II SA/Kr 1479/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Irla Sędziowie: WSA Mirosław Bator WSA Małgorzata Łoboz (spr.) po rozpoznaniu w dniu 7 lutego 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi J. J. na postanowienie Wojewody z dnia 20 września 2018 r., znak: [...] w przedmiocie zawieszenia z urzędu postępowania w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę skargę oddala. [...] Postanowieniem z dnia 20.09.2018 roku (znak [...]) Wojewoda działając na podstawie art. 138 § 1 pkt. 1 w zw. z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. 2017.1257, dalej "k.p.a.") oraz art. 80 ust. 1 pkt. 2, art. 81 ust. 1 pkt. 2 i art. 82 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku Prawo budowlane (Dz. U. 2018.1202, dalej pr. bud.), po ponownym rozpatrzeniu zażalenia J. J. z dnia 31.10.2017 roku na postanowienie Starosty B. z dnia 25.10.2017 roku znak: [...] o zawieszeniu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania decyzji o pozwoleniu na budowę dwóch budynków usługowo-magazynowych wraz z wewnętrzną instalacją energii elektrycznej, podziemnym odcinkiem instalacji energii elektrycznej z zestawu złączowo-pomiarowego na słupie do budynku oraz rozbiórkę istniejącego budynku usługowo-magazynowego na działce nr [...] i [...] w obrębie ewidencyjnym [...], gmina B. , wobec rozstrzygnięcia zawartego w prawomocnym wyroku WSA w Krakowie z dnia 14.03.2018 roku, sygn. akt II SA/Kr 188/18, utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy. Do wydania przedmiotowego postanowienia doszło w konsekwencji uchylenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie poprzedniego postanowienia Wojewody wydanego w tej sprawie (znak: [...] z dnia 11.12.2017 roku) w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego. W uzasadnieniu Sąd stwierdził, że zaskarżone postanowienie zostało wydane przedwcześnie i wskazał jakie okoliczności należy wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrzeniu sprawy. W trakcie prowadzonego postępowania w sprawie z wniosku J. J. o zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę dwóch budynków usługowo-magazynowych wraz z wewnętrzną instalacją energii elektrycznej, podziemnym odcinkiem instalacji energii elektrycznej z zestawu złączowo-pomiarowego na słupie do budynku oraz rozbiórką istniejącego budynku usługowo-magazynowego na działce nr [...] oraz [...] w miejscowości [...] gmina B., Starosta B. pismem z 13 października 2017 r., znak: [...] zwrócił się do Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego w B., z zapytaniem czy toczy się przed tym organem postępowanie w sprawie samowoli budowlanej na działkach nr [...] i [...] w miejscowości [...] i ewentualnie na jakim jest etapie. W odpowiedzi Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego pismem z 18 października 2017 r. znak: [...] poinformował, że w inspektoracie toczy się postępowanie administracyjne w sprawie tymczasowych obiektów na działce nr [...] w [...], Gmina B. oraz, że po przeprowadzeniu oględzin na działce w dniu [...] sierpnia 2017 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego pismem z 4 września 2017 r. wystąpił do Urzędu Gminy B. z zapytaniem czy przedmiotowe obiekty tymczasowe oraz ich lokalizacja nie naruszają ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Prowadzenie postępowania przez organ nadzoru budowlanego w sprawie samowoli budowlanej na działce nr ewid, [...] obr. [...] (objętej wnioskiem o udzielenie pozwolenia na budowę) Starosta uznał za zagadnienie wstępne w sprawie o udzielenie pozwolenia na budowę i postanowieniem z dnia 25 października 2017 r. znak: [...], działając na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 kpa zawiesił postępowanie. Po rozpatrzeniu zażalenia Pana J. J. organ odwoławczy postanowieniem z 11 grudnia 2017 r., znak: [...] utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Wojewoda uznał, że dla przedmiotowej sprawy istotne znaczenie ma kwestia, iż pomiędzy postępowaniem o wydanie pozwolenia na budowę, a postępowaniem w sprawie samowolnie wykonanych robót budowlanych na terenie działki nr [...] zachodzi związek, bowiem postępowanie w sprawie samowolnie wykonanych robót budowlanych może zakończyć się nakazem rozbiórki. Jak wskazano w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, z 14 marca 2018 r., sygn. akt: II SA/Kr 188/18, uchylającym powyższe postanowienie Wojewody, sama okoliczność, że przed organem nadzoru budowlanego toczy się postępowanie, którego skutkiem może być wydanie decyzji o nakazie rozbiórki nie jest jeszcze podstawą do zawieszenia postępowania w przedmiocie pozwolenia na budowę dotyczącego tego samego obszaru. Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, że w okolicznościach niniejszej sprawy istotne jest to, że we wniosku o wydanie pozwolenia na budowę, jako część inwestycji wskazano rozbiórkę istniejącego budynku usługowo-magazynowego. Nie wyjaśniono, czy jest to ten sam obiekt, który objęty jest postępowaniem prowadzonym w trybie art. 48 ustawy Prawo budowlane. Jak wynika z akt sprawy, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. działając na podstawie art. 48 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo budowlane, decyzją Nr [...] z 7 grudnia 2017 r., znak: [...] nakazał inwestorowi, tj. Panu J. J. rozebranie obiektu o konstrukcji szkieletowej stalowej obudowanej płytą warstwową o wymiarach 18,10 x 6,20 m i wysokości 4,30 m oraz obiektu namiotowego o konstrukcji szkieletowej stalowej pokrytej podgumowaną plandeką o wymiarach 7,0 x 10,0 m i wysokości 5 m wybudowanych na działce nr [...] w miejscowości [...], w gminie B.. Odwołanie od powyższej decyzji złożone w dniu 4 stycznia 2018 r. przez Pana J. J. wraz z całością akt sprawy zostało przesłane do Wojewódzkiego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego. Mając na uwadze wytyczne sądu, Wydział Infrastruktury [...] Urzędu Wojewódzkiego pismem z 12 lipca 2018 r., znak: [...] zwrócił się do Wojewódzkiego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego w K., z prośbą o przesłanie uwierzytelnionych kserokopii protokołów kontrolnych wraz z załącznikami graficznymi. W odpowiedzi na powyższe Wojewódzki Inspektorat Nadzoru Budowlanego w K. pismem z 25 lipca 2018 r., znak: [...] przesłał do tut. Wydziału uwierzytelnioną kopię protokołu oględzin Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z [...] sierpnia 2017 r., znak: [...], który został spisany na okoliczność przeprowadzenia w tym samym dniu (tj. [...] sierpnia 2017 r.) w miejscowości [...] oględzin w sprawie tymczasowych obiektów budowlanych wybudowanych na działce nr [...]. Wymiary i położenie obiektów tymczasowych zostały przedstawione na szkicu terenowym, stanowiącym załącznik do protokołu. Analiza otrzymanych załączników wykazała, że obiekt nr [...], tj. obiekt o konstrukcji stalowej zlokalizowany jest w północno-zachodniej części działki nr [...], jego wymiary to: długość 18 m, szerokość 6,20 m. Obiekt ten zlokalizowany jest w odległości około 3,28 -3,38 m od działki nr [...] oraz około 0,90 m- 1,10 m od działki nr [...]. Jak wskazano w punkcie II protokołu oględzin, obiekt ten posadowiony jest na wylewce betonowej, o konstrukcji stalowej szkieletowej, obudowanej płytą warstwową, z dachem dwuspadowym w kierunku północ-południe. Jak wynika z rysunku pn.: Budynek usługowo-magazynowy do rozbiórki - rzut parteru i przekrój, budynek, który wedle wniosku J. J., z 20 września 2017 r., przeznaczony jest do rozbiórki w ramach inwestycji pn.: Budowa dwóch budynków usługowo-magazynowy wraz z wewnętrzną instalacją energii elektrycznej, podziemnym odcinkiem instalacji energii elektrycznej z zestawu złączowo-pomiarowego na słupie do budynku oraz rozbiórkę istniejącego budynku usługowo - magazynowego na działce nr [...] [...] w obrębie ewidencyjnym [...], gmina B., ma wymiary: 18 m x 6,40 m, oraz dach dwuspadowy. Analiza projektu zagospodarowania terenu wykazała, że budynek oznaczony nr [...], jako "istniejący budynek usługowo-magazynowy podlegający rozbiórce, konstrukcji stalowej" usytuowany jest w odległości około 3,5 m od granicy z działką [...] oraz około 1,5 m od granicy z działką nr [...]. Organ wojewódzki pomimo niewielkiej różnicy (20 cm) w zwymiarowaniu obiektu przez organ nadzoru budowlanego i projektanta, oraz nieznacznych różnic w odległościach dotyczących usytuowania budynku względem działek sąsiednich - nie miał wątpliwości, że "budynek usługowo - magazynowy", którego rozbiórka została wpisana do wniosku jako część inwestycji w postępowaniu przed organami administracji architektoniczno - budowlanej - jest jednym z obiektów, które objęte są postępowaniem przed organem nadzoru budowlanego. Kolejno, Wojewódzki Sąd Administracyjny w wyżej wspomnianym wyroku wskazał, iż organ drugiej instancji powinien zaktualizować informacje co do tego, na jakim etapie jest postępowanie rozbiórkowe. Wobec tego, Wojewoda pismem z dnia 3 września 2018 r. zwrócił się do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B., z prośbą o udzielenie informacji, czy inwestor wykonał obowiązek zawarty w decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. Nr [...] z 7 grudnia 2017 r., znak: [...], tzn. czy zostały rozebrane obiekty budowlane objętą powyższą decyzją. W odpowiedzi organ nadzoru budowlanego pismem z 5 września 2018 r., znak: [...] poinformował, że inwestor nie wykonał powyższego obowiązku oraz, że do dnia dzisiejszego nie zostało rozpatrzone odwołanie od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. Nr [...] z 7 grudnia 2017 r., znak: [...] przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K.. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wskazał również, że decyzja o nakazie rozbiórki, o której mowa w art. 35 ust. 5, musi być ostateczna, gdyż tylko ona wywołuje skutki prawne. Decyzja o nakazie rozbiórki nie jest ostateczna, a obiekt którego rozbiórka została wpisana do wniosku jako część inwestycji w postępowaniu przed organami administracji architektoniczno - budowlanej jest jednym z obiektów, które objęte są postępowaniem przed organem nadzoru budowlanego. Odnosząc się do kwestii, czy pomiędzy tymi sprawami zachodzi związek, Wojewoda wyjaśnił, że taki związek zachodzi, gdyż od rozstrzygnięcia w sprawie samowolnie realizowanych prac zależy możliwość rozpoznania sprawy dotyczącej wydania pozwolenia na budowę. Zgodnie z powyżej cytowanym przepisem art. 35 ust. 5 ustawy Prawo budowlane, właściwy organ wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę, jeżeli na terenie, którego dotyczy projekt zagospodarowania działki lub terenu, znajduje się obiekt budowlany, w stosunku do którego orzeczono nakaz rozbiórki. A zatem przed wydaniem decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę właściwy organ administracji architektoniczno-budowlanej zobowiązany jest sprawdzić, czy spełnione zostały wymogi zawarte m.in. w art. 35 ustawy Prawo budowlane, w tym czy nie zachodzi przypadek o którym mowa w art. 35 ust. 5 tej ustawy. Sposób zakończenia postępowania w sprawie nakazu rozbiórki, będzie rzutować na rozstrzygnięcie przez organ administracji architektoniczno-budowlanej sprawy dotyczącej pozwolenia na budowę. Ostateczne rozstrzygnięcie organu nadzoru budowlanego będzie wiążące dla Starosty B. przy rozstrzyganiu sprawy w przedmiocie pozwolenia na budowę (organ albo orzeknie o pozwoleniu na budowę, albo o odmowie udzielenia pozwolenie na budowę), a zatem w rozpatrywanej sprawie mamy do czynienia z zagadnieniem wstępnym, o jakim mowa w art. 97 § 1 pkt. 4 k.p.a. W ocenie Wojewody, pomiędzy postępowaniem prowadzonym w trybie art. 48 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo budowlane przez organy nadzoru budowlanego, a postępowaniem prowadzonym w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę przez organ administracji architektoniczno-budowlanej zachodzi związek. W niniejszej sprawie nakaz rozbiórki nie został wykonany, a decyzja o nakazie rozbiórki nie stała się ostateczna. Zdaniem Wojewody, Starosta B. słusznie zastosował dyspozycję art. 97 § 1pkt. 4 kpa uznając, że postępowanie prowadzone w sprawie nakazu rozbiórki stanowi zagadnienie wstępne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w przytaczanym wyroku wskazał, że samo wydanie nakazu rozbiórki nie stanowi przeszkody do wydania pozwolenia na budowę. Przeszkodą taką jest dopiero istnienie obiektu objętego decyzją rozbiórkową. Jeżeli nakaz rozbiórki zostanie wykonany, to nie znajdzie zastosowania art. 35 ust. 5 Prawo budowlane. Jednakże, w niniejszej sprawie nakaz rozbiórki nie został wykonany, a decyzja o nakazie rozbiórki nie stała się ostateczna. Skargą z dnia 17.10.2018 roku J. J., reprezentowany przez pełnomocnika, wniósł o uchylenie postanowienia Wojewody w przedmiocie utrzymania w mocy postanowienia Starosty B. o zawieszeniu postępowania z urzędu, oraz uchylenie tego postanowienia Starosty. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił, że zostało wydane z naruszeniem przepisów postępowania mające wpływ na wynik sprawy, a to art. 97 § 1pkt. 4 kpa przez jego niewłaściwe zastosowanie polegające na niezasadnym zawieszeniu postępowania, bowiem sprawa dotycząca rozbiórki obiektów nie stanowi zagadnienia wstępnego względem prowadzonego postępowania dotyczącego pozwolenia na budowę. Oprócz tego, skarżący zarzucił naruszenie przepisów art. 7, 76 § 1 , art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. poprzez niewyczerpujące rozpatrzenie przez organ materiału dowodowego, skutkujące dowolnym uznanie nim zaistnienia elementów zagadnienia wstępnego. Po trzecie, skarżący podniósł zarzut naruszenia prawa materialnego, a to art. 35 ust. 5 ustawy Prawo budowlane polegające na przyjęciu, że dopuszczalna jest odmowa udzielenia pozwolenia na budowę robót objętych zgłoszeniem, podczas gdy usytuowanie obiektu budowlanego zgodnie ze zgłoszeniem nie może skutkować odmową udzielenia pozwolenia na budowę, pomimo że na działce, której dotyczy projekt budowlany i wniosek o udzielenie pozwolenia na budowę, nie znajduje się obiekt budowlany, w stosunku do którego orzeczono ostateczny nakaz rozbiórki wywołujący skutki prawne, a wydanie pozwolenia na budowę nie będzie skutkować legalizacją obiektu budowlanego. Ponadto skarżący wniósł o zasądzenie od organu na jego rzecz kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Zgodnie z dyspozycją art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie do przepisu art. 145 p.p.s.a. kontrola ta sprawowana jest w zakresie oceny zgodności zaskarżonych do sądu decyzji lub postanowień z obowiązującymi przepisami prawa materialnego jak i przepisów proceduralnych - o ile ich naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy tj. treść wydanej decyzji lub postanowienia. Przepis art. 134 § 1 p.p.s.a. stanowi, iż sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Tak więc sąd administracyjny, nie będąc związany granicami skargi, ocenia legalność decyzji lub postanowienia w szerokim zakresie niezależnie od trafności zarzutów sformułowanych w skardze jak i ponad te zarzuty. Sprawa została rozpoznana w postępowaniu uproszczonym, albowiem zgodnie z art. 119 pkt. 3 p.p.s.a. sprawa może być rozpoznana w tym trybie, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie. Niniejsza sprawa dotyczy właśnie tego rodzaju postanowienia, a zatem sprawę rozpoznano na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie z treścią art. 145 § 1 p.p.s.a. w przypadku, gdy Sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy lub naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego albo inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas - w zależności od rodzaju naruszenia - uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem. Natomiast w razie nieuwzględnienia skargi Sąd oddala skargę w oparciu o art. 151 p.p.s.a. Przedmiotem oceny sądu jest postanowienie o utrzymaniu w mocy postanowienia o zawieszeniu postępowania administracyjnego z urzędu, po uprzednim uchyleniu tego postanowienia przez tut. Sąd celem wyjaśnienia okoliczności sprawy. Zaskarżone rozstrzygnięcie Wojewody ma charakter jedynie procesowy, a zatem Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpoznaje tylko kwestię legalności zawieszenia postępowania, nie odnosząc się do przyszłego, merytorycznego rozstrzygnięcia w sprawie. Zgodnie z dyspozycją art. 35 ust. 5 prawa budowlanego, organ administracji architektoniczno-budowlanej wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę, jeżeli na terenie, którego dotyczy projekt zagospodarowania działki lub terenu, znajduje się obiekt budowlany, w stosunku do którego orzeczono nakaz rozbiórki. Wskazać należy, że po ponownym rozpatrzeniu sprawy, Wojewoda odnosząc się do wytycznych z wyroku tut. Sądu z dnia 14.03.2018 roku sygn. II SA/Kr 188/18, ustalił, że decyzja o nakazie rozbiórki nie jest ostateczna, a obiekt którego rozbiórka została wpisana do wniosku jako część inwestycji w postępowaniu przed organami administracji architektoniczno - budowlanej jest jednym z obiektów, które objęte są postępowaniem przed organem nadzoru budowlanego. Ostateczne rozstrzygnięcie organu nadzoru budowlanego będzie więc wiążące dla Starosty B. przy rozstrzyganiu sprawy w przedmiocie pozwolenia na budowę (organ albo orzeknie o pozwoleniu na budowę, albo o odmowie udzielenia pozwolenie na budowę), a zatem w rozpatrywanej sprawie mamy do czynienia z zagadnieniem wstępnym, o jakim mowa w art. 97 § 1 pkt. 4 k.p.a. Należy zgodzić się ze stanowiskiem Wojewody, że między postępowaniem prowadzonym w trybie art. 48 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo budowlane przez organy nadzoru budowlanego, a postępowaniem prowadzonym w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę przez organ administracji architektoniczno-budo wlanej zachodzi związek. W niniejszej sprawie nakaz rozbiórki nie został wykonany, a decyzja o nakazie rozbiórki nie stała się ostateczna. W tym miejscu należy przytoczyć pogląd wyrażony w wyroku WSA w Krakowie z dnia 14.03.2018 roku sygn. II SA/Kr 188/18, że samo wydanie nakazu rozbiórki nie stanowi przeszkody do wydania pozwolenia na budowę. Przeszkodą taką jest dopiero istnienie obiektu objętego decyzją rozbiórkową. Jeżeli nakaz rozbiórki zostanie wykonany, to nie znajdzie zastosowania art. 35 ust. 5 Prawo budowlane. Jednakże, w niniejszej sprawie nakaz rozbiórki nie został wykonany, a decyzja o nakazie rozbiórki nie stała się ostateczna. Jeżeli decyzja o rozbiórce byłaby ostateczna, w sprawie nie występowałoby zagadnienie prejudycjalne. Skoro zaś decyzja ta nie posiada waloru ostateczności, organ ustalił, że obiekt budowlany, którego rozbiórka jest objęta wnioskiem o pozwolenie na budowę, stanowi także przedmiot postępowania przed organem nadzoru budowlanego, a nadto, iż między tymi sprawami zachodzi związek. Wobec powyższych ustaleń Wojewody, wszystkie zarzuty zawarte w skardze jawią się jako niezasadne. Przede wszystkim, organ ustalił wszelkie okoliczności faktyczne sprawy, działając zgodnie z zaleceniami wskazanymi przez tut. Sąd. Organ rozpatrzył materiał w sposób wyczerpujący, co musiało skutkować uznaniem, iż w sprawie występuje zagadnienie wstępne dotyczące postępowania w sprawie rozbiórki obiektu, którego rozpoznanie jest sprawą pierwszorzędną i jako takie nie może wyprzedzać merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy w przedmiocie pozwolenia na budowę. Ustalenia organu zatem w sposób nie budzący żadnych wątpliwości wynikają z zebranego materiału dowodowego. Nie można również zgodzić się z twierdzeniem skarżącego, że działanie organu – jak już wskazano – zgodne z prawem i nie budzące w tym zakresie wątpliwości, ma na celu jedynie przedłużenie postępowania. Trzeba dodać, że w aktach sprawy zgromadzono fragmenty projektu budowlanego z projektem zagospodarowania terenu /k.9/. Z projektu tego wynika, że na działce nr [...] zlokalizowany jest obiekt oznaczony numerem "[...]", opisany jako "istniejący budynek usługowo – magazynowy podlegający rozbiórce, o konstrukcji stalowej", o którym jest mowa także w części opisowej projektu budowlanego /k.18/, jako o obiekcie zlokalizowanym po zachodniej stronie działki. Nie ma wątpliwości, że jest to ten sam obiekt, który został umieszczony na szkicu oględzin dokonanych przez PINB w dniu [...].08.2017r. i oznaczony nr "[...]", opisany jako obiekt o konstrukcji stalowej szkieletowej na wylewce betonowej /k.36 i 35/. Wobec tego nie ulega kwestii, że obiekt objęty postępowaniem o udzielenie pozwolenia na budowę jest tożsamy z obiektem będącym przedmiotem postępowania w kwestii samowoli budowlanej. Odnosząc się do zarzutu naruszenia przepisu art. 97 § 1 pkt. 4 k.p.a., to również nie zasługiwał on na uwzględnienie. Stanowisko skarżącego, iż sprawa dotycząca rozbiórki obiektów znajdujących się na jego działce nie stanowi zagadnienia wstępnego względem postępowania w sprawie pozwolenia na budowę, należy uznać za chybione. Jak już wskazywano, pomiędzy tymi dwoma rodzajami postępowań zachodzi ścisły związek. Często podkreśla się w orzecznictwie, że od rozstrzygnięcia w sprawie samowolnie zrealizowanych prac zależy możliwość rozpoznania sprawy dotyczącej pozwolenia na budowę, bowiem postępowanie w sprawie samowolnie wykonanych robót budowlanych może zakończyć się nakazem rozbiórki (tak m. in. WSA w Krakowie w wyroku z dnia 25.10.2016 roku, sygn. akt II SA/Kr 1136/16). Nie jest zatem możliwe rozstrzygnięcie w sprawie głównej, bez ostatecznego rozstrzygnięcia w przedmiocie zagadnienia wstępnego. Zgodnie zaś z orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego prejudycjalność zachodzi tylko wtedy, gdy rozstrzygnięcie co do pewnej kwestii prawnej stanowi wiążącą przesłankę wydania decyzji w postępowaniu głównym. Oznacza to, że bez rozstrzygnięcia zagadnienia prejudycjalnego przez inny organ lub sąd, wydanie decyzji w danej sprawie jest niemożliwe. W kwestii zaś naruszenia prawa materialnego, a to art. 35 ust. 5 ustawy Prawo budowlane, to także i ten zarzut nie może zostać uwzględniony. Jak już wskazano wyżej, obiekt budowlany, którego rozbiórka jest objęta wnioskiem o pozwolenie na budowę, stanowi także przedmiot postępowania przed organem nadzoru budowlanego. Z tego też wynika konieczność zawieszenia postępowania administracyjnego w przedmiocie pozwolenia na budowę. Wskazać należy, że celem przepisu art. 35 ust. 5 Prawa budowlanego jest zapewnienie uporządkowania stanu nieruchomości objętej wnioskiem o wydanie pozwolenia na budowę. Zgodnie z tezami zawartymi w komentarzu do ustawy – Prawo budowlane pod red. Artura Kosickiego, "istotą tej regulacji jest doprowadzenie do uprzedniego usunięcia skutków wszelkiej samowoli budowlanej na terenie, którego dotyczyć miałaby nowa decyzja o pozwoleniu na budowę. Przepis ten należy odczytywać, jako wyjątek od zawartej w ust. 4 zasady i ze względu na ten wyjątkowy charakter nie może on być interpretowany rozszerzająco. Z uwagi na to, iż postanowienie wydane przez Wojewodę jest zasadne i zgodne z prawem, zaś zarzuty skarżącego nie mogły zostać uwzględnione ze wskazanych wyżej przyczyn, należało skargę oddalić, w oparciu o art. 151 p.p.s.a.