II SA/Kr 1529/22

Dnia 15 marca 2023 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Bursa Sędziowie: WSA Piotr Fronc WSA Sebastian Pietrzyk (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 15 marca 2023 roku sprawy ze skargi I. W., E. W., P. U., I. R., E. S., A. R., W. B., E. B., L. W., B. W., D. W., J. B., B. M., I. J., K. J., R. J., M. W., J. B., H. S., S. D., T. R., K. C., J. S., Z. W., T. S., T. Ż., J. U., H. K. na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia 25 października 2022 roku, znak: WS-VI.7534.3.88.2022.BK w przedmiocie odmowy zwrotu wywłaszczonej nieruchomości, I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. zasądza od Wojewody Małopolskiego solidarnie na rzecz I. W., E. W., P. U., I. R., E. S., A. R., W. B., E. B., L. W., B. W., D. W., J. B., B. M., I. J., K. J., R. J., M. W., J. B., H. S., S. D., T. R., K. C., J. Ś., Z. W., T. S., T. Z., J. U., H. K. kwotę 680 zł (sześćset osiemdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Przedmiotem skargi jest decyzja Wojewody Małopolskiego z dnia 18 października 2022 roku, znak: WS-YI.7534.3.88.2022.BK, uchylająca decyzję Starosty Wielickiego z dnia 22 kwietnia 2022 roku w całości i orzekająca (1) o odmowie zwrotu udziałów w nieruchomości oznaczonej jako: działka nr [...] o pow. 0,0253 ha, powstałej z podziału działki nr [...], położonej w K. , jedn. ewid. [...], obręb [...], objętej księgą wieczystą nr [...] na rzecz: T. Ż., J. U., H. K., K. C., T. R., M. W., S. D., I. W., E. W., Z. W., S. S., T. S., M. S., P. U., I. R., J. S., A. C., H. S., W. C., H. S., B. S., A. P., B. M., I. J., R. J., K. J., E. S., J. B., A. R., E. B., W. B., J. B., L. W., B. W. i D. W.; (2) o odmowie zwrotu udziałów w nieruchomości oznaczonej jako: działka nr [...] o pow. 0,0271 ha, powstałej z podziału działki nr [...], położonej w K. , jedn. ewid. [...], obręb [...], objętej księgą wieczystą nr [...] na rzecz: E. S., J. B., I. R., A. R., E. B., W. B., J. B., L. W., B. W. i D. W.. Powyższa decyzja zapadła w następujących okolicznościach. Pismem z dnia 12 grudnia 2017r. R. R., I. W., E. S. W., A. U., P. U., I. R., E. S., B. G. B. B., A. R., W. B., E. B., L. W., B. W., D. W., J. B., B. M., I. J., K. J., R. J., M. W., J. B., H. S., A. C., T. ([...]) S. , S. S., Z. W., reprezentowani przez M. Ś. zwrócili się z wnioskiem do Prezydenta Miasta Krakowa o zwrot nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...] w granicach wywłaszczonych działek nr [...] i nr [...] obr [...] (w części nie obejmującej pasa drogowego ul. [...]) oraz wzdłuż działki nr [...] (pas ziemi pomiędzy działką nr [...] i działką nr [...]). Po rozpoznaniu wniosku i uprzednim uchyleniu przez Wojewodę Małopolskiego decyzji Starosty [...] z dnia 15 marca 2021 roku (decyzją Wojewody z dnia 17 września 2021 roku), Starosta [...] decyzją z dnia 22 kwietnia 2022 r. znak: [...] orzekł: - w pkt. 1 - o zwrocie na rzecz T. Ż., J. U., H. K., K. C., T. R., M. W., S. D., I. W., E. W., Z. W., S. S., T. S., M. S., P. U., I. R., J. S., A. C., H. S., W. C., H. S., B. S., A. P., B. M., I. J., R. J., K. J., E. S., J. B., A. R., E. B., W. B., J. B., L. W., B. W. i D. W. nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...] o pow. 0,0253 ha, powstała z podziału działki nr [...], obr. [...], [...], objętej księgą wieczystą nr KRI [...], stanowiącej własność Gminy Kraków, odpowiadającej nabytej decyzją o wywłaszczeniu i odszkodowaniu Urzędu Dzielnicowego [...] z 1 października 1980 r. znak: [...], aktem notarialnym Rep. A II [...] z 19 września 1979 r. oraz aktem notarialnym Rep. A II [...] z 6 listopada 1979 r. na rzecz Skarbu Państwa działki nr [...], gm. kat. [...]; - w pkt. 2 - o zwrocie na rzecz E. S., J. B., I. R., A. R., E. B., W. B., J. B., L. W., B. W. i D. W. nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...] o pow. 0,0271 ha, powstała z podziału działki nr [...], obr. [...], objętej księgą wieczystą nr KRI [...], stanowiącej własność Gminy Kraków, odpowiadającej nabytej na rzecz Skarbu Państwa - decyzją o wywłaszczeniu i odszkodowaniu Urzędu Dzielnicowego Kraków - [...] z 1 października 1980 r. znak: [...] oraz aktem notarialnym Rep. A II [...] z 19 grudnia 1979 r. -działce nr [...], gm. kat. [...]; - w pkt. 3 - o odmowie zwrotu nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...] powstałej z podziału działki nr [...], obr. [...], jedn. ewid. [...], objętej księgą wieczystą nr KRI [...]; - w pkt. 4 - o zatwierdzeniu projektu podziału działki nr [...], obr. [...], jedn. ewid. [...] na działki: nr [...] o pow. 0,0271 ha, nr [...] o pow. 0,0253 ha i nr [...] o pow. 0,0137 ha, przyjętego do ewidencji materiałów państwowego zasobu geodezyjno4cartograficznego w dniu 11 sierpnia 2020 r. pod [...]. 1261.2020-6073; - w pkt. 5 - o braku zobowiązania osób wymienionych w punkcie 1 i 2 do zwrotu na rzecz Gminy Kraków zwaloryzowanego odszkodowania z tytułu utraty prawa własności do nieruchomości; - w pkt. 6-o tym, że ostateczna decyzja o zwrocie nieruchomości stanowi podstawę dokonania stosownych wpisów w księdze wieczystej oraz wprowadzenia zmian w katastrze nieruchomości. Starosta wskazał, że na podstawie wykazu zmian gruntowych dla działki nr [...] obr [...] jedn. ewid. [...] ustalono, że działkę tworzyły parcele katastralne I. kat. [...], [...], [...], [...], [...], [...] b. gm. kat W. . Aktem notarialnym Repertorium A II [...] z dn. 19.09.1979r. nabyto od M. S., F. S., E. H., K. M. B., J. M. B., J. M. B., S. B., E. K. S., T. J. J. -spadkobierców M. S., na rzecz Skarbu Państwa z przeznaczeniem pod węzeł drogowy ulicy [...], N. i B. zgodnie z decyzją zatwierdzającą plan realizacyjny wydany przez Zarząd Rozbudowy Krakowa z dnia 16.08.1976r. [...] udziałów w wysokości [...] cz. w działce [...] obr. [...] obj. Lwh 1138. Aktem notarialnym Repertorium A II [...] z dn. 06.11.1979r. nabyto od: W. F. D., K. W., A. J. C., J. S. Ś., H. J. S., B. E. M. - spadkobierców M. S., na rzecz Skarbu Państwa z przeznaczeniem pod węzeł drogowy ulicy [...], N. i B. zgodnie z decyzją zatwierdzającą plan realizacyjny wydany przez Zarząd Rozbudowy Krakowa z dnia 16.08.1976r. [...] udziały w wysokości [...] cz. w działce [...] obr [...] obj. Lwh [...]. Aktem notarialnym Repertorium A II [...] z dn. 19.12.1979r. nabyto od K. M. B., J. M. B., J. M. B., E. K. S., S. B. - spadkobierców B. i E. B., na rzecz Skarbu Państwa z przeznaczeniem pod węzeł drogowy ulicy [...], N. i B. zgodnie z decyzją zatwierdzającą plan realizacyjny wydany przez Zarząd Rozbudowy Krakowa z dnia 16.08.1976r. [...] udziały w wysokości [...] cz. w działce [...] obr [...] obj. Lwh [...]. Ww. umowy zostały zawarte w trybie art. 6 ustawy o zasadach i trybie wywłaszczania nieruchomości. Ponadto decyzją o wywłaszczeniu i odszkodowaniu Urzędu Dzielnicowego Kraków [...] z dnia 01.10.1980 r. znak [...] wywłaszczono na rzecz Skarbu Państwa na cele budowy węzła drogowego ulic W. , N. i K. , zgodnie z decyzją zatwierdzającą plan realizacyjny z dnia 24.04.1980r. nr [...] m.in.: - działkę nr [...] obr [...] objętą lwh 1137, prawo własności przynależało do: "B. B. 1 /2 cz. E. B. 1 /2 cz. /zmarli/ na podst. prawomocnego postanowienia Sądu Rej. dla Krakowa-[...] Wydział I Cywilny z dn. [...].05.1978r. sygn. akt I Ns [...] spadek po nich nabyła J. B. [...] cz. /zmarła". - działkę nr [...] obr [...] objętą lwh 1138, prawo własności przynależało do: "M. S. /zmarł/ na podst. Prawomocnego postanowienia Sądu Rej. dla Krakowa-[...] Wydział I Cywilny z dnia [...].08.1978r. sygn. akt I Ns [...], spadek po nich nabyła J. B. l/192cz." Decyzja została wydana na podstawie art. 3, 8, 15 ustawy z dnia 12.03.1958 r. o zasadach i trybie wywłaszczania nieruchomości (Dz.U. nr 10 poz. 64 poz. z 1974 r.). Decyzją Prezydenta Miasta Krakowa nr [...] z dnia 10.05.2013r. zatwierdzono podział działki nr [...] na działki nr [...], [...] i [...]. Decyzją Starosty Krakowskiego [...] z dnia 28.12.2017r. działka nr [...] obr [...] jedn. ewid. Kraków [...] została podzielona na działki nr [...] i [...]. Obecnie działka nr [...] obr [...] jedn. ewid. Kraków [...] objęta jest księgą wieczystą nr [...], w której własność wpisana jest na rzecz Gminy Kraków na podstawie decyzji Wojewody Krakowskiego z dnia 23.03.1998r. znak [...] Zgodnie z aktami notarialnymi Rep. A nr [...], [...] i [...], przedmiotowe nieruchomości przeznaczone-są--do przejęcia -na rzecz Skarbu* Państwa' zgodnie z decyzją zatwierdzającą plan realizacyjny wydany przez Zarząd Rozbudowy Krakowa z dnia 16 sierpnia 1976r. nr [...]" z przeznaczeniem pod węzeł drogowy [...] Natomiast według decyzji o wywłaszczeniu i odszkodowaniu z dnia 01.10.1980r. znak [...],nieruchomości wywłaszczono na rzecz Skarbu Państwa na cele budowy węzła drogowego ulic W. , N. i K. , zgodnie z decyzją zatwierdzającą plan realizacyjny z dnia 24.04.1980r. nr [...] Decyzją [...] z dnia 16.08.1976r. ustalono miejsce i warunki realizacji inwestycji p.n. węzeł drogowy [...] określone w załączniku graficznym linią rozgraniczającą - docelową i linią zajętości terenu obejmującą nieco większy teren. W decyzji zaznaczono, że uściślenie przebiegu przedstawionych linii może nastąpić podczas opracowania planu realizacyjnego. Na załączniku do decyzji z dnia 16 sierpnia 1976r. nr [...] zaznaczone zostały linie zajętości terenu oraz linie rozgraniczające, które obejmują działki [...] (granice parcel katastralnych zostały wkreślone przez geodetę uprawnionego) w części stanowiącej obecnie działkę ewidencyjną nr [...], brak jest natomiast na tym załączniku wprost samego projektu budowy węzła drogowego. Według treści decyzji z dnia 24.04.1980r. nr [...] ustalono miejsce i warunki realizacji inwestycji dla węzła drogowego [...] stanowiące uzupełnienie decyzji z dnia 16.08.1976r. znak [...] i [...] z dnia 20.12.1977r. Na mapie sytuacyjno-wysokościowej nr P [...] z daty 31.12.1975r. opisanej również jako sytuacja drogowa z planszą zbiorczą dla węzła [...], znajduje się prawdopodobnie projekt planowanej w tamtej dacie inwestycji wraz z poszerzeniem ulicy [...] oraz usytuowaniem obiektu oznaczonego jako stacja transformatorowa. W miejscu wkreślenia przez geodetę uprawnionego granic wywłaszczonych parcel katastralnych I. kat. 51 i 52, znajdowały się głównie tory tramwajowe oraz na części infrastruktura techniczna i poszerzenie ul. [...]. W Archiwum Narodowym w Krakowie odszukano projekty dotyczące budowy węzła [...] z lat 1981-1985, W koncepcji z daty luty 1981 znajduje się opis o treści: "Dla dotychczasowego opracowania dokumentacji dla węzła [...] jak i również przesądzeń na etapie ZTE punktem wyjścia była ważność ciągu E-22 w dzisiejszym jego przebiegu tj. na ciągu [...]. Ten kierunek jest również ważny w układzie docelowym w powiązaniu z trasą E-7, ulicą N. Z.. Realizacja takiego układu docelowego z braku środków inwestycyjnych i wykonawstwa jest w chwili obecnej odległa w czasie. W związku z tym w planach inwestycyjnych na najbliższe lata występują ciągi zastępcze tj. ciąg O.-L.-D., M.-P. i N. - które posiadają powiązania z ulicą W. w rejonie węzła z ul. telewizyjną. Z tego względu dużego znaczenia nabiera w tym pośrednim etapie ulica [...] - począwszy od węzła z ulicą T. . Stąd wystąpiła konieczność szukania bardziej korzystnego przebiegu dla relacji ruchowych tego odcinka ulicy [...] na węźle [...]. Niniejsza koncepcja stanowi propozycję dostosowania dotychczasowego rozwiązania węzła do wyżej zaistniałej sytuacji ruchowej tego rejonu. (...) skrzyżowanie ciągu [...] stanowi węzeł dwupoziomowy w którym relacje K. W. i W.-W. są przeprowadzone na poziomie +1 tj. na estakadzie. Rozrząd ruchu w poziomie terenu na sygnalizację: w poziomie terenu przebiega również linia tramwajowa /na sygnalizację/. Ruch pieszy w poziomie terenu na sygnalizację świetlną." Analiza projektów wykazała, że w związku z przebudową przedmiotowych ulic przewidziano do rozbiórki i przebudowy istniejące torowisko w ul. [...] oraz budowę nowego torowiska w ul. [...]. W opisie projektu torowiska wydzielonego znalazły się: podsypka piaskowa grub. 10 cm, dolna warstwa tłucznia, podkłady żelbetowe, szyny rowkowe, górna warstwa tłucznia, warstwa wyrównawcza z grysu, tor ciągły spawany elektrycznie, styki dylatacyjne wg. sytuacji. Wzdłuż torowiska wydzielonego prowadzony jest drenaż równolegle do osi torowiska, w odl. 3,5 o spadku podłużnym, zgodnym ze spadkiem torowiska. Drenaż podłączony jest do studni rewizyjnych 0800, podłączonych do kanalizacji ogólnospławnej. Zabezpieczenie torowiska siatką ochronną wzdłuż torowiska. Projekty odbiegają swoim zakresem i zasięgiem od projektu określonego na mapie P [...] z daty 31.12.1975r. Na przedmiotowym terenie, według projektów z lat 80, posadowiona została skarpa drogi oraz w części poszerzenie ulicy [...]. Jest to stan, który w znacznej mierze funkcjonuje do obecnej chwili. Zatem bardzo prawdopodobne jest, że projekt inwestycji ulegał wraz z upływem czasu, zmianom w swym zakresie i zasięgu. Oględziny przeprowadzone na terenie objętej wnioskiem nieruchomości w dniu 16.06.2020r. wykazały, że działka nr [...] jest w znacznej części niezagospodarowana, porośnięta trawą, w części stanowi element pasa drogowego w postaci skarpy ul. [...]. Wąski pas od strony ul. [...] położony jest wewnątrz ogrodzenia z siatki. Na części działki od strony ul. [...] jest wysypany kamień stanowiący utwardzenie pod parkowanie aut z sąsiednich nieruchomości. Znajdują się tutaj pojedyncze drzewa oraz słup telekomunikacyjny. Na nieruchomości brak śladów inwestycji drogowych. Na podstawie mapy zasadniczej wydanej przez Prezydenta [...] w dniu 30.07.2019 r. ustalono, że przez działkę nr [...] przebiegają sieci: telekomunikacyjna, energetyczna En. Posadowiony jest słup telekomunikacyjny i pojedyncze drzewa. Na części położonej wzdłuż ulicy [...] znajduje się skarpa. Pismem [...] z dn. 15.09.2020r. Urząd Miasta Krakowa Wydział Skarbu Miasta poinformował, iż na części działki nr [...] obr. [...] jedn. ewid. [...] m. K. zawarta została umowa dzierżawy z dnia 8 listopada 2012r. nr [...], natomiast w pozostałym zakresie przedmiotowa działka nie jest obciążona prawami obligacyjnymi (dzierżawa, najem, użyczenie) lub prawami rzeczowymi na rzecz osób trzecich. W celu ustalenia stanu zagospodarowania nieruchomości objętej wnioskiem o zwrot po dacie wywłaszczenia, pozyskano również z Głównego Urzędu Geodezji i Kartografii archiwalne zdjęcia lotnicze przedmiotowego terenu, wykonane m. in. w datach: 22.08.1975r., 04.05.1982r., 24.09.1993r., 14..04.2004r. Na zdjęciach zostały wkreślone wywłaszczone parcele katastralne I. kat [...] i [...], przez uprawnionego geodetę. Zdjęcia te wskazują, że w roku 1975 nieruchomość była zabudowana i porośnięta drzewami. Budynki były posadowione blisko pasa drogowego. Zdjęcie z roku 1982 przedstawia nieruchomość już jako niezabudowaną z pojedynczymi drzewami. Na wszystkich zdjęciach począwszy od roku 1975 do roku 2004 niezmieniony w zasadzie pozostaje przebieg pasa drogowego ulicy [...]. Zatem stwierdzić należy, iż na nieruchomości, oprócz wyburzenia w latach pomiędzy 1975 a 1982 budynków mieszkalnych, nie wykonano żadnych innych prac związanych z inwestycją drogową. Część nieruchomości w postaci skarpy wzdłuż chodnika stanowiąca element pasa drogowego, prawdopodobnie istniała jeszcze przed przejęciem nieruchomości. Jednakże wniosek w swej treści nie obejmował części zajętej pod pas drogowy ul. [...]. Ponadto, zwracając uwagę na szerszy zakres inwestycji, porównując projekty z obecnym stanem /w aktach skan mapy z https://www.gooqle.pl/maps/ wprost można stwierdzić, że inwestycja rozbudowy dróg, nie nastąpiła w takim zakresie jak to widać było we wstępnych projektach. W oparciu o zgromadzony materiał dowodowy, w świetle powołanych na wstępie przepisów ustawy o gospodarce nieruchomościami należy uznać, część działki nr [...] za zbędną na cel wywłaszczenia. Inne rozstrzygnięcie, biorąc pod uwagę, że na podstawie decyzji Starosty Krakowskiego znak [...] z dnia 28.12.2017r., nastąpił zwrot nieruchomości sąsiedniej, oznaczonej numerem [...], powstałej również z działki nr [...], mogłoby budzić rażące poczucie niesprawiedliwości społecznej Wnioskodawców, jak również naruszać zaufanie obywateli do organów władzy publicznej. Odwołanie od pkt. 1, 2, 4 i 5 ww. decyzji złożyła Gmina Kraków, reprezentowana przez Prezydenta Miasta Krakowa, zastąpionego przez Kierownika Referatu w Wydziale Skarbu Miasta Urzędu Miasta Krakowa wskazując, "m.in., iż: "Wobec przedstawionych powyżej uchybień zarówno prawa procesowego jak i materialnego przedmiotowe orzeczenie organu I instancji nie może ostać się w obrocie prawnym, stąd też zasadny jest wniosek o uchylenie decyzji w tym zakresie i orzeczenie o zobowiązaniu osób, na rzecz których następuje zwrot wywłaszczonych nieruchomości, do zwrotu na rzecz Gminy Kraków prawidłowo obliczonej kwoty zwaloryzowanego odszkodowania ustalonego z tytułu wywłaszczenia (nabycia)". Rozpoznając sprawę w wyniku wniesionego odwołania Wojewoda Małopolski decyzją z dnia 18 października 2022 roku, znak: [...], uchylił decyzję Starosty Wielickiego w całości i orzekł (1) o odmowie zwrotu udziałów w nieruchomości oznaczonej jako: działka nr [...] o pow. 0,0253 ha, powstałej z podziału działki nr [...], położonej w Krakowie, jedn. ewid. [...], obręb [...], objętej księgą wieczystą nr [...] oraz (2) o odmowie zwrotu udziałów w nieruchomości oznaczonej jako: działka nr [...] o pow. 0,0271 ha, powstałej z podziału działki nr [...], położonej w K. , jedn. ewid. [...], obręb [...], objętej księgą wieczystą nr [...] W uzasadnieniu do wydanej decyzji Wojewoda wskazał, że w oparciu o zgromadzony materiał dowodowy, w świetle powołanych na wstępie przepisów ustawy o gospodarce nieruchomościami Starosta Wielicki uznał część działki nr [...] za zbędną na cel wywłaszczenia. Inne rozstrzygnięcie, biorąc pod uwagę, że na podstawie decyzji Starosty Krakowskiego z 28 grudnia 2017 r. znak: [...] nastąpił zwrot nieruchomości sąsiedniej, oznaczonej numerem [...], powstałej również z działki nr [...], mogłoby budzić rażące poczucie niesprawiedliwości społecznej wnioskodawców, jak również naruszać zaufanie obywateli do organów władzy publicznej. Organ odwoławczy nie podzielił stanowiska organu I instancji, co do zbędności przedmiotowej nieruchomości na cel wywłaszczenia. Zgromadzone przez Starostę Wielickiego dokumenty, w tym w szczególności pozyskane z Centralnego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w Warszawie zdjęcia lotnicze wnioskowanego o zwrot terenu oraz pismo Działu Lokalizacji i Geodezji z 15 października 1976 r. pozwalają, zdaniem organu odwoławczego, na określenie, sprecyzowanie i ustalenie faktów związanych z realizacją celu wywłaszczenia. Analiza zdjęcia lotniczego z 1975 r. wskazuje, iż na terenie działki nr [...] i działki sąsiedniej znajdowały się budynki mieszkalne i zieleń. Budynki były posadowione blisko pasa drogowego. Zdjęcie z roku 1982 przedstawia nieruchomość już jako niezabudowaną z pojedynczymi drzewami. Na wszystkich zdjęciach, począwszy od roku 1975 do roku 2004 niezmieniony w zasadzie pozostaje przebieg pasa drogowego ulicy [...]. Z kolei z pisma Działu Lokalizacji i Geodezji z 15 października 1976 r., przesłanego przy piśmie Zarządu Dróg Miasta Krakowa z 17 listopada 2020 r. wynika, że mieszkańcy budynków nr [...] przy ul. [...], widnieli na liście rodzin do przekwaterowania, a budynki podane zostały do wyburzenia w 1977 r. Mając zatem na uwadze powyższe oraz fakt, iż w załączniku graficznym do decyzji zatwierdzającej plan realizacyjny wydanej przez Zarząd Rozbudowy Krakowa z 16 sierpnia 1976 r. nr [...] ustalono miejsce i warunki realizacji inwestycji określone linią rozgraniczającą - docelową i linią zajętości terenu obejmującą nieco większy teren, w obrębie których znajdowały się budynki do wyburzenia, z powyższego wynika zatem, zdaniem Wojewody Małopolskiego, że celem wywłaszczenia przedmiotowej nieruchomości było wyburzenie budynku mieszkalnego znajdującego się w liniach zajętości terenu wywłaszczonego na cele budowy węzła drogowego [...] oraz utworzenie zielonego pasa gruntu utrzymującego dystans przestrzenny miedzy drogą (torowiskiem), a znajdującymi się na północ od przedmiotowej drogi domami jednorodzinnymi, co stanowiło realizację celu wywłaszczenia na tym terenie. Fakt, iż przedmiotowy teren nie został zabudowany ulicą nie zmienia w żaden sposób jego zasadniczej i głównej funkcji, gdyż tworzy on obecnie zwarty obszar zieleni, stanowiąc swoisty "bufor" - strefę ochronną pomiędzy ruchliwą drogą (torowiskiem) a zabudowaniami mieszkalnymi. Należy zwrócić uwagę, iż rolą takiej strefy jest ochrona określonego terenu przed szkodliwym oddziaływaniem określonego obiektu, inwestycji i zabezpieczenie środowiska przed jego negatywnym oddziaływaniem. Ochrona musi zatem uwzględniać rodzaje zanieczyszczeń i ich wpływ, które są związane działaniem danego obiektu (w przedmiotowej sprawie drogi). Nie może również, zdaniem organu odwoławczego, za zwrotem przedmiotowej nieruchomości przemawiać fakt, że: "budynek oznaczony numerem [...], leżący w ciągu byłej zabudowy wzdłuż ul. [...], który zgodnie z pismem z 15 października 1976 r. został również wskazany do rozbiórki. Rozbiórka jednak nie nastąpiła, a budynek dotychczas znajduje się w użytkowaniu." Budynek nr [...] nie znajduje się na nieruchomości będącej przedmiotem niniejszego postępowania, a zatem nie ma wpływu na rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie. Zauważyć również należy, iż wyburzone budynki znajdowały się pomiędzy ulicami: B. a R. , zaś budynek oznaczony numerem 130 znajdował się za ulicą R. , a zatem dotyczy innego stanu faktycznego sprawy. Podobnie fakt, że decyzją Starosty Krakowskiego z 28 grudnia 2017 r. znak: [...] nastąpił zwrot nieruchomości sąsiedniej, oznaczonej numerem [...] również nie może mieć wpływu na obecnie procedowaną sprawę zwrotową ze względu na fakt, iż dotyczy innego stanu prawnego i faktycznego sprawy. Biorąc zatem pod uwagę powyższe stwierdzić należy, że ponieważ na działkach nr [...] i nr [...], powstałych z podziału działki nr [...], zrealizowano cel wywłaszczenia określony jako budowa węzła drogowego [...], tj. wyburzenie budynku mieszkalnego oraz utworzono zielony pas gruntu utrzymujący dystans przestrzenny między zabudowaniami mieszkalnymi, a drogą (torowiskiem) należało uchylić pkt. 1, 2, 4, 5 i 6 decyzji Starosty Wielickiego z 22 kwietnia 2022 r. znak: [...] w całości. W okolicznościach faktycznych niniejszej sprawy nie sposób bowiem podzielić twierdzeń organu I instancji, że przedmiotowe działki powinny podlegać zwrotowi na rzecz wnioskodawców, wobec niewykorzystania ich na cel wywłaszczenia. Skargę na powyższą decyzję wnieśli I. W., E. W., P. U., I. R., E. S., A. R., W. B., E. B., L. W., B. W., D. W., J. B., B. M., I. J., K. J., R. J., M. W., J. B., H. S., S. D., T. R., K. C., J. S., Z. W., T. S., T. Ż., J. U., H. K. reprezentowani przez pełnomocnika r.pr. M. Ś.. Skarżący podnieśli zarzuty rażącego naruszenia przepisów prawa materialnego, ti.: art. 136 ust. 1 -3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 roku o gospodarce nieruchomościami (dalej jako "u.g.n.") w zw. z art. art. 137 ust. 1 pkt. 2 u.g.n poprzez jego błędne niezastosowanie i orzeczenie o odmowie zwrotu na rzecz Skarżących udziałów w wywłaszczonej nieruchomości stanowiącej działki gruntu o nr [...] o pow. 0,0253 ha oraz nr [...] o pow. 0,0271 ha, położonej w K. , jedn. ewid. [...], obr. [...], objętej księgą wieczystą nr KRI [...] - w sytuacji gdy nieruchomość ta nie została wykorzystana na cel, dla realizacji którego nastąpiło wywłaszczenie i stała się zbędna na cel określony w decyzji o wywłaszczeniu: art. 137 ust. 1 pkt. 2 u.g.n w zw. z art. 136 ust. 3 u.g.n. poprzez jego wadliwe zastosowanie w sprawie i błędne uznanie przez Organ odwoławczy, że cel wywłaszczenia określony dla nieruchomości stanowiącej działki gruntu o nr [...] o pow. 0,0253 ha oraz nr [...] o pow. 0,0271 ha, położonej w K. , jedn. ewid. [...], obr. [...], objętej księgą wieczystą nr KRI [...] został zrealizowany, zatem przedmiotowa nieruchomość nie stała się zbędna na cel określony w decyzji o wywłaszczeniu i nie podlega zwrotowi; oraz naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, to jest: art. 8 k.p.a. poprzez prowadzenie postępowania w sposób nie pogłębiający zaufania Uczestników do organów administracji publicznej, w szczególności poprzez nieuwzględnienie całości materiału dowodowego i niewyjaśnienie w pełni stanu faktycznego sprawy, art. 7b k.p.a. poprzez brak współdziałania organów administracji publicznej ze sobą w zakresie niezbędnym do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i prawnego sprawy oraz nieuwzględnienie słusznego interesu Skarżących, które doprowadziło do wydania błędnej decyzji odmawiającej Skarżącym zwrotu wywłaszczonych nieruchomości, budzącej rażące poczucie niesprawiedliwości społecznej Skarżących. Powołując się na powyższe Skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji Wojewody. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o oddalenie skargi jako bezzasadnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, zważył, co następuje. Przepis art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2492) stanowi, iż sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy wojewódzki sąd administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną lub postanowienie z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji. Zgodnie z treścią art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 259), dalej "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 p.p.s.a.). Zgodnie z treścią art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji bądź postanowienia w całości lub w części następuje wtedy, gdy sąd stwierdzi: a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Natomiast w razie nieuwzględnienia skargi Sąd oddala skargę w oparciu o art. 151 p.p.s.a. Ponadto należy wskazać, że na mocy § 1 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 20 marca 2020 r. w sprawie ogłoszenia na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej stanu epidemii (Dz. U. z 2020 r., poz. 491 ze zm.) w okresie od dnia 20 marca 2020 r. do odwołania na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej ogłoszono stan epidemii w związku z zakażeniami wirusem SARS-CoV-2. Zgodnie z brzmieniem art. 15zzs4 ust. 2 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020 r., poz. 374 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym od dnia 3 lipca 2021 r., wprowadzonym art. 4 pkt 3 ustawy z dnia 28 maja 2021 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2021 r., poz. 1090), w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID-19 oraz w ciągu roku od odwołania ostatniego z nich, wojewódzkie sądy administracyjne przeprowadzają rozprawę wyłącznie przy użyciu urządzeń technicznych umożliwiających prowadzenie jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku, z tym, że osoby w niej uczestniczące nie muszą przebywać w budynku sądu. W myśl art. 15zzs4 ust.3 ustawy Przewodniczący może zarządzić przeprowadzenie posiedzenia niejawnego, jeżeli uzna rozpoznanie sprawy za konieczne, a nie można przeprowadzić jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku. Na posiedzeniu niejawnym w tych sprawach sąd orzeka w składzie trzech sędziów. W rozpoznawanej sprawie strony postępowania zostały wezwane o podanie, czy wnoszą o przeprowadzenie rozprawy zdalnej, a jeżeli tak – to o wskazanie adresu elektronicznego na platformie ePUAP - w terminie 7 dni od dnia doręczenia - pod rygorem przyjęcia, że strona nie ma możliwości technicznych uczestniczenia w rozprawie zdalnej. Wszystkie strony nie zajęły w zakreślonym terminie stanowiska, dlatego też zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału sprawa została skierowana do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym. Skarga podlega uwzględnieniu. Zgodnie z regulacją zawartą w art. 136 ust. 3 ustawie z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (tj. Dz. U. z 2021 r., poz. 1899 z późn. zm.; dalej też jako: "u.g.n.") poprzedni właściciel lub jego spadkobierca mogą żądać zwrotu wywłaszczonej nieruchomości lub jej części, jeżeli stosownie do art. 137 u.g.n. stała się ona zbędna na cel określony w decyzji o wywłaszczeniu. W myśl art. 137 ust. 1 u.g.n. nieruchomość uznaje się za zbędną na cel określony w decyzji o wywłaszczeniu, jeżeli pomimo upływu 7 lat od dnia, w którym decyzja o wywłaszczeniu stała się ostateczna, nie rozpoczęto prac związanych z realizacją tego celu albo pomimo upływu 10 lat od dnia, w którym decyzja o wywłaszczeniu stała się ostateczna, cel ten nie został zrealizowany. Z kolei przepis art. 216 u.g.n. stanowi, iż przepisy ustawy o zwrocie wywłaszczonych nieruchomości stosuje się odpowiednio do nieruchomości przejętych lub nabytych na rzecz Skarbu Państwa na podstawie art. 6 ustawy z dnia 12 marca 1958 r. o zasadach i trybie wywłaszczania nieruchomości (Dz. U. z 1974 r. Nr 10, poz. 64 oraz z 1982 r. Nr 11, poz. 79). Ponadto zgodnie z art. 136 ust. 7 u.g.n. uprawnienie do zwrotu, o którym mowa w ust. 3, wygasa, jeżeli od dnia, w którym decyzja o wywłaszczeniu stała się ostateczna, upłynęło 20 lat, a w tym terminie uprawniony nie złożył wniosku, o którym mowa w ust. 3. W takim przypadku właściwy organ nie ma obowiązku zawiadamiania oraz informowania, o którym mowa w ust. 2. Stosownie do natomiast do art. 4 ustawy z dnia 4 kwietnia 2019 r. o zmianie ustawy o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2019 roku, poz. 801) wskazuje, że "Do spraw o zwrot wywłaszczonych nieruchomości wszczętych i niezakończonych ostateczną decyzją przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, z wyłączeniem art. 136 ust. 7." Na gruncie niniejszej sprawy wniosek o zwrot został złożony w dniu 09 października 2017 r. (uzupełniony 12 grudnia 2017 roku), w związku z tym nie ma zastosowania art. 137 ust. 7 u.g.n. Zasadnicza kwestia na gruncie niniejszej sprawy sprowadza się do oceny, czy nieruchomość składająca się z działek nr [...] i nr [...] obr. [...] jedn. ewid. [...] w K. jest zbędna na cel wywłaszczenia. Ustalając, czy doszło do realizacji celu wywłaszczenia, szczególnie w perspektywie art. 216 u.g.n. (wywłaszczeń dokonywanych na podstawie aktów prawnych, które już nie obowiązują), trzeba w pierwszej kolejności określić jaki był cel wywłaszczenia, a następnie czy doszło do zrealizowania tego celu. Realizacja celu wywłaszczenia musi być rozumiana, jako zaplanowane działanie organów lub innych uprawnionych podmiotów, mających realizować zamierzenia, dla których wywłaszczenia dokonano. Brak jakiegokolwiek zagospodarowania terenu lub zagospodarowanie go sprzecznie z choćby ogólnie nawet określonym celem wywłaszczenia, nie może być uznane za realizację celu wywłaszczenia i nie może stanowić podstawy do odmowy zwrotu nieruchomości, o ile spełnione zostaną pozostałe przesłanki, o których mowa w art. 136 u.g.n. Jak wynika z uzasadnienia zaskarżonej decyzji, w ocenie Wojewody Małopolskiego przedmiotowa nieruchomość została wywłaszczona z przeznaczeniem pod węzeł drogowy ulicy [...], N. i B. , zgodnie z decyzją zatwierdzającą plan realizacyjny wydany przez Zarząd Rozbudowy Krakowa z 16 sierpnia 1976 r. znak: [...] Wojewoda wskazał ponadto na załącznik graficzny do decyzji zatwierdzającej plan realizacyjny wydanej przez Zarząd Rozbudowy Krakowa z 16 sierpnia 1976 r. nr [...], w którym ustalono miejsce i warunki realizacji inwestycji określone linią rozgraniczającą - docelową i linią zajętości terenu obejmującą nieco większy teren, w obrębie których znajdowały się budynki do wyburzenia. Z powyższego wynika, zdaniem Wojewody Małopolskiego, że celem wywłaszczenia przedmiotowej nieruchomości było wyburzenie budynku mieszkalnego znajdującego się w liniach zajętości terenu wywłaszczonego na cele budowy węzła drogowego [...] oraz utworzenie zielonego pasa gruntu utrzymującego dystans przestrzenny między drogą (torowiskiem), a znajdującymi się na północ od przedmiotowej drogi domami jednorodzinnymi, co stanowiło realizację celu wywłaszczenia na tym terenie. Wojewoda przyjmuje, że fakt, iż przedmiotowy teren nie został zabudowany ulicą nie zmienia w żaden sposób jego zasadniczej i głównej funkcji, gdyż tworzy on obecnie zwarty obszar zieleni, stanowiąc swoisty "bufor" - strefę ochronną pomiędzy ruchliwą drogą (torowiskiem) a zabudowaniami mieszkalnymi. Należy zwrócić uwagę, iż rolą takiej strefy jest ochrona określonego terenu przed szkodliwym oddziaływaniem określonego obiektu, inwestycji i zabezpieczenie środowiska przed jego negatywnym oddziaływaniem. Ochrona musi zatem uwzględniać rodzaje zanieczyszczeń i ich wpływ, które są związane działaniem danego obiektu (w przedmiotowej sprawie drogi). Odnosząc się do powyższych ustaleń i ocen Wojewody Małopolskiego należy w pierwszej kolejności wskazać, że decyzja wydana przez Zarząd Rozbudowy Krakowa z 16 sierpnia 1976 r. nr [...] dotyczy ustalenia miejsca i warunków realizacji inwestycji p.n. węzeł drogowy [...], które określone są, w załączniku graficznym w skali 1:500, linią rozgraniczającą docelową i linią zajętości terenu obejmującą nieco większy teren. Jak wskazano przy tym w tej decyzji "zaznacza się jednak, że uściślenie przebiegu przedstawionych linii może nastąpić podczas opracowania planu realizacyjnego " (k.116, 617 a.a.). Ta decyzja stanowiła punkt odniesienia dla zawarcia umów, na mocy których doszło do przeniesienia własności (wywłaszczenia) oraz wydania decyzji wywłaszczeniowej i zamiar budowy węzła stanowiła cel wywłaszczenia. Decyzja o zatwierdzeniu planu realizacyjnego została wydana w dniu 24 kwietnia 1980 roku, w której wskazano że chodzi o inwestycję pn.: "węzeł drogowy [...] stanowiąca uzupełnienie dla decyzji z dnia z 16 sierpnia 1976 r. nr [...] oraz decyzji z dnia 20 grudnia 1977 roku nr [...]". Decyzją tą zatwierdzono pod względem urbanistycznym plan realizacyjny inwestycji (k. 606 a.a.). Zatwierdzony plan realizacyjny był jednak w dalszych latach korygowany i zmieniany, tak dalece, że zamiast pierwotnie zakładanego dwupoziomowego węzła, zbudowano jednopoziomowe skrzyżowanie (por. np. k. 826 – 871). Analiza map i załączników graficznych obrazująca zakres zajętości terenu w związku z zakładaną realizacją przedmiotowego zamierzenia inwestycyjnego, pozwala na przyjęcie, że zakładano wówczas iż praktycznie cała nieruchomość obejmująca działki nr [...] i nr [...] (wg aktualnych oznaczeń) była objęta (w połowie) liniami rozgraniczającymi drogę oraz (w pozostałej części) liniami zajętości terenu (por. np. k. 852 a.a. – wraz z nakładką na tej karcie). Nie budzi przy tym wątpliwości, że do dnia dzisiejszego inwestycja na takim poziomie, przy takich zajętościach nie została zrealizowana. Jakkolwiek można się zgodzić ze stanowiskiem Wojewody, że objęcie linią rozgraniczającą - docelową i linią zajętości terenu obejmującą nieco większy teren, w obrębie których znajdowały się budynki do wyburzenia, ma świadczyć, że celem wywłaszczenia przedmiotowej nieruchomości była budowa węzła drogowego [...] oraz utworzenie (w linii zajętości terenu) zielonego pasa gruntu utrzymującego dystans (bufor) przestrzenny między drogą (torowiskiem), a znajdującymi się na północ od przedmiotowej drogi domami jednorodzinnymi, to jednak wbrew poglądowi Wojewody do realizacji tego celu w takiej formie nigdy nie doszło. Nie zmienia przy tym tej oceny również okoliczność, że doszło wyburzenia budynków w obrębie dz. nr [...] i nr [...] (wg aktualnych oznaczeń). Analiza map, zdjęć (por. np. k. 873 a.a.) i materiałów zgromadzonych w aktach w sposób jednoznaczny wskazuje, że nie może być mowy o realizacji w obrębie dz. nr [...] i nr [...] (wg aktualnych oznaczeń) celu wywłaszczenia. Wskazane działki we wniosku stanowią w istocie niezbudowaną wyrwę w obrębie skrzyżowania ulic W. K. i N. (ściślej: bardziej w obrębie rozwidlenia ulicy [...] i K. ). Z obydwu stron wskazanych działek (z pewnym przybliżeniem można je określić jako północno-zachodnia i południowo-wschodnia) wzdłuż ulicy [...] znajdują się działki zabudowane, co w sposób jawny przeczy stanowisku Wojewody o zrealizowaniu celu wywłaszczenia na tym obszarze, a co miałby nastąpić w formie pasa zieleni. Faktycznie istniejąca zabudowa otoczenia wnioskowanych do zwrotu nieruchomości (przy czym jak wynika z ustaleń faktycznych organu zabudowa za istniała jeszcze przed wywłaszczeniem) w sposób jednoznaczny dowodzi, że nie może być mowy o realizacji celu wywłaszczenia, albowiem nie istnieje ani też nie istniał żaden pas zieleni (pas izolacyjny). W istocie gdyby taki pas zieleni (pas izolacyjny) faktycznie istniał, to wówczas stanowisko Wojewody byłoby możliwe do rozważenia w kontekście realizacji celu wywłaszczenia i zbędności w rozumieniu art. 137 u.g.n. Jednakże taka okoliczność na gruncie niniejszej sprawy nie ma miejsca. Trafny jest zatem podnoszony w tym zakresie zarzut Skarżących, że wskazany cel wywłaszczenia nie został zatem zrealizowany na nieruchomościach objętych wnioskiem o zwrot, ponieważ na nieruchomościach tych (stanowiących obecnie działki nr [...] i [...], powstałe z podziału działki nr [...] Obr. [...], jedn. ewid. [...]) - oprócz wyburzenia w latach 1975 - 1982 budynków mieszkalnych - nie wykonano żadnych innych prac związanych z inwestycją drogową, która stanowiła cel wywłaszczenia. Trafne w tym kontekście jest również spostrzeżenie Skarżących, że położony w sąsiedztwie przedmiotowej nieruchomości budynek nr [...], leżący w ciągu byłej zabudowy wzdłuż ulicy [...], który był przeznaczony do rozbiórki, nie został wyburzony i znajduje się do dnia dzisiejszego w użytkowaniu, co dodatkowo potwierdza, że nie wbrew stanowisku organu odwoławczego, nie doszło do utworzenia żadnego pasa zieleni ("buforu" pomiędzy drogą /torowiskiem a zabudowaniami mieszkalnymi). Ze względu na powyższe należy wskazać, że wadliwe jest stanowisko Wojewody, że na obszarze działek dz. nr [...] i nr [...] (wg aktualnych oznaczeń) doszło do realizacji celu wywłaszczenia. To z kolei w konsekwencji oznacza, że w sprawie doszło do błędnego niezastosowania art. 136 ust. 3 w zw. z art. 137 ust. 1 pkt. 2) ustawy o gospodarce nieruchomościami. Niezależnie od powyższego słusznie również akcentują Skarżący, że odmowa zwrotu na ich rzecz udziałów w wywłaszczonej nieruchomości stanowiącej działki gruntu o nr [...] o pow. 0,0253 ha oraz nr [...] o pow. 0,0271 ha, położonej w K. , jedn. ewid. [...], obr. [...], objętej księgą wieczystą nr KRI [...] nastąpiła w sytuacji, gdy w dniu 28 grudniu 2017 roku wydana została na rzecz Skarżących: B. M., I. J., K. J. i R. J. - decyzja Starosty Krakowskiego o zwrocie nieruchomości bezpośrednio sąsiadującej z nieruchomością stanowiąca przedmiot niniejszego postępowania, stanowiącą działkę nr [...] o pow. 0,0293 ha, która podobnie jak działka nr [...], powstała z podziału działki nr [...] w granicach wywłaszczonych działek nr [...] obr. [...]. Z kolei decyzją z dnia 25 lipca 2016 roku (ostateczną z dniem 25 sierpnia 2016 roku) Starosta Krakowski orzekł o zwrocie na rzecz Skarżących: B. M., I. J., K. J. i R. J. - nieruchomości oznaczonych jako działki nr [...] o pow. 0,0126 ha i nr [...] o pow. 0,0316 ha. obr. [...], jedn. ewid. [...], w granicach wywłaszczonej działki nr [...] oraz o zobowiązaniu w/w osób do zwrotu na rzecz Gminy Kraków kwoty zwaloryzowanego odszkodowania z tytułu wywłaszczenia nieruchomości w sytuacji gdy nieruchomość ta nie została wykorzystana na cel, dla realizacji którego nastąpiło wywłaszczenie i stała się zbędna na cel określony w decyzji o wywłaszczeniu Powyższe stanowi natomiast o naruszeniu wynikającej z art. 8 K.p.a. – zasady pogłębiania zaufania do organów administracji publicznej. Zgodnie z tym przepisem (§ 1) Organy administracji publicznej prowadzą postępowanie w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej, kierując się zasadami proporcjonalności, bezstronności i równego traktowania. Ponadto (§ 2) organy administracji publicznej bez uzasadnionej przyczyny nie odstępują od utrwalonej praktyki rozstrzygania spraw w takim samym stanie faktycznym i prawnym. Ponownie rozpatrując sprawę Wojewoda Małopolski uwzględni powyżej wskazane okoliczności. Ze względu na powyższe zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja organu I instancji zostały uchylone na zasadzie art. 145 pkt. 1) lit. a) i c) p.p.s.a. O kosztach orzeczono na zasadzie art. 200 p.p.s.a. Na zasądzone koszty w wysokości 697 zł złożyła się: kwota 200 zł tytułem uiszczonego przez skarżącego wpisu oraz kwota 480 zł tytułem wynagrodzenia radcy prawnego reprezentującego skarżących, ustalona jako stawka minimalna na podstawie art. 205 § 2 p.p.s.a. w związku z § 14 ust. 1 pkt. 1) lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (t.j. Dz. U. z 2018 roku, poz. 265 ze zm.) oraz 17 zł tytułem opłaty od pełnomocnictwa.