II SA/Kr 1521/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Czeluśniak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym wniosku E. W. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w dniu 24 lutego 2010 r. w sprawie ze skargi E. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 17 sierpnia 2009r., Nr [...] w przedmiocie ustalenia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia postanawia odmówić przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi Pełnomocnik skarżącego, radca prawny B. F., został wezwany zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 15 października 2009r., by w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi uzupełnił braki skargi wniesionej na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 17 sierpnia 2009r., Nr [...] poprzez nadesłanie 10 egzemplarzy skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych. Odpis tego zarządzenia został wysłany na adres kancelarii pełnomocnika skarżącego podany w skardze i doręczony pełnomocnikowi w trybie art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "ppsa", dnia 12 listopada 2009r., co wynika z adnotacji o awizowaniu znajdujących się na kopercie. Pełnomocnik skarżącego w zakreślonym terminie nie uzupełnił braków skargi. WSA w Krakowie postanowieniem z dnia 8 stycznia 2010r. odrzucił skargę E. W. z powodu nieuzupełnienia braków formalnych skargi w zakreślonym terminie. Pełnomocnik skarżącego złożył wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, podnosząc, że nie jest możliwe, by wezwanie do nadesłania brakujących odpisów skargi zostało prawidłowo awizowane, ponieważ pracownicy kancelarii zawsze sprawdzają zawartość skrzynki pocztowej i odbierają korespondencję. Zdaniem pełnomocnika przedmiotowe wezwanie nie było prawidłowo awizowane, co jest tym bardziej możliwe, że w budynku, w którym mieści się jego kancelaria, a także inne kancelarie, funkcjonuje kilka wejść, zaś budynek jest oznaczany za pomocą aż trzech adresów. Wszystkie te okoliczności, w ocenie pełnomocnika, wskazują, że pełnomocnik bez swojej winy nie otrzymał awiza informującego o przesyłce zawierającej wezwanie do uzupełnienia braków skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 86 § 1 ppsa, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Zgodnie z art. 87 § 1 i 2 ppsa wniosek o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, a w piśmie należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Wniosek o przywrócenie terminu został złożony w terminie określonym w art. 87 § 1 ppsa, spełnia wymogi formalne, lecz w ocenie Sądu nie jest zasadny. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 11 kwietnia 2008r. sygn. akt I OZ 246/08 (Lex Omega nr 479292) "Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wówczas, gdy strona w sposób przekonujący uprawdopodobni brak swojej winy. Z brakiem winy mamy natomiast do czynienia tylko w przypadku zaistnienia niezależnych od strony, która uchybiła terminowi i niemożliwych do przezwyciężenia okoliczności, z powodu których doszło do przekroczenia wyznaczonego przepisami prawa terminu". Należy też podkreślić, że zgodnie z utrwalonym orzecznictwem "Brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może mieć miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku" (tak Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 28 czerwca 2007r., sygn. akt II OSK 479/07). W przedmiotowej sprawie pełnomocnik skarżącego brak winy w niedochowaniu terminu uzasadnia wadliwością doręczenia dokonanego w trybie art. 73 ppsa. Przewidziane w art. 73 ppsa zawiadomienie dla adresata listonosz sporządza na odrębnym formularzu, po czym dokonuje adnotacji o niedoręczeniu przesyłki na potwierdzeniu odbioru oraz adnotacji "awizowano dnia" na adresowej stronie niedoręczonej przesyłki i składa swój podpis. Następnie niezwłocznie oddaje przesyłkę do właściwej pocztowej placówki oddawczej, która przechowuje przesyłkę przez siedem kolejnych dni, licząc od dnia następnego po dniu pozostawienia zawiadomienia u adresata. W wypadku powtórnego awizowania procedura wygląda tak samo. Analiza przesyłki zawierającej wezwanie pełnomocnika do nadesłania odpisów skargi wskazuje, że przesyłka była awizowana zgodnie z wymogami art. 73 ppsa. Na kopercie widnieją adnotacje o pierwszym awizowaniu w dniu 29 października 2009r. i powtórnym awizowaniu 6 listopada 2009r. Adnotacje te zawierają podpisy doręczyciela oraz opatrzone są pieczęciami urzędu pocztowego z datami. Ponadto na zwrotnym potwierdzeniu odbioru umieszczona jest pieczęć informująca, że adresat przesyłki był nieobecny pod wskazanym adresem. Dlatego w ocenie Sądu brak jest podstaw do kwestionowania prawidłowości doręczenia dokonanego w trybie art. 73 ppsa i zasadnie przyjęto, że doręczenie przedmiotowego wezwania nastąpiło w dniu 12 listopada 2009r. Należy też wyjaśnić, że "Domniemanie faktyczne doręczenia pisma w trybie art. 73 może być obalone, gdy adresat pisma wykaże, że dane wynikające z dowodu doręczenia są niezgodne z rzeczywistością. Jedną z możliwości służących obaleniu tego domniemania jest przeprowadzenie procedury reklamacyjnej. Istotne jest, aby w przypadku niewykonania lub nienależytego wykonania usługi pocztowej reklamacja, zgodnie z art. 61 ust. 2 Prawa pocztowego oraz § 4 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 13 października 2003 r. w sprawie reklamacji powszechnej usługi pocztowej w zakresie przesyłki rejestrowanej i przekazu pocztowego (Dz. U. Nr 183, poz. 1795 z późn. zm.) była zgłoszona w formie pisemnej, ustnej do protokołu lub innej, która ujawnia wolę reklamującego w sposób dostateczny, w tym również w formie elektronicznej. Można nawet założyć, że co do zasady brak woli przeprowadzenia procedury reklamacyjnej uniemożliwia skuteczne obalenie domniemania doręczenia pisma w trybie awizowania. (B. Dauter "Komentarz do art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LEX, 2009, wyd. III.). W przedmiotowym wniosku o przywrócenie terminu pełnomocnik ograniczył się jedynie do kwestionowania prawidłowości doręczenia, jednak w ocenie Sądu nie uprawdopodobnił swoich twierdzeń, lecz oparł je na subiektywnym przekonaniu, że przesyłka była wadliwie awizowana przez pocztę oraz że "niemożliwym wydaje się złożenie awiza w skrzynce pocztowej tutejszej kancelarii". Tymczasem przesłanką przywrócenia terminu jest właśnie uprawdopodobnienie, że uchybienie terminu nastąpiło z powodu okoliczności, za które strona nie ponosi winy. Skoro zaś nie zostało uprawdopodobnione, że doręczenie wezwania do nadesłania odpisów skargi było wadliwe, to należy przyjąć, że to brak odebrania przez zawodowego pełnomocnika skarżącego awizowanej przesyłki skutkował uchybieniem terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, a takie uchybienie terminu niewątpliwie nastąpiło z winy pełnomocnika. Dlatego też uzasadniona było odmowa przywrócenia terminu na podstawie art. 86 § 1 i art. 87 § 2 ppsa.