II SA/Kr 162/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Niżnik - Dobosz po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 3 września 2015 r. wniosku M.P. o przedłużenie terminu do dokonania opłaty od skargi w sprawie z Jej skargi na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 26 listopada 2014 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku uiszczenia opłaty legalizacyjnej postanawia: wniosek oddalić. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 6 lutego 2015 r. skarżąca M.P. została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 1 500 zł, w terminie siedmiu dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. W dniu 9 marca 2015 r. skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy. Postanowieniem z dnia 19 marca 2015 r., sygn. akt II SA/Kr 162/15 referendarz sądowy oddalił wniosek skarżącej o częściowe zwolnienie od kosztów sądowych. Z kolei postanowieniem z dnia 16 kwietnia 2015 r., sygn. akt II SA/Kr 162/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił wniosek o przyznanie prawa pomocy. Postanowieniem z dnia 23 czerwca 2015 r., sygn. akt II OZ 590/15 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie M.P. na powyższe postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie w zakresie oddalenia wniosku o przyznanie prawa pomocy. Zarządzeniem z dnia 7 lipca 2015 r. wezwano skarżącą do wykonania zarządzenia z dnia 6 lutego 2015 r., do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 1 500 zł, w terminie 7 dni od dnia doręczenia zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Zarządzenie to zostało prawidłowo doręczone skarżącemu w dniu 17 lipca 2015 r. W odpowiedzi na powyższe, pełnomocnik skarżącej wniósł o przedłużenie terminu do dokonania opłaty od skargi o 14 dni ( wskazując omyłkowo datę 7 lipca 2015 r.) z uwagi na brak możliwości kontaktu z mandatką, z uwagi na okres urlopowy. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Sąd wskazuje, iż terminy procesowe dzielą się na ustawowe i sądowe. Pierwsze są wyszczególnione w ustawie i nie mogą być przez sąd przedłużane lub skracane. Drugie natomiast wyznaczane są przez sąd lub przewodniczącego i mogą być w zależności od okoliczności przedłużane lub skracane. Przykładem ustawowego terminu jest m.in. siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu od skargi (art. 220 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. 2012.270 ze zm. zwanej dalej p.p.s.a.). Zgodnie z art. 84 p.p.s.a. przewodniczący może z ważnej przyczyny przedłużyć termin sądowy z urzędu lub na wniosek strony zgłoszony przed upływem terminu, a także skrócić termin sądowy na wniosek strony. Należy wskazać, iż przedłużać lub skracać terminy sądowe może również sąd. Termin, którego wydłużenia domagała się skarżąca, tj. termin do dokonania wpisu nie jest terminem sądowym o którym stanowi powyższy przepis, a więc nie znajduje do niego zastosowania regulacja przewidująca możliwość przedłużenia lub skrócenia terminu - zawarta w art. 84 p.p.s.a. Termin ten jest terminem ustawowym. W tym stanie rzeczy wniosek skarżącej o przedłużenie ustawowego terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi uznać należy za nieuzasadniony, pozbawiony podstawy prawnej i jako taki podlegający oddaleniu. Przepisy komentowanej ustawy nie przewidują też jakiejkolwiek możliwości prawnej rozłożenia wpisu od skargi na raty czy też odroczenia jego płatność. Z tych względów Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.