II SA/Kr 1627/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Kazimierz Bandarzewski (spr.) Sędziowie: Sędzia NSA Anna Szkodzińska Sędzia WSA Jacek Bursa Protokolant: Katarzyna Paszko-Fajfer po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 stycznia 2013 r. sprawy ze skargi S.S. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 20 stycznia 2012 r. nr [...] znak: [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia uchybionego terminu postanawia: zawiesić postępowanie sądowe. Postanowieniem z dnia 20 stycznia 2012 r. nr [...] znak. [...]. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. odmówił S. S. przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 8 października 2010 r. znak. [...], nakazującej inwestorowi S. S. rozbiórkę budynku mieszkaniowego wielorodzinnego, usytuowanego na działce nr [...] i [...] obr. [...] w K. przy al. [...] i [...] w K. wybudowanego w drugiej linii zabudowy za istniejącymi na tych działkach budynkami o nr [...] i [...] bez pozwolenia na budowę. W skardze na ww. postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. S. S. zaskarżył je w całości. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie: 1) prawa procesowego, tj. art. 58 § 1 K.p.a., poprzez uznanie, że skarżący w sposób niedostateczny uprawdopodobnił okoliczność, że uchybienie terminowi do wniesienia odwołania od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego nastąpiło bez jego winy, błędnie utożsamiając pojęcie uprawdopodobnienia z pojęciem udowodnienia, 2) prawa procesowego, tj. art. 59 § 2 K.p.a. w zw. z art. 134 K.p.a., poprzez wydanie w pierwszej kolejności postanowienia stwierdzającego niedopuszczalność odwołania od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego, ze względu na wniesienie go z uchybieniem terminu (postanowienie nr [...]), a w drugiej kolejności skarżonego postanowienia (postanowienie nr [...]), gdy tymczasem odrębność przedmiotu rozstrzygnięć obu postanowień oraz logika procesowa implikują, iż postanowienia te winny zostać wydane w odwrotnej kolejności, 3) prawa procesowego, tj. art. 125 § 3 K.p.a. w zw. z art. 124 § 1 K.p.a. oraz w zw. z art. 9 K.p.a. i art. 112 K.p.a., poprzez niepouczenie skarżącego, czy i w jakim trybie na skarżone postanowienie służy skarżącemu zażalenie lub skarga do sądu administracyjnego. W związku z powyższymi zarzutami skarżący wniósł o uchylenie w całości skarżonego postanowienia i zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi skarżący podniósł, że w kwestii zarzutu niedostatecznego uprawdopodobnienia okoliczności uchybienia terminowi do wniesienia odwołania od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego, co miałoby nastąpić bez jego winy, art. 58 § 1 K.p.a. mówi o uprawdopodobnieniu, nie zaś o udowodnieniu okoliczności, iż uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego zarzucił skarżącemu, że niedostatecznie wykazał (udowodnił), że w okresie od dnia 14 października 2010 roku do dnia 14 listopada 2010 r. przebywał na terenie R., a przecież skarżący wybierając się z wizytą rodzinną do córki A. S., na okres dwóch tygodni, nie miał żadnego obowiązku gromadzenia dowodów na tę okoliczność, tym bardziej, że byłoby to utrudnione ze względu na podróż samochodem należącym do skarżącego. Z zasad doświadczenia życiowego wynika brak obowiązku gromadzenia na przykład rachunków za zakupione paliwo, tym bardziej po ponad 3 miesiącach od daty jego zakupu. Na uprawdopodobnienie pobytu w F. skarżący przedłożył oświadczenia żony L. S., A. S., u której przebywał w ww. okresie oraz własne, a także tłumaczenie przysięgłe potwierdzenia zameldowania A. S. na terenie R.. Zdaniem skarżącego wyżej opisana okoliczność została w zupełności uprawdopodobniona oraz poparta rzeczową argumentacją. Jeżeli Wojewódzkiemu Inspektorowi zależałoby na udowodnieniu tej okoliczności - na co i tak nie zezwala art. 58 § 1 K.p.a. - mógł przesłuchać ww. osoby. Ponadto nie może zgodzić się z Wojewódzkim Inspektorem, iż nie wykazał (nie udowodnił) okoliczności - mimo, iż wystarczającym jest jej uprawdopodobnienie - że choroba była na tyle ciężka i nagła, że uniemożliwiła mu podjęcie jakichkolwiek działań w niniejszej sprawie. Za wystarczające w tym zakresie należy uznać wg. skarżącego, że poważna infekcja dróg oddechowych skarżącego była na tyle ciężka, że nie pozwoliła mu na powrót do Polski w planowanym przez niego terminie, tj. w terminie do dnia 27 października 2010 r., natomiast skutki przedłużenia pobytu wywołane tą chorobą są jedynie jej pochodną. W kwestii kolejnego zarzutu skarżący podniósł, iż wydanie przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w pierwszej kolejności postanowienia stwierdzającego niedopuszczalność odwołania od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego, ze względu na wniesienie go z uchybieniem terminu (postanowienie nr [...]), a w drugiej kolejności skarżonego postanowienia (postanowienie nr [...]), stanowi naruszenie art. 59 § 2 K.p.a. w zw. z art. 134 K.p.a. Odrębność przedmiotu rozstrzygnięć obu postanowień implikuje, że postanowienia te winny zostać wydane w odwrotnej kolejności, a zatem wcześniejsze wydanie postanowienia stwierdzającego niedopuszczalność odwołania od decyzji Powiatowego Inspektora, ze względu na wniesienie go z uchybieniem terminu - na co wskazuje numeracja ww. postanowień - od wydania skarżonego postanowienia, powoduje, że brak jest logicznego uzasadnienia do procedowania przez Wojewódzkiego Inspektora w powyższy sposób. Wydanie postanowienia nr [...] mogło nastąpić jedynie w konsekwencji wydania postanowienia nr [...], gdy tymczasem w niniejszej sprawie Wojewódzkiego Inspektora postępował wbrew logice procesowej. Skarżący zarzucił także, że w treści uzasadnienia skarżonego postanowienia zawarte jest pouczenie, że: "niniejsze postanowienie jest niezaskarżalne". Takie "pouczenie" należy uznać w rzeczywistości za brak pouczenia w zakresie przysługujących skarżącemu środków prawnych. Spowodowane jest to tym, iż w świetle treści przepisu art. 59 § 2 K.p.a. oraz orzecznictwa powstałego na jego tle nie ma żadnych wątpliwości, że od skarżonego postanowienia przysługuje skarżącemu skarga do sądu administracyjnego. Natomiast pouczenie strony o prawie wniesienia środka zaskarżenia od ostatecznej decyzji jest koniecznym elementem każdej decyzji, jak i postanowienia administracyjnego. Nie spełnienie tego wymogu narusza nie tylko art. 9 K.p.a., ale przede wszystkim art. 124 § 1 K.p.a. w zw. z art. 125 § 3 K.p.a., wskazujące w sposób wyczerpujący wszystkie składniki postanowienia, w tym również pouczenie, czy i w jakim trybie służy na nie zażalenie lub skarga do sądu administracyjnego. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. wniósł o jej odrzucenie, a odnosząc się do zarzutów zawartych w treści skargi dotyczących kolejności wydawania rozstrzygnięć przez Wojewódzkiego Inspektora podniesiono, iż numer postanowienia nie jest koniecznym składnikiem aktu, wynikającym z art. 107 § 1 K.p.a., służy jedynie celom rejestracji ilości wydawanych przez organ rozstrzygnięć, stanowiąc czynność materialno-techniczną. O kolejności rozstrzyganych przez organ kwestii świadczyć może jedynie treść wydawanych aktów, w szczególności ich uzasadnienie. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. podniósł też, że mając na uwadze wyrażone stanowisko co do podstaw do odrzucenia skargi, opierające się na dotychczasowym, zasadniczo jednolitym orzecznictwie sądowym, zarzuty dotyczące braku pouczenia o prawie do wniesienia skargi do sądu administracyjnego są nieuzasadnione, dlatego wniósł o odrzucenie skargi jako niedopuszczalnej. Podniesiono, że pomimo, że zaskarżeniu do sądu administracyjnego podlega tylko postanowienie stwierdzające wniesienie odwołania z uchybieniem terminu, to postanowienie odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia odwołania będzie kontrolowane w ramach skargi na postanowienie stwierdzające wniesienie odwołania z uchybieniem terminu na podstawie art. 135 P.p.s.a. Podano, że organ ustosunkował się do podnoszonych przez skarżącego kwestii dotyczących zaistnienia przesłanek do przywrócenia terminu w odpowiedzi na skargę na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. nr [...] z dnia 20 stycznia 2012 r., którym stwierdzono uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 28 czerwca 2012 r. sygn. II SA/Kr 429/12 odrzucił skargę S. S. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 20 stycznia 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia uchybionego terminu. Odrzucenie to nastąpiło z powodu niedopuszczalności drogi sądowej ze skargi na postanowienie o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu tego wyroku wskazano, że odrębnym wyrokiem Sądu z dnia 29 maja 2012 r. sygn. akt II SA/Kr 428/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 20 stycznia 2011 r. nr [...] o wniesieniu odwołania od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 8 października 2010 r. znak [...] nakazującej inwestorowi S. S. rozbiórkę budynku mieszkaniowego wielorodzinnego, usytuowanego na działce nr [...] i [...] obr. [...] w K. przy [...] i [...] w K. wybudowanego w drugiej linii zabudowy za istniejącymi na tych działkach budynkami o nr [...] i [...] bez pozwolenia na budowę. W wyroku tym Sąd obszernie przytoczył uzasadnienie wyroku z 20 maja 2011 r. sygn. akt II SA/Kr 428/12 odnoszące się do oceny spełnienia przesłanek przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 28 czerwca 2011 r., sygn. akt II SA/Kr 429/12 wniesiono skargę kasacyjną i Naczelny Sąd Administracyjny, po rozpoznaniu skargi kasacyjnej S. S., postanowieniem z dnia 30 października 2012 r. sygn. II OSK 2586/12 uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie do ponownego rozpoznania. Naczelny Sąd Administracyjny wyraził pogląd, że postanowienie odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia odwołania jest postanowieniem mieszczącym się w grupie postanowień "kończących postępowanie" w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 2 P.p.s.a., a zatem na takie postanowienie służy skarga do sądu administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a.", sąd administracyjny może zawiesić postępowanie w sprawie w razie ustalenia, że rozstrzygniecie sprawy objętej skargą zależy od wyniku innego toczącego się postępowania sądowoadministracyjnego. Taka sytuacja zachodzi, w ocenie Sądu, w tej sprawie. W dniu 20 stycznia 2011 r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wydał dwa postanowienia: postanowienie nr [...] w sprawie stwierdzenia wniesienia z uchybieniem terminu odwołania od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 8 października 2010 r. znak. [...], nakazującej inwestorowi S. S. rozbiórkę budynku mieszkaniowego wielorodzinnego, usytuowanego na działce nr [...] i [...] obr. [...] w K. przy [...] i [...] w K. wybudowanego w drugiej linii zabudowy za istniejącymi na tych działkach budynkami o nr [...] i [...] bez pozwolenia na budowę. W tej samej dacie Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wydał postanowienie nr [...] zaskarżone skargą w tej sprawie w sprawie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Sąd z urzędu stwierdził, że na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 20 stycznia 2011 r. nr [...] wniesiona została skarga i Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 29 maja 2012 r. sygn. akt II SA/Kr 428/12 oddalił skargę. W uzasadnieniu tego wyroku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie obszernie odniósł się do kwestii związanych z uprawdopodobnieniem okoliczności uzasadniających przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Sąd I. instancji objął swoją kognicją ocenę przesłanek wynikających z art. 58 K.p.a. i wskazał, że skarżący składając w dniu 31 stycznia 2011 r., wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania zachował 7-dniowy termin oraz dopełnił czynności, dla której był on przewidziany. Skarżący, jak wyraźnie wskazał to Sąd, nie uprawdopodobnił jednak, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Kryterium braku winy jako przesłanki zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Jak podkreślił danej w uzasadnieniu Sąd, przywrócenie nie jest dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Brak zaś winy w uchybieniu terminu można przyjąć tylko wówczas, gdy strona nie mogła przeszkody usunąć, przy nawet największym, w danych warunkach wysiłku. Skarżący mógł zadośćuczynić czternastodniowemu terminowi do złożenia odwołania, a powołane przez skarżącego argumenty w postaci: pobytu w N. z wizytą u córki oraz choroby w czasie tej wizyty - nie zostały poparte żadnymi konkretnymi dowodami, a jedynie oświadczeniami. Skarżący nie wykazał także, że choroba, która go dotknęła była na tyle ciężka i nagła, że uniemożliwiła mu wniesienie odwołania w ustawowym terminie, np. przez ustanowionego na czas nieobecności pełnomocnika. Sąd ten także wskazał, że z powodu nie doręczenia osobistego przesyłki, w skrzynce oddawczej skarżącego zostały umieszczone dwa awiza. Tym samym skarżący nie dopuścił by się zawinionego uchybienia terminu, gdyby podjął czynności zmierzające do ustalenia jakiej przesyłki awiza dotyczyły. Gdyby tego dokonał, znacznie wcześniej wiedziałby o przesyłce, ale skarżący takich działań w ogóle nie podjął. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w uzasadnieniu wyroku z 29 maja 2012 r. wyraźnie stwierdził, że skarżący S. S. nie dowiódł, aby uchybienie czternastodniowemu terminowi do wniesienia odwołania od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 8 października 2010 r. nastąpiło bez jego winy. Mając na uwadze tak wyrażoną ocenę Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie w sprawie dotyczącej wprawdzie nie skargi na postanowienie o odmowie przywrócenia terminu, ale na postanowienie stwierdzające wniesienie odwołania z uchybieniem terminu, Sąd w tej sprawie uznał, ze te dwie sprawy pozostają ze sobą w związku. Oba bowiem postanowienia Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 20 stycznia 2011 r. nr [...] i [...] zapadły na skutek wniesienia odwołania wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu od jednej decyzji – decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 8 października 2010 r. znak. [...], nakazującej inwestorowi S. S. rozbiórkę budynku mieszkaniowego wielorodzinnego, usytuowanego na działce nr [...] i [...] obr. [...] w K. przy [...] i [...] w K. wybudowanego w drugiej linii zabudowy za istniejącymi na tych działkach budynkami o nr [...] i [...] bez pozwolenia na budowę. Ta sprawa dotyczy skargi na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 20 stycznia 2011 r. o odmowie przywrócenia, na podstawie art. 58 K.p.a., terminu do wniesienia odwołania. Rozpoznając merytorycznie tą sprawę – w związku z wiążącym w tej sprawie wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 października 2012 r., sygn. akt II OSK 2586/12 – Sąd I. instancji także będzie zobowiązany badać zaistnienie przesłanek z art. 58 K.p.a., a w szczególności winy bądź braku winy skarżącego w dochowaniu terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Te zaś okoliczności już zostały zbadane przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w wyroku z dnia 29 maja 2012 r. sygn. akt II SA/Kr 428/12, w którym, jak już zostało to wykazane, Sąd uznał, że nie zachodzi przesłanka braku winy po stronie skarżącego w niedochowaniu terminowi do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Wojewódzki Sąd Administracyjny nie ma kompetencji do oceny trafności wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 29 maja 2012 r. sygn. akt II SA/Kr 428/12. Skoro jednak Sąd ten w uzasadnieniu ww. wyroku dokonał oceny przesłanek odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, które to przesłanki byłyby przedmiotem oceny także w tej sprawie, a zarazem została wniesiona skarga kasacyjna od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 29 maja 2012 r. sygn. akt II SA/Kr 428/12, to w ocenie Sądu należy w tej sprawie postępowanie zawiesić właśnie w związku z zależnością rozstrzygnięcia tej sprawy od wyniku sprawy rozstrzygniętej wyrokiem Sądu z dnia 29 maja 2012 r., sygn. akt II SA/Kr 428/12. Mając powyższe na uwadze Sąd w tej sprawie uznał, że zachodzi przesłanka z art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Sąd podejmie z urzędu postępowanie w tej sprawie z chwilą wydania orzeczenia przez Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznający skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 29 maja 2012 r. sygn. akt II SA/Kr 428/12. Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji.