II SA/Kr 1592/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Czeluśniak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 26 lutego 2013 r. sprawy ze skargi A.M. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. w załatwieniu pisma skarżącego z dnia 1 czerwca 2011 r. postanawia odrzucić skargę. W dniu 11 lipca 2012r. A.M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. polegającą na niezałatwieniu przez organ sprawy zainicjowanej pismem skarżącego z dnia 1 czerwca 2011r. W związku z powyższym skarżący został wezwany zarządzeniem z dnia 7 grudnia 2012r. do uzupełnienia braku formalnego swojej skargi na bezczynność poprzez nadesłanie w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi dokumentu potwierdzającego wniesienie w trybie art. 37 Kodeksu postępowania administracyjnego zażalenia do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. na niezałatwienie sprawy w terminie lub przewlekłe prowadzenie sprawy przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. Odpis powyższego zarządzenia został doręczony skarżącemu 17 grudnia 2012r., co wynika z potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy. W zakreślonym terminie skarżący nie odpowiedział na wezwanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przepis art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.), w skrócie "ppsa", stanowi, że skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia przysługujących skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Jeżeli skarga dotyczy, tak jak w niniejszej sprawie, bezczynności organu administracji, przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć wniesienie zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie w trybie przewidzianym w art. 37 kpa. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 26 listopada 2008r. sygn. akt I OSK 1401/08 (Lex Omega nr 466382) brak w aktach organu dokumentu świadczącego o wyczerpaniu przez skarżącego środków zaskarżenia stanowi podstawę do wezwania skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi na podstawie art. 49 § 1 ppsa. Skoro w niniejszej sprawie skarżący, pomimo wezwania, nie uzupełnił w terminie braków formalnych skargi, Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ppsa.