II SA/Kr 1527/15

Starszy Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – Agnieszka Góra po rozpoznaniu w dniu 1 sierpnia 2016r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata Z.D. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu T.S. w sprawie ze skargi T.S. i A.C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 8 września 2015r. Nr [...] w przedmiocie odmowy nakazania przywrócenia stanu poprzedniego wody na gruncie p o s t a n a w i a przyznać na rzecz adwokata Z.D. , wykonującej zawód w Kancelarii Adwokackiej ul. [...] , od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie kwotę 147,60 zł ( słownie: sto czterdzieści siedem złotych, sześćdziesiąt groszy ) w tym 27,60 zł ( słownie: dwadzieścia siedem złotych, sześćdziesiąt groszy ) podatku od towarów i usług, tytułem wynagrodzenia kosztów zastępstwa prawnego udzielonego z urzędu. Postanowieniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 19 stycznia 2016r. przyznane zostało skarżącej T.S. prawo pomocy w zakresie zwolnienia jej od kosztów oraz ustanowienia dla strony skarżącej adwokata z urzędu w sprawie skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 8 września 2015r. Po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Rady Adwokackiej w K. , zarządzeniem Dziekana ORA z dnia 2 lutego 2016r. na pełnomocnika T.S. została wyznaczona adwokat dr Z.D. , wykonująca zawód w Kancelarii Adwokackiej w K. przy ul. [...] . W dniu 8 marca 2016r. pełnomocnik skarżącej złożył wniosek o przywrócenie T.S. terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie WSA w Krakowie z dnia 11 grudnia 2015r. Rozpoznając wniosek pełnomocnika T.S. o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, postanowieniem z dnia 24 marca 2016r. oddalił wniosek o przywrócenia tego terminu. Na powyższe postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 24 marca 2016r. o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia - pełnomocnik wniósł zażalenie, które postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 12 lipca 2016r. zostało oddalone. Również w swoim zażaleniu skierowanym do NSA pełnomocnik wystosował wniosek o zasądzenie kosztów udzielonej skarżącej z urzędu, oświadczając, iż nie zostały one opłacone w całości ani w części. Zgodnie z art. 250 § 2 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stosownie do treści § 18 ust. 1 pkt 1 lit c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu – stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji wynosi 240,00 zł. Stosownie zaś do § 18 ust. 1 pkt 2 b – za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej – 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1. W postępowaniu zażaleniowym stawka ta wynosi 120 zł ( § 18 ust. 1 pkt 2 d ). W myśl natomiast § 2 ust. 3 w/w rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości – w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1 , sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach tj. 23 %. W związku z powyższym, na zasadzie art. 250, art. 258 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ), § 19 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu ( Dz. U. Nr 163,poz.1348 z późn. zmianami ) oraz § 18.1 pkt. 1,2 w zw. z § 2 pkt 3 cytowanego Rozporządzenia należało orzec jak w sentencji niniejszego postanowienia. Stawka podatku od towarów i usług została przyjęta na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług ( Dz. U. Nr 54 poz. 535 z późniejszymi zmianami ).