II SA/Kr 147/18

PostanowienieWSA w Krakowie2018-08-30

Skład orzekający: Sędzia NSA Anna Szkodzińska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej może zostać uwzględniony, jeśli strona twierdzi, że mimo ustanowienia pełnomocnika, działała samodzielnie i nie została poinformowana o doręczeniu wyroku jej pełnomocnikowi?
Ratio decidendi
Sąd odmówił przywrócenia terminu do złożenia skargi kasacyjnej, ponieważ doręczenie wyroku pełnomocnikowi strony, zgodnie z przepisami PPSA, jest skuteczne i obciąża mocodawcę. Brak winy w uchybieniu terminu nie został uprawdopodobniony, a ustalenia między stroną a pełnomocnikiem, które nie znalazły odzwierciedlenia w pełnomocnictwie, nie mogą mieć znaczenia dla oceny braku winy.
Stan faktyczny
Strona T. P. złożyła wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej od wyroku WSA w Krakowie, który oddalił jej skargę na decyzję o nakazie rozbiórki. Strona twierdziła, że mimo ustanowienia pełnomocnika, działała samodzielnie i nie została poinformowana o doręczeniu wyroku z uzasadnieniem jej pełnomocnikowi. Wnioskodawca argumentował, że formalizm procesowy nie powinien stać w sprzeczności z prawem strony do sprawiedliwego rozpoznania sprawy.
Rozstrzygnięcie
Odmówiono przywrócenia terminu do złożenia skargi kasacyjnej.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Szkodzińska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 30 sierpnia 2018 r. wniosku T. P. o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi T. P. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 27 maja 2015 r. ([...]) w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia odmówić przywrócenia terminu do złożenia skargi kasacyjnej Uzasadnienie: Wyrokiem z dnia 9 marca 2018 r. (II SA/Kr 147/18) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę T. P. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 27 maja 2015 r. ([...]) w przedmiocie nakazu rozbiórki. Pismem z dnia 10 marca 2018 r. T. P. zwrócił się o doręczenie wyroku z uzasadnieniem, dokonując opłaty kancelaryjnej. Wyrok z dnia 9 marca 2018 r. został doręczony w dniu 5 lutego 2018 r. ustanowionemu przez stronę w dniu 15 stycznia 2016 r. pełnomocnikowi (k. 89), r. pr. Ł. P.. Pismem z dnia 14 sierpnia 2018 r. r. pr. Ł. P., działając w imieniu T. P., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę kasacyjną wraz z wnioskiem o przywrócenie termu do jej złożenia. Uzasadniając wniosek podał, że mimo udzielonego pełnomocnictwa z dnia 15 stycznia 2016 r. dla profesjonalnego pełnomocnika, skarżący od samego początku występował sam, bez udziału pełnomocnika, zgodnie z poczynionymi z nim uprzednio ustaleniami. Podniósł, że skarżący osobiście złożył wniosek o sporządzenie uzasadnienia i doręczenie orzeczenia z uzasadnieniem na jego adres. Przedmiotowy wyrok wraz z uzasadnieniem został doręczony jednak pełnomocnikowi skarżącego, bez poinformowania skarżącego o podjętych czynnościach. Jak podał, na skutek interwencji skarżącego, w dniu 7 sierpnia 2018 r. otrzymał on pismo, z którego treści powziął wiedzę o okolicznościach stanowiących podstawę wniosku. Według wnioskodawcy, w okolicznościach niniejszej sprawy na ocenę czy uchybił on terminowi z własnej winy nie powinno rzutować to, że sąd l instancji wyrok doręczył pełnomocnikowi strony ustanowionemu w postępowaniu kasacyjnym. Formalizm procesowy nie może być wartością bezwzględną gdyż każdy ma prawo sprawiedliwego rozpoznania sprawy, a rolą sądu nie jest wyznaczanie wzorca prawidłowej relacji zachodzącej między stroną, a jej pełnomocnikiem. Formalizm procesowy powinien w takich sytuacjach ustępować prawu strony do sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. póz. 1302), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Zgodnie z art. 87 ppsa, pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). Przywrócenie terminu jest dopuszczalne wyłącznie w przypadku zaistnienia obiektywnych, występujących bez woli strony, okoliczności, które mimo dołożenia przez stronę odpowiedniej staranności w prowadzeniu własnych spraw udaremniły dokonanie czynności w terminie (postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 czerwca 2012 r. sygn. akt II FZ 477/12, z dnia 12 lutego 2015 r. sygn. akt l OZ 91/15). Do niezawinionych przyczyn uchybienia terminu zalicza się m.in.: stany nadzwyczajne, takie jak problemy komunikacyjne, klęski żywiołowe (powódź, pożar), czy nagłą chorobę strony lub jej pełnomocnika, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą. W niniejszej sprawie wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 9 marca 2018 r. wraz z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi strony dnia 5 lutego 2018 r. Zgodnie bowiem z art. 67 § 5 ppsa jeżeli w postępowaniu sądowoadministracyjnym ustanowiono pełnomocnika, to jemu właśnie należy dokonywać doręczeń. Chociaż więc to rzeczywiście skarżący złożył wniosek o doręczenie uzasadnienia wyroku z dnia 9 marca 2018 r., uzasadnienie to doręczono jego pełnomocnikowi. Działanie przed sądem przez pełnomocnika nie oznacza, że zmienia się strona postępowania. Pełnomocnik występuje jedynie w imieniu strony i ze skutkiem dla niej. Skutki podejmowanych przez pełnomocnika działań i zaniechań obciążają mocodawcę (por. FZ 142/04). W niniejszej sprawie nie zostały uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu do złożenia skargi kasacyjnej. Przywołane we wniosku uzgodnienia dokonane pomiędzy T. P. a jego pełnomocnikiem nie mogą mieć znaczenia, skoro nie znalazły odzwierciedlenia w zakresie udzielonego pełnomocnictwa, które jest pełnomocnictwem ogólnym i nie zawiera żadnych wyłączeń. Mając na uwadze powyższe, w oparciu o przepis art. 86 §1 ppsa orzeczono jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło