II SA/Kr 1642/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Halina Jakubiec (spr.) Sędziowie WSA Elżbieta Kremer WSA Tadeusz Wołek Protokolant Monika Pilch po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 października 2005 r. sprawy ze skargi A. W. na decyzję Wojewody [...] z dnia 15 maja 2003 r Nr [...] w przedmiocie zasiłku dla bezrobotnych skargę oddala Decyzja z dnia 15 maja 2003 r ([...]) Wojewoda [...] utrzymał w mocy orzeczenie Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] .12.2002 r (Nr decyzji [...] o uznaniu A. W. za osobę bezrobotną z dniem [...] .12.2002 r oraz odmowie przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych od [...] .12.2002 r. Z ustaleń organu pierwszej instancji wynika, że A. W została zarejestrowana w Powiatowym Urzędzie Pracy w [...] jako osoba bezrobotna w dniu [...] .12.2002 r i z tą datą uzyskała status osoby bezrobotnej na mocy opisanej na wstępie decyzji Prezydenta Miasta [...]. Jednocześnie tą samą decyzją odmówiono przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych z powodu rozwiązania stosunku pracy na mocy porozumienia stron. Wystąpienie przez skarżącą A. W. z pozwem do Sądu Rejonowego w [...] (Wydział IV Pracy) spowodowało zawieszenie przez Wojewodę [...] postępowania odwoławczego, w którym zakwestionowany został tryb rozwiązania stosunku pracy. Ostatecznie po przedłożeniu prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego w [...] Wydział IV Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] grudnia 2003 r sygn. akt [...] oddalającego powództwo A. W., organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji podzielając zajęte stanowisko. W skardze wniesionej przez A. W. do Naczelnego Sądu Administracyjnego w odmowie przyznania zasiłku od dnia [...] .12.2002 r A. W. upatruje naruszenia prawa, w tym, że posiadając 30 letni staż pracy i będąc w trudnej sytuacji osobistej została pozbawiona świadczeń należnych osobie bezrobotnej. Wojewoda [...] w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zajęte w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: W myśl art. 27 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (Dz. U. z 2003 r Nr 58 poz. 518 ze zm. późn.) prawo do zasiłku nie przysługuje bezrobotnemu, który (m. in.) w okresie 6 miesięcy przed zarejestrowaniem w powiatowym urzędzie pracy rozwiązał stosunek pracy za wypowiedzeniem albo na mocy porozumienia stron, chyba że porozumienie stron nastąpiło z powodu upadłości, likwidacji pracodawcy, lub zmniejszenia zatrudnienia z przyczyn dotyczących pracodawcy albo rozwiązanie stosunku pracy za wypowiedzeniem lub na mocy porozumienia stron nastąpiło z powodu zmiany miejsca zamieszkania. Skarżąca rozwiązała stosunek pracy w dniu [...] .08.2002 r w trybie porozumienia stron, przy czym nie zachodzi żadna z okoliczności wymienionych w powołanym przepisie, wyłączających nałożenie w takim przypadku restrykcje w postaci pozbawienia uprawnień do zasiłku przez okres 90 dni, od dnia zarejestrowania w powiatowym urzędzie pracy (art. 27 ust. 2 pkt 2 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu w/w) i skrócenia okresu pobierania zasiłku o czas nie przysługiwania zasiłku z przyczyn wymienionych w art. 27 ust. 1 (art. 25 ust. 8 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu). Nie ulega wątpliwości, że stosunek pracy został rozwiązany w trybie art. 30 § 1 pkt 1 kp, co potwierdza świadectwo pracy z dnia [...] .08.2002 r, którego treść nie została zmieniona przez Sąd Rejonowy w [...] , gdzie zapadł wyrok oddalający powództwo A. W.. Przepisy ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, co wymaga podkreślenia, nie dają podstaw dla uznaniowego przyznawania przewidzianych w niej świadczeń. Przepisy te mają charakter bezwzględnie obowiązujący, zatem przyznanie świadczenia może nastąpić jedynie w sytuacjach ściśle określonych w ustawie. W rozpatrywanym przypadku ustawa nie przewiduje przyznania zasiłku dla bezrobotnych osobie, która z własnej inicjatywy rozwiązała stosunek pracy, niezależnie od tego jakie pobudki nią kierowały - poza tymi, które określa ustawa. Analizując zaskarżoną decyzję pod kątem jej zgodności z obowiązującymi w dacie jej wydania przepisami Sąd stwierdza, że organy prawidłowo zastosowały przepisy prawa materialnego, jak również nie dopatrzono się uchybień w postępowaniu, mogących mieć istotny wpływ na wynik postępowania. Z tego powodu skargę oddalono na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r - Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270) w związku z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawą - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.