) oraz art. 34 ust. 2 Prawa budowlanego poprzez ich błędne zastosowanie. Z uwagi na powyższe skarżąca Spółdzielnia wniosła o: 1) o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji w zaskarżonej części na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" i "c" P.p.s.a. 2) określenie, na podstawie art. 152 p.p.s.a, że zaskarżona decyzja nie może być wykonywana, 3) zasądzenie na rzecz skarżącej od organu zwrotu kosztów postępowania - w tym zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. Z decyzją Wojewody nie zgodziła się Spółka "S" spółka z.o.o. spółka komandytowa zaskarżając ją do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie w części obejmującej pkt I wyrzeczenia, tj. w części, w której organ odwoławczy uchylił decyzję Starosty [...] znak: [...] z dnia 28 maja 2013 r. o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej, p.n. Budowa dróg publicznych gminnych (zewnętrznych) 11KD(D), 5 KD(L) oraz fragmentów 1 KD(Z), 6 KD(D), 9 KD(D) dla obsługi komunikacyjnej osiedla mieszkaniowego w K.; przebudowa oraz budowa infrastruktury technicznej oświetlenia ulicznego, sieci elektroenergetycznych, kanalizacji deszczowej, sieci gazowych, sieci i instalacji wodociągowej, sieci cieplnej, sieci teletechnicznej TP SA; budowa przystanków dla komunikacji zbiorowej autobusowej; budowa murów oporowych, wyburzenia istniejącego budynku kolidującego z istniejącym układem drogowym, w zakresie dotyczącym działki nr [...], jednostka ewidencyjna [...] i odmawiającą w tym zakresie zezwolenia na realizację ww. inwestycji drogowej. Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie prawa administracyjnego, procesowego i materialnego, a to w szczególności: - art. 11 f ust. 1 pkt 4 w związku z art. 11 a ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych i w zw. z art. 5 ust. 9 Prawa budowlanego, polegające na błędnym przyjęciu, że będąca przedmiotem skarżonej decyzji inwestycja narusza uzasadnione interesy osoby trzeciej, w tym zapewnienie dostępu do drogi publicznej, a w konsekwencji, że istnieją powody do odmowy wydania, w zakresie działki nr [...] zezwolenia na realizację inwestycji drogowej; - art. 7 i 77 K.p.a. polegające na niewyczerpującym zebraniu i zbadaniu materiału dowodowego w sprawie w zakresie ustalenia dostępu do drogi publicznej, jakie posiada działka nr [...] obr. [...] jednostka ewidencyjna [...]; - art. 138 § 1 pkt 2 K.p.a. poprzez uchylenie części decyzji administracyjnej pomimo braku podstaw do tego. W związku z powyższym Spółka ta wniosła o uchylenie przedmiotowej decyzji w zaskarżonej części (pkt I wyrzeczenia), zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. W odpowiedzi na każdą ze skarg Wojewoda wniósł o ich oddalenie w pełni podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie. Organ wskazał, że zarzuty zawarte w skargach są zarówno powtórzeniem zarzutów podniesionych w odwołaniu od decyzji I instancji, do których organ odniósł się wyczerpująco w uzasadnieniu zakwestionowanej decyzji, jak i (w stosunku do skargi strony, która nie wnosiła odwołania) - nie mają uzasadnienia w zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. W świetle zaś art. 1 § 2 tejże ustawy kontrola, o której mowa w § 1 sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W myśl art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej obejmuje miedzy innymi (art. 3 § 2 pkt 1 P.p.s.a.) orzekanie w sprawach decyzji administracyjnych. Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 P.p.s.a. nie każde uchybienie przepisów czy to prawa materialnego, czy też postępowania administracyjnego skutkuje uchyleniem zaskarżonej decyzji. Sąd uwzględniając skargę na decyzję uchyla ją, jeżeli stwierdzi: a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy; b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego; c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W ocenie Sądu w tej sprawie nie zaistniały takie uchybienia prawa, które można byłoby zakwalifikować jako - w przypadku prawa materialnego - mające wpływ na wynik sprawy, czyli wskazujące na możliwość wydania decyzji o innej treści. Również nie naruszono przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Nie zaistniała również przesłanka wznowienia postępowania administracyjnego lub stwierdzenia nieważności. Sąd z urzędu, niezależnie od zarzutów zawartych w skardze, dokonał zbadania prawidłowości przeprowadzonego przez organy administracji postępowania w tej sprawie. Sąd nie stwierdził jednak naruszenia prawa. Tym samym nie ma podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji. Postępowanie w tej sprawie było prowadzone na podstawie przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (Dz. U. z 2008 r. Nr 193, poz. 1194 z późn. zm.), zwanej dalej "specustawą drogową". Inwestor, na podstawie art. 11a ust. 1 specustawy drogowej wnioskiem z dnia 27 czerwca 2012 r. zwrócił się o wydanie decyzji o zezwoleniu na realizacje inwestycji drogowej, który to wniosek został uzupełniony i skorygowany w dniu 19 października 2012 r. i w dniu 4 kwietnia 2013 r. Wniosek inwestora, zgodnie z art. 11b ust. 1 i 11d pkt 8 specustawy drogowej, zawierał następujące opinie: a) pozytywną opinię przedłożonej dokumentacji Prezydenta Miasta z dnia 12 grudnia 2011 r. znak: [...]; b) pozytywną opinię Zarządu Województwa z dnia 15 grudnia 2011 r. znak: [...]. Zgodnie z art. 11d ust. 1 pkt 8 ww. ustawy inwestor do wniosku załączył: a) opinię Dyrektora Okręgowego Urzędu Górniczego w K. z dnia 28 kwietnia 2011 r. znak: [...] oraz z dnia 8 grudnia 2011 r. znak: [...]; b) opinię Zastępcy Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w K. z dnia 15 grudnia 2011 r. znak: [...]; c) pozytywną opinię Miejskiego Konserwatora Zabytków w K. z dnia 30 grudnia 2011 r. znak: [...]; d) opinię Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w K. z dnia 1 lutego 2012 r. znak: [...] o uzgodnieniu projektu ustalającego lokalizację inwestycji pod warunkiem przeprowadzenia badań archeologicznych na terenie objętym pracami ziemnymi związanymi z inwestycją; e) opinię Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w K. z dnia 1 grudnia 2011 r. znak: [...]; f) pozytywne opinie PKP Polskich Linii Kolejowych S.A. z dnia 28 kwietnia 2011 r. znak: [...] z 28 kwietnia 2011 r. oraz z dnia 28 grudnia 2011 r. znak: [...]. Do wniosku o wydanie decyzji o zezwoleniu na realizację ww. inwestycji drogowej inwestor załączył oświadczenie z 16 października 2012 r., w którym stwierdził, że opinie (wyszczególnione w tym oświadczeniu) uzyskane dla inwestycji, pn.: "Budowa dróg zewnętrznych dla obsługi komunikacyjnej osiedla mieszkaniowego zlokalizowanego w K.", zostały wydane dla identycznego zakresu inwestycji jak określony w złożonym wniosku o wydanie decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej. Zgodnie z art. 11d ust. 1 pkt 9 specustawy drogowej inwestor do wniosku dołączył również dokumenty wymagane przepisami odrębnymi, tj.: a) decyzję Prezydenta Miasta z 2 listopada 2009 r., znak: [...] o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia zawierającą klauzulę, że przedmiotowa decyzja stała się ostateczna 5 grudnia 2009 r.; b) pismo Urzędu Miasta, Wydział Kształtowania Środowiska z 20 lipca 2011 r., dotyczące aktualności ww. decyzji Prezydenta Miasta z 2 listopada 2009 r., znak: [...]; c) pismo Urzędu Miasta, Wydział Kształtowania Środowiska z 6 kwietnia 2012 r., dotyczące aktualności ww. decyzji Prezydenta Miasta z 2 listopada 2009 r., znak: [...]; d) pismo Urzędu Miasta, Wydział Kształtowania Środowiska z 5 listopada 2012 r., dotyczące aktualności ww. decyzji Prezydenta Miasta z 2 listopada 2009 r., znak: [...]. Zgodnie z art. 11d ust. 1 pkt 1-5 specustawy drogowej wniosek inwestora zawiera: a) mapę w skali 1:500, na której przedstawiono proponowany przebieg drogi, z zaznaczeniem terenu niezbędnego dla obiektów budowlanych oraz istniejące uzbrojenie terenu, składającą się z trzech arkuszy; b) analizę powiązania przedmiotowej drogi z innymi drogami publicznymi; c) 99 map zawierających projekty podziału nieruchomości w skali 1:1000 wraz z wykazem zmian gruntowych; d) opis zmian w dotychczasowej infrastrukturze zagospodarowania terenu; e) projekt budowlany, składający się z 4 tomów. Ponadto inwestor załączył do wniosku wypisy z rejestru gruntów działek objętych inwestycją z 6 czerwca 2012 r. Zgodnie z dyspozycją art. 11d ust. 5 specustawy drogowej Starosta pismem z 2 listopada 2012 r., znak: [...], zawiadomił wnioskodawcę oraz właścicieli i użytkowników wieczystych nieruchomości objętych wnioskiem o wszczęciu postępowania w sprawie wydania decyzji o zezwoleniu na realizację przedmiotowej inwestycji oraz o wydaniu 2 listopada 2012 r. postanowienia znak: [...], w którym na podstawie art. 35 ust 3 Prawa budowlanego nałożył na inwestora obowiązek usunięcia nieprawidłowości w załączonym do wniosku projekcie budowlanym. Pozostałe strony zostały zawiadomione o wszczęciu postępowania i wydaniu ww. postanowienia w drodze obwieszczenia wywieszonego na tablicach ogłoszeń: w Urzędzie Miasta w Wydziale Architektury i Urbanistyki 6 listopada 2012 r. oraz w Starostwie Powiatowym w W. 5 listopada 2012 r., a także na stronie internetowej Urzędu Miasta 5 listopada 2012 r. Obwieszczenie o wszczęciu ww. postępowania opublikowano w prasie lokalnej - "Dziennik Polski" z 6 listopada 2012 r. W aktach sprawy znajdują się dowody potwierdzające zamieszczenie obwieszczenia. W obwieszczeniu i zawiadomieniu organ I instancji poinformował strony postępowania o miejscu, gdzie strony lub ich pełnomocnicy mogą zapoznać się z dokumentacją dotyczącą inwestycji, pouczył o prawie do składania wniosków i zastrzeżeń, podał jego podstawę prawną a zatem poinformował strony o okolicznościach faktycznych i prawnych, dotyczących prowadzonego postępowania administracyjnego, które mogły mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków. Sąd stwierdza, że dokonana przez organ odwoławczy kontrola decyzji organu I instancji tak pod względem zachowania przepisów postępowania, jak i przepisów prawa materialnego jest prawidłowa, za wyjątkiem dostrzeżonych przez organ odwoławczy uchybień, które ten organ wyeliminował w zaskarżonej decyzji. Decyzja w sprawie udzielenia zezwolenia na realizację inwestycji drogowej, stosownie do art. 11f ust. 1 specustawy drogowej, zawiera wymagania dotyczące powiązania drogi z innymi drogami publicznymi, określenie linii rozgraniczających teren inwestycji, zatwierdzenie podziału nieruchomości, oznaczenie nieruchomości, które staną się własnością jednostki samorządu terytorialnego z dniem, w którym niniejsza decyzja stanie się ostateczna oraz wskazanie nieruchomości, na których ustalono obowiązek przebudowy istniejących sieci uzbrojenia terenu i przebudowy dróg innych kategorii, a także oznaczenie nieruchomości, dla których ograniczono sposób korzystania. Na mocy przedmiotowej decyzji zatwierdzono projekt budowlany oraz ustalono warunki wynikające z potrzeb ochrony środowiska, ochrony zabytków i dóbr kultury współczesnej oraz warunki wynikające z potrzeb obronności państwa, a także określono termin wydania nieruchomości, zgodnie z art. 16 ust. 2 specustawy drogowej. Załącznikami do ww. decyzji, stanowiącymi jej integralną część są: a) załącznik Nr 1: mapa w skali 1:500, na której przedstawiono proponowany przebieg drogi, z zaznaczeniem terenu niezbędnego dla obiektów budowlanych oraz istniejące uzbrojenie terenu, składająca się z trzech arkuszy; b) załącznik Nr 2: zawierający 99 map z projektami podziału nieruchomości w skali 1:1000 wraz z wykazem zmian gruntowych; c) załącznik Nr 3: projekt budowlany, składający się z tomów od I do IV. Trafnie też Wojewoda dokonał korekty decyzji organu I instancji zakresie jej punktów II-IV. Nie ma potrzeby ponawiania prawidłowych w tym zakresie ustaleń organu II instancji i dlatego Sąd poprzestanie na stwierdzeniu, że w pełni akceptuje stanowisko Wojewody co do treści pkt II-IV zaskarżonej decyzji. Prawidłowy jest także pkt I i pkt V zaskarżonej decyzji. Zarzuty zawarte w skargach są nieuzasadnione. Skarga Związkowej Spółdzielni Mieszkaniowej nie może odnieść zamierzonego skutku. Nie można postawić zarzutu inwestorowi lub organom administracyjnym, że nie dokonały skorygowania przebiegu inwestycji w ten sposób, aby wyłączyć z jego obszaru działkę nr [...] należącą do Spółdzielni. Nawet jeżeli Spółdzielnia ta ma zamiar realizacji na tej działce inwestycji w postaci budynku wielorodzinnego, co z kolei stanowiłoby realizację celu statutowego Spółdzielni, to i tak nie uzasadnia to uchylenia decyzji. Z załącznika Nr 1 do zaskarżonej decyzji, tj. mapy z proponowanym przebiegiem drogi, załącznika Nr 2, tj. mapy z podziałem nieruchomości oraz załącznika Nr 3, tj. mapy z projektem zagospodarowania terenu wynika, że przed zatwierdzeniem zaskarżoną decyzją podziału nieruchomości działka nr [...], posiadała powierzchnię 0,1487 ha. W wyniku podziału tej działki powstały: działka nr [...] o powierzchni 0,0847 ha - pozostająca w dotychczasowym użytkowaniu i działka nr [...] o powierzchni 0,0640 ha - przeznaczona pod projektowaną inwestycję. Teren niezbędny dla realizacji projektowanej inwestycji stanowi zatem działka o numerze [...], która została wydzielona zgodnie z potrzebami wynikającymi z przyjętych rozwiązań projektowych, bowiem zaprojektowano na niej pochylnię dla osób niepełnosprawnych z poręczami oraz schody terenowe oraz mury oporowe. Zgodnie z art. 20 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U. z 2013 r., poz. 260 z późn. zm.) do zarządcy drogi należy w szczególności opracowywanie projektów planów rozwoju sieci drogowej oraz nabywanie nieruchomości pod pasy drogowe dróg publicznych i gospodarowanie nimi w ramach posiadanego prawa do tych nieruchomości. Trafnie przyjęły organy administracji, że nie mogą ingerować w zakres projektowanej inwestycji, jeśli nie stwierdzą naruszenia prawa. Organ administracji publicznej jest wnioskiem związany i może rozstrzygać tylko w takim zakresie, jaki został przez inwestora we wniosku określony, badając kompletność wniosku i jego zgodność z przepisami prawa, natomiast za prawidłowe wykonanie projektu budowlanego, pod względem przyjętych technicznych rozwiązań projektowych odpowiedzialność ponosi projektant. Do projektu budowlanego, zgodnie z art. 20 ust. 4 Prawa budowlanego, załączone zostały oświadczenia projektantów i sprawdzającego, iż projekt budowlany jest sporządzony zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej. W odniesieniu do działki skarżącej Spółdzielni należy stwierdzić, że zajęcie części tej działki pod inwestycję spełnia przesłankę niezbędności dla realizacji potrzeb objętych tym zamierzeniem budowlanym. Organy wyjaśniły że szerokość korytarza zajętego pod inwestycję wyznaczają przepisy rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 2 marca 1999 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie (Dz. U. z 1999 r. Nr 43, poz. 430 z późn. zm.), a dodatkowo także rezerwa terenu w planie miejscowym. Zgodnie z § 45 ust. 1-6 rozporządzenia z 2 marca 1999 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie w przypadku, gdy spadki podłużne przekraczają nachylenie rzędu 6 % należy stosować, a więc koniecznym jest zaprojektowanie schodów lub pochylni. Na działce nr [...] nachylenie terenu przekracza tą rzędną. Ponadto należy stwierdzić, że zarządca drogi publicznej uzależnił uzgodnienie projektu budowanego od zaprojektowania pochylni, to taka pochylnia musiała się w tym terenie znaleźć i pas zajęty na pochylnię spełnia kryterium "niezbędności". Uwadze Sądu nie uszła i ta okoliczność, że Spółdzielnia jest przede wszystkim przedsiębiorcą prowadzącym działalność gospodarczą i podnoszony cel społeczny jakim miałaby być budowa budynku mieszkalnego (w istocie tylko sam zamiar budowy) nie może być traktowany jako równoznaczny z celem budowy drogi publicznej. Sam ustawodawca dokonał swoistego wartościowania celów społecznych (publicznych) wyraźnie preferując cel w postaci przyspieszenia budowy dróg publicznych. Właśnie w tym celu uchwalono specustawę drogową, która dla realizacji dróg publicznych ograniczyła i prawa procesowe stron w postępowaniu administracyjnym i ochronę prawa materialnego pozwalając, chociażby na ingerowanie w prawo własności decyzją o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej. Spółdzielnia nie zostanie znacząco uszczuplona swoich praw, bo wprawdzie część działki (działka nr [...]) zostanie jej odebrana, to jednak za tak utracone prawo Spółdzielnia otrzyma odszkodowanie szacowane według zasad wartości rynkowej. Ponadto pozostała część działki nr [...] może służyć realizacji celów budowlanych Spółdzielni, aczkolwiek w mniejszym rozmiarze niż było to przed podziałem działki nr [...]. Rozpatrując zarzut przeprowadzenia postępowania administracyjnego z uchybieniem przepisów art. 6, art. 7, art. 8, art. 77 § 1 K.p.a. oraz art. 80 K.p.a. należy stwierdzić, że nie mają one uzasadnienia. Tak organ I jak i II instancji przeprowadziły prawidłowe postępowania dowodowe, dokonały szczegółowej analizy materiału sprawy i szczegółowo odniosły się do zarzutów zawartych w odwołaniu Spółdzielni. Prawidłowo przeprowadzono postępowanie dowodowe i dokonano ustalenia oraz oceny stanu faktycznego. Organ odwoławczy przeprowadzając własną ocenę postępowania prowadzonego przez Starostę [...] stwierdził, że organ I instancji prawidłowo zbadał materiał dowodowy zgromadzony w sprawie, wyjaśnił stan faktyczny, a przy rozstrzygnięciu uwzględnił zarówno interes społeczny, jak i słuszny interes odwołujących stron postępowania zatem nie stwierdził uchybień w tym zakresie. Zarzut naruszenia art. 107 § 1 i § 3 K.p.a. także nie jest zasadny, ponieważ szczegółowo organ I i II instancji ustosunkowały się do zarzutów zawartych w odwołaniu. Nie jest zasadny zarzut naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj. art. 11f ust. 1 pkt 4 specustawy drogowej oraz art. 34 ust. 2 Prawa budowlanego poprzez ich błędne zastosowanie. Organy w tej sprawie prawidłowo zastosowały ww. przepisy. Zwłaszcza organ II instancji zamieścił w swojej decyzji skorygowany zakres wymagań dotyczących ochrony uzasadnionych interesów osób trzecich (art. 11f ust. 1 pkt 4 specustawy drogowej). Przedmiotowa inwestycja niewątpliwie ingeruje w prawo przysługujące Spółdzielni, ale czyni to zgodnie z przepisami i zakres odebranego terenu Spółdzielni jest niezbędny i tym samym nie jest to pozbawienie prawa własności w sposób nieproporcjonalny (niezasadny zarzut naruszenia art. 31 ust. 3 Konstytucji) Na podstawie specustawy dochodzi do wydania decyzji w przedmiocie zezwolenia na realizacje inwestycji drogowej niezależnie od posiadania prawa do terenu inwestycji, bo ta decyzja już rodzi prawdo do terenu (wywłaszczenie ex lege). Zgodnie z art. 11i ust. 2 specustawy drogowej nie mają znaczenia zapisy planu miejscowego dla wydania decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej. Zezwolenie na realizację inwestycji drogowej wydaje się niezależnie od ustaleń planu miejscowego. Skargi skarżącego J. S. i Spółki "S" Spółka z.o.o. Spółka komandytowo-akcyjna (dalej w skrócie jako Spółka) dotyczą ustalenia zaskarżonej decyzji w zakresie jednej działki: działki nr [...]. Działka ta została częściowo objęta decyzja organu I instancji, która dokonała podziału tej działki na działkę nr [...] pozostawiona we władaniu właściciela (J. S.) i działkę nr [...] – wywłaszczoną na rzecz przedmiotowej inwestycji drogowej. Skarżący nie ma racji kwestionując trafność rozstrzygnięcia Wojewody. Wojewoda uchylając decyzję organu I instancji co do całej działki nr [...], wyeliminował tym samym podział tej działki na działki nr [...] i [...]. Porównanie jednego z załączników graficznych do decyzji organu I instancji obejmującego zakres inwestycji planowanej na działce nr [...] z projektem podziału działki nr [...] (karta nr 55 tomu zawierającego mapy z projektami podziału działek) wyraźnie wskazuje, że lokalizacja pasa drogowego ulicy K., z którą działka nr [...] miała połączenie, nie zmieni się po wydanej decyzji przez Wojewodę. W projektowanej inwestycji drogowej ta część działki nr [...], która stanowiła swoisty dojazd do drogi publicznej – zostanie zachowana. Początek tego dojazdu będzie znajdował się już w pasie drogowym przebudowywanej ul. K. (w istocie na projektowanym skrzyżowaniu ul. K. z nowo projektowaną drogą publiczną). Nie ma więc racji skarżący podnosząc, że samo wyeliminowanie działki nr [...] nie spowoduje dostępu do drogi publicznej, skoro koniec tej działki będzie obejmował jezdnię drogi publicznej. Należy przy tym wyraźnie wskazać, że w wyniku rozstrzygnięcia Wojewody cała działka nr [...] przed podziałem została wyłączona z przedmiotowej inwestycji. Co do zachowania parametrów samego istniejącego dojazdu, to w tym zakresie nie można czynić zarzutu organom administracyjnym. To sam skarżący J. S. w taki sposób zaprojektował dojazd do drogi publicznej zachowując kąt 90º i obecnie podnoszenie takiego argumentu przeciwko organom administracji nie ma znaczenia. Nie można domagać się od inwestora, aby podjął działania, których celem byłoby jedynie poprawa zjazdu z działki skarżącego do drogi publicznej, jeżeli nie ma to związku z daną inwestycją. Nie można obciążać organów administracji obowiązkiem przywrócenia dojazdu do drogi publicznej z działki nr [...], skoro przed inwestycją działka nr [...] miała dojazd, który nie spełniał wszystkich parametrów technicznych. Analiza akt sprawy, w tym materiał zdjęciowy potwierdza ustalenia organów administracji i inwestora, że ta część działki nr [...] która stanowiła literę "L" i łączyła się z ul. K. była zagospodarowana jako dojazd do drogi publicznej. Świadczy o tym brama dojazdowa właśnie urządzona przy wjeździe/wyjeździe z działki nr [...]. Okoliczność, że skarżący będąc właścicielem także działki nr [...], która przylegała do ul. K., mógł także i tą działką komunikować się z drogą publiczną, pozostaje w sferze możliwości. Jak bowiem wynika ze zgromadzonego materiału zdjęciowego (akta administracyjne, tom IV, karty nr 638-626) na działce nr [...] nie było urządzonego zjazdu na drogę publiczną. Taki zjazd znajdował się na działce nr [...]. Nie ma racji skarżący zarzucając naruszenie art. 31 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej poprzez nieuzasadnione pozbawienie prawa własności skarżącego. Skoro działka nr [...] miała określone połączenie z drogą publiczną i to połączenie zostało zachowane, to o nieuzasadnionym ingerowaniu w prawo własności nie może być mowy. Co do zarzutu związanego z zaprojektowaniem pochylni i schodów na działce nr [...], to należy ponownie odnieść się treści § 45 ust. 1-6 rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 2 marca 1999 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie (Dz. U. z 1999 r. Nr 43, poz. 430 z późn. zm.). Zgodnie z § 45 ust. 1 w przypadku, gdy spadki podłużne przekraczają nachylenie rzędu 6 % należy stosować, a więc koniecznym jest zaprojektowanie schodów lub pochylni. Na działce nr [...] nachylenie terenu przekracza tą rzędną. Na podstawie rysunku Nr 3/4, pt.: "Przekrój podłużny I – J", znajdującego się w tomie II projektu budowlanego (na stronie 27) należy stwierdzić, że na odcinku, na którym zaprojektowano ww. schody i pochylnię występuje różnica poziomu terenu i ta różnica – przy uwzględnieniu rzędnych poziomu terenu, które wynoszą: 236,14 metra w punkcie położonym w km 0+260 oraz 228,46 metra w punkcie w km 0+320 – wynosi 7,68 metra na długości 60 metrów oznacza, że spadek terenu wynosi 12,8 %. Nie jest to więc nieuzasadnione zajęcie terenu, a ponadto należy zważyć i na to, że w bliskiej odległości od tak projektowanych schodów będzie znajdowała się linia tramwajowa, a tym samym zapewnienie dostępu osobom niepełnosprawnym do przystanku tramwajowego uzasadniało zaprojektowanie i schodów i pochylni. Sąd zauważa także i to, że działka nr [...] z jednej strony graniczy z ulicą S., która pozwala na skomunikowanie się z drogą publiczną. Nie jest więc tak, że całkowicie skarżący został pozbawiony komunikacji z drogą publiczną. Niewątpliwie przedmiotowa inwestycja droga, oparta o przepisy specustawy drogowej ingeruje w prawo własności skarżącego, ale czyni to w stopniu adekwatnych i proporcjonalnym zwłaszcza po dokonanej merytorycznie korekcie przez organ II instancji i wyłączeniu działki nr [...]. Powoływana już specustawa drogowa wyraźnie stawia na pierwszym planie interes społeczny w zakresie budowy dróg publicznych nawet kosztem interesu prywatnego właściciela i taki jest sens tej ustawy przejawiający się chociażby na nierespektowaniu zapisów planu miejscowego, wywłaszczaniu ex lege nieruchomości bez odrębnego postępowania wywłaszczeniowego, podziale nieruchomości, zredukowanych ustawowo praw stron. Interes skarżącego został uwzględniony przez Wojewodę [...] w ten sposób, że wyłączono spod inwestycji działkę nr [...] tylko z tego powodu, że przed podziałem tej działki miała ona dostęp bezpośredni do drogi publicznej, a po podziale (i objęciu części tej działki inwestycją) – takiego dostępu nie ma. Jest to daleko idący przejaw ochrony interesu skarżącego. Także skarga skarżącej Spółki "S" Sp. Z o.o. Sp. komandytowo-akcyjnej nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 11i ust. 2 specustawy drogowej w procedurze wydawania zezwoleń na realizację inwestycji drogowych na podstawie tej ustawy nie mają znaczenia zapisy planu miejscowego. Sąd nie podziela stanowiska Spółki, że po wydaniu decyzji przez organ I instancji nic nie zmieniło się w dostępie do drogi publicznej działki nr [...]. Zmiana nastąpiła, bo pozbawiono właściciela tej działki dojazdu w kształcie litery "L" do ulicy K.. Jak wynika to z materiału zgromadzonego w aktach sprawy, rzeczywiście działka nr [...] zlokalizowana jest przy drodze wewnętrznej, która prowadzi do drogi publicznej. Tym niemniej istotne jest to, że przed wydaniem przez organ I instancji decyzji już istniał urządzony zjazd z działki nr [...] na ul. K. (bezpośrednio na drogę publiczną), a po wydaniu tej decyzji ta część działki nr [...] ([...]) została przejęta pod inwestycję i już zjazdu z drogą publiczną działka nr [...] nie posiadała. Takiego zjazdu działka nr [...] (i nr [...]) nie posiadała w stosunku do ul. S.. Ta okoliczność w ocenie Sądu uzasadnia uznanie, że także i skarga Spółki podlega oddaleniu, bo wprawdzie działka nr [...] graniczy z drogą wewnętrzną, ale na skutek wydania decyzji przez organ I instancji nie ma skomunikowania tej działki (działki nr [...]) z drogą publiczną. Działka nr [...] od strony północnej sąsiaduje bezpośrednio z działką drogową nr [...] (ulicą S.), ale ze względu na istniejącą skarpę dostęp do tej działki jest utrudniony. Tym samym objęcie działki nr [...] inwestycją nie spowodowało zapewnienia równorzędnego dostępu do działki nr [...] (po podziale [...]), w stosunku do dotychczas istniejącego. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że wydana w tej sprawie decyzja Wojewody nie narusza ani przepisów prawa materialnego, ani przepisów postępowania. Tym samym na zasadzie art. 151 P.p.s.a. Sąd w tej sprawie skargi oddalił.