II SA/Kr 1551/13

Kraków, dnia 9 grudnia 2013r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w następującym składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Bursa po rozpoznaniu w dniu 9 grudnia 2013r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.K. . na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 15 października 2013r. znak: [...] w przedmiocie uznania zażalenia za nieuzasadnione postanawia: odrzucić skargę. A.K. złożył skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 15 października 2013r. znak:[...], w którym uznano za nieuzasadnione zażalenie złożone przez A.K. w trybie art. 37 § 1 kpa na niezałatwienie w terminie sprawy przez Prezydenta Miasta K. W odpowiedzi na skargę SKO w K. wniosło o jej odrzucenie, wskazując, że przepisy prawa nie przewidują możliwości zaskarżenia tego rodzaju postanowienia do sądu administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Z treści skargi wynika, że skarżący podważa zasadność postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego, którym uznano zażalenie skarżącego wniesione w trybie art. 37 § 1 kpa za nieuzasadnione. W ocenie Sądu skarga na takie postanowienie nie jest dopuszczalna, ponieważ nie mieści się ono w żadnej kategorii postanowień, które, zgodnie z przytoczonym wyżej art. 3 ust. 2 pkt 2 p.p.s.a., można zaskarżyć do sądu administracyjnego. Niewątpliwie nie jest to postanowienie, które kończy postępowanie, lecz ma ono charakter incydentalny i nie zawiera rozstrzygnięcia co do istoty sprawy (podobnie WSA w Gliwicach w postanowieniu z dnia 5 czerwca 2009r. sygn. akt IV SAB/Gl 21/09, Lex Omega nr 504035). Postanowienie wydane w wyniku wniesienia zażalenia w trybie art. 37 § 1 kpa nie jest też postanowieniem, na które służy zażalenie, ponieważ zgodnie z art. 141 § 1 kpa zażalenie służy tylko na takie postanowienia, w stosunku do których kpa wyraźnie taką możliwość ustanawia. Należy podkreślić, że przepisy kpa nie przewidują zaskarżenia postanowienia wydanego w wyniku rozpatrzenia zażalenia wniesionego w trybie art. 37 § 1 kpa. Skoro więc na postanowienie o uznaniu zażalenia wniesionego w trybie art. 37 § 1 kpa za nieuzasadnione nie służy zażalenie, nie kończy ono postępowania ani też nie rozstrzyga sprawy co do istoty, skarga na takie postanowienie jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. W tej kwestii Sąd podziela stanowisko WSA w Warszawie zawarte w postanowieniu z dnia 19 października 2007r. sygn. akt II SAB/Wa 66/07 (Lex Omega nr 420139). Mając na uwadze powyższe, orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.