II SA/Kr 1452/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Magda Froncisz Sędziowie: Sędzia WSA Joanna Człowiekowska (spr.) Sędzia NSA Joanna Tuszyńska Protokolant: sekretarz sądowy Katarzyna Cyganik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 lutego 2025 r. sprawy ze skargi A. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Nowym Sączu z dnia 29 sierpnia 2024 r., znak SKO-ZP-415-245/24 w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji; II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Nowym Sączu na rzecz A. K. kwotę 997 zł (słownie: dziewięćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Decyzją z dnia 6 września 2023 r. Wójt Gminy Szaflary ustalił, na wniosek B. M., warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego, trzech budynków rekreacji indywidualnej oraz murów oporowych wraz z infrastrukturą techniczną oraz urządzeniami budowlanymi na częściach działek nr [...], [...], [...] obr. S. . Wskutek odwołania A. K. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Nowym Sączu decyzją z dnia 27 października 2023 r. uchyliło zaskarżoną decyzję i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. Decyzją z dnia 29 stycznia 2024 r. nr 30/24 Wójt Gminy Szaflary ponownie, na wniosek B. M., ustalił warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego, trzech budynków rekreacji indywidualnej oraz murów oporowych wraz z infrastrukturą techniczną oraz urządzeniami budowlanymi na częściach działek nr [...], [...], [...] obr. S. . Decyzją z dnia 27 marca 2024 roku, nr SKO-ZP-415-47/24 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Nowym Sączu uchyliło ww. decyzję i przekazało sprawę organowi I instancji do ponownego rozpoznania. Decyzją nr 204/24 z dnia 6 czerwca 2024 r., znak: RPPI.6730.119.2023 działając na podstawie art. 59 ust. 1 i 2 oraz art. 60 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2023 r. poz. 977 z późn. zmianami) oraz art. 104 k.p.a. Wójt Gminy Szaflary ustalił, na wniosek B. M., warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego, trzech budynków rekreacji indywidualnej wraz z infrastrukturą techniczną oraz urządzeniami budowlanymi na części działek o numerach ewidencyjnych [...], [...], [...], gmina S., obręb S.. W decyzji tej określono m.in.warunki i wymagania ochrony i kształtowania ładu przestrzennego: linia zabudowy - 4 m od drogi wewnętrznej (wyznaczona graficznie), wskaźnik powierzchni nowej zabudowy do powierzchni terenu inwestycji - od 0,10 do 0,14, powierzchnia biologicznie czynna - zachować min. 50% powierzchni terenu objętego wnioskiem, Dla budynku mieszkalnego ustalono następujące parametry: - szerokość elewacji frontowej - 7,9 m + /- tolerancja do 20% dla parametru, - Front terenu przylega do drogi wewnętrznej gminnej (działka nr [...]), skąd odbywa się główny wjazd na działki i wynosi: 110,0 m. - wysokość górnej krawędzi elewacji frontowej mierzona od średniego poziomu terenu do okapu dachu lub jej gzymsu lub attyki - od 2,5 m do 4,5 m, - wysokość głównej kalenicy - wypadkowa wynikająca z przyjętego kąta nachylenia połaci dachowych i rozstawu ścian zewnętrznych projektowanego budynku mierzona od średniego poziomu terenu do najwyższej części dachu utworzonej na przecięciu połaci dachowej - od 8,0 m do 10,0 m, - dach głównej bryły budynku /nie dotyczy ganków, wiat/ o tym samym kącie nachylenia - symetryczny dwuspadowy o kącie nachylenia od 47° do 55° o architekturze oraz detalu nawiązującym do tradycji regionalnych Podhala, - główna kalenica - zbliżona do równoległej lub prostopadłej w stosunku do frontu działki, - liczba kondygnacji nadziemnych - od 2 do 3, - liczba kondygnacji podziemnych - do 1, Dla każdego budynku rekreacji indywidualnej ustalono: - szerokość elewacji frontowej - 7,9 m + /- tolerancja do 20% dla parametru, - Front terenu przylega do drogi wewnętrznej gminnej (działka nr [...]), skąd odbywa się główny wjazd na działki i wynosi: 110,0 m. - wysokość górnej krawędzi elewacji frontowej mierzona od średniego poziomu terenu do okapu dachu lub jej gzymsu lub attyki - od 2,5 m do 4,5 m, - wysokość głównej kalenicy - wypadkowa wynikająca z przyjętego kąta nachylenia połaci dachowych i rozstawu ścian zewnętrznych projektowanego budynku mierzona od średniego poziomu terenu do najwyższej części dachu utworzonej na przecięciu połaci dachowej - od 6,0 m do 10,0 m, - dach głównej bryły budynku /nie dotyczy ganków, wiat/ o tym samym kącie nachylenia - symetryczny - dwuspadowy o kącie nachylenia od 47° do 55° o architekturze oraz detalu nawiązującym do trąd regionalnych Podhala, - główna kalenica - zbliżona do równoległej lub prostopadłej w stosunku do frontu działki, - liczba kondygnacji nadziemnych - od 2 do 3. - liczba kondygnacji podziemnych - do 1. Od powyższej decyzji odwołanie wniosła A. K.. Decyzją z dnia 29 sierpnia 2024 r. znak: SKO-ZP-415-245/24 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Nowym Sączu, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., art. 59 ust. 1, art. 61 ust. 1 w zw. z art. 64 ust. 1 ustawy z 27 czerwca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2023 r. poz. 977) art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 2023 r. o zmianie ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2023 r. poz. 1688) Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Nowym Sączu utrzymało w mocy ww. decyzję Wójta Gminy Szaflary nr 204/24 z dnia 6 czerwca 2024 r., znak: RPPI.6730.119.2023 ustalającą, na wniosek B. M., warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego, trzech budynków rekreacji indywidualnej wraz z infrastrukturą techniczną oraz urządzeniami budowlanymi na części działek o numerach ewidencyjnych [...], [...], [...], gmina S., obręb S.. Organ odwoławczy powołał treść przepisu art. 61 ust. 1 i 5a u.p.z.p. w brzmieniu sprzed nowelizacji dokonanej ustawą z dnia 7 lipca 2023 r. o zmianie ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz niektórych innych ustaw oraz dodał, że szczegółowy tryb ustalania warunków zabudowy w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego określony został w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz. U. z 2003 r. Nr 164 poz. 1588). Kolegium ustaliło, że w toku ponownego rozpoznania sprawy sporządzono ponownie analizę funkcji i cech zabudowy i zagospodarowania terenu. Autor analizy - architekt B. K. podpisała się na dokumencie. Front terenu przylega do drogi wewnętrznej, z której odbywa się główny wjazd na działki. Front wynosi 110 m. Granice obszaru analizowanego wyznaczone zostały w odległości 330 m od terenu inwestycji. Ustalenie obszaru analizowanego jest zatem prawidłowe i odpowiada art. 61 ust. 5a u.p.z.p. W obszarze analizowanym znajduje się zabudowa mieszkaniowa od strony południowej, występuje także zabudowa zagrodowa. Natomiast w bezpośrednim sąsiedztwie terenu inwestycji znajdują się tereny niezabudowane. Teren inwestycji znajduje się więc w sąsiedztwie obszarów zabudowy mieszkaniowej, albowiem w obszarze analizowanym stwierdzono występowanie zabudowy o tożsamej funkcji jak wnioskowana. Zachodzi zatem kontynuacja funkcji zabudowy. Teren inwestycji posiada dostęp pośredni do drogi gminnej przez drogę wewnętrzną tj. działkę nr [...] poprzez istniejący zjazd. Istniejące lub projektowane uzbrojenie terenu jest wystarczające dla zamierzenia inwestycyjnego. Wnioskowany teren stanowi klasoużytki RIVb, PsVI, inwestycja nie wymaga więc zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne. Do analizy przyjęto zabudowę mieszkaniową jednorodzinną oraz zabudowę zagrodową, na podstawie której ustalono wartości średnie oraz wartości minimalne i maksymalne wskaźników i parametrów zabudowy. Kolegium ustaliło nadto, że w obszarze analizowanym występują budynki usytuowane w rożnych odległościach od zewnętrznej krawędzi drogi, tworząc linie zabudowy w formie uskoku. Linia zabudowy nie jest jednoznacznie wykształcona, lokalizacja inwestycji nie wpisuje się w wykształcone linie zabudowy. Mając na względzie zachowanie ładu przestrzennego i prostej formy linii zabudowy oraz fakt, że wnioskowane działki nie jest usytuowana bezpośrednio przy drodze publicznej, określono dla planowanego zamierzenia inwestycyjnego - obowiązującą dla inwestora linię zabudowy: 3 m od drogi wewnętrznej, natomiast przyjęto odległość 4 m od drogi wewnętrznej, co zostało wyznaczone graficznie. Ustalenie powyższe jest więc prawidłowe i nie wpłynie negatywnie na ład przestrzenny (por. § 4 rozporządzenia). Jeśli chodzi o ustalenia dla budynku mieszkalnego, organ odwoławczy podał, że wskaźnik wielkości powierzchni zabudowy do terenu inwestycji, ustalono uwzględniając takie ukształtowanie przestrzeni, które tworzy harmonijną całość (działki sąsiednie), uwzględniając w uporządkowanych relacjach uwarunkowania i wymagania funkcjonalne, społeczno-gospodarcze, środowiskowe, kulturowe oraz kompozycyjno-estetyczne. Ustalono go na podstawie średniego wskaźnika tej wielkości dla obszaru analizowanego. Powierzchnia zabudowy budynków mieszkalnych i towarzyszących to ok. 100 m2. W związku z powyższym średnia powierzchnia zabudowy/średniej powierzchni działek wynosi 0,07. Przyjęto zatem wskaźnik wielkości powierzchni nowej zabudowy do powierzchni terenu inwestycji objętego wnioskiem od 0,10 do 0,14 zgodnie z § 5 ust. 2 ww. rozporządzenia. Parametry w obszarze analizowanym zawierają się w granicach 0,02 do 0,14, zatem ustalone wartości 0,10 - 0,14 nie przekraczają wskaźnika zabudowy w obszarze zabudowanym. Ustalenia w powyższym zakresie nie naruszą więc ładu przestrzennego pomimo, iż odbiegają od wartości średniej. Przyjętej powierzchnia biologicznie czynna minimum 50 % powierzchni terenu inwestycji (uwzględniając charakter inwestycji) znajduje potwierdzenie w § 2 pkt 3 ww. rozporządzenia. Średnia szerokość elewacji frontowej obszaru analizy wynosi 7,9 m. Przyjęto szerokość zgodnie z dopuszczeniem §6 ust. - tj. możliwości wyznaczenia innej szerokości elewacji zgodnie z analizą /- 7,9 m +/- tolerancja do 20% dla parametru, co jest zgodne z cyt. rozporządzeniem i nie będzie miało negatywnego wpływu na ład przestrzenny. Organ zauważył jednak, że w analizie omyłkowo wpisano wartość 11,5 m, podczas gdy z treści analizy oraz wyników analizy wynika, że wartość ta powinna być równa średniej w obszarze analizowanym, a zatem 7,9 z tolerancja 20%. Jak ustalono, średnia wysokość górnej krawędzi elewacji frontowej budynku obszaru analizy wynosi 3,1 m. Z analizy wynika, iż tworzą one uskok odpowiednio do istniejącej zabudowy na działkach sąsiednich, tym samym w/w parametr ustalono na podstawie średniej wielkości budynków występujących w obszarze analizowanym. Przyjęto wysokość górnej krawędzi elewacji frontowej budynku /zgodnie z dopuszczeniem - § 7 pp.4 - tj. możliwości wyznaczenia innej wysokości zgodnie z analizą/ — od 2,5 m do 4,5 m /od strony przystokowej/. Przyjęte parametry są mniejsze o 0,6 m oraz o 1,4 m większe od średniego parametru w obszarze analizy, jednakże budynki o podobnych parametrach występują w obszarze analizy /tabela nr 1/, w związku z czym realizacja inwestycji przy dopuszczonych parametrach nie będzie miała negatywnego wpływu na lokalny ład przestrzenny. Ustalenia w zakresie geometrii dachu, zdaniem Kolegium zostały dokonane prawidłowo i odpowiadają § 8 rozporządzenia. Istniejącą zabudowę mieszkaniową oraz zagrodową w obszarze analizowanym tworzy budynek o zwartej bryle, na rzucie zbliżonym do prostokąta, głównie dachy indywidualne o kącie nachylenia 47° - 55°. Ponieważ budynek jest usytuowany wzdłuż drogi, geometrię dachu (kąt nachylenia, wysokość głównej kalenicy i układ połaci dachowych, a także kierunek głównej kalenicy dachu w stosunku do frontu działki) ustalono odpowiednio do geometrii dachu występującego na obszarze analizowanym. Budynek usytuowany jest po kierunku granic działek. Przyjęto dach głównej bryły budynku /nie dotyczy ganków, wiat/ o tym samym kącie nachylenia - dwuspadowy o kącie nachylenia od 47° do 55° o architekturze oraz detalu nawiązującym do tradycji regionalnych Podhala. Wysokość kalenicy budynków w obszarze analizy wynosi - 8,0 m. W/w parametr stanowi średnią parametru w obszarze analizy. Przyjęto wysokość głównej kalenicy - wypadkowa wynikająca z przyjętego kąta nachylenia połaci dachowych i rozstawu ścian zewnętrznych projektowanego budynku mierzona od średniego poziomu gruntu do najwyższej części dachu utworzonej na przecięciu połaci dachowej - od 8,0 m do 11,0 m. Nie przyjęto parametru wnioskowanego przez inwestora ze względu na brak występowania budynków o takich parametrach w obszar analizy. Wnioskodawca złożył wniosek na parametr od 8,0 m do 12,0 m. Przyjęto parametr do 11,0 m nawiązujący do najwyższego parametru w obszarze analizy. Przyjęte parametry są równe oraz o 3,0 m większe od średniego parametru w obszarze analizy, jednakże budynki o podobnych parametrach występują w obszarze analizy, w związku z czym stwierdza się, iż realizacja inwestycji przy dopuszczonych parametrach nie będzie miała negatywnego wpływu na lokalny ład przestrzenny. Analiza ułożenia kalenicy budynków w obszarze analizowanym wykazuje, iż jest ona zbliżona prostopadle w stosunku do frontowej granicy działki. Główna kalenica zbliżona do równoległej lub prostopadłej frontowej granicy działki. Kolegium wskazało, że również ustalenia dotyczące budynków rekreacji indywidualnej są prawidłowe, ich wyznaczenie znajduje uzasadnienie w analizie, a ustalone wartości nie wpłyną na ład przestrzenny obszaru analizowanego. W zakresie szerokości elewacji frontowej ustalono, że średnia szerokość elewacji frontowej obszaru analizy wynosi 7,9 m. Przyjęto szerokość /zgodnie z dopuszczeniem - § 6 ust. 2, tj. możliwości wyznaczenia innej szerokości elewacji zgodnie z analizą/ - 7,9m + /- tolerancja do 20% dla parametru. Wysokość górnej krawędzi elewacji frontowej budynku obszaru analizy zgodnie z § 7 ust. 3 Rozporządzenia wynosi 3,1 m. Tworzą one uskok odpowiednio do istniejącej zabudowy na działkach sąsiednich, tym samym w/w parametr ustalono na podstawie średniej wielkości budynków występujących w obszarze analizowanym. Przyjęto wysokość górnej krawędzi elewacji frontowej budynku /zgodnie z dopuszczeniem - § 7 ust. 4 - tj. możliwości wyznaczenia innej wysokości zgodnie z analizą/ — od 2,5 m do 4,5 m /od strony przystokowej/. Przyjęte parametry są mniejsze o 0,6 m oraz o 1,4 m większe od średniego parametru w obszarze analizy, jednakże budynki o podobnych parametrach występują w obszarze analizy (tabela nr [...]). W zakresie geometrii dachów - istniejącą zabudowę mieszkaniową oraz zagrodową w obszarze analizowanym tworzy budynek o zwartej bryle, na rzucie zbliżonym do prostokąta, głównie dachy indywidualne o kącie nachylenia 47° - 55°. Ponieważ budynek jest usytuowany wzdłuż drogi, geometrię dachu (kąt nachylenia, wysokość głównej kalenicy i układ połaci dachowych, a także kierunek głównej kalenicy dachu w stosunku do frontu działki) ustalono odpowiednio do geometrii dachu występującego na obszarze analizowanym. Budynek usytuowany jest po kierunku granic działek. Przyjęto dach głównej bryły budynku /nie dotyczy ganków, wiat/ o tym samym kącie nachylenia - dwuspadowy o kącie nachylenia od 47° do 55° o architekturze oraz detalu nawiązującym do tradycji regionalnych Podhala. Wysokość kalenicy budynków w obszarze analizy wynosi 8,0 m. W/w parametr stanowi średnią parametru w obszarze analizy. Przyjęto wysokość głównej kalenicy - wypadkowa wynikająca z przyjętego kąta nachylenia połaci dachowych i rozstawu ścian zewnętrznych projektowanego budynku mierzona od średniego poziomu gruntu do najwyższej części dachu utworzonej na przecięciu połaci dachowej — od 6,0 m do 10,0 m. Przyjęte parametry mniejsze o 2,0 m oraz o 2,0 m większe od średniego parametru w obszarze analizy, jednakże budynki o podobnych parametrach występują w obszarze analizy /tabela nr [...]/, w związku z czym realizacja inwestycji przy dopuszczonych parametrach nie będzie miała negatywnego wpływu na lokalny ład przestrzenny. Analiza ułożenia kalenicy budynków w obszarze analizowanym wykazuje, iż jest ona zbliżona prostopadle w stosunku do frontowej granicy działki. Przyjęto główna kalenica zbliżona do równoległej lub prostopadłej frontowej granicy działki. Organ odwoławczy ustalił, ze decyzja jest zgodna z przepisami odrębnymi. Przedmiotowa inwestycja nie znajduje się w obszarze korytarza ekologicznego łączącego rezerwat przyrody Bór [...] z otoczeniem w Gminie S.. Teren nie podlega ochronie prawnej w aspekcie dziedzictwa kulturowego i ochrony zabytków. Teren inwestycji nie znajduje się na terenach górniczych i nie leży na terenie zagrożonym osuwaniem się mas ziemnych. Na przedmiotowym terenie nie występują urządzenia melioracji wodnych. Inwestycja nie została zaliczona do przedsięwzięć mogących potencjalnie oddziaływać na środowisko. Teren inwestycji nie znajduje się na terenach szczególnego zagrożenia powodzią. Teren inwestycji znajduje się na terenie Południowomałopolskiego Obszaru Chronionego Krajobrazu, teren nie znajduje się w obszarze Natura 2000. Lokalizacja inwestycji nie narusza ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody, w tym zapisów z zakresu ochrony gatunkowej. Wielkość terenu inwestycji zapewnia możliwość, na warunkach określonych w decyzji, realizacji przedmiotowego zamierzenia. Ponadto zamierzenie budowlane na podstawie mapy zasadniczej oraz uzyskanych informacji nie znajduje się w obszarze (rozumianym obszar objęty wnioskiem): a) w stosunku, do którego decyzją o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej, której mowa w art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 24 lipca 2015 r. o przygotowaniu i realizacji strategicznych inwestycji w zakresie sieci przesyłowych (Dz. U. z 2022 r. póz. 273 z późn.zm.), ustanowiony został zakaz, o którym mowa w art. 22 ust. 2 pkt 1 tej ustawy, b) strefy kontrolowanej wyznaczonej po obu stronach gazociągu, c) strefy bezpieczeństwa wyznaczonej po obu stronach rurociągu. Projekt decyzji uzgodniono z Regionalnym Dyrektorem Ochrony Środowiska w Krakowie, Państwowym Gospodarstwem Wodnym Wody Polskie, Starostwem Powiatowym w Nowym Targu. Podsumowując, organ wskazał, że planowana inwestycja spełnia wszystkie kumulatywne warunki określone w art. 61 ust. 1 u.p.z.p. a projekt decyzji zyskał akceptację organów współdziałających wymienionych w u.p.z.p. Decyzja zawiera wszystkie elementy ustawowe wymienione w art. 56 u.p.z.p., do którego odsyła art. 64 ust. 1 u.p.z.p., a więc: określenie rodzaju inwestycji, warunki i szczegółowe zasady zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy wynikające z przepisów odrębnych. W tej sytuacji zasadne było wydanie decyzji ustalającej warunki zabudowy. Odnosząc się do zarzutów odwołania, Kolegium doszło do przekonania, że są one nieuzasadnione, albowiem wszelkie ustalenia parametrów i wskaźników zabudowy wynikają z analizy, a odstępstwa od zasady zostały szczegółowo wyjaśnione w treści analizy Na powyższa decyzję A. K. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, zarzucając rozstrzygnięciu naruszenie przepisów: - art. 61 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 61 ust 5a u.p.z.p., poprzez brak ustalenia przez organ ll instancji oraz organ l instancji, która część granicy działek objętych inwestycją stanowi "front terenu" w rozumieniu art. 61 ust. 5a u.p.z.p, a tym samym brak uzasadnienia w jaki sposób wyznaczono obszar analizowany oraz jaką wartość przyjęto, jako podstawę jego wyznaczenia, co doprowadziło do oczywistego naruszenia przepisów prawa materialnego oraz uniemożliwiło przeprowadzenie prawidłowej analizy urbanistycznej; - art. 61 ust 1 pkt 1 u.p.z.p. w zw. z § 5 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (t.j. Dz. U. Nr 164, poz. 1588, dalej: rozporządzenie) w zw. z § 7 ust. 1 rozporządzenia poprzez utrzymanie w mocy przez organ ll instancji decyzji organu I instancji pomimo, że parametry zabudowy (powierzchnia zabudowy, wysokość górnej elewacji frontowej, wysokość głównej kalenicy) ustalono w oparciu o wartości przekraczające wartości średnie w obszarze analizowanym, przy czym odstępstwo od zasady ustalenia parametrów zabudowy w oparciu o średnie wartości występujące w obszarze analizowanym nie zostało w sposób przekonujący uzasadnione; - art. 61 ust. 1 pkt 3 u.p.z.p. w zw. z art. 61 ust. 5 u.p.z.p., poprzez utrzymanie w mocy Decyzji organu I instancji, pomimo że inwestycja stanowiąca przedmiot decyzji WZ nie ma zapewnionego uzbrojenia terenu, wystarczającego dla inwestycji; - art. 61 ust. 1 pkt 5 u.p.z.p. w zw. z art. 234 ust. 1 u.p.z.p. oraz w zw. z § 3 ust. 1 pkt 4-5 uchwały nr XX/274/20 Sejmiku Województwa Małopolskiego z dnia 27 kwietnia 2020 r. w sprawie Południowomałopolskiego Obszaru Chronionego Krajobrazu, poprzez utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji, która pozostaje w oczywistej sprzeczności z przepisami odrębnymi, -art. 6 k.p.a. w zw. z art. 61 ust. 1 pkt 1 u.p.z.p. w zw. z art. 61 ust. 6 u.p.z.p. w zw. z § 1 rozporządzenia poprzez utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji, pomimo rażącego naruszenia przez organ I instancji przepisów postępowania, tj. ustalenie na podstawie decyzji WZ warunków zabudowy w zakresie parametru powierzchni biologicznie czynnej, podczas gdy brak jest jakichkolwiek regulacji, które upoważniałyby organy wydające decyzje w przedmiocie warunków zabudowy do określenia w tychże decyzjach procentu powierzchni biologicznie czynnej na obszarze inwestycji, co doprowadziło do naruszenia zasady praworządności, o której mowa w art. 6 k.p.a., -art. 7 k.p.a. w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 80 k.p.a., poprzez brak wszechstronnego i wyczerpującego zebrania materiału dowodowego przez organ II instancji, w tym poprzez brak wszechstronnej analizy funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu wyznaczonego obszaru analizowanego, co doprowadziło do naruszenia zasady prawdy obiektywnej, o której mowa w art. 7 k.p.a.; - art. 7 k.p.a. w zw. z art. 107 § 1 pkt 6 k.p.a. w zw. z art. 107 § 3 k.p.a., poprzez błędne ustalenie stanu faktycznego przez organ II instancji, polegające w szczególności na przyjęciu, że decyzja organu I instancji ustalała warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego, trzech budynków rekreacji indywidualnej oraz murów oporowych wraz z infrastrukturą techniczną oraz urządzeniami budowlanymi, co doprowadziło do naruszenia zasady prawdy obiektywnej, o której mowa w art. 7 k.p.a.; - art. 11 k.p.a. w zw. z art. 107 § 1 pkt 6 k.p.a. w zw. z art. 107 § 3 k.p.a., poprzez sporządzenie uzasadnienia zaskarżonej decyzji z naruszeniem art. 107 § 3 k.p.a., tj. brak wskazania przyczyn, z powodu których organ II instancji uznał, że nie doszło do naruszenia przepisów postępowania przez Organ I instancji w postaci naruszenia zasady prawdy obiektywnej, a także zasady praworządności. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. 2024 r. poz. 1267) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2024 r. poz. 935, dalej: p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach sprawowanej kontroli sąd bierze pod uwagę wszystkie przepisy, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, niezależnie od żądań i wniosków podniesionych w skardze, w granicach sprawy, wyznaczonych przede wszystkim rodzajem i treścią zaskarżonego aktu, stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. Z istoty kontroli wynika również, że zgodność z prawem zaskarżonej decyzji lub postanowienia podlega ocenie przy uwzględnieniu stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dacie podejmowania zaskarżonego aktu. Należy przy tym wskazać, że na mocy art. 145 § 1 p.p.s.a. uwzględnienie skargi na decyzję lub postanowienie następuje w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (pkt 1 lit. a), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (pkt 1 lit. b) lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy (pkt 1 lit. c); a także w przypadku stwierdzenia przyczyn powodujących nieważność aktu lub wydanie go z naruszeniem prawa (pkt 2 i pkt 3). W przypadku uznania, że skarga nie ma uzasadnionych podstaw, podlega ona oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a. Po przeprowadzeniu postępowania w tak zakreślonych ramach Sąd stwierdził, że skarga zasługiwała na uwzględnienie. Materialnoprawną podstawę decyzji w sprawie stanowiły przepisy art. 59 i nast. ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. 2023 r. poz. 775, dalej: u.p.z.p.). Ustawa ta była przedmiotem zmian dokonanych ustawą z dnia 7 lipca 2023 r. o zmianie ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz niektórych innych ustaw (tekst jednolity: Dz. U. z 2023r. poz. 1688), która weszła w życie 24 września 2023 r. Jednak zgodnie z art. 59 ust. 1 powyższej ustawy nowelizującej do spraw dotyczących ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego lub wydania decyzji o warunkach zabudowy, wszczętych i niezakończonych decyzją ostateczną przed dniem wejścia w życie tej ustawy, stosuje się przepisy u.p.z.p. w brzmieniu dotychczasowym. Wobec tego należało przyjąć, że w przedmiotowej sprawie decyzja mogła być wydana zgodnie z art. 61 ust. 1 u.p.z.p. w przypadku łącznego spełnienia następujących warunków: 1) co najmniej jedna działka sąsiednia, dostępna z tej samej drogi publicznej, jest zabudowana w sposób pozwalający na określenie wymagań dotyczących nowej zabudowy w zakresie kontynuacji funkcji, parametrów, cech i wskaźników kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu, w tym gabarytów i formy architektonicznej obiektów budowlanych, linii zabudowy oraz intensywności wykorzystania terenu; 2) teren ma dostęp do drogi publicznej; 3) istniejące lub projektowane uzbrojenie terenu, z uwzględnieniem ust. 5, jest wystarczające dla zamierzenia budowlanego; 4) teren nie wymaga uzyskania zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne albo jest objęty zgodą uzyskaną przy sporządzaniu miejscowych planów, które utraciły moc na podstawie art. 67 ustawy, o której mowa w art. 88 ust. 1; 5) decyzja jest zgodna z przepisami odrębnymi; 6) zamierzenie budowlane nie znajdzie się w obszarze: a) w stosunku do którego decyzją o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej, o której mowa w art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 24 lipca 2015 r. o przygotowaniu i realizacji strategicznych inwestycji w zakresie sieci przesyłowych (Dz. U. z 2022 r. poz. 273 i 1846 oraz z 2023 r. poz. 595), ustanowiony został zakaz, o którym mowa w art. 22 ust. 2 pkt 1 tej ustawy, b) strefy kontrolowanej wyznaczonej po obu stronach gazociągu, o którym mowa w art. 53 ust. 5e pkt 2, c) strefy bezpieczeństwa wyznaczonej po obu stronach rurociągu. Sprecyzowana w art. 61 ust. 1 pkt 1 u.p.z.p. zasada dobrego sąsiedztwa uzależnia dokonanie zmiany w zagospodarowaniu terenu od dostosowania się do cech zagospodarowania terenu sąsiedniego. W orzecznictwie podkreśla się, że celem tej zasady jest zagwarantowanie ładu przestrzennego, rozumianego zgodnie z art. 2 pkt 1 u.p.z.p., jako takie ukształtowanie przestrzeni, które tworzy harmonijną całość i uwzględnia w przyporządkowanych relacjach wszelkie uwarunkowania i wymagania funkcjonalne, gospodarczo-społeczne, środowiskowe, kulturowe oraz kompozycyjno-estetyczne (por. m.in. wyrok WSA w Gdańsku z dnia 18 listopada 2015 r. sygn. akt II SA/Gd 357/15). Jak stanowi przy tym art. 1 ust. 3 u.p.z.p. ustalając przeznaczenie terenu lub określając potencjalny sposób zagospodarowania i korzystania z terenu, organ waży interes publiczny i interesy prywatne, w tym zgłaszane w postaci wniosków i uwag, zmierzające do ochrony istniejącego stanu zagospodarowania terenu, jak i zmian w zakresie jego zagospodarowania, a także analizy ekonomiczne, środowiskowe i społeczne. Zgodnie z art. 60 ust. 1 u.p.z.p. decyzję o warunkach zabudowy wydaje wójt, burmistrz albo prezydent miasta po uzgodnieniu z organami, o których mowa w art. 53 ust. 4, i uzyskaniu uzgodnień lub decyzji wymaganych przepisami odrębnymi, z wyjątkiem terenów zamkniętych, w stosunku do których właściwy jest wojewoda (art. 60 ust 3). Jak stanowi art. 60 ust. 4 ustawy, sporządzenie projektu decyzji o ustaleniu warunków zabudowy powierza się osobie, o której mowa w art. 5, albo osobie wpisanej na listę izby samorządu zawodowego architektów posiadającej uprawnienia budowlane do projektowania bez ograniczeń w specjalności architektonicznej albo uprawnienia budowlane do projektowania i kierowania robotami budowlanymi bez ograniczeń w specjalności architektonicznej. Zgodnie z art. 61 ust. 5a u.p.z.p. w brzmieniu obowiązującym w przedmiotowej sprawie, w celu ustalenia wymagań dla nowej zabudowy i zagospodarowania terenu właściwy organ wyznacza wokół terenu, o którym mowa w art. 52 ust. 2 pkt 1a, na kopii mapy zasadniczej lub mapy ewidencyjnej dołączonej do wniosku o ustalenie warunków zabudowy obszar analizowany w odległości nie mniejszej niż trzykrotna szerokość frontu terenu, jednak nie mniejszej niż 50 metrów, i przeprowadza na nim analizę funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu w zakresie warunków, o których mowa w ust. 1. Przez front terenu należy rozumieć tę część granicy działki budowlanej, która przylega do drogi publicznej lub wewnętrznej, z której odbywa się główny wjazd na działkę. Sposób ustalania parametrów zamierzenia inwestycyjnego określa rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania zaskarżonej decyzji (Dz.U. Nr 164, poz. 1588; dalej: r.n.z.z.t.). Niewątpliwie wskazana wyżej analiza stanowi kluczowy dowód w sprawie ustalenia warunków zabudowy. Wyciągnięte z przeprowadzonej analizy wnioski przekładają się bowiem bezpośrednio na stwierdzenie możliwości ustalenia warunków zabudowy, a następnie na określenie parametrów nowej zabudowy. W przedmiotowej sprawie analiza sporządzona została wadliwie, co podważa ustalone w decyzji parametry zabudowy. Zauważyć należy w tym miejscu, że granice obszaru analizowanego powinny zostać wyznaczone na podstawie frontu działki. W niniejszej sprawie organ przyjął, że jest to granica terenu inwestycji od drogi wewnętrznej nr [...], o długości 110 m. Sąd dostrzega, że w przedmiotowej sprawie, dopiero wydając trzecią decyzję w tej sprawie organ pierwszej instancji ustalił tę wielkość. W ocenie Sądu dokonane przez organ pierwszej instancji ustalenie co do frontu działki, przy milczącej aprobacie inwestora, nie budzi obecnie istotnych wątpliwości. Wątpliwości Sądu budzi natomiast sposób wyznaczenia obszaru analizy i jego przedstawienie. Należy podkreślić, że obszar analizy wyznacza się na mapie zasadniczej lub ewidencyjnej w skali 1:500 lub 1:1000. Załącznik graficzny do analizy, opisany jako załącznik nr 3 do decyzji organu I instancji (k. 390), stanowi wydruk mapy, na którym zarówno oznaczenia działek, jak i legenda nie są możliwe do odczytania bez powiększenia. W legendzie wskazano, że załącznik wykonany został w skali 1:1000, co jednak budzi wątpliwości przy porównaniu tej mapy z załącznikami nr 3.1-3.8 opisanymi jako wyniki analizy funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu – część graficzna, na których również zaznaczono skalę 1:1000, podczas gdy załączniki te nie są w tożsamej skali. Na żadnym z załączników nie ma potwierdzenia przyjęcia mapy do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Ponadto, sposób sporządzenia załączników nr 3.1-3.8 na osobnych kartach nie pozwala jednoznacznie stwierdzić, jaki kształt ma obszar analizowany i czy jest tożsamy z kształtem i powierzchnią obszaru analizowanego uwidocznionego na załączniku nr 3. Tylko porównanie załącznika nr 3 z załącznikiem nr 3.8 naprowadza na istotne wątpliwości w tym względzie. Załącznik nr 3.8 obrazuje bowiem łamaną granicę obszaru analizowanego (po granicy działek), tymczasem na załączniku nr 3 ta linia jest prosta i przeważnie nie przebiega po liniach granic działek ewidencyjnych. Już samo wadliwe wyznaczenie obszaru analizowanego stanowi w kontrolowanej sprawie przyczynę uchylenia decyzji. Drugą przyczynę stanowi brak ustalenia parametrów zabudowy wszystkich budynków znajdujących się w obszarze analizowanym. To całość istniejącej zabudowy powinna stanowić podstawę wyznaczenia parametrów uśrednionych, zgodnych z przepisami r.n.z.z.t., ewentualnie innych parametrów, wynikających z analizy. Tymczasem w punkcie 5 części tekstowej analizy (k. 386) pt. "Przegląd analizy funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu (art. 61 ust. 1 pkt 1) – tabela nr 1 tzw. parametrów do zabudowy obszaru analizowanego" znajduje się została tabela, która nie obejmuje całej zabudowy w obszarze analizowanym, a jedynie 4 obiekty. Nie wiadomo, na jakiej podstawie wybrano te obiekty. W tej sytuacji nie poddają się kontroli ustalone parametry zabudowy. Obowiązkiem osoby sporządzającej analizę było ustalenie i przedstawienie wszystkich istotnych parametrów zabudowy, ustalenie parametrów uśrednionych, zgodnych z algorytmami r.n.z.z.t., a dopiero później ustalenie ewentualnych odstępstw, zgodnych z wynikami analizy. Podkreślenia wymaga przy tym, że ustalenie parametrów "na podstawie wyników analizy", wymaga wykazania, że parametry uśrednione nie odpowiadają wymogom ładu przestrzennego. Nie stanowi wystarczającego uzasadnienia ogólnikowe stwierdzenie, że realizacja inwestycji w określonym parametrze nie będzie miała negatywnego wpływu na ład przestrzenny. Przeciwnie, trzeba wykazać, że taki właśnie parametr w konkretnym przypadku zrealizuje wymogi ładu przestrzennego lepiej niż parametr uśredniony, wyznaczony zgodnie z r.n.z.z.t. Sąd zauważa też, że konieczność uzasadnienia parametrów zabudowy w oparciu o wyniki analizy dotyczy nie tylko budynku mieszkalnego, lecz również budynków rekreacyjnych stanowiących część zamierzenia inwestycyjnego. W każdym przypadku konieczne jest uzasadnienie przyjętych parametrów w oparciu o konkretne wyniki analizy. W przypadku wskaźnika powierzchni zabudowy konieczne jest jednoznaczne wskazanie, że dotyczy on wszystkich budynków objętych zamierzeniem inwestycyjnym. Z analizy nie wynika jednoznacznie, czy wskaźnik 0.10 do 0.14 dotyczy budynku jednorodzinnego oraz rekreacyjnych, czy też tylko budynku mieszkalnego (k. 387). W punkcie tym wskazano wyjściową powierzchnię zabudowy (100 m2) jako powierzchnię zabudowy "budynków mieszkalnych i towarzyszących". Tym samym zarzuty skargi w znaczącej części okazały się zasadne. Doszło bowiem w sprawie do naruszenia przepisów art. 7, art. 77 § 1, art. 80, art. 107 § 3 k.p.a. w zw. z art. 61 ust. 1 i ust. 5a u.p.z.p. oraz § 4 ust. 1-4 r.n.z.z.t., co uzasadnia uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji. Niezasadne okazały się natomiast zarzuty dotyczące niespełnienia wymogu art. 61 ust. 1 pkt 3 u.p.z.p., tj. braku wystarczającego uzbrojenia, jak też art. 61 ust. 1 pkt 5 u.p.z.p. powiązanego z przepisami uchwały nr XX/274/274/20 Sejmiku Województwa Małopolskiego z dnia 27 kwietnia 2020 r. w sprawie Południowomałopolskiego Obszaru Chronionego Krajobrazu. Zdaniem Sądu okoliczności sprawy w zakresie koniecznym dla powyższych przesłanek zostały zbadane. W ocenie Sądu nie ma podstaw do kwestionowania braku ustaleń co do zaopatrzenia w gaz i w ciepło, jeśli wnioskodawca przewidział indywidualne źródło ciepła. Nie ma też potrzeby wykazywania dla tego rodzaju inwestycji jak planowana uzbrojenia w zakresie telekomunikacji. W kwestii obszaru chronionego krajobrazu Sąd wskazuje, że organ pierwszej instancji dokonał wystarczającej analizy tej kwestii, uwzględniając uzgodnienie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska. Sąd zauważa, że położenie terenu w tym obszarze nie oznacza automatycznego zakazu zabudowy, a jedynie może wiązać się z zakazem zabudowy w określonych miejscach lub określonych rodzajów obiektów. Zakazy te nie dotyczą przedmiotowego obiektu. Przedwczesne jest na tym etapie rozważanie wpływu inwestycji na rzeźbę terenu, co należy mieć na względzie przy projektowaniu obiektów. Przedwczesne jest również na tym etapie procesu inwestycyjnego podnoszenie kwestii ewentualnego wpływu inwestycji na stosunki wodne. Dopiero konkretne rozwiązania projektowe mogą stanowić podstawę do rozważania tej kwestii, zwłaszcza w kontekście wpływu na nieruchomość skarżącej. Zauważenia wymaga przy tym, że wnioskodawca cofnął wniosek w zakresie budowy murów oporowych. Rozważania w tym zakresie są bezprzedmiotowe. W ponownie prowadzonym postępowaniu konieczne będzie ponowne sporządzenie analizy urbanistyczno - architektonicznej obejmującej właściwie ustalony obszar analizy, oznaczony czytelnie na mapie o właściwej skali, a następnie ustalenie i przeanalizowanie całości zabudowy znajdującej się w obszarze analizowanym, zgodnie z wskazaniami Sądu. Wobec powyższego Sąd orzekł, jak w punkcie I sentencji wyroku. na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c w zw. z art. 135 p.p.s.a. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 1 p.p.s.a., jak w punkcie II sentencji wyroku.