II SA/Kr 1424/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Szkodzińska Sędziowie : WSA Mirosław Bator WSA Ewa Rynczak (spr.) Protokolant : Małgorzata Piwowar po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 lutego 2011 r. sprawy ze skargi Z.S. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 22 września 2010 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku wykonania czynności I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji; II. określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonywana. Decyzją z dnia [...] listopada 2002 r., znak: [...], działając na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 oraz art. 80 ust. 2 pkt 1 i art. 83 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. z 2000 r. Dz.U. Nr 106 poz.1126 ze zm.) oraz art. 104 k.p.a., Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w W. nakazał inwestorom D.S. i Z.S. wykonanie określonych czynności w celu doprowadzenia wykonanych robót remontowo-budowlanych w budynku mieszkalnym nr 1 oraz gospodarczym położonych w S. na działce nr 2 do stanu zgodnego z prawem poprzez przedłożenie w terminie 2 miesięcy od dnia, gdy decyzja stanie się ostateczna inwentaryzacji architektoniczno-budowlanej wykonanych robót w budynku mieszkalnym i gospodarczym z opisem i podaniem podstawowych parametrów technicznych (sporządzonej zgodnie z rozporządzeniem Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji), ekspertyzy technicznej sporządzonej przez rzeczoznawcę budowlanego, stwierdzającej zgodność wykonanych robót z obowiązującymi warunkami technicznymi wraz z obliczeniami statycznymi kontrolnymi, z zaznaczeniem, iż w przypadku przekroczenia nośności elementów konstrukcyjnych i innych istotnych zmian w zrealizowanym obiekcie do ekspertyzy należy dołączyć projekt oraz, że ekspertyza winna zawierać również zakres czynności, jakie ma wykonać inwestor dla doprowadzenia obiektu do zgodności z prawem, a także, iż dokumentacja powinna być sporządzona przez osoby posiadające odpowiednie uprawnienia. W jej uzasadnieniu organ wskazał, że w wyniku przeprowadzonej w dniu 5 listopada 2002 r. kontroli robót remontowo-budowlanych w przedmiotowych budynkach stwierdził wykonanie nowych elementów konstrukcyjnych dachu (który częściowo zmienił ukształtowanie) zarówno na budynku mieszkalnym, jak 5 gospodarczym, w tym krokwi, słupów, przemurowanie kominów, a ponadto wykonanie nowych ścian nośnych, ścian działowych, przeróbkę klatki schodowej betonowej, wymianę całości pokrycia dachowego, zamurowanie otworów okiennych i drzwiowych w ścianie zewnętrznej budynku. Organ podkreślił, że przedmiotowe prace wykraczały swoim zakresem poza ramy wynikające z dokonanego zgłoszenia i dlatego postanowieniem z dnia [...] listopada 2002 r. znak [...] , wydanym na postawie art. 50 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego i art. 123 k.p.a. wstrzymał wykonywanie robót stwierdzonych w trakcie kontroli, a następnie koniecznym stało się wydanie decyzji w trybie art.51 ust.1 pkt 2 cyt. ustawy Prawo budowlane w celu ustalenia czynności jakie muszą zostać wykonane przez inwestorów w celu doprowadzenia wykonanych robót do stanu zgodnego z prawem. W odwołaniu od powyższej decyzji inwestorzy D.S. i Z.S., domagali się ponownego bezstronnego rozpoznania sprawy, zarzucając, iż zaskarżona decyzja narusza przepisy prawa procesowego oraz przepisy prawa budowlanego. Na uzasadnienie swojego stanowiska wskazali, że naruszono art. 193 kk dokonując podstępnie oględzin zabudowy mieszkalnej i gospodarczej bez doręczenia zawiadomienia o wszczęciu postępowania oraz przystępując do oględzin nie dopełniając warunków z art. 79 § 2 k.p.a., naruszono także prawo do wniesienia wyjaśnień pisemnych do protokołu oględzin z dnia 5 listopada 2002 r. albowiem w wyznaczonym 14-dniowym terminie do złożenia ewentualnie takich wyjaśnień wydano i doręczono już w dniu 8 listopada 2002 r., czyli 3 dni po dokonanych oględzinach, postanowienie, a tym samym pominięto możliwość uwzględnienia wyjaśnień, czym przy braku zachodzenia przesłanek art. 10 § 2 k.p.a. naruszono zasady z art. 80 i 81 k.p.a. Odwołujący zarzucili także, iż poprzez ujawnienie w protokole oględzin ich pełnych danych osobowych z dowodu osobistego oraz informację o źródle dochodu naruszono art. 24 § 2 i 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych, co z kolei spowodowało ich wykorzystanie w piśmie z dnia 26 listopada 2002 r. przez M.Z. . Zdaniem odwołujących tym samym doszło do naruszenia art. 266 § 2 k.k. Odwołujący zarzucili nadto, że w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania z dnia [...] listopada 2002 r. powołując się na treść art. 73 § 1 k.p.a. wyznaczono siedmiodniowy termin, podczas gdy zasada wynikająca z tego przepisu nie daje podstaw do wyznaczania terminu. Co do naruszenia przepisów prawa budowlanego odwołujący się zarzucili, iż nakazanie przedłożenia ekspertyz technicznych jest bezpodstawne albowiem może to nastąpić jedynie w przypadku gdy występują uzasadnione wątpliwości co do jakości wyrobu lub robót budowlanych, a także stanu technicznego obiektu budowlanego, co w nin. sprawie nie zachodzi. Odwołujący podkreślili nadto, że w budynku mieszkalnym i gospodarczym nie prowadzono żadnych prac budowlanych, które wymagałyby pozwolenia na budowę, a prace remontowe objęte zgłoszeniem z dnia 10 maja 2002 r. zostały zakończone w miesiącu wrześniu 2002 r., pozostały do wykonania jeszcze prace "kosmetyczne", a tym samym wstrzymanie robót budowlanych nie znajduje uzasadnienia. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. decyzją z dnia [...] września 2010r. znak: [...] , działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 i art. 104 § 1 k.p.a. oraz art. 80 ust. 2 pkt 2 w zw. z art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r.- Prawo budowlane (t. j.: Dz. U. z 2006r. Nr 156, póz. 1118 ze zm.), utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu organ wskazał na przebieg postępowania w niniejszej sprawie, podając iż decyzją z dnia [...] sierpnia 2003r., znak: [...] , po rozpatrzeniu odwołania, WINB uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ l instancji. W jej uzasadnieniu organ odwoławczy stwierdził, że organ l instancji naruszył przepisy postępowania, albowiem wydał decyzję w zakresie postępowania wyjaśniającego, podczas gdy jest to zagadnienie rozstrzygane w formie postanowienia. Ponadto organ odwoławczy wskazał, że zaskarżona decyzja nakazująca na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 prawa budowlanego wykonanie określonych czynności w celu doprowadzenia obiektu do stanu zgodnego z prawem i obowiązującymi przepisami została wydana z naruszeniem treści tego przepisu. W konsekwencji stwierdzone uchybienia musiały skutkować, uchyleniem zaskarżonej decyzji w całości i przekazaniem sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ l instancji, gdyż zachodzą podstawy do przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w znacznej części. Na decyzję WINB z dnia [...]08.2003r. została złożona skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wyrokiem z dnia 22 lutego 2007r. do sygn. akt: II SA/Kr 2273/03 uchylił na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c p.p.s.a. zaskarżoną decyzję, oraz zasądził od WINB na rzecz skarżących zwrot kosztów postępowania. Po ponownym rozpatrzeniu odwołania organ II instancji wskazał, że w świetle oceny prawnej WSA, wyrażonej w uzasadnieniu do wyroku, organ drugiej instancji dokonał błędnej interpretacji zarówno prawa procesowego, jak i prawa materialnego. Stwierdzenie, że wykonanie przez inwestorów nakazanych im przez PINB w formie decyzji administracyjnej określonych czynności mogło nastąpić w trybie postępowania wyjaśniającego poprzez wydanie odpowiedniego postanowienia dowodowego lub na podstawie art. 81c prawa budowlanego, było stanowiskiem błędnym, a w rezultacie niezgodnym z prawem. Jakkolwiek ocena prawna sądu wobec prawomocnej decyzji została wyrażona bezpośrednio w treści uzasadnienia, tak wskazania odnośnie dalszego postępowania zostały wyrażone jedynie w sposób dorozumiany. Zarzuty naruszenia prawa budowlanego zawarte przez skarżących w odwołaniu od decyzji PINB uznał organ odwoławczy za bezzasadne. Nałożenie na inwestorów obowiązku przedłożenia inwentaryzacji i ekspertyzy określających zgodność wykonanych prac budowlanych z przepisami prawa budowlanego oraz określających zakres wykonania czynności w celu doprowadzenia wykonanych robót do stanu zgodnego z prawem, winno nastąpić decyzją na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 prawa budowlanego, który stanowi, iż właściwy organ w drodze decyzji, nakłada obowiązek wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, określając termin ich wykonania. W ocenie WINB zobowiązanie, w formie decyzji, inwestorów do wykonania określonych czynności było na gruncie omawianego stanu faktycznego jedynym prawnie dopuszczalnym rozwiązaniem. W tym kontekście przyjęcie innego rozwiązania czy to na podstawie art. 81 c ust. 1 i 2 prawa budowlanego, czy ewentualnie na gruncie przepisów działu II rozdziału 4 k.p.a. w zakresie dowodów w postępowaniu administracyjnym byłoby niezgodne z prawem. W tym pierwszym przypadku, podstawa do nałożenia obowiązku na inwestorów do przedłożenia inwentaryzacji oraz ekspertyz określających zgodność wykonanych robót budowlanych z przepisami prawa budowlanego i warunkami technicznymi wynikającymi z właściwych przepisów oraz określających zakres wykonania czynności w celu doprowadzenia wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, nie mieści się w zakresie przepisów art. 81 c ust. 1 i 2 prawa budowlanego stanowiących, iż organy administracji architektoniczno-budowlanej i nadzoru budowlanego przy wykonywaniu zadań określonych przepisami prawa budowlanego mogą nałożyć na uczestników procesu budowlanego w drodze postanowienia m.in. obowiązek dostarczenia w określonym terminie odpowiednich ocen technicznych lub ekspertyz. Z kolei w tym drugim przypadku tj. w sytuacji wydania postanowienia dowodowego doszłoby do nałożenia na stronę określonych obowiązków, a wobec tego, że postanowienia dowodowe nie podlegają zaskarżeniu, strona byłaby pozbawiona możliwości poddania kontroli takiego postanowienia w administracyjnym toku instancji. WINB uznał, że nałożenie na inwestorów obowiązku przedłożenia inwentaryzacji i ekspertyzy określających zgodność wykonanych prac budowlanych z przepisami prawa budowlanego oraz określających zakres wykonania czynności w celu doprowadzenia wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem powinno nastąpić decyzją na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 prawa budowlanego/jak uczynił to organ l instancji. Tym samym za chybiony należy uznać zarzut skarżących, którzy wskazywali, iż nakazanie przedłożenia ekspertyz technicznych może nastąpić jedynie w przypadku, gdy występują uzasadnione wątpliwości co do jakości wyrobu lub robót budowlanych, a także stanu technicznego obiektu budowlanego. Ponadto wyniki przeprowadzonego postępowania dowodowego oraz analiza stanu faktycznego wskazują, iż wobec wykonania przez inwestorów robót budowlanych polegających m.in. na wykonaniu nowych elementów konstrukcyjnych dachu, który częściowo zmienił ukształtowanie zarówno na budynku mieszkalnym, jak i gospodarczym, w okolicznościach niniejszej sprawy w istocie doszło do przebudowy, a nie remontu, skoro inwestorzy nie ograniczyli się do odtworzenia stanu pierwotnego, ale wykonali nowe elementy konstrukcji dachu. W konsekwencji WINB uznał, iż skoro celem inwestorów było nie tylko dokonanie remontu obiektu budowlanego, ale również dokonanie robót budowlanych polegających na przebudowie, zasadne było zastosowanie instytucji z w/w art. 51 ust. 1 pkt 2 tj. zobowiązania inwestorów do wykonania czynności w celu doprowadzenia wykonanych robót do stanu zgodnego z prawem. Odnosząc się do zarzutów podniesionych przez skarżących w odwołaniu, organ podał, że skarżący brali udział w oględzinach, które odbyły się w dniu 5 listopada 2002r., co wynika wprost z protokołu oględzin, a organ nadzoru budowlanego na podstawie ogólnego upoważnienia wyrażonego w art. 81 ust. 1 oraz art. 81 a prawa budowlanego miał prawo kontroli i wstępu na teren prac budowlanych. Wobec stwierdzonych w toku oględzin nieprawidłowości, był następnie uprawniony do wszczęcia stosownego postępowania, o czym inwestorzy zostali zawiadomieni stosownym pismem z dnia 7 listopada 2002r. Zarzut o dokonaniu podstępnie oględzin zabudowy mieszkalnej i gospodarczej bez uprzedniego zawiadomienia o wszczęciu postępowania należało uznać za chybiony. Nie można także uwzględnić zarzutu o naruszeniu prawa do wniesienia pisemnych wyjaśnień do protokołu oględzin poprzez zakreślenie 14-dniowego terminu do złożenia takich wyjaśnień i dostarczeniu już w dniu 8 listopada 2002r. postanowienia, a zatem wydania postanowienia przed upływem zakreślonego terminu. Wskazane postanowienie zostało wydane w trybie art. 50 ust. 1 pkt 1 prawa budowlanego wobec stwierdzenia, że wykonane roboty budowlane przekraczają znacznie swym zakresem roboty zgłoszone w piśmie z dnia 10 maja 2002r. i jego wydanie pozostawało bez wpływu na bieg do zgłoszenia wyjaśnień do protokołu oględzin. Wyznaczony termin do złożenia wyjaśnień do protokołu oględzin został zachowany, skoro decyzję organu l instancji wydał w dniu [...] listopada 2002r. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na powyższą decyzję złożył Z.S. zarzucając, że: - PINB jako organ l instancji dokonał w dniu 5.11.2002 r. bezprawnego wejścia na teren jego nieruchomości w celu dokonania oględzin, ponieważ zawiadomienie o wszczęciu postępowania datowane jest na 7.11.2002r. - M.Z. nie powinien być stroną w niniejszym postępowaniu; - oględzin dokonano z naruszeniem art. 79 k.p.a. sporządzając niekompletny protokół; - organ zastosował niewłaściwą podstawę prawną decyzji, zamiast art. 51 ust. 1 pkt 1 prawa budowlanego; W odpowiedzi na skargę zaskarżony organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko i argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art.1§ 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r- Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr153, póz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi- zwanej dalej p.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem tj. zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego obowiązujących w dacie wydania zaskarżonego aktu. Wady postępowania administracyjnego, skutkujące koniecznością: uchylenia decyzji, stwierdzenia jej nieważności bądź wydania decyzji z naruszeniem prawa, przewidziane są w przepisie art. 145 § 1 p.p.s.a. Natomiast w wypadku nieuwzględnienia skargi, sąd w myśl art. 151 p.p.s.a., skargę oddala. Skarga jest częściowo uzasadniona, szczególnie w zakresie zarzutów podniesionych na rozprawie w dniu 24 lutego 2011 r. przez pełnomocnika skarżącego polegających na tym, że organy obu instancji naruszyły przepisy postępowania art. 7, art. 77 §1 i art. 103§3k.p.a. Sąd dokonując oceny legalności zaskarżonej decyzji, jak też decyzji organu l instancji uznał, że decyzje te naruszają prawo w stopniu powodującym konieczność wyeliminowania ich z obrotu prawnego, gdyż organ odwoławczy naruszył przepis art., 153 p.p.s.a., ponieważ nie wykonał poprzednich zaleceń Sądu, a to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sprawa była już rozpoznawana przez tut. Sąd, który wyrokiem z dnia 22.02.2007r. syg akt II SA/Kr 2273/03 uchylił zaskarżoną decyzję MINB w K. z dnia [...]08.2003r. nr [...] i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. Organ odwoławczy ponownie rozpoznając sprawę utrzymał w mocy, w ocenie tut. Sądu, wadliwą decyzję organu l instancji. Z uzasadnienia wyroku Sądu z dnia 22.02.2007r. syg. II SA/Kr 2273/03 wynikało m.in., że w sprawie organ l instancji nie zebrał i nie rozpatrzył wszystkich okoliczności sprawy, które mogłyby mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd m.in. wskazał, że wyniki postępowania organu l instancji zdają się wskazywać, że inwestorzy dokonali przebudowy, a nie remontu przedmiotowego budynku. W związku z tym Sąd stwierdził, że organ l instancji w pierwszym rzędzie powinien był szczegółowo ustalić zakres zgłoszonych przez inwestorów D. i Z.S. robót budowlanych w piśmie z dnia 10.05.2002r., potem odnieść ten zakres do robót faktycznie wykonanych, a następnie jakiekolwiek inne zgłoszenie wykonania robót budowlanych i brak sprzeciwu organu wyłącza, co do zasady, ustalenie, że roboty te były wykonywane bez wymaganego zgłoszenia, to są sytuacje, gdy konieczne jest dokonanie oceny czy mimo zgłoszenia - przebudowa nie nastąpiła w warunkach art. 48 prawa budowlanego. Sąd ten również wskazał, że organ l instancji w ogóle nie odniósł się do w/w kwestii i w ogóle nie uzasadnił dlaczego w sprawie zastosował reguły z art. 50 i art. 51 prawa budowlanego. Sąd stwierdził również, że nałożenie na inwestorów obowiązku przedłożenia inwentaryzacji i ekspertyzy określających zgodność wykonanych prac budowlanych z przepisami prawa budowlanego oraz określających zakres wykonania czynności w celu doprowadzenia wykonanych robót do stanu zgodnego z prawem winno nastąpić decyzją na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 prawa budowlanego, jak uczynił to organ l instancji. Sąd obecnie rozpatrujący ponownie sprawę, uznał że zalecenia zawarte w wyroku tut. Sądu z dnia 22.02.2007r. syg. II SA/Kr 2273/03 nie zostały wykonane przez organ odwoławczy, który ponownie rozpoznawał sprawę i w związku z tym, organ ten naruszył przepis art. 153 p.p.s.a. Stosownie do przepisu art. 153 p.p.s.a. ocena prawna i wskazania co dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia. Organ odwoławczy zobowiązany był do wykonania wiążących wskazań sądu co do dalszego postępowania, choć trzeba przyznać za organem odwoławczym, że wskazania sądu co do dalszego postępowania mogły zostać uznane przez organ jako wyrażone jedynie w sposób dorozumiany. Organ odwoławczy istotnie w sposób niewłaściwy zinterpretował ustalenia Sądu zawarte w wyroku z dnia 22.02.2007r. Jednakże z uzasadnienia tego wyroku wynikało m.in., że organ l instancji nie ustalił i nie wyjaśnił zasadniczych istotnych okoliczności związanych ze zgłoszeniem wykonania robót budowlanych przez inwestorów zawartych w piśmie - zgłoszeniu z dnia 10.05.2002r. oraz innych dalszych istotnych kwestii z tym związanych, które wyżej wskazano. W związku z tym z uzasadnienia tego wyroku wynikało, że organy nie zebrały i nie rozpatrzyły całego materiału dowodowego w sprawie, co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W ocenie Sądu obecnie rozpoznającego sprawę, konsekwencją naruszenia przepisu art. 153 p.p.s.a. przez organ odwoławczy jest to, że organy w dalszym ciągu nie zebrały i nie rozpatrzyły wszystkich istotnych okoliczności sprawy, co zasadnie zarzuca skarżący iż naruszono przepisy postępowania wyrażone w przepisach art. 7 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a. i art. 107 § 3 k.p.a. Przepisy te regulują podstawowe zasady postępowania administracyjnego którymi powinien kierować się organ przy rozpoznaniu sprawy i odnoszą się do zasady ustalenia prawdy obiektywnej, zasady zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego w sprawie oraz do prawidłowo sporządzonego uzasadnienia decyzji. Uzasadnienie decyzji nie spełnia wymogów, o których mowa w art. 107 § 3 k.p.a., skoro organ odwoławczy nie wykonał poprzednich zaleceń sądu i zebrany materiał dowodowy jest w dalszym ciągu niepełny, wymaga uzupełnienia i wyjaśnienia a tym samym nie może odzwierciedlać rzeczywistego stanu faktycznego sprawy w odniesieniu do którego mają znaleźć zastosowanie normy prawa materialnego w niewadliwie przeprowadzonym postępowaniu wyjaśniającym. Organ przy ponownym rozpoznaniu sprawy winien wziąć pod uwagę naprowadzone wyżej okoliczności sprawy oraz odnieść się też do zarzutu podniesionego obecnie w skardze, że M.Z. nie powinien być uznany za stronę w niniejszym postępowaniu. Z akt administracyjnych sprawy nie wynika w jaki sposób organy ustaliły krąg stron postępowania. Odnosząc się do pozostałych zarzutów podniesionych w skardze, to zarzuty te są powtórzeniem zarzutów poprzednio już podnoszonych i rozpoznanych wyrokiem tut. Sądu z dnia 22.02.2007r. syg.ll SA/Kr 2273/03, które Sąd uznał za bezzasadne i w związku z tym zostały one już rozpoznane. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w pkt l sentencji wyroku na podstawie art.145§1pkt.1 lit. "c" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( DZ. U. 2002r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), w myśl którego Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, jeżeli stwierdzi inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Orzeczenie w pkt II wydano na podstawie art. 152 cyt. ustawy.