II SA/Kr 1605/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Człowiekowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 13 lutego 2026 r. sprawy ze skargi M. B. na decyzję nr 531/2025 Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia 8 października 2025 r., znak: WOP.7721.15.2025.KURB w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej postanawia odrzucić skargę. Decyzją z dnia 8 października 2025 r. znak: WOP.7721.15.2025.KURB Małopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Krakowie utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta Nowego Sącza z dnia 18 sierpnia 2025 r. znak: OA.0133.47.2025.JK o odmowie udostępnienia informacji publicznej na wniosek M. B.. Ww. decyzja została doręczona M. B. dnia 27 października 2025 r. (k. 18 akt administracyjnych) wraz z pouczeniem o terminie i sposobie jej zaskarżenia, w tym o konieczności wniesienia skargi za pośrednictwem Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie. W dniu 26 listopada 2025 r. (data stempla pocztowego, k. 4 akt sądowych) M. B. skierował skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie za pośrednictwem i na adres Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta Nowego Sącza. Skarga wpłynęła do ww. organu w dniu 1 grudnia 2025 r. (k. 2 i 4 akt sądowych). Następnie pismem z 2 grudnia 2025 r., zatytułowanym "Zawiadomienie" Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla Miasta Nowego Sącza przekazał skargę Małopolskiemu Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w Krakowie, podając jako podstawę prawną przekazania skargi art. 65 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. 2025 r. poz. 418). Zawiadomienie wraz ze skargą zostało nadane w dniu 3 grudnia 2025 r. i wpłynęło do organu odwoławczego w dniu 5 grudnia 2025 r. (k. 3) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje. Skarga podlega odrzuceniu jako spóźniona. Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r., poz. 143, dalej P.p.s.a.), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Jednocześnie zgodnie z art. 54 § 1 P.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Z treści powołanego powyżej art. 54 § 1 P.p.s.a. wynika, że skargę należy wnosić za pośrednictwem organu, który wydał w sprawie decyzję będącą przedmiotem skargi. Zgodnie ze stanowiskiem powoływanym wielokrotnie w orzecznictwie sądów administracyjnym dla oceny zachowania terminu do wniesienia skargi nie można przyjąć daty złożenia skargi do niewłaściwego organu w rozumieniu art. 54 § 1 P.p.s.a. Natomiast skarga za pośrednictwem organu niewłaściwego powinna być przez ten organ odesłana organowi właściwemu, a o zachowaniu terminu do wniesienia skargi, określonego w art. 53 § 1 P.p.s.a. decyduje data nadania skargi przez ten organ na adres właściwego organu (zob. postanowienie NSA z 26 stycznia 2011, sygn. akt II FSK 2405/10, LEX nr 742355, postanowienie WSA w Krakowie z 2 marca 2020, sygn. akt III SA/Kr 164/20, LEX nr 2803951, postanowienie NSA z 19 grudnia 2018 r., II FZ 727/18). W rozpoznawanej sprawie zaskarżona decyzja została doręczona skarżącemu 27 października 2025 r., zatem termin do wniesienia skargi upływał 26 listopada 2025 r. Skarżący – wbrew prawidłowemu pouczeniu o sposobie wniesienia skargi do sądu administracyjnego – wniósł 26 listopada 2025 r. skargę za pośrednictwem organu pierwszej instancji, która to skarga została przekazana Małopolskiemu Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w Krakowie w dniu 3 grudnia 2025 r. W świetle powyższego należało uznać, że skarga M. B. została wniesiona po terminie zakreślonym do jej wniesienia. Tylko na marginesie zauważyć wypada, że w świetle art. 53 § 4 P.p.s.a. termin do wniesienia skargi uważa się za zachowany także wtedy, gdy przed jego upływem strona wniosła skargę wprost do sądu administracyjnego. W takim przypadku sąd ten niezwłocznie przesyła skargę odpowiednio do organu, który wydał zaskarżone rozstrzygnięcie, wydał akt lub podjął inną czynność, będącą przedmiotem skargi. Ten przepis nie umożliwia jednak uznania terminu za zachowany, jeżeli organ, do którego wniesiono skargę był niewłaściwy. Takiej możliwości nie daje również art. 65 § 2 k.p.a., zgodnie z którym podanie wniesione do organu niewłaściwego przed upływem przepisanego terminu uważa się za wniesione z zachowaniem terminu. Skarga nie jest podaniem, o którym mowa w ww. przepisie. W takiej sytuacji skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 P.p.s.a., o czym orzeczono jak w sentencji postanowienia.