II SA/Kr 144/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Beata Łomnicka po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 16 kwietnia 2015 r. wniosku o przywrócenie terminu w sprawie ze skargi A.K. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 21 listopada 2014 r. [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia: odmówić przywrócenia terminu Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynęła skarga A.K. reprezentowanego przez profesjonalnego pełnomocnika adw. J.Z.-P. . Zarządzeniem z dnia 2 lutego 2015 r. wezwano pełnomocnika skarżącego o uzupełnienie braków formalnych skargi poprzez nadesłanie 2 egzemplarzy odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Skierowane do pełnomocnika wezwanie było dwukrotnie awizowane przez pocztę w dniach: 17.02.2015 r. oraz w dniu 25.02.2015 r. Ostatecznie w dniu 04.03.2015 r. poczta zwróciła sądowi zarządzenie z adnotacją: "nie podjęto w terminie" Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 23 marca 2015 r. sygn. akt II SA/Kr 144/15 odrzucił skargę A.K. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 21 listopada 2014r. w przedmiocie nakazu rozbiórki. Pismem z dnia 1 kwietnia 2015 r. profesjonalny pełnomocnik skarżącego adw. J.P. , wniósł wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Pełnomocnik skarżącego poinformował, że w okresie od 26 lutego 2015 r. do 7 marca 2015 r. przebywał na zwolnieniu lekarskim. Pełnomocnik przedłożył kopie zwolnienia, a z uwagi na jego niską jakość zwrócił się do Sądu, aby Sąd wystąpił do ZUS o udzielenie informacji o okresie przebywania na zwolnieniu przez pełnomocnika. Sąd stwierdza, że w aktach sprawy znajduje się nieczytelna kopia zwolnienia lekarskiego przedłożonego przez pełnomocnika. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a., sąd może na wniosek przywrócić termin, jeżeli strona bez własnej winy nie dokonała czynności w postępowaniu sądowym. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a.), przy czym równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.). Przywrócenie terminu może nastąpić na wniosek strony. Przez stronę – zgodnie z art. 12 p.p.s.a. – należy rozumieć także uczestnika postępowania. Wniosek o przywrócenie terminu może złożyć również przedstawiciel ustawowy strony, jej pełnomocnik lub kurator ustanowiony do reprezentowania strony w postępowaniu, co wyklucza możliwość złożenia wniosku przez samą stronę z tej tylko przyczyny, że nie ponosi ona odpowiedzialności za zaniedbania tych podmiotów. Wniosek strony o przywrócenie terminu, któremu uchybił pełnomocnik lub kurator procesowy, musi wskazywać na brak winy w uchybieniu terminowi ze strony pełnomocnika lub kuratora procesowego (por. orzeczenie SN z dnia 9 maja 1960 r., IV CR 559/59, OSNCK 1960, nr 4, poz. 120). (Dauter Bogusław, Gruszczyński Bogusław, Kabat Andrzej, Niezgódka - Medek Małgorzata Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz) W orzecznictwie i w literaturze prawniczej przyjmuje się, iż brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, biorąc pod uwagę obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Zatem, przy uwzględnieniu wymogów przewidzianych w art. 87 § 1 p.p.s.a., przywrócenie terminu może mieć miejsce jedynie wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku oraz gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy (por.: postanowienie NSA z dnia 16 września 2011 r., sygn. akt II OZ 882/11; postanowienie NSA z dnia 26 października 2009 r., sygn. akt I OZ 996/09; postanowienie NSA z dnia 23 października 2009 r., sygn. akt I OZ 989/09; postanowienie NSA z dnia 23 lipca 2007 r., sygn. akt I OZ 738/09). Zaznaczyć przy tym należy, że art. 86 § 1 p.p.s.a. nie określa, według jakich kryteriów należy oceniać zachowanie strony. Daje to sądowi możliwość uwzględnienia wszystkich okoliczności, jakie uzna za istotne w konkretnej sprawie, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. W rozpoznawanej sprawie za przyczynę usprawiedliwiającą przekroczenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi miał zostać uznany fakt przebywania przez pełnomocnika na zwolnieniu lekarskim. Zdaniem Sądu rozpatrującego niniejszą sprawę, pełnomocnik skarżącego nie uprawdopodobnił swojego braku winy w uchybieniu terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Sąd stwierdza, że w aktach sprawy znajduje się zupełnie nieczytelna kopia zwolnienia lekarskiego przedłożonego przez pełnomocnika. Nieczytelny dokument nie uprawdopodabniana twierdzeń pełnomocnika. Sąd zwraca uwagę, że pełnomocnik skarżącej jest adwokatem, a więc pełnomocnikiem profesjonalnym i powinien wiedzieć, iż to na nim ciążył obowiązek uprawdopodobnienia przyczyn uchybienia terminowi. Niedopuszczalne jest przerzucanie tego obowiązku na Sąd poprzez domaganie się aby to Sąd wystąpił do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych o udzielenie informacji o okresie przebywania na zwolnieniu lekarskim pełnomocnika. Na marginesie Sąd zauważa, iż pełnomocnik w piśmie wskazuje, na reklamowanie przesyłki, nie przedstawiając na tę okoliczność żadnych dokumentów. Mając na względzie powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie na podstawie art. 86 § 1 w związku z art. 87 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie uwzględnił niniejszego wniosku o przywrócenie terminu.