II SA/Kr 144/16

Starszy Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – Agnieszka Góra po rozpoznaniu w dniu 18 sierpnia 2016r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego J.P. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu W.P. w sprawie ze skargi W.P. na postanowienie [....] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 28 listopada 2014r. Nr 1564/2014 w przedmiocie nieuwzględnienia zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym p o s t a n a w i a przyznać na rzecz radcy prawnego J.P. , wykonującego zawód w Kancelarii Radcy Prawnego ul. [....] , od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie kwotę 738,00 zł ( słownie: siedemset trzydzieści osiem złotych ) w tym 138 zł ( słownie: sto trzydzieści osiem złotych ) podatku od towarów i usług, tytułem wynagrodzenia kosztów zastępstwa prawnego udzielonego z urzędu. Postanowieniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 3 lipca 2015r. przyznane zostało skarżącemu prawo pomocy w zakresie ustanowienia dla strony skarżącej radcy prawnego z urzędu w sprawie skargi na postanowienie MWINB w K. z dnia 28 listopada 2014r. Po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Izby Radców Prawnych w K. , zarządzeniem Dziekana OIRP z dnia 16 lipca 2016r. na pełnomocnika skarżącego został wyznaczony radca prawny J.P. , wykonujący zawód w Kancelarii Radcy Prawnego w K. przy ul. [....] . W dniu 4 sierpnia 2015r. pełnomocnik skarżącego złożył zażalenie na postanowienie WSA w Krakowie z dnia 6 maja 2015r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na w/w postanowienie WSA w Krakowie z dnia 6 maja 2015r. Rozpoznając wniosek pełnomocnika W.P. o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, postanowieniem z dnia 11 września 2015r. przywrócił termin do złożenia zażalenia. W konsekwencji zażalenie skarżącego na postanowienie WSA w Krakowie z dnia 6 maja 2015r. o odmowie przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi zostało rozpoznane przez Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie, który postanowieniem z dnia 30 grudnia 2015r. uchylił zaskarżone postanowienie. W konsekwencji sprawa skarżącego została merytorycznie rozpoznana w trybie uproszczonym przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w dniu 4 lutego 2016r. gdzie został wydany wyrok oddalający skargę W.P. W konsekwencji tegoż wyroku – pełnomocnik z urzędu w dniu 7 kwietnia 2016r. złożył opinię prawną o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od cyt. wyroku WSA w Krakowie z dnia 4 lutego 2016r. Następnie w piśmie skierowanym do tut. Sądu z dnia 8 sierpnia 2016r. pełnomocnik z urzędu wystosował wniosek o zasądzenie kosztów udzielonej skarżącemu z urzędu pomocy prawnej , oświadczając, iż koszty te nie zostały opłacone w całości ani w części. Zgodnie z art. 250 § 2 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Od dnia 1 stycznia 2016 roku szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2015 r., poz. 1805). Zgodnie z brzmieniem § 22 w/w rozporządzenia do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. W niniejszej sprawie , orzekając co do wynagrodzenia za postępowanie zażaleniowe oraz za postępowanie w I instancji - należy zatem zastosować przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (tekst jedn.: Dz. U. z 2013 r., poz. 490), bowiem skarga inicjująca postępowanie przed Sądem I instancji została wniesiona przed dniem 1 stycznia 2016 roku. Stosownie do treści § 14 ust. 2 pkt 1 lit "c" tego rozporządzenia stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji "w innej sprawie" wynosi 240 zł. W myśl § 2 ust. 3 w/w rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach (240 x 23 % = 55,20 zł). Mając na uwadze fakt, iż radca prawny J.P. brał udział w postępowaniu przed sądem I instancji i należycie wywiązywał się z powierzonych obowiązków należało przyznać mu wynagrodzenie w wysokości 240 zł, powiększone o podatek od towarów i usług w kwocie 55,20 zł na podstawie art. 250 § 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. W postępowaniu zażaleniowym stawka ta wyniosła natomiast 120 zł ( § 18 ust. 1 pkt 2 d ) również powiększona o należny podatek . W związku z powyższym, na zasadzie art. 250, art. 258 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ), § 19 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu ( Dz. U. Nr 163,poz.1348 z późn. zmianami ) oraz § 18.1 pkt. 1,2 w zw. z § 2 pkt 3 cytowanego Rozporządzenia należało orzec jak w sentencji niniejszego postanowienia. Stawka podatku od towarów i usług została przyjęta na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług ( Dz. U. Nr 54 poz. 535 z późniejszymi zmianami ). Odnosząc się natomiast do wniosku o zasądzenie wynagrodzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, która to opinia została sporządzona 7 kwietnia 2016r.zastosowano zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, które reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2015 r., poz. 1805, dalej: rozporządzenie). Stosownie do treści § 4 ust. 1 rozporządzenia opłatę ustala się w wysokości co najmniej 1/2 opłaty maksymalnej określonej w rozdziałach 2-4, przy czym nie może ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy. Ustalenie opłaty w wysokości wyższej niż określona w ust. 1, a nieprzekraczającej opłaty maksymalnej następuje z uwzględnieniem stopnia zawiłości sprawy oraz nakładu pracy adwokata oraz wkładu jego pracy w przyczynienie się do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia sprawy, a w szczególności czasu poświęconego na przygotowanie się do prowadzenia sprawy, liczby stawiennictw w sądzie, w tym na rozprawach i posiedzeniach, czynności podjętych w sprawie, w tym czynności podjętych w celu polubownego rozwiązania sporu, również przed wniesieniem pozwu, wartości przedmiotu sprawy, wkładu pracy adwokata w przyczynienie się do wyjaśnienia okoliczności faktycznych, jak również do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia istotnych zagadnień prawnych budzących wątpliwości w orzecznictwie i doktrynie, a także trybu i czasu prowadzenia sprawy, obszerności zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego lub biegłych sądowych, dowodu z zeznań świadków, dowodu z dokumentów o znacznym stopniu skomplikowania i obszerności. W myśl § 21 ust. 1 pkt 2 lit "b" tego rozporządzenia opłaty maksymalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynoszą 50% opłaty maksymalnej określonej w pkt 1, nie mniej niż 240 zł. Opłata maksymalna "w innej sprawie" wynosi 480 zł zgodnie z § 21 ust. 1 pkt 1 lit "c" rozporządzenia. Mając powyższe na uwadze, za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej przyznano pełnomocnikowi z urzędu kwotę 240,00 zł powiększoną o należny podatek VAT. Wobec powyższego, działając na podstawie art. 250 § 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.