II SA/Kr 162/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jan Zimmermann Sędziowie WSA Kazimierz Bandarzewski WSA Mariusz Kotulski (spr) Protokolant Grażyna Grzesiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 kwietnia 2011r. sprawy ze skargi M.S. na uchwałę Rady Miasta Zakopane z dnia 30 września 2010r. , nr LX/969/2010 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego zasądza od Rady Miasta Zakopane na rzecz skarżącej M.S. kwotę tytułem zwrotu kosztów postępowania Skargę datowaną 22 listopada 2010r. M. S. (zwana dalej skarżącą) wniosła na uchwałę Rady Miasta Zakopane z dnia 30 września 2010r., nr LX/696/2010 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla obszaru urbanistycznego nazwanego: FURMANOWA, KOTELNICA, TATARY. Wniesienie skargi poprzedzone zostało wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa skierowanym do Rady Miasta Zakopane w dniu 22 października 2010r. Natomiast skarga złożona została bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie (data wpływu 23 grudnia 2010r.) poprzez nadanie przesyłką poleconą w dniu 22 grudnia 2010r. Skargę tę Sąd przesłał do organu (Rady Miasta Zakopane) w dniu 27 grudnia 2010r. W odpowiedzi na przedmiotową skargę Rada Miasta Zakopane wniosła o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Podstawową kwestią w przedmiotowej sprawie jest zagadnienie dopuszczalności wniesienia skargi na uchwałę Rady Miasta Zakopane z dnia 30 września 2010r., nr LX/696/2010 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla obszaru urbanistycznego nazwanego: FURMANOWA, KOTELNICA, TATARY. Zgodnie z brzmieniem art.52 § 1 i 4 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz.1270) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. W przypadku aktów, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi i nie stanowi inaczej, należy również przed wniesieniem skargi do sądu wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa. Zasady i tryb korzystania z art.101 ust.1 ustawy o samorządzie gminnym zostały w nim dokładnie i jednoznacznie określone. Otóż każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie naruszone zostało uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może – po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia – zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Skargę na uchwałę rady gminy może więc na podstawie art.101 ustawy o samorządzie gminnym wnieść jedynie osoba, której interes prawny lub uprawnienie zostało nią naruszone oraz przed złożeniem skargi wyczerpała przewidziany w tym przepisie tryb postępowania. Wezwanie do usunięcia naruszenia jest bezskuteczne wtedy, gdy wezwany organ gminy wyraźnie odmówi usunięcia naruszenia bądź nie zajmie żadnego stanowiska w tej kwestii w terminie miesięcznym od jego wniesienia. Po bezskutecznym upływie tego terminu skarżący może wieść skargę do sądu, przy czym ostatnim dniem terminu do wniesienia skargi jest upływ ostatniego sześćdziesiątego dnia od wniesienia wezwania. Ponieważ udzielenie odpowiedzi na wezwanie stanowi surogat środka zaskarżenia to zasadnym jest przyjęcie terminu miesięcznego do jego rozpatrzenia, bowiem termin ten odpowiada terminowi przewidzianemu w art.35 § 3 k.p.a. do rozpatrzenia odwołania. Tym samym termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego w sprawie z zakresu administracji publicznej w trybie art.101 ustawy o samorządzie gminnym wynosi 30 dni, liczony po upływie trzydziestego dnia od dnia doręczenia organowi wezwania do usunięcia naruszenia prawa, jeżeli organ gminy nie udzielił odpowiedzi na to wezwanie. Pogląd taki wyraził również Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 2.04.2007r., sygn. akt II OPS 2/07. Podzielić należy również stanowisko zawarte w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z 20.09.2005r., sygn. akt I OSK 785/05, że "doręczenie spóźnionej odpowiedzi nie wywołuje takiego skutku, iż na nowo zaczyna biec termin do wniesienia skargi." Skarga wniesiona po upływie sześćdziesięciu dni od daty wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa jest skargą spóźnioną. Jak wynika z analizy akt sprawy skarżąca nie dochowała wskazanych wyżej terminów. Skarżąca wniosła wezwanie do Rady Miasta Zakopane o usunięcie naruszenia jej interesu prawnego w dniu 22 października 2010r. (pismem datowanym na dzień 20 października 2010r.). W konsekwencji skarga do WSA w Krakowie mogła być skutecznie wniesiona do dnia 21 grudnia 2010r. W okresie tym (60 dni) Rada Miasta Zakopane nie udzieliła odpowiedzi na wezwanie skarżącej z dnia 20 października 2010r., co wynika ze zgodnych twierdzeń skargi (karta akt – 7) i odpowiedzi na skargę (karta akt – 13). Zgodnie z orzecznictwem NSA, w razie błędnego wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego z pominięciem właściwego organu za dzień wpływu skargi uznaje się dzień przesłania skargi przez sąd administracyjny do organu. Natomiast skarga w przedmiotowej sprawie została przesłana przez Sąd do Rady Miasta Zakopane dopiero w dniu 27 grudnia 2010r. W konsekwencji sama skarżąca nadała skargę przesyłka poleconą w dniu 22.12.2010r., a więc jeden dzień po terminie do jej wniesienie, a później Sąd nadał skargę do właściwego organu w dniu 27.12.2010r. – również po terminie do wniesienia skargi (sześć dni po upływie terminu). Dlatego też jednoznacznie stwierdzić należy, iż złożenie skargi do Sądu nastąpiło z uchybieniem terminu do jej wniesienia. W konsekwencji wniesioną skargę uznać należy za spóźnioną. Mając powyższe na uwadze, Sąd odrzucił skargę na podstawie art.58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz.1270), który mówi, iż sąd odrzuca skargę, jeżeli skargę wniesiono po upływie terminu do jej wniesienia.