II SA/Kr 1457/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Bursa Sędziowie: WSA Renata Czeluśniak (spr.) WSA Kazimierz Bandarzewski Protokolant: Anna Balicka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 grudnia 2014 r. sprawy ze skargi T. W. i J. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 5 sierpnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia wznowionego postępowania skargę oddala. Decyzją z 27 kwietnia 2011 r., znak: [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] utrzymało w mocy decyzję Marszałka Województwa [...] z dnia 25 stycznia 2011 r., znak: [...] orzekającą o wymierzeniu kary pieniężnej w wysokości 10.000 zł firmie FHU "[...]" s.c. T. W. – J. M. za nieterminowe przekazanie Marszałkowi Województwa "zbiorczego zestawienia danych o rodzajach i ilości odpadów, o sposobach gospodarowania nimi oraz o instalacjach i urządzeniach służących do odzysku i unieszkodliwiania odpadów" za rok 2009. Pismem z dnia 2 stycznia 2014 r. T. W. i J. M., wspólnicy spółki cywilnej, złożyli za pośrednictwem Marszałka Województwa wniosek o wznowienie postępowania w tej sprawie, wskazując jako podstawę art. 145a § 1 kpa - wyrok Trybunału Konstytucyjnego o sygn. P 26/11, który orzekł, że art. 79c ust. 3 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach (Dz. U. z 2010 r. Nr 185, poz. 1243 ze zm.), w brzmieniu obowiązującym od 12 marca 2010 r. do 19 lipca 2011 r., przez to, że przewiduje niepodlegającą miarkowaniu karę pieniężną w wysokości 10 000 zł za nieterminowe przekazanie zbiorczego zestawienia danych o odpadach, jest niezgodny z art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Marszałek Województwa pismem z dnia 10 stycznia 2014 r. przekazał według właściwości powyższy wniosek do Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...], które postanowieniem z dnia 23 stycznia 2014 r., [...] wznowiło postępowanie w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 27 kwietnia 2011 r. W dniu 6 lutego 2014 r. wnioskodawcy zwrócili się z wnioskiem o zawieszenie postępowania do czasu rozstrzygnięcia sprawy dotyczącej stwierdzenia nieważności decyzji SKO w [...] z dnia 27 kwietnia 2011 r., przywołując przy tym poglądy doktryny oraz orzeczenie NSA z dnia 17 stycznia 2006 r., II OSK 406/5 o pierwszeństwie trybu nieważności nad trybem wznowienia postępowania. Wnioskodawcy wnieśli również o unieważnienie decyzji organu pierwszej instancji. Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło, iż zachodzi podstawa do zawieszenia postępowania z uwagi na wyłonienie się w toku sprawy zagadnienia wstępnego, wymagającego wydania rozstrzygnięcia przez SKO w [...]. Decyzją z 16 czerwca 2014 r., [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] uchyliło postanowienie [...] z dnia 8 kwietnia 2014 r. w całości i orzekło merytorycznie w ten sposób, że stwierdziło nieważność decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławcze w [...] z dnia 27 kwietnia 2011 r., [...] utrzymującej w mocy decyzję Marszałka Województwa [...] z dnia 25 stycznia 2011 r., znak: [...] orzekającą o wymierzeniu kary pieniężnej w wysokości 10 000 zł za nieterminowe przekazanie Marszałkowi Województwa [...] "zbiorczego zestawienia danych o rodzajach i ilości odpadów, o sposobach gospodarowania nimi oraz o instalacjach i urządzeniach służących do odzysku i unieszkodliwiania odpadów" za rok 2009. Decyzja Kolegium z dnia 16 czerwca 2014 r., [...] jest decyzją ostateczną. Dnia 24 czerwca 2014 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze podjęło z urzędu zawieszone postanowieniem z dnia 7 lutego 2014 r. postępowanie i umorzyło w całości wznowione postępowanie w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 27 kwietnia 2011 r., [...] utrzymującą w mocy decyzję Marszałka Województwa [...] z dnia 25 stycznia 2011 r., znak: [...]. W uzasadnieniu wskazało, że w związku z wyeliminowaniem z obrotu prawnego w formie stwierdzenia nieważności decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 27 kwietnia 2011 r., [...] utrzymującej w mocy decyzję Marszałka Województwa [...] z dnia 25 stycznia 2011 r., znak: [...], wznowione postępowanie w sprawie stało się bezprzedmiotowe. T. W. i J. M. wnieśli do Samorządowego Kolegium Odwoławczego wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją o umorzeniu w całości wznowionego postępowania. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 5 sierpnia 2014 r., [...] utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję, powielając zawartą w niej argumentację. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję z dnia 5 sierpnia 2014 r. złożyli T. W. i J. M. - wspólnicy spółki cywilnej Firma Handlowo-Usługowa "[...]" s.c. T. W. – J. M. Skarżący zaskarżyli decyzję w części, tj. w zakresie w jakim dotyczy ona umorzenia postępowania wznowieniowego w odniesieniu do decyzji Marszałka Województwa [...] z dnia 25 stycznia 2011 r. znak: [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej, zarzucając jej: - naruszenie art. 105 § 1 kpa w zw. z art. 6, 7, 8, 77 § 1 kpa poprzez błędne przyjęcie, iż w sprawie wystąpiły przesłanka bezprzedmiotowości postępowania wznowieniowego uzasadniającego jego umorzenie w całości (a nie w części), - naruszenie art. 107 § 3 kpa w zw. z art. 15 kpa poprzez brak odniesienia się do twierdzeń zawartych we wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy, - naruszenie art. 138 § 1 pkt 1 kpa poprzez utrzymanie w całości w mocy wadliwej decyzji SKO z dnia 24.06.2014 r., - naruszenie art. 145a § 1 i 2 k.p.a. poprzez błędne umorzenie postępowania wznowieniowego, a w konsekwencji naruszenie prawa do wszczęcia postępowania wznowieniowego w oparciu o przywołane przepisy związane z publikacją wyroku Trybunału Konstytucyjnego. W uzasadnieniu skargi skarżący wskazali, że co prawda Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło nieważność swojej decyzji z dnia 27 kwietnia 2011 r. (a więc decyzji utrzymującej w całości w mocy decyzję Marszałka o nałożeniu kary pieniężnej), jednak w odniesieniu do samej decyzji Marszałka Samorządowe Kolegium Odwoławcze dwukrotnie (postanowieniem z dnia 6 marca 2014 r. nr [...] oraz postanowieniem z dnia 12 czerwca 2014 r. nr [...]) odmówiło wszczęcia postępowania nieważnościowego. Główną przesłanką uzasadniającą odmowę wszczęcia postępowania nieważnościowego w odniesieniu do decyzji Marszałka miał być fakt, iż nie była ona decyzją ostateczną oraz że decyzja Marszałka została wyeliminowana już z obrotu prawnego decyzją utrzymującą ją w całości w mocy, ponieważ "decyzja utrzymana w mocy, czyli decyzja organu I instancji nie obowiązuje, lecz obowiązuje w tym zakresie decyzja organu odwoławczego". Powyższe postanowienie SKO z dnia 12 czerwca 2014 zostało zaskarżone do WSA w Krakowie (skarga z dnia 24 lipca 2014 r.), a na poparcie swojego stanowiska, skarżący przywołali orzeczenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w analogicznej sprawie, sygn. akt II SA/Kr 1003/10, zgodnie z którym takie stanowisko organu jest błędne. Dalej skarżący podnieśli, że jak wynika z uzasadnienia zaskarżonej decyzji, jak i poprzedzającej ją decyzji z dnia 24 czerwca 2014 r., wyłączną przesłanką umorzenia w całości postępowania wznowieniowego jest fakt wyeliminowania z obrotu prawnego decyzji SKO z dnia 27 kwietnia 2011 r. nr [...] (a więc decyzji utrzymującej w całości w mocy decyzję Marszałka). W ocenie organu w takiej sytuacji umorzenie postępowania wznowieniowego jest konieczne, ponieważ brak jest przedmiotu tego postępowania. Zdaniem skarżących fakt, że decyzja SKO z dnia 27 kwietnia 2011 r. została wyeliminowana z obrotu prawnego nie oznacza wcale, iż zachodzi przesłanka do umorzenia postępowania wznowieniowego w całości. Postępowanie to zostało bowiem wszczęte w sprawie i dotyczyło zarówno decyzji SKO z dnia 27 kwietnia 2011 r. jako decyzji drugoinstancyjnej, jak i poprzedzającej ją decyzji Marszałka. Decyzja Marszałka nie została wyeliminowana w żaden sposób z obrotu prawnego, przez co może i powinna ona stać się przedmiotem postępowania wznowieniowego - po zakończeniu postępowania w przedmiocie stwierdzenia jej nieważności. Odmowa stwierdzenia nieważności decyzji Marszałka będzie stanowiła przesłankę do podjęcia postępowania wznowieniowego. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne powołane są do kontroli zgodności z prawem działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach swej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania administracyjnego, nie będąc przy tym związanym granicami skargi, stosownie do treści art. 134 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej ppsa. Orzekanie - w myśl art. 135 ppsa - następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność i odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa. Sąd, uwzględniając skargę na decyzję, uchyla decyzję w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, co wynika z art. 145 § 1 pkt 1 ppsa. W przypadku braku stwierdzenia ww. naruszeń prawa – skargę oddala. W świetle powyższych zasad Sąd uznał, że skarga nie jest zasadna. Samorządowe Kolegium Odwoławcze prawidłowo umorzyło w całości wznowione postępowanie w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 27 kwietnia 2011 r., [...] utrzymującą w mocy decyzję Marszałka Województwa [...] z dnia 25 stycznia 2011 r., znak: [...]. Wobec stwierdzenia nieważności decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 27 kwietnia 2011 r., [...] wznowione postępowanie zakończone właśnie tą decyzją stało się bezprzedmiotowe. Ze względu na wyeliminowanie z obrotu prawnego ww. decyzji ostatecznej przestał istnieć przedmiot tego postępowania. Co do decyzji Marszałka Województwa [...] z dnia 25 stycznia 2011 r. znak: [...] stwierdzić należy, że wobec stwierdzenia nieważności decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 27 kwietnia 2011 r., [...], z dniem 16 czerwca 2014 r. "odżyło" odwołanie od tej decyzji, które rozpozna SKO w [...], a od jego decyzji przysługiwać będzie skarżącym skarga do sądu administracyjnego (vide także wyrok WSA w Krakowie z dnia 14 listopada 2014 r. sygn. akt II SA/Kr 1313/14). To, że postanowieniem z dnia 12 czerwca 2014 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] odmówiło stwierdzenia nieważności decyzji Marszałka (w tej sprawie zapadł wyrok WSA w Krakowie z dnia 14 listopada 2014 r. sygn. akt II SA/Kr 1313/14), a zatem nie została ona wyeliminowana z obrotu prawnego nie oznacza, że powinna ona stać się przedmiotem postępowania wznowieniowego. Nie jest to bowiem decyzja ostateczna, a zgodnie z art. 145 § 1 kpa postępowanie wznawia się jedynie w sprawie, która została zakończona decyzją ostateczną. Decyzja z dnia 25 stycznia 2011 r. wydana przez Marszałka Województwa [...] jako organ I instancji nie jest decyzją ostateczną ponieważ zostało od niej złożone odwołanie, które – jak wyżej wspomniano, wobec stwierdzenia nieważności decyzji II instancji – będzie musiało zostać rozpoznane. W związku z powyższym zaskarżoną decyzję Sąd uznał za zgodną z prawem i orzekł jak w sentencji na podstawie art.151 ppsa.