II SA/Kr 1568/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosław Bator Sędziowie : WSA Paweł Darmoń (spr.) WSA Tadeusz Kiełkowski Protokolant : starszy sekretarz sądowy Małgorzata Piwowar po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 kwietnia 2017 r. sprawy ze skargi D. Z. na decyzję Wojewody [...] z dnia 10 października 2016 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji; II. zasądza od Wojewody [...] na rzecz skarżącej D. Z. kwotę 980 zł ( słownie: dziewięćset osiemdziesiąt złotych ) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Decyzją z 16.02.2016 r., wydaną na podstawie art. 35 ust. 3 ustawy Prawo budowlane, Starosta K. odmówił zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania pozwolenia na budowę inwestycji pn.: "Budowa budynku mieszkalnego jednorodzinnego; na działce nr [...] w m. R. , gmina W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia organ wskazał, że planowana inwestycja narusza ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy J.-P. w obszarze sołectwa R. , gdyż działka inwestycyjna nr [...] w R. położona jest w strefie przepływów wezbrań powodziowych "Z", na której obowiązuje zakaz lokalizacji nowych obiektów (§ 24 ust. 1 i 2 ww. planu miejscowego). Od powyższej decyzji, w terminie przewidzianym w art. 129 § 2 kpa odwołał się inwestor D.Z. . Wskazał, że działka nr [...] w R. położona jest w obszarze oznaczonym w obowiązującym planie miejscowym symbolem "M", którego podstawowym przeznaczeniem jest zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna. Zgodnie z uzyskanym z Urzędu Gminy J., wypisem i wyrysem z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, teren inwestycji położony jest w niewielkiej części w strefie zieleni nieurządzonej "ZN", a w pozostałej części na terenie mieszkalnictwa zagrodowego, oznaczonej symbolem "M". Zatem organ I instancji błędnie zinterpretował zapis planu. Zgodnie z uzyskaną z Urzędu Gminy informacją, skarżąca dowodzi, że jedynie strefa zieleni nieurządzonej "ZN" znajduje się w strefie zalewowej "Z" z zakazem lokalizacji nowych obiektów. Natomiast pozostała część działki [...] położona w obszarze "M" nie podlega strefie "Z" i jest przeznaczona do zabudowy. Wojewoda [...] decyzją z dnia 10 października 2016 r., znak [...] utrzymał w mocy decyzję Starosty K.. Uzasadniając to rozstrzygnięcie organ II instancji wskazał, że na terenie planowanej inwestycji obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego gminy J. w obszarze sołectwa R. , zatwierdzony Uchwałą Nr [...] Rady Gminy J. z 7 czerwca 2004 r. ([...] ). Zgodnie z art. 35 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego właściwy organ, przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę, ma obowiązek sprawdzić m.in. zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu. Wojewoda stwierdził, że zaistniała rozbieżność pomiędzy oznaczeniem strefy przepływów wezbrań powodziowych "Z", oznaczonych na załączniku nr l miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, gdzie strefą "Z" objęta jest w całości działka nr [...] w R. , a stanowiskiem wyrażonym w piśmie z 14.12.2015 r., znak: [...] , skierowanym przez Gminę do inwestora: D.Z. oraz w piśmie z 02.02.2016 r. potwierdzającym to stanowisko, skierowanym do organu I instancji. Wobec powyższego organ odwoławczy wystąpił pismem z 13 czerwca 2016 r. do Urzędu Gminy J. , jako "twórcy" powyższego planu, o wyjaśnienie powstałej rozbieżności. W trakcie oczekiwania na odpowiedź, tutejszy organ ponownie wystąpił o przekazanie kserokopii dokumentów, na podstawie których Urząd Gminy J. podtrzymuje swoje stanowisko. W odpowiedzi na wystąpienie, pismem z 23.08.2016 r. uzyskano informację, że plan zagospodarowania przestrzennego sporządzony został w latach 2001 -2004 w formie papierowej na podkładzie mapowym w skali l :5000, zgodnie obowiązującymi ówcześnie standardami. Gmina dysponuje wyłącznie tym dokumentem. Natomiast, wraz z pismem z 12.09.2016 r. przekazana została uwierzytelniona kserokopia wyrysu z planu zagospodarowania przestrzennego wraz z legendą, "notabene" oryginałem tego wyrysu dysponuje organ I instancji. Zatem, Gmina nie przedstawiła żadnego innego dokumentu, z którego wynikałoby, że tylko część działki nr [...] położona w obszarze "ZN" objęta jest strefą zalewową "Z". Dokonując analizy przedłożonego dokumentu organ II instancji stwierdził, że cała działka inwestycyjna znajduje się ww. strefie zalewowej. Zlokalizowana jest ona w zakolu sąsiadującego cieku wodnego, pomiędzy tym ciekiem a droga powiatową [...] (dz. nr [...]). Należy zgodzić się ze skarżącą, że położona jest ona w obszarze o symbolu "M" z przeznaczeniem pod budownictwo zagrodowe i jednorodzinne. Jednakże, zgodnie z zasadami zagospodarowania terenów wg stref polityki przestrzennej wprowadzone zostały ograniczenia. I tak, zgodnie z zapisami § 24 planu miejscowego, w celu ochrony osób i mienia utworzona została strefa przepływów wezbrań powodziowych "Z" (zalewowa). Granice strefy obejmują tereny zagrożone zalaniem wodą powodziową Q1% oraz obszary zalewane wodami opadowymi z uwagi na brak odpływu spowodowanymi wysokimi stanami wód w rzece. W powyższej strefie wprowadza się: 1) zakaz lokalizacji nowych obiektów w tym szczególnie mieszkalnych i usługowych przeznaczonych na stały pobyt ludzi, 2) istniejące zainwestowanie pozostawia się do adaptacji, z możliwością utrzymania i jej rozbudowy pod warunkiem przeprowadzenia szczegółowych badań świadczących o możliwości bezpiecznego przeprowadzenia inwestycji i zagospodarowania terenu, 3) jako preferowane formy użytkowania gruntów w ramach strefy to zieleń niska nie urządzona, łąki i pastwiska, Zasięg tej strefy, oznaczony poziomymi liniami, określony został na rysunku nr l planu miejscowego i obejmuje on m.in. całą działkę inwestycyjną, jak również działki sąsiednie położone pomiędzy ciekiem wodnym a ww. drogą powiatową. Organ stwierdził, że planowana inwestycja, w powyższej części, narusza ustalenia obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy J. w obszarze sołectwa R. Ustalenia planu miejscowego określają przeznaczenie działki, sposób zagospodarowania i warunki jej zabudowy. Przepisy planu, jako przepisy prawa miejscowego mają moc obowiązującą na podstawie ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U.2016.778 jedn. tekst ze zm.). Zgodnie z przepisem art. 14 ust. 8 ww. ustawy, plan miejscowy jest aktem prawa miejscowego i naruszenie jego ustaleń w sferze regulowanej jego treścią jest jednoznaczne z naruszeniem norm powszechnie obowiązującego prawa. Ustalenia planu miejscowego kształtują (łącznie z innymi przepisami prawa) sposób wykonywania prawa własności w odniesieniu do konkretnych nieruchomości położonych na obszarze planu. Zatem, skutki prawne uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego są znaczące zarówno dla gminy, jak i właścicieli nieruchomości i inwestorów. W przypadku gdy miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego budzi zastrzeżenia i zainteresowany uznaje, że ustaleniami planu miejscowego został naruszony jego interes prawny, przysługuje mu prawo do złożenia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na uchwałę rady gminy w sprawie miejscowego planu, na podstawie art. 101 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U.2016.446 jedn. tekst). Opisaną decyzję zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie D.Z. , zarzucając jej 1. rażące naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 7, 77, 80 i 107 § 3 kpa, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, 2. rażące naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 138 § 1 pkt 1 kpa poprzez utrzymanie w mocy decyzji organu l instancji, w sytuacji, gdy wystąpiły przesłanki do uchylenia decyzji, 3. naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 35 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. 2016 r., poz. 290) poprzez wydanie zaskarżonej decyzji w sytuacji braku podstaw do jej wydania na skutek błędnego uznania, iż miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego Gminy J. w obszarze sołectwa R. zatwierdzony uchwałą nr [...] Rady Gminy J. z 7 czerwca 2004 r. uniemożliwia budowę budynku mieszkalnego na działce nr [...] w m. R. z tego powodu, iż jest to teren zalewowy. Na podstawie tych zarzutów wniesiono o uchylenie w całości decyzji Wojewody [...] z dnia 10 października 2016 r., znak: [...] oraz poprzedzającej ją decyzji Starosty K. z dnia 16 lutego 2016 r. nr [...] a także o zasądzenie kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Skarżąca wniosła również o zwrócenie się do Gminy J. o udostępnienie do wglądu oryginału miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy J. w obszarze sołectwa R. zatwierdzonego uchwałą nr [...] Rady Gminy J. z 7 czerwca 2004 r., w części załącznika graficznego. W uzasadnieniu skargi podniesiono rażące naruszenie przepisów postępowania tj. art 7, 77, 80 i 107 § 3 kpa przez organy l i II instancji. Organ odwoławczy nie jest zwolniony z obowiązku przeprowadzenia rzetelnego postępowania wyjaśniającego. Organ ma obowiązek w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy i dopiero po jego rozpatrzeniu w całości wydaje rozstrzygnięcie (art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a.). Wprawdzie organ II instancji zwracał się o wyjaśnienia do Urzędu Gminy J._P. ale pomimo otrzymania informacji, iż plan jest w dużym stopniu niedokładny, organ nie zażądał oryginału planu, opierając się na kopiach, które siłą rzeczy muszą być jeszcze bardziej niewyraźne i mogą zupełnie zmieniać odczytanie planu w części graficznej. Ponadto, jak pisze Wojewoda: "Natomiast, wraz z pismem z dnia 12.09.2016 r przekazana została uwierzytelniona kserokopia wyrysu z planu zagospodarowania przestrzennego wraz z legendą, "notabene" oryginałem tego wyrysu dysponuje organ l instancji". Wynika z tego jednoznacznie, że Wojewoda nie zapoznał się z oryginałem. Zaniechanie organu poprzez brak zapoznania się z oryginałem planu spowodowały, że organ naruszył art. 35 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tj Dz. U. 2016 r, poz. 290) poprzez wydanie zaskarżonej decyzji w sytuacji braku podstaw do jej wydania na skutek błędnego uznania, iż miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego Gminy J. w obszarze sołectwa R. zatwierdzony uchwałą nr [...] Rady Gminy J. z 7 czerwca 2004 r. uniemożliwia budowę budynku mieszkalnego na działce nr [....] w m. R. , z tego powodu, iż jest to teren zalewowy. Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego jest aktem prawa miejscowego i organy mają prawo samodzielnie odnieść się do jego postanowień, ale nie mogą też zupełnie pomijać stanowiska Gminy, która była twórcą planu. Gmina konsekwentnie, od początku postępowania przed Starostą, stała na stanowisku, że obszar działki nr [...] znajduje się w terenie mieszkalnictwa zagrodowego i jednorodzinnego ozn. symb. M, w terenie zieleni nieurządzonej ZN w strefie przepływu wezbrań powodziowych Z. Gmina wielokrotnie powtarzała, że strefa M nie znajduje się w strefie zalewowej. Następnie przywołano stanowisko Gminy z pisma z dnia 6.07.2016 r., gdzie stwierdzono: "obowiązujący miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego dla sołectwa R. został sporządzony na przestrzeni lat 2001- 2004 na podstawie obowiązującej wówczas ustawy z dnia 7 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym (t.j. Dz.U z 1999r. Nr 15 poz. 139 z późniejszymi zmianami). Rysunek planu stanowiący załącznik nr 1 do uchwały nr [...] Rady Gminy J. , został sporządzony w formie papierowej, na podkładzie mapowym w skali 1:5000, a ustalenia planu zostały naniesione barwną, tradycyjną techniką. Zastosowana, obowiązująca wówczas technika opracowania graficznych części planu, odbiega od dzisiejszych standardów, ale gmina dysponuje wyłącznie takim dokumentem. W celu wyjaśnienia wskazanych w piśmie [...] Urzędu Wojewódzkiego w K. niejasności deklarujemy możliwość jego udostępnienia w ustalonym, dogodnym dla Urzędu terminie. Jednocześnie niniejszym pismem podtrzymuje się stanowisko wyrażone w piśmie znak [...] z dnia 14.12.2015 r.". Skarżąca zarzuciła , że Gmina gotowa byłą udostępnić oryginał części graficznej planu, lecz organ nie skorzystał z tej możliwości, ograniczając się do kiepskiej jakości kserokopii. Tymczasem zdaniem skarżącej na oryginale widać, że strefa zalewowa na terenach M nie jest wcale tak ewidentna. W tym miejscu mapy nakładają się na siebie oznaczenia kilku stref, granice działek, (które w tej części przebiegają poziomo - i tak samo jak linie oznaczające strefą zalewową), poziomice. W opinii skarżącej, potwierdzonej stanowiskiem Gminy, tereny oznaczone M nie znajdują się w strefie zalewowej i możliwa jest ich zabudowa. Przy interpretacji planu, jako aktu prawa miejscowego, należy kierować się ogólnymi regułami, które wskazują, że nie można przyjmować wykładni prowadzącej do uzyskania stanowiska, iż część graficzna planu jest sprzeczna z częścią opisową. Należy dokonać wykładni celowościowej planu - skoro tereny te zakwalifikowano do strefy M -umożliwiającej zabudowę, to absurdalne byłoby przyjęcie wykładni, że równocześnie tereny te znajdują się w strefie zalewowej Z - zakazującej zabudowy. Jedyną racjonalną wykładnią przepisów planu jako całości, czyli części opisowej i graficznej, jest ta prezentowana przez skarżącą i Gminę, zgodnie z którą strefa M na działce nr [...] umożliwia zabudowę, a strefa zalewowa znajduje się wyłącznie na terenach oznaczonych ZN. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie i w całości podtrzymał stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Rozpoznając sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Przepis art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016, poz. 1066) stanowi, iż sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy wojewódzki sąd administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną lub postanowienie z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji. Zgodnie z treścią art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej "P.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 P.p.s.a.). Zgodnie z treścią art. 145 § 1 P.p.s.a. w przypadku, gdy Sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy lub naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego albo inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas - w zależności od rodzaju naruszenia - uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem. Natomiast w razie nieuwzględnienia skargi Sąd oddala skargę w oparciu o art. 151 P.p.s.a.. Wskazać również należy, że stosownie do art. 133 § 1 P.p.s.a. Sąd wydaje wyrok na podstawie akt sprawy. Orzekanie "na podstawie akt sprawy" oznacza, że sąd przy ocenie legalności decyzji bierze pod uwagą okoliczności, które z akt tych wynikają i które legły u podstaw zaskarżonego aktu. Podstawą orzekania przez sąd administracyjny jest zatem materiał dowodowy zgromadzony przez organ administracji publicznej w toku postępowania, na podstawie stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dniu wydania zaskarżonego rozstrzygnięcia (por. wyrok NSA z 9 lipca 2008 r., sygn. II OSK 795/07, LEX nr 483232). Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji według tych kryteriów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie doszedł do wniosku, że skarga jest zasadna i w konsekwencji prowadzi do uchylenia zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. Zasługują na uwzględnienie podnoszone w skardze zarzuty dotyczące naruszeń przepisów postępowania administracyjnego w szczególności art. 7 , art 77 § 1 , art 80 i art. 107 § 3 k.p.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny ma obowiązek dokonania wnikliwej oceny, co do przeprowadzonego przez organy postępowania dowodowego. W tej sytuacji nie można zgodzić się ze stanowiskiem organów, że zgromadzone dowody w postaci znajdujących się w aktach administracyjnych kserokopii części graficznej mpzp pozwoliły na jednoznaczne ustalenie, że wybudowanie planowanej inwestycji na działce skarżącej nie jest zgodne z mpzp Gminy J. w obszarze Sołectwa R. , zwłaszcza w sytuacji, gdy skarżąca kwestionowała jakość kopii. Całkowicie dowolne jest stwierdzenie zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, że " Dokonując analizy przedłożonego dokumentu należy jednoznacznie stwierdzić, że cała działka inwestycyjna znajduje się w ww. strefie zalewowej" Organ II instancji doszedł do takich wniosków na podstawie uwierzytelnionej czarno – białej kserokopii fragmentu planu (k – [...]. ). Wbrew twierdzeniom organu ta kserokopia fragmentu planu nie jest wystarczająco czytelna. Brak na niej wyraźnie naniesionego położenia działki [...] i granic strefy zalewowej. Bez wyraźnej barwnej kserokopii części graficznej planu w odpowiednim powiększeniu, z oznaczonymi granicami działki skarżącej i granicami strefy zalewowej niemożliwe jest prawidłowe zweryfikowanie okoliczności istotnej dla wyjaśnienia sprawy w szczególności czy złożony projekt budowlany jest zgodny z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (art. 35 ust 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r prawo budowlane, Dz. U. Nr 89 , poz. 414 ze zm.. ). Nie jest wystarczające zapoznanie się przez pracownika organu II instancji z oryginałem załącznika graficznego planu ( protokół k – [...] ) skoro nie wiadomo jakimi przesłankami się kierował stwierdzając że działka inwestycyjna położona jest w terenie zalewowym, a ze znajdującej się w aktach kserokopii to nie wynika. Podobnie kopie planu znajdujące się na k- [...] akt organu I instancji w dostateczny i pewny sposób nie identyfikują położenia działki. Co najwyżej wynika z nich, że działka skarżącej (oznaczona kolorem żółtym) znajduje się w strefie M ( terenach mieszkalnictwa zagrodowego i jednorodzinnego), a granice poszczególnych działek nakładają się na granice strefy. Przeprowadzenie dowodów, ich ocena oraz dokonanie na ich podstawie ustaleń należy do organów administracji, a tego organy nie wykonały prawidłowo, co stanowiło o naruszeniu przepisów postępowania w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy (art. 7, 77 §1, 80 i 107 § 3 K.p.a.), a w konsekwencji uzasadniało uchylenie decyzji organów obu instancji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c w związku z art. 135 P.p.s.a. Gmina J. konsekwentnie zajmuje stanowisko, że teren działki skarżącej nie jest objęty strefą zalewową. Zgodnie z uzyskaną z Urzędu Gminy J. informacją z dnia 14 grudnia 2015 r - jedynie strefa zieleni nieurządzonej "ZN" znajduje się w strefie zalewowej "Z" z zakazem lokalizacji nowych obiektów. Natomiast pozostała część działki [...] należącej do skarżącej położona w obszarze "M" nie podlega strefie "Z" i jest przeznaczona do zabudowy. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ będzie miał na względzie, że pismo Gminy J. z dnia 14 grudnia 2015 r ma charakter dokumentu urzędowego. Stosownie do art. 76 kodeksu postępowania administracyjnego - dokumenty urzędowe sporządzone w przepisanej formie przez powołane do tego organy państwowe w ich zakresie działania stanowią dowód tego, co zostało w nich urzędowo stwierdzone ( §1 ). Przepis § 1 stosuje się odpowiednio do dokumentów urzędowych sporządzanych przez organy jednostek organizacyjnych lub podmioty, w zakresie poruczonych im z mocy prawa lub porozumienia spraw wymienionych w art. 1 pkt 1 i 4 ( §2 ). Przepisy § 1 i 2 nie wyłączają możliwości przeprowadzenia dowodu przeciwko treści dokumentów wymienionych w tych przepisach ( §3 ) . Dokument urzędowy stanowi dowód tego, co zostało w nim urzędowo stwierdzone. Dokument taki sporządzony przez upoważniony do tego organ w zakresie swojego działania korzysta z domniemania prawdziwości (autentyczności dokumentu) oraz zgodności z prawdą tego, co zostało w nim urzędowo stwierdzone. Jakkolwiek domniemania te mogą być obalone, ale musi to zostać przekonująco wykazane w trakcie trwania postepowania. Organ administracyjny prowadzący postępowanie może dokonywać własnych ustaleń jednak musi zgromadzić materiał dowodowy, który będzie czytelny i który będzie podlegać weryfikacji. W aktach sprawy administracyjnej musi znaleźć się czytelna, barwna fotokopia, w odpowiednim powiększeniu, poświadczona za zgodność z oryginałem przez pracownika organu. Dopiero na jej podstawie, możliwe będzie jednoznaczne zakwalifikowanie terenu, na którym położona jest działka skarżącej. Mając wystarczająco zgromadzony materiał dowodowy organ kierując się zasadą wyrażoną w art. 80. K.p.a. będzie mógł ocenić na podstawie całokształtu materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona. Wszystkie naprowadzone motywy sprawiły, że orzeczono jak w sentencji wyroku na zasadzie art. 145 § 1 pkt 1 c w związku z art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 poz. 270) . O kosztach postępowania orzeczono na zasadzie art. 200 p.p.s.a.