II SA/Kr 1453/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Fronc Sędziowie: Sędzia WSA Mirosław Bator (spr.) Sędzia WSA Jacek Bursa Protokolant: sekretarz sądowy Anna Frasik – Mazurek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 kwietnia 2026 r. sprawy ze skargi J. K. i J. C. na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia 5 września 2025 r. znak: WS.VI.7536.1.20.2025.PB w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z części nieruchomości oddala skargę. Starosta Suski decyzją z dnia 14 lutego 2025 r. nr WG-II.6821.35.2024 działając na podstawie art. 124 ust. 1, 2, 4 i 6, w związku z art. 6 pkt 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami oraz art. 104 i art. 107 K.p.a. orzekł w pkt 1 o ograniczeniu sposobu korzystania z części nieruchomości gruntowej, położonej w B. P. , oznaczonej jako działka ewidencyjna nr [...] o pow. 0,3190 ha, objętej księgą wieczystą nr [...], prowadzoną przez Sąd Rejonowy w S. B. IV Wydział Ksiąg Wieczystych, w której własność ujawniona jest na rzecz J. M. K. w udziale [...] cz. i J. U. C. w udziale [...] cz., poprzez zezwolenie spółce T. S.A. z siedzibą w K., w ramach realizacji projektu pod nazwą "Budowa stacji transformatorowej słupowej 15/0,4kV wraz z powiązaniami SN i nN w miejscowości B. S." na: wybudowanie linii kablowej SN 15 kV składającej się z trzech pojedynczych kabli o znamionowym przekroju żyły roboczej 120 mm2 ułożonych obok siebie w wykopie wąskoprzestrzennym w odległości 0,6 m od granicy działki na głębokości min. 0,8 m od górnej powierzchni kabla, o długości 113 m. Powierzchnia ograniczenia działki wynosi 57 m2 (oznaczona na załączniku nr 1). Szerokość pasa technologicznego to 0,5 m i mierzona jest po 0,25 m od osi linii w obie strony. Powierzchnia tymczasowej zajętości terenu pod prace budowlane wynosi 470 m2 (oznaczona na załączniku nr 2) o szerokości 4 m (w miejscu prowadzenia linii kablowej) oraz 5,5 m (w miejscu istniejącego słupa SN 15 kV w celu wykonania powiązania z siecią napowietrzną); w pkt 2, że załącznik graficzny z oznaczoną powierzchnią zajętości linii kablowej i załącznik graficzny z oznaczonym tymczasowym pasem zajętości pod prace budowlane są odpowiednio załącznikami nr 1 i nr 2 stanowiącymi integralną część ww. decyzji. W uzasadnieniu organ wskazał, że zgodnie z wypisem z planu zagospodarowania przestrzennego dla wsi B. P. zatwierdzonym uchwałą nr XXI 11/148/12 Rady Gminy B. - S. z dnia 12 października 2012 r. działka nr [...] położona w miejscowości B. P., objęta jest jednostką strukturalną: 67MN,Ur - tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej z dopuszczeniem zabudowy usługowej i rzemiosła. Przez działkę przebiega istniejąca linia elektroenergetyczna średniego napięcia. Działka nie posiada dostępu do drogi. Zgodnie z obowiązującymi zasadami ochrony i kształtowania ładu przestrzennego wskazanymi w § 5 pkt 15) dopuszcza się lokalizowanie urządzeń i budowli infrastruktury technicznej poza liniami zabudowy wyznaczonymi w planie miejscowym. W § 17 ust. 2 pkt 2 ppkt f dla terenów oznaczonych na rysunku planu miejscowego symbolami: 1 MN.Ur - 70MN,Ur ustala się przeznaczenie uzupełniające: sieci i urządzenia infrastruktury technicznej. W zakresie zasad modernizacji, rozbudowy i budowy systemów komunikacji i infrastruktury technicznej (§ 12 ust. 8 ww. uchwały) w zakresie zaopatrzenia w energię elektryczną ustala się zaopatrzenie z istniejącej i projektowanej sieci elektroenergetycznej, na każdym terenie dopuszcza się lokalizację stacji transformatorowych, o ile nie naruszy to innych ustaleń planu miejscowego oraz warunków zabudowy i zagospodarowania terenów sąsiednich. Wobec powyższego przedmiotowe ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości jest zgodne z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. W świetle art. 6 ustawy o gospodarce nieruchomościami celem publicznym jest budowa i utrzymanie przewodów i urządzeń służących do przesyłania lub dystrybucji energii elektrycznej. Z uwagi na fakt, że linia kablowa SN15 kV stanowi urządzenie służące do dystrybucji energii elektrycznej, przedmiotowa inwestycja mieści się w katalogu inwestycji celu publicznego wskazanego przez ustawodawcę w ww. artykule. Budowa i utrzymanie ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania lub dystrybucji płynów, pary, gazów i energii elektrycznej, a także innych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń stanowi cel publiczny zgodnie z art. 6. W niniejszej sprawie wnioskodawca przedłożył dokumentację dotyczącą prowadzonych rokowań z J. U. C. i J. M. K. tj. pisma z dnia 12 lutego 2024 r., w których poinformowano właścicielki nieruchomości o planowanej przebudowie linii i zaproponowano zawarcie umowy ustanowienia służebności przesyłu za jednorazowym wynagrodzeniem w wysokości 5.000 zł. Równocześnie wskazano, iż w przypadku braku porozumienia co do udostępnienia nieruchomości w terminie 2 miesięcy od odebrania pisma Spółka wystąpi z wnioskiem do Starosty o wydanie decyzji administracyjnej. Następnie pismem z dnia 28 sierpnia 2024 r. pełnomocnik inwestora ponowił prośbę o wyrażenie zgody na budowę i zawarcie umowy, a także zaproponował wynagrodzenie w wysokości [...] zł Poinformował także o upływie 2 miesięcy na zawarcie porozumienia co do udostępnienia ww. nieruchomości. Na żadną z propozycji nie odpowiedziano. W orzecznictwie przyjmuje się, że spełnienie obowiązku przeprowadzenia rokowań jako przesłanki wszczęcia postępowania w sprawie uzyskania zgody na zajęcie nieruchomości oznacza taką sytuację, w której inwestor określił i zaproponował właścicielowi warunki uzyskania zgody na wykonanie prac. Z kolei niemożność uzyskania zgody właściciela oznacza stan, gdy nie odpowiedział on na zaproszenie do rokowań, sprzeciwił się wyrażeniu zgody albo też strony postawiły sobie wzajemnie takie warunki, że uznały je za niemożliwe do przyjęcia. Wobec tego, mając na względzie ww. dokumenty, należało uznać, iż rokowania zakończyły się wynikiem negatywnym. Organ, nie może weryfikować warunków, jakie zostały zaproponowane właścicielowi nieruchomości, a jedynie ustalać, czy rokowania zostały zainicjowane przez inwestora oraz czy propozycja została prawidłowo skierowana do właściciela (tj. w taki sposób, iż właściciel mógł się z nią zapoznać). Przepis art. 124 ust. 3 u.g.n. nie wprowadza żadnych szczegółowych wymogów, ani reguł co do formy i treści rokowań, co oznacza, że o formie i charakterze rokowań decyduje sam inwestor. Na gruncie powołanego przepisu ważne jest jedynie, aby obowiązek zainicjowania takich rokowań został dochowany. Zatem samo zwrócenie się do właściciela nieruchomości z prośbą o jej udostępnienie jest wystarczające do uznania, że rokowania miały miejsce. Należy też podkreślić, że rokowania mogą zostać zakończone w dowolnym czasie, w tym w momencie, gdy jedna ze stron uzna, że nie ma szans na wypracowanie porozumienia. Natomiast organ a za nim i sąd ustala jedynie fakt istnienia rokowań, nie bada zaś przyczyn braku zgody stron. Od powyższej decyzji odwołanie wniosła J. C.. Wojewoda Małopolski decyzja z dnia 5 września 2025 r. nr WS-VI.7536.1.20.2025.PB utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu organ wskazał, że zgodnie z art. 124 ust. 1 u.g.n., starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, może ograniczyć, w drodze decyzji, sposób korzystania z nieruchomości przez udzielenie zezwolenia na zakładanie i przeprowadzenie na nieruchomości ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania lub dystrybucji płynów, pary, gazów i energii elektrycznej oraz urządzeń łączności publicznej i sygnalizacji, a także innych podziemnych, naziemnych lub nadziemnych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń, jeżeli właściciel lub użytkownik wieczysty nieruchomości nie wyraża na to zgody. Ograniczenie to następuje zgodnie z planem miejscowym, a w przypadku braku planu, zgodnie z decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. Udzielenie zezwolenia, o którym mowa w ust. 1, powinno być poprzedzone rokowaniami z właścicielem lub użytkownikiem wieczystym nieruchomości o uzyskanie zgody na wykonanie prac, o których mowa w ust. 1. Rokowania przeprowadza osoba lub jednostka organizacyjna zamierzająca wystąpić z wnioskiem o zezwolenie. Do wniosku należy dołączyć dokumenty z przeprowadzonych rokowań. W przedmiotowej sprawie w uzasadnieniu złożonego wniosku o ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości, oznaczonej jako działka ewid. nr [...] o pow. 0,3190 ha, położonej w B. P. , wskazano, iż "Budowa stacji transformatorowej umożliwi przyłączenia się nowych odbiorców do elektroenergetycznej sieci dystrybucyjnej, zwiększając pewność zasilania i jakość energii elektrycznej dla istniejących odbiorców". Wyjaśniono również, że " (...) w połowie poprzedniego roku udało się określić kształt ostatecznej trasy, gdzie została uzgodniona znaczna część projektowanej inwestycji. Głównym problemem pozostało wykonanie powiązania z istniejącą napowietrzną siecią SN 15kV. Po kilkukrotnych próbach uzgodnienia i sprawdzeniu kilku wariantów przebiegu, ustalono ostateczny wariant przebiegu sieci, który minimalizuje ilość działek i stopień ingerencji w działki prywatne. Do zakończenia uzgodnień pozostało pozyskanie zgody właścicieli działki nr [...], gdzie przebiega istniejąca sieć napowietrzna SN 15kV; ...na działce [...] w miejscowości B. P. projektowana jest budowa podziemnej elektroenergetycznej linii kablowej średniego napięcia (SN) o napięciu znamionowym 15kV. Linia kablowa będzie prowadzona w wykopie wąsko przestrzennym na głębokości min. 0,8 m od górnej powierzchni kabla. Projektowana linia kablowa SN 15 kV zostanie wprowadzona na istniejącego na działce słupa i powiązana z istniejącą siecią napowietrzną SN 15kV. Po przeprowadzonych pracach budowlanych wykop zostanie zasypany, a teren przywrócony do stanu poprzedniego; ...wybudowana linia kablowa SN 15kV będzie się składała z trzech pojedynczych kabli o znamionowym przekroju żyły roboczej 120 mm2 ułożonych obok siebie w wykopie wąsko przestrzennym w odległości 0,6 m od granicy działki na głębokości min. 0,8 m od górnej powierzchni kabla. Docelowa zajętość gruntu w miejscu położenia linii kablowej będzie wynosiła 57 m2 - pas o szerokości 0,5 m i długości 113 m. Pełnomocnik spółki wskazał, że podjął próbę uzyskania od właścicieli przedmiotowej nieruchomości dobrowolnej zgody na wejście w teren ww. nieruchomości i przeprowadzenie projektowanej sieci kablowej SN. Wnioskodawca załączył dokumentację z zainicjowanych rokowań z właścicielkami przedmiotowej nieruchomości, tj. pisma z 12 lutego 2024 r., w których poinformowano o planowanej inwestycji celu publicznego, tj. przebudowie linii elektroenergetycznej SN 15 kV wraz z załącznikami graficznymi zawierającymi propozycję przebiegu przedmiotowej sieci oraz z parametrami planowanej infrastruktury, jak również naniesioną powierzchnią pasa służebności przesyłu, tj. pasa stałej zajętości nieruchomości oraz pasa tymczasowej zajętości na czas wykonywania robót budowlanych. Ponadto zaproponowano współwłaścicielkom przedmiotowej nieruchomości zawarcie umowy ustanowienia służebności przesyłu za jednorazowym wynagrodzeniem w wysokości [...] zł. Jednocześnie wskazano, iż w przypadku braku porozumienia co do udostępnienia nieruchomości w terminie 2 miesięcy od odebrania pisma spółka T. S.A. z siedzibą w K. wystąpi z wnioskiem do Starosty o wydanie decyzji administracyjnej na podstawie art. 124 i następne u.g.n. Z kolej pismami z 28 sierpnia 2024 r. pełnomocnik Inwestora ponownie wystąpił z prośbą o wyrażenie zgody na budowę linii kablowej SN i ponawiając propozycję ustanowienia umowy służebności przesyłu na przedmiotowej nieruchomości za przedstawionym wynagrodzeniem. Jednocześnie informując o upływie 2 miesięcy na zawarcie porozumienia co do udostępnienia ww. nieruchomości. Korespondencja została doręczona, a z wniosku o ograniczenie wynika, że pisma pozostały bez odpowiedzi. Z kolei celem stwierdzenia realizacji drugiej ze wskazanych na wstępie przesłanek, tj. zgodności planowanej inwestycji z planem miejscowym, a w przypadku braku planu, zgodnie z decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego, to należy wskazać, że na obszarze obejmującym m.in. przedmiotową nieruchomości obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego dla wsi B. P. zatwierdzony uchwałą nr XXIII/148/12 Rady Gminy B. - S. z dnia 12 października 2012 r. Zgodnie z powyższym planem miejscowym działka nr [...], położona w miejscowości B. P., objęta jest jednostką strukturalną: 67MN,Ur-tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej z dopuszczeniem zabudowy usługowej i rzemiosła. Przez działkę przebiega istniejąca linia elektroenergetyczna średniego napięcia. Działka nie posiada dostępu do drogi. Plan miejscowy zgodnie z obowiązującymi zasadami ochrony i kształtowania ładu przestrzennego wskazanymi w § 5 pkt 15) dopuszcza lokalizowanie urządzeń i budowli infrastruktury technicznej poza liniami zabudowy wyznaczonymi w planie miejscowym. W § 17 ust. 2 pkt 2 ppkt f) dla terenów oznaczonych na rysunku planu miejscowego symbolami: 1 MN, Ur – 7OMN,Ur ustala się przeznaczenie uzupełniające: sieci i urządzenia infrastruktury technicznej. W zakresie zasad modernizacji, rozbudowy i budowy systemów komunikacji i infrastruktury technicznej (§ 12 ust. 8 ww. uchwały) w zakresie zaopatrzenia w energię elektryczną ustala się zaopatrzenie z istniejącej i projektowanej sieci elektroenergetycznej, na każdym terenie dopuszcza się lokalizację stacji transformatorowych, o ile nie naruszy to innych ustaleń planu miejscowego oraz warunków zabudowy i zagospodarowania terenów sąsiednich. Z powyższego wynika więc, iż planowana inwestycja stanowi wypełnienie przesłanki zawartej w art. 124 ust. 1 u.g.n., tzn. "zgodności ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości z planem miejscowym". Tym samym zostały spełnione obie przesłanki od których ustawodawca uzależnił możliwość ograniczenia przez starostę w drodze decyzji sposobu korzystania z nieruchomości na rzecz podmiotu realizującego konkretne przedsięwzięcie inwestycyjne. Treść art. 143 ust. 2 u.g.n., w ocenie organu odwoławczego, nie pozostawia wątpliwości, iż inwestycja polegająca na "Budowie stacji transformatorowej słupowej 15/0,4kV wraz z powiązaniami SN i nN w miejscowości B. S." - mieści się w pojęciu budowy urządzeń infrastruktury technicznej. Jednocześnie możliwość rozbudowy sieci energetycznej celem zwiększenia liczby odbiorców energii elektrycznej oraz zwiększenia bezpiecznego dostarczania energii elektrycznej do odbiorców społeczności lokalnej w oparciu o zmodernizowaną sieć elektroenergetyczną -wypełnia dyspozycję przepisu art. 2 pkt 5 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Z kolei art. 6 pkt 2 u.g.n. przesądza o tym, iż: "budowa i utrzymywanie ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania lub dystrybucji płynów, pary, gazów i energii elektrycznej, a także innych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń", jest celem publicznym. W konsekwencji, zdaniem organu odwoławczego należy przyjąć, że w przedmiotowej sprawie zostały spełnione obie przesłanki wynikające z regulacji prawnych zawartych w art. 124 ust. 1 oraz ust. 3 u.g.n., uzależniające udzielenie przez starostę zezwolenia danemu podmiotowi realizującemu konkretne przedsięwzięcie stanowiące cel publiczny, na ograniczeniu sposobu korzystania niezbędnej do tego nieruchomości. Na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniosła J. K. i J. C. wskazując, że brak odpowiedzi na pismo z dnia 28 sierpnia 2024 r. był wynikiem nieporozumienia. W odpowiedzi na skargę Wojewoda Małopolski wniósł o jej oddalenie podtrzymując przy tym argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Stosownie do art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy wojewódzki sąd administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną lub postanowienie z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji. Kontroli sądu w niniejszym postępowaniu poddana jest ocenia legalności decyzji, w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości, poprzez zezwolenie na wybudowanie w wykopie wąskoprzestrzennym linii kablowej o długości 113 m., na terenie nieruchomości należącej do skarżących, w ramach realizacji projektu budowy stacji transformatorowej słupowej. Jak podnosi organ, przedmiotowe zamierzenie jest inwestycją celu publicznego zgodą z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, skarżące nie wyraziły zgody na realizację inwestycji po terenie ich nieruchomości, a wydanie decyzji poprzedziły prawidłowe rokowania zmierzające do dobrowolnego wydanie nieruchomości, celem realizacji tej inwestycji. W ocenie sądu decyzja jest prawidłowa. Zgodnie z art. 124 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościamiUstawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 399 (dalej; ustawa) starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, może ograniczyć, w drodze decyzji, sposób korzystania z nieruchomości przez udzielenie zezwolenia na zakładanie i przeprowadzenie na nieruchomości ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania lub dystrybucji płynów, pary, gazów i energii elektrycznej oraz urządzeń łączności publicznej i sygnalizacji, a także innych podziemnych, naziemnych lub nadziemnych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń, jeżeli właściciel lub użytkownik wieczysty nieruchomości nie wyraża na to zgody. Ograniczenie to następuje zgodnie z planem miejscowym, a w przypadku braku planu, zgodnie z decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. Z kolei przepis art. 124 ust 3 ustawy stanowi, że udzielenie zezwolenia, o którym mowa w ust. 1, powinno być poprzedzone rokowaniami z właścicielem lub użytkownikiem wieczystym nieruchomości o uzyskanie zgody na wykonanie prac, o których mowa w ust. 1. Rokowania przeprowadza osoba lub jednostka organizacyjna zamierzająca wystąpić z wnioskiem o zezwolenie. Do wniosku należy dołączyć dokumenty z przeprowadzonych rokowań. Przepisy art. 114 ust. 1 i 2 oraz art. 115 stosuje się odpowiednio. Przepis art. 115 ust 2 ustawy stanowi, że wszczęcie postępowania wywłaszczeniowego następuje po bezskutecznym upływie dwumiesięcznego terminu do zawarcia umowy, o której mowa w art. 114 ust. 1, wyznaczonego na piśmie właścicielowi, użytkownikowi wieczystemu nieruchomości, a także osobie, której przysługuje ograniczone prawo rzeczowe na tej nieruchomości. Istotą decyzji wydawanej na podstawie art. 124 ustawy o gospodarce nieruchomościami jest ograniczenie uprawnień właściciela nieruchomości poprzez zobowiązanie go do udostępnienia tej nieruchomości celem wykonania przez inny podmiot robót budowlanych, mających charakter inwestycji celu publicznego. Finalnie, zezwolenie takie daje inwestorowi prawo dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Możliwość ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości jest przy tym zawężona wyłącznie do robót wymienionych w art. 124 ust. 1 ustawy. Przepis ten może znaleźć zastosowanie, gdy spełnione zostaną przewidziane w nim trzy przesłanki. Pierwsza, to charakter przedsięwzięcia, dla którego decyzja o ograniczeniu w korzystaniu z nieruchomości ma być wydana. Dotyczyć ma ono zakładania i przeprowadzenia na nieruchomości ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania lub dystrybucji płynów, pary, gazów i energii elektrycznej oraz urządzeń łączności publicznej i sygnalizacji, a także innych podziemnych, naziemnych lub nadziemnych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń. Druga przesłanka, to zgodność zamierzenia z planem miejscowym, a w przypadku braku planu, zgodnie z decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. Trzecią z przesłanek, jest brak zgody na taką inwestycję udzieloną przez właściciela lub użytkownika wieczystego nieruchomości, po której inwestycja ma być przeprowadzona, poprzedzona rokowaniami, które nie doprowadziły do porozumienia w sprawie dobrowolnej zgody właściciela nieruchomości na dokonanie tych robót. W niniejszej sprawie odmowa zgody na ograniczenie w korzystaniu z nieruchomości została wydana na przeprowadzenie robót budowlanych dotyczących realizacji linii kablowej sieci elektrycznej, w ramach budowy stacji transformatorowej. Nie budzi wątpliwości sądu, że roboty te zakresowo mieszczą się w pojęciu zakładania i przeprowadzenia na nieruchomości przewodów i urządzeń służących do przesyłania lub dystrybucji energii elektrycznej. Roboty te objęte są zatem dyspozycją art. 124 ust 1 ustawy. Odnośnie zgodności planowanej inwestycji z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla wsi B. P. działka skarżących położona jest w terenie 67MN,Ur - tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej z dopuszczeniem zabudowy usługowej i rzemiosła. Plan miejscowy w § 5 pkt 15 dopuszcza lokalizowanie urządzeń i budowli infrastruktury technicznej poza liniami zabudowy wyznaczonymi w planie miejscowym. Z kolei § 17 ust. 2 pkt 2 ppkt f stanowi, że dla terenów oznaczonych na rysunku planu miejscowego symbolami: 1 MN, Ur – 7OMN,Ur ustala się przeznaczenie uzupełniające: sieci i urządzenia infrastruktury technicznej. W zakresie zasad modernizacji, rozbudowy i budowy systemów komunikacji i infrastruktury technicznej (§ 12 ust. 8 ww. uchwały) w zakresie zaopatrzenia w energię elektryczną ustala się zaopatrzenie z istniejącej i projektowanej sieci elektroenergetycznej, na każdym terenie dopuszcza się lokalizację stacji transformatorowych, o ile nie naruszy to innych ustaleń planu miejscowego oraz warunków zabudowy i zagospodarowania terenów sąsiednich. Inwestycja taka jest zatem zgodna z planem miejscowym gminy D. Odnosząc się do pozostałych kwestii (brak zgody właściciela nieruchomości na realizacje inwestycji celu publicznego w obrębie nieruchomości, stanowiącej jego własność i przeprowadzonych w tej sprawie rokowaniach) tytułem uwag ogólnych, wskazać należy, że w ustawie nie wskazano w jakiej formie mają być przeprowadzone rokowania, oraz kiedy (na jakim etapie) można uznać, że rokowania się nie powiodły, co uprawnia organ do wydania decyzji o ograniczeniu w korzystaniu z nieruchomości. Jak zasadnie wskazano w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 listopada 2022 r. I OSK 2303/21 nie jest rzeczą organów administracji ocena warunków zaproponowane przez inwestora, ich ekwiwalentności i możliwości zaspokojenia oczekiwań właściciela nieruchomości. Kwestie takie jak: dobra albo zła wiara inwestora czy też ekwiwalentność zaproponowanego świadczenia, pozostają poza zakresem kontroli organu administracji, a w konsekwencji także sądu administracyjnego. Przytoczyć można też pogląd prawny zaprezentowany w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 listopada 2022 r. I OSK 2190/21 w którym wskazano, że organ prowadzący postępowania w sprawie ograniczenia korzystania z nieruchomości, uwzględniając treść art. 124 ust. 1 i 3 u.g.n., zobowiązany jest jedynie zbadać, czy zostały w sprawie przeprowadzone rokowania w przedmiocie zawarcia umowy umożliwiającej inwestorowi realizację inwestycji. Nie podlega kontroli sam tryb prowadzenia rokowań, a także powody, dla których nie dochodzi do zawarcia porozumienia. Kwestie takie jak ekwiwalentność zaproponowanego świadczenia, pozostają poza zakresem kontroli organu administracji, a w konsekwencji także sądu administracyjnego. Wyżej zaprezentowane poglądy na istotę rokowań dokonywanych w trybie art. 124 ust 3 ustawy w pełni aprobuje sad w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę. Rokowania, o których mowa w art. 124 ust. 3 ustawy, nie są negocjacjami w sensie cywilistycznym, a więc nie polegają one na przedstawianiu sobie wzajemnych propozycji, aż do uzyskania konsensusu satysfakcjonującego obie strony. Przeciwnie, rokowania oznaczają taką sytuację, w której inwestor określił i zaproponował właścicielowi warunki uzyskania zgody na wykonanie prac, o jakich mowa w art. 124 ustawy. Z kolei z niemożnością uzyskania zgody właściciela mamy do czynienia wtedy, gdy nie odpowiedział on na zaproszenie do rokowań, sprzeciwił się inwestycji albo też strony postawiły sobie wzajemnie takie warunki, że uznały je za niemożliwe do przyjęcia. Oznacza to więc, że rokowania nie zawsze muszą kończyć się sukcesem, czyli zawarciem porozumienia, a decyzja o ograniczeniu sposobu korzystania z nieruchomości podejmowana jest dopiero w ostateczności, kiedy nie doszło do porozumienia między inwestorem a właścicielem nieruchomości. Spełnienie wymogu przeprowadzenia rokowań, rozumianych jako osiągnięcie wspólnego stanowiska, byłoby niemożliwe szczególnie wtedy, gdy właściciel nieruchomości sprzeciwia się propozycjom inwestora wyraźnie wskazując, że zaproponowane warunki są nie do przyjęcia, lecz nie przedstawia rozwiązań alternatywnych. Trudno bowiem w tej sytuacji oczekiwać od inwestora, aby niezależnie od propozycji właściciela nieruchomości, był zmuszony do respektowania warunków drugiej strony lub prowadzenia rokowań dopóty, dopóki właściciel nie zmieni swojego stanowiska. Innymi słowy, rokowania polegają na tym, że inwestor przedstawia właścicielowi konkretną propozycję, która może być przez niego zaakceptowana lub odrzucona. Podkreślić też należy, że rokowania nie są czynnościami sformalizowanymi i z tego względu mogą być one prowadzone w dowolnej formie i nie można ich podporządkować konkretnym czynnościom negocjacyjnym. Co przy tym istotne, nie podlega weryfikacji organu, a następnie sądu, okoliczność, czy inwestor zaproponował właścicielowi takie warunki, które są dla niego korzystne, czy takie które są dla niego nie do przyjęcia. Rolą organów jest bowiem wyłącznie zbadanie faktu, czy rokowania w ogóle odbyły się, oraz czy doszło do porozumienia pomiędzy stronami (zob. wyrok WSA w Gdańsku z dnia 31 stycznia 2018 r., II SA/Gd 743/17). W ocenie sądu, rokowania dotyczące pozyskania zgody skarżących na wykonanie prac związanych z realizacją linii kablowej w ramach budowy stacji transformatorowej, po terenie należącej do nich nieruchomości, zostały przeprowadzone. Wnioskodawca (inwestor) wystosował do skarżących pismo z dnia 12 lutego 2024 r., w którym poinformował o planowanej przebudowie linii i zaproponował zawarcie umowy ustanowienia służebności przesyłu za jednorazowym wynagrodzeniem w wysokości 5.000 zł. Równocześnie wskazano, iż w przypadku braku porozumienia co do udostępnienia nieruchomości w terminie 2 miesięcy od odebrania pisma, wystąpi z wnioskiem do Starosty o wydanie decyzji administracyjnej. Wobec braku reakcji na próbę ugodowego wyrażenia zgody na realizację inwestycji, pismem z dnia 28 sierpnia 2024 r. inwestor ponowił prośbę o wyrażenie zgody na budowę linii kablowej i zawarcie umowy, a także zaproponował wynagrodzenie w wysokości 5400 zł. Na żadną z propozycji skarżące nie odpowiedziały. W ocenie sądu dwukrotne próby pozyskania zgody skarżących na dobrowolne wydanie nieruchomości celem realizacji inwestycji celu publicznego, w których proponowano skarżącym ekwiwalent pieniężny w zamian za zgodę na realizacje tej inwestycji przesądzają, że rokowania między inwestorem a skarżącymi odbyły się. Jak mowa wyżej, rokowania te nie polegają na przedstawianiu sobie wzajemnych propozycji, aż do uzyskania konsensusu satysfakcjonującego obie strony. Rokowania w rozumieniu art art. 124 ust 3 ustawy oznaczają taką sytuację, w której inwestor określił i zaproponował właścicielowi warunki uzyskania zgody na wykonanie prac, a właściciel nieruchomości nie przyjmuje propozycji albo na nie, nie reaguje. Sytuacja taka zaistniała w niniejszej sprawie. Brak zatem podstaw by kwestionować legalność zaskarżonej decyzji wobec ziszczenia się także pozostałych warunków, określonych przepisem art. 124 ust. 1 ustawy. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie 151 P.p.s.a.. orzekł jak w sentencji.