II SA/Kr 1639/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Łoboz po rozpoznaniu w dniu 16 września 2016r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie skargi J. K., A. R., E. W., E. M. i M. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 26 października 2015r., znak: [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego postanawia: odrzucić zażalenie M. R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 15 czerwca 2016r. Postanowieniem dnia 15 czerwca 2016r., sygn. akt II SA/Kr 1639/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w sprawie ze skargi A. J., J. K, M. J., A. K., H. W., K. W., E. M., W. W., A. R., E. W., P. W., J. D., S. R., E.M., M. F., A. B., A. B., J. P., A. K., A. A., G. B., B. O., D. R., S. Ro. i M. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 26 października 2015r., znak: [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego, postanowił odrzucić skargę m.in. M. R.. Dniem 26 sierpnia 2014r., Prezydent Miasta wydał decyzję nr [...] o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego dla zamierzenia inwestycyjnego pn.: "Budowa stacji bazowej telefonii komórkowej PLAY o oznaczeniu [...] z wewnętrzną linią zasilającą i planowanym zjazdem z ul. [...] w K., na działkach nr [...], [...] obr [...] K." wraz z załącznikami o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu oraz ich częścią graficzną sporządzoną na mapie. Na powyższą decyzję strony skarżące złożyły wniosek o stwierdzenie nieważności, który wpłynął do Samorządowego Kolegium Odwoławczego 2 czerwca 2015r. powołując się na wydanie decyzji z rażącym naruszeniem prawa. W odpowiedzi organ II instancji wydał w dniu 16 września 2015r., decyzję odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta z dnia 26 sierpnia 2014r. Strony ponownie nie zgodziły się ze stanowiskiem Samorządowego Kolegium Odwoławczego, dlatego w odpowiednim terminie wystąpiły z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. Decyzją ostateczną z dnia 26 października 2015r., Samorządowe Kolegium Odwoławcze wydało decyzję utrzymującą w mocy zaskarżoną decyzję z dnia 16 września 2015r. Pismem z dnia 10 grudnia 2015 r. wpłynęła skarga do Wojewódzkiego sądu Administracyjnego za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego, na decyzję organu II instancji wydanej 26 października 2015r. W odpowiedzi na skargę, Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny wezwał pełnomocnika skarżących do usunięcia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania braków formalnych skargi z dnia 10 grudnia 2015r. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 26 października 2015r., przez złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżących przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. Wezwanie zawierało pouczenie, że w wypadku niespełnienia tego wymogu skarga zostanie odrzucona. Jednocześnie Wojewódzki Sąd Administracyjny wezwał do wykazania w terminie 7 dni oznaczenia działek w obrębie inwestycji należących do poszczególnych skarżących celem ustalenia zasad pobierania wpisu sądowego od skargi, pod rygorem zaliczenia uiszczonego wpisu wyłączenie na rzecz pierwszego skarżącego – A. J. Pismem z dnia 27 stycznia 2016r., pełnomocnik skarżących przedłożył w załączeniu pełnomocnictwa od części skarżących, zwracając się o wydłużenie do dnia 8 lutego 2016r. siedmiodniowego terminu do usunięcia braków formalnych ze względu na brak możliwości pozyskania wyżej wymienionych dokumentów od pozostałej części skarżących. W gronie osób, w imieniu których przedłożono pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, nie znalazł się M. R. W dniu 15 czerwca 2016r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wydał wyrok oddalający skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 26 października 2015r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. Sąd w postanowieniu z dnia 15 czerwca 2016r. zaznaczył, że skuteczną z punktu widzenia formalnego skargę, złożyli: J. K., E. W., E. M. i A. R. Co do skarżącego M. R., Sąd przywołał art. 57 § 1 p.p.s.a, który stanowi, że skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym oraz art. 46 § 3 p.p.s.a., że do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Wobec powyższego, skarga M. R. w świetle art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. z przyczyny formalnej podlegała odrzuceniu. Odpis postanowienia wraz z uzasadnieniem odebrał M. R. dnia 18 lipca 2016r. Pismo zawierało pouczenie o możliwości wniesienia zażalenia do Naczelnego Sądu Administracyjnego, w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia, za pośrednictwem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, a także, iż zażalenie ma czynić zadość wymaganiom przepisanym dla tego pisma. Od w/w postanowienia M. R. złożył zażalenie. Dnia 5 sierpnia z uwagi na braki formalne zażalenia w postaci braku wskazania zaskarżonego postanowienia oraz braku złożenia dziewięciu egzemplarzy odpisów zażalenia, Wojewódzki Sąd Administracyjny wydał zarządzenie wzywające do ich uzupełnienia w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia (art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.). W tym samym dniu wydano drugie zarządzenie, wzywające M. R. do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 złotych, także w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu. List polecony zawierający zarządzenie wzywające żalącego do usunięcia braków formalnych zażalenia oraz uiszczenie wpisu sądowego od zażalenia, nie został odebrany przez M. R. Ze stanu faktycznego wynika, że był awizowany dwukrotnie: 18 sierpnia 2016r. i 26 sierpnia 2016r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zażalenie podlega odrzuceniu. Żalący się zarządzeniem z dnia 5 sierpnia 2016r. został wezwany o uzupełnienie braków formalnych zażalenia poprzez wskazanie zaskarżonego postanowienia i przedłożenie 9 odpisów zażalenia w terminie 7 dni od wezwania pod rygorem odrzucenia zażalenia. W zażaleniu bowiem skarżący wskazał na postanowienie z dnia 7 lipca 2016r., a w sprawie takie postanowienie (z tej daty) nie zostało wydane. Wezwanie zostało prawidłowo doręczone, albowiem przesyłka była dwukrotnie awizowana w dniach 18 sierpnia 2016r. oraz 26 sierpnia 2016r. i adresat nie odebrał przesyłki /k.[...]/. W świetle art. 73 p.p.s.a. doręczenie uważa się za dokonane z upływem 14 dni od złożenia pisma w placówce pocztowej ( art. 73 § 1 i 4 p.p.s.a.). Nie ulega wątpliwości, że wskazany termin upłynął bezskutecznie, gdyż żalący się nie uzupełnił żadnych braków w terminie. Co do samego wezwania, to sąd wezwał wprawdzie o zbyt dużą ilość odpisów zażalenia, wobec faktu, że w międzyczasie uprawomocniło się odrzucenie skargi w stosunku do innych skarżących, ale nie ma to znaczenia o tyle, że skarżący nie przedłożył żadnego odpisu w wyznaczonym terminie. Mając na uwadze powyższe ustalenia, należy dojść do wniosku, że zachodzą podstawy do odrzucenia zażalenia. Podstawa prawna wezwania do uzupełnienia braków formalnych zażalenia znajduje się w art. 194 § 3 p.p.s.a. Stanowi on, że zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia. Zażalenie M. R. z dnia 22 lipca 2016r. nie spełniało wymagań zawartych w tym paragrafie albowiem nie obejmowało wskazania zaskarżonego postanowienia, jak również nie przedłożył on we wskazanym terminie odpisów zażalenia. Wobec powyższego zastosowanie w omawianej sprawie będzie miał art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. Art. 197 § 2 p.p.s.a. w swojej treści każe stosować do postępowania toczącego się na skutek zażalenia odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, z wyłączeniem art. 185 p.p.s.a.. Odpowiednie stosowanie art. 178 p.p.s.a oznacza, że wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na postępowaniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w terminie. W omawianej sprawie, żalący nie uzupełnił braków, pomimo tego, że wezwanie było prawidłowo doręczone. Kolejna kwestia to brak wniesienia wpisu sądowego na zażalenie w kwocie 100 złotych. Wojewódzki Sąd Administracyjny tym samym pismem z dnia 5 sierpnia 2016r., co wezwanie do uzupełnienia barków formalnych, wezwał żalącego do uiszczenia wpisu sądowego. Jak już wcześniej ustalono, adresat listu nie odebrał, pomimo dwukrotnego awizowania. W konsekwencji, zastosowanie będzie miał art. 220 § 3 p.p.s.a., który stanowi, że skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga na wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 i 220 § 3, Sąd orzekł jak w sentencji.