II SA/Kr 1541/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Bursa Sędziowie: WSA Kazimierz Bandarzewski (spr.) WSA Wojciech Jakimowicz Protokolant: Maciej Żelazny po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 stycznia 2013 r. sprawy ze skargi Wojewody Małopolskiego na uchwałę Rady Gminy Lanckorona z dnia 30 marca 2012 r. nr XVI/110/12 w przedmiocie zmiany miejscowego planu odbudowy stwierdza nieważność zaskarżonej uchwały. W dniu 30 marca 2012 r. Rada Gminy Lanckorona podjęła uchwałę Nr XVI/110/12 w sprawie zmiany miejscowego planu odbudowy Nr 5 na terenie sołectwa Lanckorona gmina Lanckorona. Przedmiotowa uchwała została podjęta w oparciu o przepis art. 13 d ustawy z dnia 11 sierpnia 2001 r. o ogólnych zasadach odbudowy, remontów i rozbiórek obiektów budowlanych zniszczonych lub uszkodzonych w wyniku działania żywiołu (Dz. U. z 2001 r. Nr 84 poz. 906, z późn. zm.). Uchwała została opublikowana w Dzienniku Urzędowym Województwa Małopolskiego z dnia 9 maja 2012 r. poz. 2012. W § 1 uchwały postanowiono, że w miejscowym planie odbudowy nr 5 na terenie sołectwa Lanckorona zatwierdzonym uchwałą Nr V/38/11 Rady Gminy Lanckorona z dnia 23 lutego 2011 r. wprowadza się następujące zmiany: 1) § 6 ust.2 pkt 10 otrzymuje brzmienie: w celu zapewnienia właściwej obsługi parkingowej ustala się min. 1 miejsce parkingowe na 150 m2 powierzchni użytkowej budynków usługowych i produkcyjnych", 2) w § 9 ust.7 skreśla się słowa "lub potencjalnie". W dniu 10 października 2012 r. Wojewoda Małopolski wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na powyżej opisaną uchwałę kwestionując ją w całości i wnosząc o stwierdzenie jej nieważności. Wojewoda zawarł w skardze analizę prawną przepisów ustawy z dnia 11 sierpnia 2001 r. o ogólnych zasadach odbudowy, remontów i rozbiórek obiektów budowlanych zniszczonych lub uszkodzonych w wyniku działania żywiołu (Dz. U. Nr 84, poz. 906, z późn. zm.). Wojewoda zarzucił zaskarżonej uchwale naruszenie przepisu art. 13 d ust. 6-14 ustawy o ogólnych zasadach odbudowy, remontów i rozbiórek obiektów budowlanych zniszczonych lub uszkodzonych w wyniku działania żywiołu. Wskazano, że sporządzenie miejscowego planu odbudowy wymaga przeprowadzenia czynności planistycznych, określonych w art. 13d pkt 6, pkt 7, pkt 8, pkt 12 13 ustawy o szczególnych zasadach (...). W szczególności miejscowy plan odbudowy winien zostać przedstawiony do opinii organom wymienionym w pkt 6 powołanego wyżej przepisu, które zobowiązane są do wyrażenia opinii w terminie wskazanym, a brak stanowiska w terminie oznacza opinię pozytywną i jednoczesny brak zastrzeżeń do projektu planu. Po uzyskaniu opinii miejscowy plan odbudowy winien zostać wyłożony do publicznego wglądu, a zainteresowani jego rozstrzygnięciami mogą złożyć do niego uwagi i wnioski, o sposobie rozpatrzenia których rozstrzyga ostatecznie rada gminy w uchwale w sprawie miejscowego planu odbudowy. Wojewoda zwrócił uwagę, że przepisy powołanej ustawy o szczególnych zasadach (...) nie zawierają analogicznego przepisu jak art. 27 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, zgodnie z którym zmiana miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego następuje w trybie, w jakim jest on uchwalany. Zatem przepisy ustawy o szczególnych zasadach (...) nie przewidują wprost możliwości zmiany raz uchwalonych miejscowych planów odbudowy. Jedynie z art. 13 i ust 2 tej ustawy wynika, że akty prawa miejscowego, o których mowa w art. 13 a, 13 c i 13 d tej ustawy, a zatem także miejscowe plany odbudowy, obowiązują do dnia wejścia w życie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego lub jego zmiany, na obszarze objętym tym aktem. W ocenie Wojewody zasadnym wydaje się dopuszczenie możliwości dokonywania zmian w uchwalonych i obowiązujących miejscowych planach odbudowy. Podniesiono, że miejscowy plan odbudowy jest aktem prawa miejscowego. Celem uchwalenia miejscowego planu odbudowy jest umożliwienie odbudowy obiektów budowlanych zniszczonych lub uszkodzonych w wyniku osunięcia się mas ziemnych na obszarach innych niż objęte aktami prawa miejscowego, o których mowa w art. 13 a i art. 13 c ustawy o szczególnych zasadach. Odbudowa ma być zatem możliwa na terenie innym aniżeli miejsce, na którym nastąpiło osunięcie się mas ziemnych. W celu umożliwienia powyższego nieruchomości objęte planem odbudowy podlegają wywłaszczeniu na rzecz gminy za odszkodowaniem (art. 13 f ustawy o szczególnych zasadach). Nieruchomości objęte tym planem w okresie nie dłuższym niż 24 miesiące od dnia wejścia w życie rozporządzenia, o którym mowa w art. 2 ustawy o szczególnych zasadach, tj. w okresie do dnia 7 stycznia 2013 r., mogą być w trybie bezprzetargowym sprzedawane, oddawane w użytkowanie wieczyste, dzierżawę, użyczane wyłącznie na rzecz osób, którym nie przysługuje prawo własności lub prawo użytkowania wieczystego nieruchomości objętej aktem prawa miejscowego, o którym mowa w art. 13 a lub 13 c ustawy (art. 13 g ustawy). Dalej wskazano, że skoro ustawa nakłada obowiązek przeprowadzenia procedury planistycznej poprzedzającej uchwalenie miejscowego planu odbudowy i jednocześnie nie mówi nic na temat trybu uchwalania zmian tego planu, to zastosowanie winny znaleźć zasady ogólne sformułowane w ustawie o szczególnych zasadach w odniesieniu do planów odbudowy w ogóle. Wojewoda stoi na stanowisku, że zmiana obowiązujących miejscowych planów odbudowy powinna się odbywać z zachowaniem trybu właściwego dla uchwalenia tych planów. Przed uchwaleniem zmiany w planie odbudowy organ wykonawczy gminy powinien winien wystąpić o opinie do właściwych organów celem uzyskania ich stanowiska w przedmiocie dokonywanej zmiany, jak również przede wszystkim powinien przeprowadzić proces wyłożenia projektowanej zmiany do wglądu, celem umożliwienia wszystkim zainteresowanym złożenia uwag i wniosków. Wojewoda podał, że na skutek wprowadzonych zmian w obowiązującym miejscowym planie odbudowy zmieniono zasady obsługi parkingowej poprzez dopuszczenie lokalizacji mniejszej liczby miejsc parkingowych na wskazaną powierzchnie budynków usługowych i produkcyjnych (z 15m2 na 150m2), co w istocie oznacza znaczne zmniejszenie wskaźnika ilości miejsc postojowych. Ponadto dopuszczono na całym obszarze objętym miejscowym planem odbudowy Nr 5 lokalizację przedsięwzięć mogących potencjalnie oddziaływać na środowisko (w obowiązującym przed zmianą miejscowym planie odbudowy nr 5 zawarty był zapis zakazujący lokalizacji przedsięwzięć mogących zawsze lub potencjalnie oddziaływać na środowisko). Organ podał, że na skutek wezwania organu nadzoru do udzielenia wyjaśnień w tej kwestii Wójt Gminy Lanckorona wyjaśnił, że zmiana miejscowego planu odbudowy Nr 5 nie została poprzedzona żadnymi z czynności wymienionych w przepisie art. 13 d ustawy o szczególnych zasadach oraz podał, że zmiana wskaźnika parkingowego podyktowana była sprostowaniem oczywistej omyłki pisarskiej w treści miejscowego planu odbudowy, w którym od początku winno być 1 miejsce parkingowe na 150 m2 budynków usługowych i produkcyjnych. Dopuszczenie natomiast możliwości lokalizacji przedsięwzięć mogących potencjalnie oddziaływać na środowisko dotyczy tylko i wyłącznie jednego zakładu stolarskiego i podyktowane jest dopuszczeniem jego odbudowy. W ocenie Wojewody zmiany wprowadzone kwestionowaną uchwałą nr XVI/110/12 Rady Gminy Lanckorona z dnia 30 marca 2012 r. zaliczyć należy do zmian istotnych, których wprowadzenie winno stać poprzedzone przeprowadzeniem czynności planistycznych. O kwestia pozyskania opinii organów zobowiązanych do zaopiniowania miejscowych planów odbudowy może być dyskusyjna, o tyle zmiana powinna zostać koniecznie wyłożona do wglądu po to, aby zainteresowani mogli mieć możliwość złożenia uwag i wniosków do tej zmiany. Skarżący podkreślił, że wskutek braku w ustawie o szczególnych zasadach definicji podmiotu zainteresowanego wskazać należy, że zainteresowanym co do zasady może być każdy, a nie tylko podmiot którego wprost dotyczy zmiana miejscowego planu odbudowy. W związku z powyższym podjęcie uchwały w sprawie zmian w miejscowym planie odbudowy dokonane bez przeprowadzenia procedury planistycznej, choćby tylko w tym zakresie, tj. w zakresie udostępnienia informacji o projektowanej zmianie podmiotom spoza administracji gminnej, w ocenie strony skarżącej obarczone jest istotnym błędem proceduralny skutkującym nieważnością dokonanej zmiany. W świetle powyższych wywodów w ocenie strony skarżącej kwestionowana uchwała w sposób istotny narusza wyżej przywołane przepisy obowiązującego porządku prawnego, w tym także przepis art. 7 Konstytucji RP, zgodnie z którym organy administracji publicznej zobowiązane są do działania na podstawie i w granicach prawa. W odpowiedzi na skargę Rada Gminy Lanckorona wniosła o jej oddalenie. Rada powołała się na swoje wyjaśnienia udzielone Wojewodzie jako organowi nadzorczemu. Wskazała, że zmiana miejscowego planu odbudowy nr 5 na terenie sołectwa w Lanckoronie, gmina Lanckorona nie została poprzedzona ponowną procedurą w zakresie uchwalania miejscowego planu odbudowy. Zastosowano pełną procedurę przy uchwalaniu miejscowego planu odbudowy nr 5 w Lanckoronie. Zmiana, dotyczyła sprostowania pomyłki autora planu, a mianowicie w § 6 ast 2 pkt 10 uchwały nr V/38/11 Rady Gminy Lanckorona z dnia 23 lutego 2011 r. Niewprowadzenie zmian w miejscowym planie odbudowy nr 5 ogranicza odbudowę warsztatu stolarskiego, właściciel którego w wyniku osuwisk miejsce pracy. Zmiana miejscowego planu odbudowy dotyczyła tylko jednego poszkodowanego i obejmuje działki stanowiące jego własność. Padano, że radni na sesji w dniu 31 lipca 2012 r. zostali poinformowani o powyższej sytuacji i treści pism [...] z dnia 6 czerwca 2012 r. oraz pisma nr.[...] z dnia 21.06.2012r. Rada Gminy Lanckorona uwzględniając powyższe pisma w trybie autokontroli podjęła uchwałę Nr XIX/140/12 z dnia 31 lipca 2012 r. w sprawie uchylenia uchwały nr XVI/110/12 Rady Gminy Lanckorona z dnia 30 marca 2012r. Podano także, że Wojewoda rozstrzygnięciem nadzorczym nr WN -II .4131.1.24 2012 r. z dnia 4 września 2012 r. stwierdził nieważność uchwały Nr XIX/140/12 Rady Gminy Lanckorona z dnia 31 lipca 2012 r. w sprawie uchylenia uchwały Nr XVI/110/12 Rady Gminy Lanckorona z dnia 30 marca 2012 r. w całości. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Właściwym do rozpoznania niniejszej skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, który w ramach kontroli działalności administracji publicznej, przewidzianej w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a.", oraz art. 93 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 z późn. zm.) uprawniony jest do badania, po zaskarżona uchwała objęta została istotnymi wadami uzasadniającymi stwierdzenie jej nieważności, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 P.p.s.a.). Jak wynika z akt sprawy w dniu 30 marca 2012 r. Rada Gminy Lanckorona podjęła uchwałę Nr XVI/110/12 w sprawie zmiany miejscowego planu odbudowy Nr 5 na terenie sołectwa Lanckorona gmina Lanckorona, zwanej dalej "zmianą miejscowego planu odbudowy". Miejscowy plan odbudowy to akt prawa miejscowego, umożliwiający - na obszarach innych niż objęte aktami prawa miejscowego, o których mowa w art. 13a i 13c ustawy 11 sierpnia 2001 r. o szczególnych zasadach odbudowy, remontów i rozbiórek obiektów budowlanych zniszczonych lub uszkodzonych w wyniku działania żywiołu (Dz. U. z 2001 r. Nr 84, poz. 906, z późn. zm.) - ustalenie zasad odbudowy obiektów budowlanych zniszczonych lub uszkodzonych w wyniku osunięcia ziemi. Miejscowy plan odbudowy określa granice zewnętrzne gruntów przeznaczonych do odbudowy obiektów budowlanych zniszczonych lub uszkodzonych w wyniku osunięcia ziemi oraz ustala przeznaczenie terenu, zasady i warunki wydzielania nowych działek budowlanych, sposób zagospodarowania i warunki zabudowy terenu, linie zabudowy, gabaryty obiektów budowlanych i wskaźniki intensywności zabudowy, zasady przebudowy lub budowy obiektów liniowych, które należą do zadań własnych gminy, sposób zaopatrzenia w wodę i energię elektryczną oraz odprowadzania ścieków oraz zasady ochrony środowiska, przyrody i krajobrazu kulturowego (art. 13d ust. 3 ustawy o szczególnych zasadach odbudowy). Część graficzną miejscowego planu odbudowy przedstawia się na kopii mapy zasadniczej lub, w przypadku jej braku, na kopii mapy ewidencyjnej, przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, w skali odpowiedniej dla zobrazowania struktury własnościowej terenu (art. 13d ust. 4 ustawy o szczególnych zasadach odbudowy). Art. 13d ustawy 11 sierpnia 2001 r. o szczególnych zasadach odbudowy, remontów i rozbiórek obiektów budowlanych zniszczonych lub uszkodzonych w wyniku działania żywiołu (Dz. U. z 2001 r. Nr 84, poz. 906, z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie "ustawą o szczególnych zasadach odbudowy", reguluje procedurę uchwalania miejscowego planu odbudowy. Jak wynika z przepisu art. 13d ust. 2 i 5 ustawy o szczególnych zasadach odbudowy, organ wykonawczy gminy sporządza projekt miejscowego planu odbudowy, zawierający część tekstową i graficzną, powierzając wykonanie tych czynności architektowi lub urbaniście. Po sporządzeniu projektu miejscowego planu odbudowy, wójt występuje o opinię w sprawie projektu miejscowego planu odbudowy do: 1) właściwego wojewódzkiego konserwatora zabytków - w zakresie zasad zagospodarowania obszarów i obiektów objętych ochroną konserwatorską, a także ujętych w gminnej ewidencji zabytków; 2) starosty w zakresie: zagospodarowania terenów zagrożonych ruchami masowymi ziemi oraz terenów, na których występują te ruchy, ochrony gruntów rolnych, zgodności projektu z ostatecznymi decyzjami o lokalizacji drogi powiatowej i decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowych dotyczących dróg powiatowych; 3) dyrektora regionalnego zarządu gospodarki wodnej - w zakresie dostosowania ustaleń projektu miejscowego planu odbudowy do wymagań wynikających z warunków korzystania z wód regionu wodnego oraz, o ile zostały sporządzone, warunków korzystania z wód zlewni, a także w zakresie zagospodarowania obszarów narażonych na niebezpieczeństwo powodzi, stref ochronnych ujęć wody oraz obszarów ochronnych zbiorników wód śródlądowych; 4) właściwego organu do spraw ochrony przyrody - w zakresie zagospodarowania obszarów, w przypadku występujących na terenie gminy: parku narodowego, parku krajobrazowego, rezerwatu przyrody, obszaru chronionego krajobrazu, obszaru Natura 2000, wraz z ich otulinami i korytarzami ekologicznymi; 5) właściwego organu nadzoru górniczego - w zakresie zagospodarowania terenów górniczych; 6) właściwego organu administracji geologicznej - w zakresie obszarów występowania udokumentowanych bądź potwierdzonych wstępnymi badaniami i informacjami zamieszczonymi na mapach geologicznych złóż kopalin oraz wód podziemnych; 7) właściwego zarządcy drogi, jeżeli sposób zagospodarowania gruntów przyległych do pasa drogowego lub zmiana tego sposobu mogą mieć wpływ na ruch drogowy lub samą drogę; 8) państwowego powiatowego inspektora sanitarnego - w zakresie uwzględnienia w projekcie miejscowego planu odbudowy wymagań higienicznych i zdrowotnych, wynikających z ustaleń prognozy oddziaływania na środowisko, jeżeli sporządzenie prognozy było wymagane przepisami odrębnymi; 9) wojewody, marszałka województwa oraz starosty - w zakresie odpowiednich zadań rządowych i samorządowych, wynikających w szczególności z planu zagospodarowania przestrzennego województwa; 10) właściwych organów wojskowych, ochrony granic oraz bezpieczeństwa państwa - w zakresie dostosowania ustaleń projektu do wymagań wynikających z potrzeb obronności i bezpieczeństwa państwa oraz właściwego organu Państwowej Straży Pożarnej - w zakresie dostosowania ustaleń projektu do wymagań wynikających z potrzeb bezpieczeństwa pożarowego obiektu; 11) wojewody - w zakresie zgodności projektu z ostatecznymi decyzjami o lokalizacji lub o zezwoleniu na realizację inwestycji: drogi krajowej lub wojewódzkiej, linii kolejowej o znaczeniu państwowym, lotniska użytku publicznego, inwestycji w zakresie terminalu regazyfikacyjnego, przedsięwzięcia EURO 2012, regionalnej sieci szerokopasmowej oraz decyzji o pozwoleniu na realizację inwestycji w zakresie budowli przeciwpowodziowych. Następnie, zgodnie z art. 13d ust. 7 ustawy o szczególnych zasadach odbudowy, wójt występuje o opinię do ministra właściwego do spraw administracji publicznej w zakresie określenia kwoty partycypacji z rezerwy celowej budżetu państwa na przeciwdziałanie i usuwanie skutków klęsk żywiołowych w wydatkach związanych z realizacją obiektów liniowych, należących do zadań własnych gminy, oraz wywłaszczeń gruntów objętych miejscowym planem odbudowy. W załączniku do projektu miejscowego planu odbudowy określa się nakłady finansowe na jego realizację, w szczególności wydatki na wykup gruntów, wywłaszczenia, wydatki na realizację obiektów liniowych, objętych tym planem, które należą do zadań własnych gminy, z podziałem na źródła ich finansowania. Po zaopiniowaniu projektu miejscowego planu odbudowy w trybie, o którym mowa w art. 13d ust. 6 i 7 ustawy o szczególnych zasadach odbudowy, wójt wykłada go do wglądu w siedzibie gminy na okres 21 dni. Informację o terminie i miejscu wyłożenia projektu do wglądu podaje się do wiadomości w formie ogłoszenia w siedzibie gminy, zamieszcza się w lokalnej prasie codziennej oraz w formie ogłoszeń w sposób zwyczajowo przyjęty, a także umieszcza się na stronie Biuletynu Informacji Publicznej gminy, na 7 dni przed wyłożeniem projektu, a zainteresowani mogą składać uwagi i wnioski do projektu w okresie jego wyłożenia do wglądu. Procedurę uchwalania miejscowego planu odbudowy kończy podjęcie uchwały przez radę gminy, która jednocześnie rozstrzyga o sposobie rozpatrzenia uwag i wniosków do projektu miejscowego planu odbudowy oraz o sposobie realizacji ustalonych w miejscowym planie odbudowy inwestycji z zakresu obiektów liniowych, które należą do zadań własnych gminy, oraz zasadach ich finansowania, w tym wykupu i wywłaszczenia gruntów niezbędnych do ich realizacji, zgodnie z przepisami o finansach publicznych (art. 13d ust. 14 ustawy o szczególnych zasadach odbudowy). Zaskarżona w niniejszej sprawie uchwała Rady Gminy Lanckorona w zakresie zmiany miejscowego planu odbudowy zawiera cztery paragrafy: § 1 określa zakres zmiany w stosunku do pierwotnej wersji miejscowego planu odbudowy (uchwała Rady Gminy Lanckorona z dnia 23 lutego 2011 r. Nr V/38/11) poprzez znaczące zmniejszenie ilości miejsc parkingowych w stosunku do powierzchni użytkowej budynków usługowych i produkcyjnych (przed zmianą 1 miejsce parkingowe na 15 m2 powierzchni użytkowej budynków usługowych i produkcyjnych; po zmianie 1 miejsce parkingowe na 150 m2 powierzchni użytkowej ww. budynków) oraz kolejna zmiana dotyczy skreślenia w § 9 ust. 7 pierwotnej wersji miejscowego planu odbudowy słowa "lub potencjalnie". § 2 zmiany miejscowego planu odbudowy określa organ, któremu powierzono wykonanie uchwały; § 3 zobowiązanie do przekazania uchwały Wojewodzie celem opublikowania we właściwym promulgatorze oraz § 4 określający datę wejścia w życie. Nie ulega wątpliwości, że w tej sprawie zmiana miejscowego planu odbudowy została przeprowadzona bez poprzedzenia jej jakąkolwiek wyżej opisaną procedurą wymaganą do uchwalenia takiego planu. Nawet w przypadku braku wyraźnej regulacji ustawowej nie ulega wątpliwości, że zmiana aktu prawa miejscowego powinna być podjęta po przeprowadzeniu procedury uchwałodawczej wymaganej dla uchwalenia samego aktu prawa miejscowego. Zmiana danej uchwały skutkuje przecież wejściem w życie nowej, zmienionej treści danego aktu prawa miejscowego. Oczywiście nie zawsze procedura poprzedzająca zmianę aktu prawa miejscowego obligatoryjnie musi wyczerpać całość procedury. Dopuszczalne jest w tym zakresie dostosowanie poszczególnych etapów i czynności do zakresu projektowanej zmiany. W zakresie objętym tą sprawą mogło to prowadzić do pominięcia obowiązku zwracania się do niektórych organów opiniujących. Nie oznaczało to jednak możliwości całkowitego pominięcia procedury opisanej w art. 13d ustawy o szczególnych zasadach odbudowy. Rada Gminy Lanckorona wyjaśniła, że uchwalona zmiana dotyczyła sprostowania pomyłki autora planu w zakresie § 6 ust. 2 pkt 10 oraz skreślenia jednego słowa, które ogranicza dozwolone prawem przedsięwzięcie mogące potencjalnie oddziaływać na środowisko, co ograniczało odbudowę warsztatu stolarskiego dla poszkodowanego w wyniku osuwisk, a miejscowy plan odbudowy nr 5 dotyczył tylko jednego poszkodowanego. Wyjaśnienia te nie mogą usprawiedliwiać podjęcie zaskarżonej uchwały jako zgodnej z prawem. Instytucja sprostowania omyłki możliwa jest tylko wówczas, gdy rada gminy podejmie uchwałę, a organ ogłaszający ją we właściwym dzienniku urzędowym skieruje do publikacji uchwałę z pomyłką. Nie ma natomiast możliwości zastosowania odrębnej procedury "prostowania" pomyłek przez ten sam organ, który uchwalił akt w pierwotnej wersji. Nawet jeśli rzeczywiście radni przegłosowali uchwałę z dnia z dnia 23 lutego 2011 r. Nr V/38/11 z pomyłką, to nie można dokonać sprostowania tej pomyłki w innym trybie niż poprzez zmianę uchwały. Także zmiana w zakresie § 9 ust. 7 miejscowego planu odbudowy nie może być traktowana jako omyłka lub sprostowanie, skoro skutkuje ono merytoryczną zmianą tego przepisu. Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. z 2010 r. Nr 213, poz. 1397) wyraźnie odróżnia przedsięwzięcia mogące zawsze znacząco oddziaływać na środowisko (§ 1 tego rozporządzenia) oraz przedsięwzięcia mogące potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko (§ 3 tego rozporządzenia). Uchwalona zmiana ma więc znaczenie w obowiązującym prawie (jest prawnie relewantna). Tym samym należy stwierdzić, że zmiana miejscowego planu odbudowy została przeprowadzona z naruszeniem procedury uchwalania takiej uchwały i to naruszenie ma charakter istotny, ponieważ polegało ono na pominięciu tej procedury. Uzasadnia to unieważnienie całej zaskarżonej uchwały. Tym samym skarga Wojewody Małopolskiego jest w pełni uzasadniona, tak jak i zawartą w niej argumentację Sąd w całości akceptuje. Nie ma także znaczenia w tej sprawie okoliczność, że zaskarżona uchwała została wyeliminowana uchwałą Rady Gminy Lanckorona z dnia 31 lipca 2012 r. Nr XIX/140/12 z obrotu prawnego. Wyeliminowanie z obrotu prawnego aktu prawa miejscowego nie pozbawia kognicji sądu administracyjnego do oceny jego zgodności z prawem. Akt prawa miejscowego w okresie obowiązywania mógł wywołać szereg skutków prawnych których wyeliminowanie z obrotu prawnego wymaga ustalenia, że tak uchwalona uchwała została podjęta z istotnym naruszeniem prawa i jest nieważna ze skutkiem ex tunc. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził nieważność zaskarżonego aktu prawa miejscowego na podstawie art. 147 § 1 P.p.s.a. oraz art. 94 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym.