II SA/Kr 153/07

PostanowienieWSA w Krakowie2008-05-27

Skład orzekający: Izabela Dobosz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy podpis elektroniczny złożony na piśmie procesowym w postępowaniu przed sądem administracyjnym spełnia wymóg podpisu własnoręcznego?
Ratio decidendi
Podpis elektroniczny, nawet weryfikowany kwalifikowanym certyfikatem, nie jest równoznaczny z podpisem własnoręcznym wymaganym przez Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Ustawa ta nie przewiduje możliwości stosowania podpisów elektronicznych, a przepisy dotyczące informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne nie mają zastosowania do sądów administracyjnych. Brak podpisu własnoręcznego na piśmie procesowym, mimo wezwania do jego uzupełnienia, skutkuje odrzuceniem pisma.
Stan faktyczny
Referendarz WSA w Krakowie umorzył postępowanie w sprawie zwolnienia Stowarzyszenia od kosztów sądowych i oddalił wniosek o ustanowienie adwokata. Stowarzyszenie złożyło sprzeciw od tego postanowienia, podpisany podpisem elektronicznym. Sąd wezwał Stowarzyszenie do usunięcia braków formalnych poprzez złożenie podpisu własnoręcznego, czego Stowarzyszenie nie uczyniło. W konsekwencji sąd odrzucił sprzeciw.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono sprzeciw.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w składzie następującym Przewodniczący: Sędzia NSA Izabela Dobosz po rozpoznaniu w dniu 27 maja 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu Stowarzyszenia "[...]" w K. od postanowienia referendarza Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 20 grudnia 2007 r. sygn. II SA/Kr 153/07 w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie zwolnienia skarżącego od kosztów sądowych oraz oddalenia jego wniosku o ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi Stowarzyszenia "[...]" w K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności zażalenia postanawia: odrzucić sprzeciw. Postanowieniem z dnia 20 grudnia 2007 r. sygn. II SA/Kr 153/07 referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie umorzył postępowanie w sprawie zwolnienia Stowarzyszenia "[...]" w K. od kosztów sądowych oraz oddalił jego wniosek o ustanowienie adwokata (k. 56 - 60). W terminie otwartym do złożenia sprzeciwu od tego postanowienia drogą elektroniczną wpłynęło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie pismo stanowiące sprzeciw - według słów przedstawiciela strony skarżącej "podpisane podpisem elektronicznym kwalifikowanym" (k. 68 - 69). Zarządzeniem z dnia [...] lutego 2008 r. Stowarzyszenie zostało wezwane do usunięcia braków formalnych powyższego pisma przez złożenie podpisu przez osoby uprawnione - w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia pisma. Pomimo upływu zakreślonego terminu Stowarzyszenie zarządzenia nie wykonało. Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) każde pismo strony powinno m. in. zawierać jej podpis albo podpis jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Sprzeciw skarżącego z daty 28 stycznia 2008 r. tego warunku nie spełniał, bowiem podpis elektroniczny nie jest podpisem, o którym mowa w powołanym art. 46 § 1 pkt 4 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia z dnia 18 września 2001 r. o podpisie elektronicznym (Dz. U. z 2001 r. Nr 130 poz. 1450) bezpieczny podpis elektroniczny weryfikowany przy pomocy kwalifikowanego certyfikatu wywołuje skutki prawne określone ustawą, jeżeli został złożony w okresie ważności tego certyfikatu. Przepis ten odsyła do ustaw szczególnych, które dopuszczają możliwość posługiwania się podpisem elektronicznym w określonych sytuacjach, bowiem w polskim systemie prawa nie ma żadnego przepisu, który generalnie zrównywałby podpis elektroniczny z podpisem własnoręcznym. Wśród ustaw dopuszczających stosowanie podpisu elektronicznego można przykładowo wskazać kodeks cywilny (art. 60 i art. 78 § 2) i kodeks postępowania administracyjnego (art. 57 § 1 pkt 1 i art. 63 § 3a). Jednakże wskazane przepisy dotyczą wyłącznie zakresu, jaki reguluje dana ustawa. W ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie ma odpowiednika wskazanych wyżej przepisów kodeksu cywilnego i kodeksu postępowania administracyjnego, a pojęcie "podpis elektroniczny" w ogóle się nie pojawia. Jedyny wyjątek od konieczności złożenia własnoręcznego podpisu przez stronę lub jej pełnomocnika pod pismem adresowanym do sądu wprowadza art. 46 § 4, który stanowi: za stronę, która nie może się podpisać, podpisuje pismo osoba przez nią upoważniona, z wymienieniem przyczyny, dla której strona sama się nie podpisała. Trzeba również pamiętać o art. 1 pkt 6 oraz art. 2 ust. 3 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (Dz. U. Nr 64, poz. 565 ze zm.). Pierwszy z powołanych przepisów stanowi, że ustawa, o której mowa, określa zasady wymiany informacji drogą elektroniczną, w tym dokumentów elektronicznych, pomiędzy podmiotami publicznymi a podmiotami niebędącymi podmiotami publicznymi. Jednakże zgodnie z art. 2 ust. 3 przepisów tej ustawy nie stosuje się do sądów administracyjnych. Również doktryna i orzecznictwo podzielają pogląd o niedopuszczalności posługiwania się popisem elektronicznym w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (P. Szkudlarek, Kwartalnik Prawa Publicznego 2004/1/271 "Wymiana korespondencji w nowej procedurze sądowoadministracyjnej", postanowienie WSA w Warszawie z 6 czerwca 2007 r. sygn. IV SO/Wa 58/07, postanowienie WSA z Łodzi z dnia 17 października 2007 r. sygn. III SAB/Łd 6/07). Skoro więc nie jest dopuszczalne posługiwanie się podpisem elektronicznym w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało uznać, że sprzeciw od postanowienia z dnia 20 grudnia 2007 r. jest dotknięty brakiem formalnym w postaci braku podpisu osoby uprawnionej do reprezentacji Stowarzyszenia, które wniosło sprzeciw. Skarżące Stowarzyszenie zostało wezwane do uzupełnienia tego braku formalnego sprzeciwu i w zakreślonym terminie go nie uzupełniło. Z tego względu sprzeciw ten należało odrzucić na podstawie art. 259 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło