II SA/Kr 1452/01

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu sprawy ze skargi Gminy Ł. na decyzję Wojewody Ś. z dnia 9 kwietnia 2001 r. (...) w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę - uchyla zaskarżoną decyzję; (...). Decyzją z dnia 9 kwietnia 2001 r. Wojewoda Ś., na podstawie art. 138 par. 1 pkt 2 Kpa, po rozpatrzeniu odwołania Zofii M. od decyzji (...) Starosty Powiatu S.-K. z dnia 11 stycznia 2001 r. (...) zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej Gminie Ł. pozwolenie na budowę mechaniczno-biologicznej oczyszczalni ścieków - I etap - składającej się z kraty płaskownika, przepompowni głównej, reaktora biologicznego, osadnika, wtórnego pionowego, punktu zlewnego nieczystości płynnych, punktu kontrolno-pomiarowego, pompowni cyrkulacyjnej ścieków, pompowni osadu wtórnego i wstępnego, budynku techniczno-socjalnego ze stacją odwadniania i pasteryzacji osadu, wiaty na osad fermentacyjny i odwodniony mechanicznie, stacji dawkowania PIX, wraz z - przyłączem wodociągowym z istniejącego wodociągu w drodze powiatowej nr 15891, kolektorem odprowadzającym ścieki z istniejącego kanału sanitarnego o średnicy 300 mm, instalacjami wewnętrznymi wod.-kan. i wentylacją w budynku techniczno-socjalnym, drogą dojazdową wraz z wjazdem oraz drogami wewnętrznymi i oświetleniem terenu na działkach nr 1000 241/1, 245/5, 242/1 245/2, 246/2 i 249/2 w K., gmina Ł. - uchylił zaskarżoną decyzję w całości i orzekł o odmowie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę przedmiotowej inwestycji. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy ustalił, co następuje: W dniu 10 stycznia 2000 r. wpłynął do Starostwa Powiatowego w S.-K. wniosek wójta Gminy Ł. o wydanie pozwolenia na budowę oczyszczalni ścieków wraz z urządzeniami towarzyszącymi w miejscowości K., gmina Ł. Inwestor do wniosku dołączył dowód stwierdzający prawo dysponowania nieruchomością na cele budowlane, zgodę Starostwa Powiatowego w S.-K. działającego w imieniu Skarbu Państwa na wejście na teren działek, wypis z aktów notarialnych działek, decyzję wójta Gminy Ł. z dnia 16 kwietnia 1999 r., (...) ustalającą warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie oczyszczalni ścieków na działkach w K., gmina Ł. - ważną do 5.10.2000 r. decyzję Starosty Powiatu S.-K. z dnia 7.03.2000 r. (...) udzielającą pozwolenia wodnoprawnego na budowę nowoprojektowanej oczyszczalni ścieków oraz odprowadzenie oczyszczonych ścieków komunalnych do rzeki K., zgody właścicieli działek, przez teren których będą prowadzone zewnętrzne przyłącza kanalizacji i wody oraz projekt budowlany przedmiotowej inwestycji. Zastrzeżenia, na etapie wszczęcia postępowania wniosła Zofia M. oraz Anna M. Następnie Starosta Powiatu S.-K. przedmiotową decyzją podjętą na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4, art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane /t.j. Dz.U. 2000 nr 106 poz. 1126/ oraz na podstawie art. 104 Kpa, zatwierdził projekt budowlany i udzielił Gminie Ł. pozwolenie na budowę inwestycji. Od powyższej decyzji odwołała się Zofia M. kwestionując aktualność mapy sytuacyjno-wysokościowej, na której jej zdaniem nie uwzględniono istniejących budynków mieszkalnych, po stronie północno-zachodniej projektowanej oczyszczalni, usytuowanych w odległości mniejszej niż 50 m. Skarżąca w swoim odwołaniu podważa również opinię dotyczącą oddziaływania przedmiotowej oczyszczalni na środowisko oraz informuje, iż trzy osoby mające swoje nieruchomości /po północnej stronie/ za rzeką, nie brały udziału w charakterze stron w prowadzonym przez organ I instancji postępowaniu. Dalej organ odwoławczy stwierdza, że zgodnie z art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę organ ma między innymi obowiązek sprawdzenia zgodności projektu zagospodarowania działki z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Analiza akt sprawy organu I instancji wykazała, iż projekt zagospodarowania terenu, będący częścią składową zatwierdzonego projektu nie jest zgodny z obowiązującym na tym terenie miejscowym planem ogólnym zagospodarowania przestrzennego gminy S., który uchwałą Gminy Ł. z dnia 27 lipca 1995 r. został przyjęty jako obowiązujący na obszarze tej Gminy w części dotyczącej terenów położonych w aktualnych granicach administracyjnych Gminy Ł. Teren, na którym zlokalizowana jest inwestycja, oznaczony symbolem 1.12 NO to cyt. "Teren istniejącej lokalnej oczyszczalni ścieków przyjmującej ścieki z budynku mieszkalnego 12 rodzinnego, szkoły podstawowej, ośrodka zdrowia, lecznicy zwierząt, OSP i domu handlowego. Ze względów terenowych i braku możliwości zachowania wymaganej strefy ochrony sanitarnej nie przewiduje się jej zabudowy. Winna ona być eksploatowana do czasu wybudowania oczyszczalni ścieków 01 /obok cmentarza/". Z uwagi na ujawnienie niezgodności pomiędzy cytowanym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego a projektem zagospodarowania terenu, organ odwoławczy przedstawił powyższą niezgodność w piśmie z dnia 3 marca 2001 r. Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w K. Kolegium pismem z dnia 23 marca 2001 r. poinformowało iż nie znajduje podstaw do wszczęcia z urzędu postępowania w sprawie nieważności decyzji wójta Gminy z dnia 16.04.1999 r. o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. Pomimo takiego stanowiska SKO w K., organ odwoławczy po dokonaniu szczegółowej oceny zgodności projektowanej inwestycji z obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego /w oparciu pełny tekst i rysunek powyższego planu/ zajął następujące stanowisko: ponieważ projektowana inwestycja przewidziana została na terenie nie przeznaczonym pod zabudowę ze względów terenowych i braku możliwości zachowania wymaganej strefy ochrony sanitarnej to brak jest podstaw do przyjęcia, że warunek zgodności projektu zagospodarowania działki z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego jest spełniony. Bezsporny jest zatem fakt, stwierdza organ, iż zaskarżona decyzja zapadła z rażącym naruszeniem przepisu art. 35 ust. 1 pkt 1 lit. "a" Prawa budowlanego, a zatem brak było podstaw do utrzymania jej w mocy i celem wyeliminowania jej z obrotu należało uchylić decyzję i odmówić udzielenia pozwolenia na budowę. Niezależnie od powyższego organ stwierdził inne uchybienia i nieprawidłowości w zaskarżonej decyzji i zatwierdzonym nią projekcie budowlanym. Zaskarżoną decyzją udzielono Gminie Ł. pozwolenia na budowę, tymczasem wniosek w tej sprawie złożył wójt Gminy Ł. A zatem pozwolenie na budowę winno być wydane wójtowi Gminy Ł., a nie Gminie Ł. Projekt budowlany w zakresie dróg został opracowany przez osobę posiadającą uprawnienia budowlane do projektowania w specjalności konstrukcyjno-budowlanej z wyłączeniem dróg, a zatem został sporządzony przez osobę nie posiadającą stosownych uprawnień w tym zakresie. Nadto organ odwoławczy wskazał uchybienia w projekcie branżowym zasilania w energię elektryczną, jak też w projekcie budowlanym. Ponadto podał w wątpliwość czy w postępowaniu brały udział wszystkie osoby będące stronami w sprawie. Na powyższą decyzję skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniosła Gmina Ł. zarzucając jej niezgodność z prawem i domagając się jej uchylenia. Niezgodność z prawem upatruje strona skarżąca w tym, że nawet w przypadku faktycznego występowania wszystkich naruszeń, o których mowa w zaskarżonej decyzji, nie mogły one stanowić podstawy do orzeczenia o odmowie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Podnosi strona skarżąca, iż Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. nie znalazło podstaw do wszczęcia postępowania o stwierdzenie nieważności ostatecznej decyzji o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla przedmiotowej inwestycji. Skoro decyzja o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu nie została podważona, nadal spełnia wymagania jednego z dwóch podstawowych warunków uzyskania pozwolenia na budowę i nie może być zastąpiona subiektywną interpretacją ustaleń miejscowego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego. W odpowiedzi na skargę Wojewoda Ś. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko zawarte w motywach zaskarżonej decyzji. Rozpoznając skargę Naczelny Sąd Naczelny Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do unormowania zawartego w art. 47 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym /t.j. Dz.U. 1999 nr 15 poz. 139 ze zm./ warunki zabudowy i zagospodarowania terenu, ustalone w decyzji, wiążą organ wydający pozwolenie na budowę. Uprawnienie organu administracji rządowej wydającego pozwolenie na budowę wyrażone w art. 35 ust. 1 pkt 1a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane /t.j. Dz.U. 2000 nr 106 poz. 1126 ze zm./ nie może naruszać zasady wyrażonej w powołanym wyżej przepisie art. 47 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym. W przypadku dostrzeżenia niezgodności pomiędzy ostateczną decyzją o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu a miejscowym planem ogólnym zagospodarowania przestrzennego, organ wydający pozwolenie na budowę może jedynie zawiadomić organ właściwy do stwierdzenia nieważności tej decyzji i do czasu rozstrzygnięcia tej kwestii może jedynie zawiesić postępowanie nie ma natomiast prawa, uchylić się od zastosowania ostatecznej decyzji, pozostającej w obrocie prawnym. Organ wydający pozwolenie na budowę, jak też organ odwoławczy orzekający w sprawie pozwolenia na budowę, nie może odmówić wydania takiego pozwolenia w wyniku innej interpretacji planu zagospodarowania przestrzennego niż uczynił to organ samorządowy orzekający o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu i nie może przesądzać samodzielnie o niezgodności inwestycji z obowiązującym planem, /vide wyroki NSA z dnia: 6 stycznia 1999 r. IV SA 2246/97, 4 stycznia 1999 r. IV SA 2044/96, 19 listopada 1999 r. IV SA 426/97, 3 marca 1998 r. IV SA 1175/97, 30 września 1998 r. IV SA 1709/96/. Organ odwoławczy uchylając decyzję organu I instancji zatwierdzającą projekt budowlany i odmawiając wydania pozwolenia na budowę naruszył prawo przez zanegowanie istniejącej w obrocie prawnym ostatecznej decyzji ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla przedmiotowej inwestycji. Mimo działań podjętych przez organ odwoławczy decyzja ta nie została podważona, a Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. nie znalazło podstaw do wszczęcia postępowania o stwierdzenie jej nieważności. Odnośnie nieprawidłowości w projekcie budowlanym wykazanych w zaskarżonej decyzji, to organ II instancji mógł w tym zakresie, jako organ orzekający, przeprowadzić postępowanie uzupełniające, lub uchylić decyzję organu I instancji celem uzupełnienia postępowania. Podniesiony przez organ II instancji zarzut, iż z wnioskiem o wydanie pozwolenia na budowę oczyszczalni wystąpił Wójt Gminy Ł., a pozwolenie zostało wydane Gminie, to należy podnieść, że organem wykonawczym gminy jest zarząd w skład, którego wchodzi wójt jako przewodniczący zarządu /art. 26 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym - Dz.U. 1996 nr 13 poz. 74 ze zm./ i jak wynika to z wniosku oraz pism z wnioskiem wystąpiła Gmina Ł. reprezentowana przez Wójta, a zatem organ I instancji prawidłowo określił wnioskodawcę. W świetle powyższego, skoro zaskarżona decyzja jest wadliwa należało na mocy art. 22 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 pkt 1 i 3 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ orzec jak w sentencji. O kosztach orzeczono na mocy art. 55 ust. 1 powołanej ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym.