II SA/Kr 1452/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Szkodzińska Sędziowie: Sędzia WSA Krystyna Daniel (spr.) Sędzia WSA Magda Froncisz po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 15 stycznia 2016 r. sprawy ze skargi K. K. i M. K. na postanowienie Wojewody [...] z dnia 7 września 2015 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wznowienia skargę oddala. Starosta C. postanowieniem z 19 maja 2015r., na podstawie art. 150 § 1 kpa w zw. z art. 149 § 3 kpa odmówił K. i M.K. wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją Starosty C. nr [...] z 5 lipca 2013 r. znak: [...] dotyczącej inwestycji pn.: "Przebudowa oraz zmiana sposobu użytkowania budynku w T. na l oddział banku [...] SA, położonego na działce nr [...], obręb [...] przy ul. [...]." W uzasadnieniu organ podał, że opisana wyżej decyzja z 5 lipca 2013 r. została wydana na wniosek Bank [...] Spółka Akcyjna w W . Decyzja ta stała się ostateczna 30 lipca 2013r. W dniu 18 lipca 2014r. wpłynęło pismo K. i M.K. , w którym domagali się wznowienia postępowania zakończonego ową decyzją, z uwagi na pominięcie ich udziału w postępowaniu. Organ ustalił, że w aktach sprawy znajduje się pismo Starosty C. z 30 września 2013r. znak: [...] adresowane do K.K. (będącej również pełnomocnikiem M.K. ), w którym informowano, że w dniu 5 lipca 2013r. została wydana przedmiotowa decyzja o pozwoleniu na budowę. Powyższe pismo zostało odebrane przez wnioskującą w dniu 4 października 2013r. W związku z powyższym, organ uznał, ze właśnie w tej dacie dowiedzieli się o wydanej decyzji. Skoro więc początkiem terminu do wniesienia podania o wznowienie postępowania był dzień uzyskania przez K. i M.K. wiadomości o decyzji o pozwoleniu na budowę to ostatnim dniem tego terminu był dzień 4 listopada 2013 r. Podanie strony wpłynęło do organu w dniu 18 lipca 2014r. Z powyższego wynika, że strona uchybiła terminowi do wniesienia podania o wznowienie postępowania. Nie złożyła także wniosku o jego przywrócenie w trybie art. 58 kpa. W odniesieniu do zarzutu w sprawie dowodów, na których podstawie ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne, a mogły okazać się fałszywe Starosta C. wezwał wnioskujących pismem z 6 marca 2015r. o wyjaśnienie powyższej kwestii. K. i M.K. w piśmie z 21 kwietnia 2015 r. odpowiedzieli na wezwanie Starosty C. , w którym poinformowali, że wszystkie niezbędne informacje związane z prowadzonym postępowaniem zostały zawarte w piśmie Wojewody z 21 stycznia 2015r. i 30 stycznia 2015r. znak: [...] i nie zachodzi konieczność przedstawiania dodatkowych wyjaśnień. W związku z tym, że wnioskujący nie odnieśli się do w/w zarzutu, a w ocenie organu postępowanie w sprawie wydania decyzji nr [...] z 5 lipca 2013 r. o pozwoleniu na budowę przeprowadzone zostało prawidłowo. K.K. i M.K. wnieśli zażalenie na ww. postanowienie. Postanowieniem z 7 września 2015 r. znak: [...] Wojewoda , na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 kpa, utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy. W uzasadnieniu organ II instancji podzielił ustalenia faktyczne dokonane przez organ I instancji. W szczególności wskazał, że wniosek K. i M.K. o wznowienie postępowania z 8 lipca 2014 r. wpłynął do Starostwa Powiatowego w C. w dniu 18 lipca 2014 r., zatem z uchybieniem terminu do złożenia podania o wznowienie postępowania, przy czym wnioskujący nie złożyli również wniosku o przywrócenie terminu do złożenia podania o wznowienie postępowania. Niedotrzymanie terminu złożenia podania o wznowienie postępowania, spowodowało wydanie postanowienia o odmowie wznowienia postępowania. Zaskarżone postanowienie jest więc zgodne z przepisami. Ponadto, w piśmie które wpłynęło do organu w dniu 21 kwietnia 2015 r. jako odpowiedź na wezwanie starosty nie przedstawiono w niej żadnych dowodów, na których podstawie należałoby ustalić fałszywość istotnych dla sprawy okoliczności faktycznych. Dlatego Starosta C. uznał słusznie, że bez sprecyzowania wniosku nie może odnieść się do wskazanej okoliczności. Organ II instancji wskazał również, że zamieszczone w zaskarżonym postanowieniu pouczenie o 14-dniowym terminie złożenia odwołania od postanowienia jest nieprawidłowe. Zgodnie z przepisami na postanowienie o odmowie wznowienia postępowania służy zażalenie, które strona może wnieść, w terminie 7 dni od dnia otrzymania postanowienia. Jednakże, zgodnie z art. 112 kpa, błędne pouczenie co do prawa złożenia odwołania nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia, dlatego "odwołanie" zostało rozpatrzone. Odpowiadając na zarzuty zażalenia, dotyczące naruszenia warunków technicznych w zatwierdzonym projekcie budowlanym przebudowy oraz zmiany sposobu użytkowania budynku w T. na I oddział banku [...] SA, położonego na działce nr [...] , obręb [...] przy ul. [...] , wyjaśnił, że okoliczności te będą przedmiotem odrębnego postępowania, prowadzonego w trybie stwierdzenia nieważności decyzji. K. i M.K. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na postanowienie Wojewody . W uzasadnieniu skargi podnieśli, w związku z zapytaniem do Starosty C. w dniu 25 października 2013 r. otrzymali pismo znak: [...] , w którym Starosta C. poinformował ich, że wydał decyzję tylko na roboty wewnątrz budynku sąsiedniego. Ponieważ roboty były wykonywane również na zewnątrz budynku bezpośrednio przy granicy z działką, stanowiącą ich własność zgodnie z informacją zawartą w piśmie, zwrócili się do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w C. z prośbą o wyjaśnienie zakresu robót. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w C. w zawiadomieniu z 13 czerwca 2014 r., znak [...] poinformował ich o nowych faktach związanych z decyzją nr [...] o pozwoleniu na budowę, w szczególności wskazując, że projekt budowlany zatwierdzony decyzją Starosty C. o pozwoleniu na budowę przewidywał prowadzenie robót budowlanych również na zewnątrz budynku. Zdaniem skarżących, informacje podane przez PINB w C. o tym że Starosta C. w decyzji o pozwoleniu na budowę zatwierdził projekt budowlany, który przewidywał prowadzenie robót budowlanych również na zewnątrz budynku jest bardzo istotną i nową okolicznością, wystarczającą podstawą do wznowienia postępowania. Równocześnie PINB w C. poinformował skarżących, że nie jest organem właściwym do zajęcia stanowiska w sprawie wad udzielonego pozwolenia na budowę, wad projektowanych oraz przyczyn nie uznania przez organ wydający taką decyzję danej osoby za stronę postępowania. Skoro zachodzą wątpliwości co do prawidłowości wydanej decyzji, jak i zatwierdzonego projektu do można żądać wznowienia postępowania w sprawie pozwolenia na budowę. Skarżący podnieśli, że w budynku sąsiednim przeprowadzono roboty budowlane bez zachowania przepisów warunków technicznych, w odległości mniejszej niż 4 m wykonano nowe otwory, a w pozostałych wymieniono stolarkę. Pomimo prowadzenia przebudowy, nie dostosowano budynku do warunków technicznych zwłaszcza przepisów przeciwpożarowych. Powołali się na treść art. 28 ust. 2 Prawa Budowlanego oraz § 12 ust. 4 warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki oraz ich usytuowanie. Konkludowali, że o okolicznościach, które mogą być podstawą wznowienia postępowania dowiedzieli się z zawiadomienia PINB, zatem miesięczny termin wniesienia wniosku o wznowienie postępowania został zachowany. Ponadto, wskazali, że "istnieje wiele okoliczności, które zostały dopiero opisane w zawiadomieniem PINB w C. Wg naszego rozumienia postępowania opisanej przez PINB w przedmiotowej sprawie ,wydana decyzja na podstawie wadliwego (fałszywego) pozwolenia na budowę wyczerpuje również art. 145 pkt kpa.". W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał swoje stanowisko w sprawie. podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: Stosownie do art. 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki przewidziane w ustawie, nie będąc przy tym związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną – stosownie do treści art. 134 § 1 ustawy p.p.s.a. Skarga jest niezasadna. Dokonując kontroli zaskarżonego postanowienia Wojewody z 7 września 2015 r. znak: [...] utrzymującego w mocy postanowienie Starosty C. z 19 maja 2015 r. którym odmówiono K.K. i M.K. wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją Starosty C. nr [...] z 5 lipca 2013 r. znak: [...] dotyczącej inwestycji pn.: "Przebudowa oraz zmiana sposobu użytkowania budynku w T. na l oddział banku [...] SA, położonego na działce nr [...] , obręb [...] przy ul.[...] " – należy je uznać za prawidłowe. Zgodnie z przepisem art. 148 § 2 kpa termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 tej ustawy – tj. gdy przesłankę wznowieniową stanowi brak udziału strony, bez jej winy, w postępowaniu - biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji. Zgodnie natomiast z przepisem § 1 art. 148 kpa. podanie o wznowienie postępowania z przyczyny określonej wyżej wnosi się do organu, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji. Organ administracji, do którego zostało złożone podanie o wznowienie postępowania jest zobowiązany w pierwszej kolejności zbadać z urzędu czy powołana przesłanka może stanowić podstawę wznowienia postępowania oraz zachowanie terminu do złożenia podania o wznowienie. Uchybienie terminowi do wniesienia podania o wszczęcie postępowania w sprawie wznowienia postępowania stanowi o braku podstaw do merytorycznej oceny decyzji kwestionowanej w postępowaniu wznowieniowym. Należy wskazać, że przepis art. 148 § 2 kpa wyraźnie stanowi, iż ustawodawca nakazał liczyć bieg terminu do wniesienia podania o wznowienie postępowania nie od daty doręczenia decyzji lecz od dnia, w którym strona dowiedziała się o danej decyzji, tj. powzięła wiadomość o istnieniu decyzji i zawartym w niej rozstrzygnięciu (wyrok NSA z 7. 08. 2008 r. sygn. akt II OSK 931/07, LEX 516817, wyrok NSA 3 lutego 1998 r. w sprawie sygn. akt I SA 769/97). Podkreślić należy, że powzięcie wiadomości o wydaniu decyzji nie jest przy tym pojęciem tożsamym z zawiadomieniem o pełnej treści decyzji, co mogłoby nastąpić dopiero po doręczeniu decyzji. W pierwszym przypadku chodzi tylko o informację o wydaniu decyzji, w drugim o czynność jej doręczenia. Artykuł 148 § 2 kpa nie wymaga dla otwarcia biegu terminu do wniesienia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 kpa dopełnienia wymogu doręczenia decyzji, której dotyczy żądanie wznowienia. Bieg tego terminu rozpoczyna się w dacie powzięcia przez stronę wiadomości o istnieniu danej decyzji. Istotne jest to, aby do strony dotarła wiadomość o wydaniu decyzji i o zawartym w niej rozstrzygnięciu, niezależnie od źródła, z którego pochodzi informacja (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 10. 03. 2006 r. sygn. akt II OSK 622/05, publ. ONSAiWSA 2006/5/133). Odnosząc powyższe do okoliczności niniejszej sprawy należy wskazać, że organy obu instancji prawidłowo ustaliły, że skarżący nie wykazali, iż wiadomość o wydaniu decyzji Starosty C. z 5 lipca 2013 r. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na przebudowę oraz zmianę sposobu użytkowania budynku w T. na l oddział Banku [...] SA, położonego na działce nr [...] obręb [...] przy ul. [...] powzięli z zachowaniem terminu z art. 148 § 2 kpa. Należy zauważyć, że Starosta C. pismem z 25 października 2013 r., skierowanym do K.K. i M.K. poinformował o wydaniu w dniu 5 lipca 2013 r. ww. decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę przedmiotowej inwestycji. Trzeba przy tym wskazać, że ww. pismo Starosty C. z 25.10. 2013 r. stanowiło odpowiedź na pismo skarżących z 14 października 2013 r. skierowane do organu I instancji w sprawie udzielenia inf. publicznej dot. wydania decyzji nr [...] z 5 lipca 2013 r., co oznacza, że o wydaniu przedmiotowej decyzji skarżący wiedzieli już w 2013 r. Nadto z treści pisma skarżących z 12 maja 2014 r., skierowanego do PINB w C. , którego kserokopia została przedłożona w aktach administracyjnych wynika również, że skarżący mieli nie tylko informacje z ww. pisma Starosty C. z 25. 10. 2013 r. o wydaniu przedmiotowego pozwolenia na budowę, ale wskazywali również na wykonywanie na dz. nr [...] robót budowlanych z naruszeniem wydanego pozwolenia, zgodnie z którym jak napisali: " (...) w budynku pod adresem [...] położonym na sąsiedniej działce o nr. [...] mogą być wykonywane roboty budowlane tylko wewnątrz budynku". Nadto mając na uwadze, że działka skarżących graniczy z terenem inwestycji, tj. z działce ewid. nr [...] a roboty budowlane były wykonywane także na zewnątrz budynku – mogli pozyskać wiedzę o wydanej decyzji o pozwoleniu na budowę z bezpośredniej obserwacji przedmiotowej budowy - na co sami wskazali. W konsekwencji należy się zgodzić się ze stanowiskiem organów, iż skarżący, którzy złożyli podanie o wznowienie przedmiotowego postępowania w dniu 18 lipca 2018 r., uchybili terminowi z art. 148 § 1 kpa. Z podania Skarżących z 18 lipca 2014 r. o wznowienie postępowania wynika bowiem, że znana im była treść pisma Starosty C. z 25 .10. 2013 r. w sprawie udzielenia pozwolenia na przedmiotową inwestycję, a nadto żadna okoliczność przytoczona we wniosku nie wskazuje na dochowanie wymaganego terminu. Trzeba podkreślić, że to na stronie występującej z wnioskiem o wznowienie postępowania ciąży obowiązek udowodnienia, iż zachowała wymagany termin do złożenia wniosku niezależnie od obowiązku organu, który podejmuje wszystkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy (art. 7 kpa). W świetle dokumentacji mającej znaczenie dla sprawy nie można przyjąć, że przed dniem 18 czerwca 2014 r. ( a więc miesiąc przed złożeniem pisma o wznowienie) skarżący nie mieli wiedzy o wydaniu przedmiotowej decyzji o pozwoleniu na przebudowę oraz zmianę sposobu użytkowania budynku w T. na 1 oddział Banku [...] na działce nr [...] w T. Odnosząc się natomiast do zarzutu wskazującego na nieuzwględnienie przesłanki wznowieniowej z art. 145 § 1 pkt 1 kpa tj. ustalenia okoliczności faktycznych istotnych dla sprawy w oparciu o dowody, które okazały się fałszywe należy wskazać, że nie może on być uwzględniony w sytuacji gdy brak prawomocnego stwierdzenia przez sąd lub inny organ sfałszowania dowodów. Pozostałe zarzuty skargi wskazujące na m.in. na wadliwość decyzji z 5 lipca 2013 r. i nieprawidłowości przy realizacji przedmiotowej inwestycji nie mają znaczenia dla niniejszej sprawy. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie na podstawie art. 151 p.p.s.a orzekł jak w sentencji.