II SA/Kr 16/17

Kraków, dnia 16 stycznia 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosław Bator po rozpoznaniu w dniu 16 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi A. B. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia 28 października 2016 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia: odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 4 lipca 2017 r. odrzucił skargę kasacyjną A. B. od wyroku WSA w Krakowie z dnia 4 kwietnia 2017 r. w sprawie ze skargi A. B. na decyzję nr [...] Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia 28 października 2016 r., znak [...], w przedmiocie nakazu rozbiórki. Skarga kasacyjna nie została opłacona. Postanowieniem z dnia 9 listopada 2017 r. sygn. akt II OZ 1359/17 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie A. B. na powyższe postanowienie. Zarządzeniem z dnia 12 czerwca 2017 r. pełnomocnik skarżącej został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej w kwocie 250,00 zł w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. Zarządzenie to zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 19 czerwca 2017 r. (k. 74). Do dnia 30 czerwca 2017 r. braki fiskalne skargi kasacyjnej nie zostały usunięte. Pismem z dnia 20 lipca 2017 r. pełnomocnik skarżącej wniósł o przywrócenie terminu do uiszczania wpisu od skargi kasacyjnej podnosząc, że skarżąca uiściła wpis po terminie z powodu problemów związanych z jej rachunkiem bankowym, które powstały niezależnie od niej. Z przyczyn niezrozumiałych dla skarżącej pierwsze polecenie przelewu opłaty sądowej, które złożyła 24 czerwca 2017 r. nie zostało zrealizowane przez bank i dopiero jej kolejne polecenie przelewu z dnia 3 lipca 2017 r. zrealizowano. Do wniosku dołączono jedynie polecenie przelewu z dnia 3 lipca 2017 r. Postanowieniem z dnia 27 lipca 2017 r. WSA w Krakowie odmówił przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej. Postanowieniem z dnia 9 listopada 2017 r., sygn. akt II OZ 1360/17 NSA uchylił powyższe postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania WSA w Krakowie. Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu orzeczenia wskazał, że z praktyki orzeczniczej wynika, że nierzadkie są przypadki łącznego składania zażalenia na odrzucenie pisma procesowego (skargi) oraz wniosku o przywrócenie terminu przewidzianego na wykonanie danej czynności procesowej. W przypadku jednoczesnego złożenia zażalenia na orzeczenie o odrzucenie pisma procesowego (skargi) oraz wniosku o przywrócenie terminu do dokonania danej czynności procesowej – winien być nadany bieg w pierwszej kolejności zażaleniu, a dopiero po stwierdzeniu bezskuteczności czynności procesowej wskutek upływu terminu rozpoznaniu podlegałby wniosek o jego przywrócenie. Dopiero zatem po uprawomocnieniu się orzeczenia stwierdzającego uchybienie terminowi do dokonania czynności procesowej, rozpoznaniu podlega wniosek o przywrócenie terminu. Natomiast w przypadku uwzględnienia zażalenia i uchylenia orzeczenia o odrzuceniu pisma, wniosek o przywrócenie terminu stałby się bezprzedmiotowy. Jednoczesne złożenie zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi i wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków skargi, skutkuje tym, że wniosek o przywrócenie terminu podlega rozpoznaniu po uprawomocnieniu się orzeczenia stwierdzającego uchybienie terminu do dokonania czynności procesowej. W niniejszej sprawie Sąd pierwszej instancji zaskarżonym postanowieniem rozpoznał wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej przed rozpoznaniem zażalenia na postanowienie z dnia 4 lipca 2017 r., sygn. akt II SA/Kr 16/17 , którym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę kasacyjną. Rozpoznanie przedmiotowego wniosku mogło nastąpić dopiero po uprawomocnieniu się postanowienia o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Na wstępie wskazać należy, że rozpoznając powtórnie niniejszą sprawę Sąd w pierwszej kolejności miał na uwadze, że zgodnie z art. 190 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej powoływana jako P.p.s.a.) sąd I instancji, któremu sprawa została przekazana do ponownego rozpatrzenia, jest związany wykładnią dokonaną w tej sprawie przez NSA. Wykładnia prawa obejmuje zarówno prawo materialne, ustrojowe, jak i procesowe. Związanie ustaje jedynie w razie zasadniczej zmiany stanu faktycznego sprawy, zmiany stanu prawnego, podjęcia przez NSA przed ponownym rozpoznaniem sprawy przez sąd I instancji uchwały zawierającej odmienną wykładnię w tym samym zakresie, co wykładnia zamieszczona w wyroku uchylającym, a także, gdy NSA w swoich rozważaniach wykroczy poza zakres kognicji i orzekania wyznaczony zasadą związania granicami skargi kasacyjnej (por. m.in.: B. Gruszczyński [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LEX 2011, uw. 2–6 do art. 190; J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2010, uw. 2–5 do art. 190). W związku z tym podkreślić należy, że w związku z wydaniem przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowienia z dnia 9 listopada 2017 r. sygn. akt II OZ 1359/17 uprawomocniło się postanowienie WSA w Krakowie z dnia 4 lipca 2017 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej A. B. od wyroku WSA w Krakowie z dnia 4 kwietnia 2017 r. sygn. akt II SA/Kr 16/17. Dlatego też możliwym stało się rozpoznanie wniosku skarżącej o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej. Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 86 P.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu zgodnie z art. 87 P.p.s.a. wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1). W piśmie należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). Przechodząc do przyczyny uchybienia terminu, na jaką powołano się w tej sprawie, tj. niedokonanie przelewu przez bank w dniu 24 czerwca 2017 r. pomimo złożenia takiej dyspozycji przez skarżącą stwierdzić trzeba, że nie może ona skutkować przywróceniem uchybionego terminu. Kryterium braku winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej, rozumianej obiektywnie, to jest takiej, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. Przywrócenie terminu nie jest więc dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa (wyrok WSA w Białymstoku z dnia 6 października 2005 r., II SA/Bk 369/05, LEX nr 173671). O braku winy w uchybieniu terminu można zaś mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (postanowienie NSA z dnia 2 października 2002 r., LEX nr 55832; postanowienie WSA w Warszawie z dnia 21 lutego 2006 r., I SAB/Wa 78/05, LEX nr 192260). Mając powyższe na uwadze należy wskazać, iż skarżąca nie wykazała, aby bez swej winy nie dochowała terminu. Dowody zgromadzone w aktach sprawy wskazują jednoznacznie, że przelewu dokonano w dniu 3 lipca 2017 r. Skarżąca nie uprawdopodobniła, że nie ponosi winy w uchybieniu terminu, gdyż nie wykazała, że w okresie od 24 czerwca 2017 r. do 3 lipca 2017 r. zaistniały niezależne od strony przyczyny, które stanowiłyby przeszkodę w dokonaniu czynności w terminie. Zdaniem Sądu, należyta dbałość w prowadzeniu własnych spraw wymagała, aby przed zleceniem płatności skarżąca sprawdziła stan konta bankowego, z którego miał być dokonany przelew za wpis oraz sprawdziła czy faktycznie przelew został poprawnie zrealizowany. Należy wskazać, że nieuwagi lub zaniedbania strony nie można kwalifikować jako braku winy, będącego przesłanką przywrócenia uchybionego terminu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 maja 2004 r., sygn. akt FZ 93/04, H. Knysiak - Molczyk Uchybienie i przywrócenie terminu w postępowaniu sądowoadministracyjnym, Przegląd Sądowy 2006/7-8/122). W tym stanie rzeczy należy uznać, że w niniejszej sprawie nie zachodzi przesłanka ustanowiona w art. 86 § 1 P.p.s.a., warunkująca przywrócenie uchybionego terminu.